11 Brygada Ochrony Pogranicza

11 Brygada Ochrony Pogranicza
Historia
Państwo Polska
Sformowanie1948
Rozformowanie1950
Tradycje
Rodowód6 Białostocki Oddział WOP
Kontynuacja22 Brygada WOP
Podlasko-Mazurska Brygada WOP
Podlaski Oddział Straży Granicznej
Organizacja
NumerJW 1867[1]
DyslokacjaBiałystok ul. Bema 100
FormacjaWojska Ochrony Pogranicza
PodległośćGłówny Inspektorat OP
Dowództwo WOP
Składpatrz: brygada OP
Koszary brygady. Stan w roku 2012

11 Brygada Ochrony Pogranicza – jedna z brygad w strukturze organizacyjnej Wojsk Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne

Sformowana w 1948 na bazie Białostockiego Oddziału WOP nr 6, na podstawie rozkazu MON nr 055/org. z 20 marca 1948[2]. Brygada posiadała cztery bataliony, a stan etatowy wynosił 1081 żołnierzy i 10 pracowników cywilnych[3]. Podporządkowana została Głównemu Inspektoratowi Ochrony Pogranicza. Zaopatrzenie nadal realizowane było przez kwatermistrzostwo okręgu wojskowego[4]. Rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr 205/Org. z 4 grudnia 1948 roku, z dniem 1 stycznia 1949, Wojska Ochrony Pogranicza podporządkowano Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego[5]. Zaopatrzenie brygady przejęła Komenda Wojewódzka MO[4].

Sztab brygady stacjonował w Białymstoku.

Aby nadać ochronie granic większą rangę, podkreślano wojskowy charakter formacji. Od 1 stycznia 1950 roku powrócono w nazwach jednostek do wcześniejszego określania: „Wojska Ochrony Pogranicza”[6]. Z dniem 1 stycznia 1951 roku weszła w życie nowa numeracja batalionów i brygad Wojsk Ochrony Pogranicza[7]. Na bazie 11 Brygady Ochrony Pogranicza powstała 22 Brygada WOP.

Struktura organizacyjna

Etat brygady przewidywał: 4 bataliony, 1081 wojskowych i 10 pracowników cywilnych[8].

Na terenie odpowiedzialności brygady funkcjonowały cztery GPK[9]:

Sztandar brygady

Wręczenie sztandaru odbyło się na Rynku Kościuszki w Białymstoku w obecności Dowódcy WOP płk. Romana Garbowskiego i wojewody białostockiego Juliana Horodeckiego. Sztandar był też znakiem sukcesorów 11 Brygady OP. Do Muzeum Wojska Polskiego po raz pierwszy przekazano go 20.08.1956 roku[10]

Do Białegostoku sztandar wrócił 10.12.1957 roku i pełnił funkcję znaku bojowego do 2.11.1963 roku. Następnie ponownie został przekazany do Muzeum WP[10].

Dowódca brygady

  • ppłk Włodzimierz Baranowski

Przekształcenia

6 Oddział Ochrony Pogranicza6 Białostocki Oddział WOP → 11 Brygada Ochrony Pogranicza → 22 Brygada WOPGrupa Manewrowa WOP BiałystokSamodzielny Oddział Zwiadowczy WOP Białystok22 Oddział WOP22 Białostocki Oddział WOPPodlasko-Mazurska Brygada WOPPodlaski Oddział Straży Granicznej

Uwagi

  1. Strukturę organizacyjną brygady podano za → Jackiewicz 1998 ↓, s. 93

Przypisy

Bibliografia

  • Henryk Dominiczak: Wojska Ochrony Pogranicza w latach 1845-1948. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.
  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza (1945-1991). Krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Tadeusz Niedziela: Wojska Ochrony Pogranicza w pięćdziesiątą rocznice objęcia służby w ochronie granicy Polski 1945-1995. Jednodniówka Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych Środowiska WOP. 1995.
  • Grzegorz Goryński. Wojska Ochrony Pogranicza w latach 1945 – 1965. Próba oceny – cz. I. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 1/11, 2011. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP sygn.2825/1. Rejestr główny jednostek WOP.
  • Wykaz dyslokacyjny pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza w latach 1948−1956, Szczecin, Archiwum Straży Granicznej.
  • Historia Białostockiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza. Białystok 1960.

Media użyte na tej stronie

Flag of Poland (1928–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).