Alexander Kaumann

Ferdinand Alexander Kaumann (ur. 1830 w Görlitz, zm. 9 lipca 1893 we Wrocławiu) – niemiecki inżynier budownictwa, w latach 1866-1893 miejski radca budowlany we Wrocławiu.

Kaumann zdał egzamin zawodowy w 1849[1]. Następnie pracował przy budowie kościoła ewangelickiego w Hoyerswerdzie, przede wszystkim jednak zajmował się budownictwem wodnym, pracując przy regulacji Odry, a później jako miejski radca budowlany przy projektowaniu mostu przez Wisłę w Toruniu (1856-1866). W 1864 starał się o stanowisko wrocławskiego radcy budowlanego, zdobywając jedynie 23 z 77 głosów, przegrał z Hansem Zimmermannem. Ostatecznie został powołany na to stanowisko[2] 20 kwietnia 1866, kiedy zdobywszy 42 z 82 głosów, został następcą schorowanego Juliusa von Roux. Później wybierano go jeszcze dwukrotnie (w 1878 i 1890) na dwunastoletnie kadencje, pełnił swą funkcję aż do śmierci.

Początkowo do kompetencji Kaumanna należały wszelkie inwestycje gminne na Odrze i na prawym brzegu Odry. Dopiero po zastąpieniu Zimmermanna przez Roberta Mendego wprowadzono podział rzeczowy, w związku z którym Kaumannowi przypadło kierowanie decernatem[3] inżynierii miejskiej (podziemnej). Tym samym podlegało mu Biuro Geometryczne (niem. Geometrisches Bureau), zajmujące się od 1875 (ustawa o liniach regulacyjnych) planowaniem rozwoju miasta i wykonywaniem planów regulacyjnych.

Kaumann zmarł latem 1893 i 11 lipca został pochowany na cmentarzu św. Marii Magdaleny (ob. Park Skowroni).

Główne dzieła

A. Kaumann i inni: most Oławski we Wrocławiu

Przypisy

  1. Nadburmistrzowie i inni urzędnicy Magistratu Wrocławia 1808 – 1933. [dostęp 2009-03-08].
  2. Wówczas (1864-1873) we Wrocławiu były dwa etaty miejskich radców budowlanych.
  3. Zobacz: decernent.
  4. Grzegorz Bakuliński i inni, Trasy turystyczne dla m. Wrocławia. Część 3. Mosty i przeprawy, Wrocław: Fundacja Otwartego Muzeum Techniki, 2007 [dostęp 2009-03-08].
  5. Autorzy tych mostów nie są określeni w literaturze.

Bibliografia

  • Agnieszka Gryglewska: Architektura Wrocławia XIX-XX wieku w twórczości Richarda Plüddemanna. Wrocław: Oficyna Wydawnicza PWr, 1999. ISBN 83-7085-386-2.
  • Jan Harasimowicz (red.): Atlas achitektury Wrocławia. Tom II. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 1998. ISBN 83-7023-679-0.
  • Daria Dorota Pikulska: Carl Johann Christian Zimmermann. Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2005. ISBN 83-89262-21-5.


Media użyte na tej stronie