Świadkowie Jehowy na Wyspie Świętej Heleny

Świadkowie Jehowy na Wyspie Świętej Heleny
Państwo

 Wielka Brytania

Terytorium zamorskie

 Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha

Liczebność
(2021)

115

% ludności kraju
(2021)

3%

Liczba zborów
(2021)

3

Rozpoczęcie działalności

ok. 1933

Wyspa Świętej Heleny na mapie południowej części Oceanu Atlantyckiego

Świadkowie Jehowy na Wyspie Świętej Heleny – społeczność wyznaniowa na Wyspie Świętej Heleny, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2021 roku 115 głosicieli, należących do 3 zborów[1][2]. Na jednego głosiciela tego wyznania przypada około 56 mieszkańców – najmniejsza liczba na świecie[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2021 roku zgromadziło się 218 osób (ok. 4% mieszkańców wyspy)[a]. Miejscowe zbory korzystają z Sal Królestwa w Half Tree Hollow, Levelwood i Longwood[3]. W pobliżu Jamestown znajduje się Sala Zgromadzeń[4]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje południowoafrykańskie Biuro Oddziału.

Historia

W roku 1933 na krótko odwiedziło wyspę dwóch pionierów Świadków Jehowy. Nowym wyznaniem zainteresował się Tom Scipio, policjant i diakon Kościoła baptystów[5][4]. Wkrótce opuścił ten Kościół wraz z grupą ok. 10 innych jego członków[4]. Potem otrzymali z nowojorskiego Biura Świadków Jehowy gramofony i płyty z nagranymi wykładami religijnymi. Nowi wyznawcy przemierzali wyspę i odtwarzali te nagrania[5]. W roku 1948 na wyspie działało 10 głosicieli[6].

W 1951 roku przyjechał na wyspę (na rok) pierwszy przedstawiciel Towarzystwa Strażnica, Południowoafrykańczyk Jacobus van Staden. Z czasem utworzono dwa zbory: jeden w Levelwood, a drugi w Jamestown[5][4].

W 1958 roku George Scipio (syn Toma Scipio, jedyny dentysta na wyspie) reprezentował Wyspę Świętej Heleny w dwuminutowym wystąpieniu na kongresie międzynarodowym pod hasłem „Wola Boża” w Nowym Jorku[4]. Liczba głosicieli szybko rosła i w 1998 roku było ich już 160. W 1999 roku powstał trzeci zbór[7]. Później wielu opuściło wyspę, przenosząc się w inne miejsca[4]. Na Wyspie Świętej Heleny działa około 115 Świadków Jehowy, a na uroczystość Wieczerzy Pańskiej (Pamiątkę) corocznie przybywa 6–10% mieszkańców wyspy.

Uwagi

  1. W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 roku do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych. Ich program jest zamieszczany w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.

Przypisy

  1. a b Wyspa Świętej Heleny – Ilu tam jest Świadków Jehowy, jw.org [dostęp 2022-01-04].
  2. Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy w poszczególnych krajach w roku 2021, jw.org [dostęp 2022-01-04].
  3. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-01-05].
  4. a b c d e f Radowanie się w Jehowie pomimo prób, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, Towarzystwo Strażnica, 1 lutego 1999, s. 25–29, ISSN 1234-1150.
  5. a b c Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2007, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 172–174, ISBN 83-86930-89-6.
  6. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses, Watchtower, 1949, s. 234 (ang.).
  7. Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2000, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2000, s. 32–39, ISBN 83-86930-36-5.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie