Andreas Wellinger

Andreas Wellinger
Ilustracja
(c) Ailura, CC BY-SA 3.0 AT
Data i miejsce urodzenia28 sierpnia 1995
Traunstein
KlubSC Ruhpolding
Wzrost182 cm[1]
Debiut w PŚ24 listopada 2012 w Lillehammer (5. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ24 listopada 2012 w Lillehammer (5. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ9 grudnia 2012 w Krasnej Polanie (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ16 stycznia 2014 w Wiśle
Rekord życiowy245,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (18 marca 2017)[2]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złotoSoczi 2014duża druż.
złotoPjongczang 2018normalna
srebroPjongczang 2018duża
srebroPjongczang 2018duża druż.
Mistrzostwa świata
złotoLahti 2017norm. druż. miesz.
srebroLahti 2017normalna
srebroLahti 2017duża
Mistrzostwa świata w lotach
srebroTauplitz 2016drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebroAłmaty 2015indywidualnie
srebroAłmaty 2015drużynowo
brązLiberec 2013drużynowo
Igrzyska olimpijskie młodzieży
złotoInnsbruck 2012drużynowo
Puchar Świata w lotach narciarskich
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2016/2017
Turniej Czterech Skoczni
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2017/2018
Raw Air
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2017
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2013
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2016

Andreas Wellinger (ur. 28 sierpnia 1995 w Traunstein[3]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Ruhpolding, członek kadry narodowej. Dwukrotny mistrz olimpijski: indywidualny na normalnej skoczni z 2018 i drużynowy z 2014, a także srebrny medalista indywidualnie na skoczni dużej i w drużynie z 2018. Mistrz świata w drużynie mieszanej oraz dwukrotny indywidualny srebrny medalista z 2017, drużynowy srebrny medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2013 i drugi zawodnik z 2016. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2012. Indywidualny wicemistrz świata juniorów z 2015, drużynowy srebrny medalista z 2015 oraz brązowy z 2013. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Lata 2010–2012

Początkowo uprawiał kombinację norweską. We wrześniu i październiku 2010 wystartował w zawodach Alpen Cup. Zajmował w nich miejsca w czwartej i piątej dziesiątce[4].

W zawodach międzynarodowych w skokach narciarskich zadebiutował 16 lipca 2011 roku, startując w konkursie FIS Cup w austriackim Villach. Dzień później zdobył pierwsze punkty, zajmując 23. miejsce. Wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2012, w których zajął 4. miejsce indywidualnie, a także zdobył złoty medal w drużynie. W tym samym sezonie zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego, w których pierwsze punkty zdobył 19 lutego 2012 w Oslo po zajęciu 21. miejsca[5].

Sezon 2012/2013

W 2012 wystartował w sześciu konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego. W pięciu z nich znalazł się w czołowej dziesiątce, z czego w trzech stanął na podium, a 8 września w Lillehammer odniósł zwycięstwo. Wystąpił również w Letnim Grand Prix. Najwyższe w sezonie, 26. miejsce zajął w Hakubie 26 sierpnia 2012[6]. Na Mistrzostwach Niemiec 2012 zdobył złoty medal w konkursie drużynowym, w którym reprezentował Bawarię[7].

Został powołany przez trenera Wernera Schustera na inaugurujące Puchar Świata zawody w Lillehammer[8]. W swoim debiucie w Pucharze Świata ukończył zawody na 5. miejscu, po pierwszej serii zajmując pozycję lidera[9]. 9 grudnia na próbie przedolimpijskiej w Krasnej Polanie po raz pierwszy w karierze stanął na podium indywidualnych zawodów najwyższej rangi, zajmując 3. miejsce ze stratą 9,7 pkt do zwycięzcy – Andreasa Koflera[10]. Tydzień później w szwajcarskim Engelbergu po raz kolejny stanął na podium, zajmując drugie miejsce. Poza tym jeszcze kilkukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[6]. 61. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 9. miejscu w klasyfikacji generalnej[11].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Libercu. Indywidualnie zajął 5. miejsce[6], a w zawodach drużynowych zdobył brązowy medal[12]. Po powrocie do startów w Pucharze Świata, w zawodach rozgrywanych w lutym i marcu, uzyskiwał gorsze rezultaty; najlepszym wynikiem Wellingera z tego okresu było 19. miejsce z Planicy[6]. Znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Val di Fiemme, ostatecznie jednak nie wystąpił w nich w żadnym z konkursów[13][6]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich 2012/2013 znalazł się na 20. pozycji z 393 punktami[11].

Sezon 2013/2014

28 lipca 2013 zajął drugie miejsce w konkursie w Hinterzarten, rozpoczynającym Letnie Grand Prix 2013. W kolejnych, rozgrywanych w sierpniu, zawodach indywidualnych odniósł dwa zwycięstwa w Wiśle i Courchevel oraz zajął trzecie miejsce w Einsiedeln. Stawał na podium również w zawodach drużynowych[14]. W tym momencie był zdecydowanym liderem klasyfikacji generalnej, z ponad stoma punktami przewagi nad drugim Kamilem Stochem[15]. W sześciu kolejnych zawodach LGP, rozgrywanych w Azji nie brał udziału[16]. W zamykającym sezon letni konkursie w Klingenthal Wellinger odniósł kolejne zwycięstwo[14] i mimo występu w mniej niż połowie konkursów wygrał cały cykl, wyprzedzając o 21 punktów Jerneja Damjana[17].

Starty w sezonie 2013/2014 Pucharu Świata rozpoczął dwukrotnym zajęciem drugiego miejsca w zawodach w Klingenthal – w konkursie mieszanym oraz indywidualnie. Po kilku słabszych wynikach po raz drugi na podium stanął 22 grudnia w Engelbergu, również zajmując drugą pozycję[14]. 16 stycznia 2014 w Wiśle odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. W lutym w Willingen dwukrotnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce. Został zgłoszony do występu w zawodach skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 w Soczi. 9 lutego zajął 6. pozycję w konkursie na skoczni normalnej, a 6 dni później był 45. na skoczni dużej[14]. 17 lutego zdobył złoty medal olimpijski w konkursie drużynowym, w którym reprezentował Niemcy wraz z Andreasem Wankiem, Marinusem Krausem i Severinem Freundem. Oddał w nim skoki na odległość 133 oraz 134,5 m[18].

Podobnie jak rok wcześniej, pod koniec sezonu 2013/14 Wellinger osiągał gorsze rezultaty. W ośmiu ostatnich konkursach indywidualnych czterokrotnie zajmował miejsca poza czołową trzydziestką. Najwyżej znalazł się na 11. miejscu, 4 marca w Kuopio[14]. 601 punktów uzyskanych w trakcie całego sezonu pozwoliło mu zająć w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 9. pozycję[11].

Sezon 2014/2015

W Letnim Grand Prix 2014 wystąpił w czterech konkursach, najwyższą, trzecią, pozycję zajmując 26 lipca w Wiśle[19]. Na Mistrzostwach Niemiec 2014 zdobył złoty medal w konkursie drużynowym[20].

Podczas inaugurujących sezon 2014/2015 Pucharu Świata konkursów w Klingenthal zajął 3. miejsce indywidualnie, a wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył zwycięstwo w konkursie drużynowym[19]. Podczas drugiego weekendu w zawodach Pucharu Świata na Rukatunturi w Finlandii miał poważny upadek. W rozgrywanych przy silnym wietrze zawodach stracił równowagę w początkowej fazie lotu i spadł ze sporej wysokości na zeskok. Nie stracił przytomności, ale skocznię opuścił na noszach[21]. Zdaniem trenera reprezentacji Niemiec Wernera Schustera upadek Wellingera wynikał ze zbyt szybkiego odbicia się z progu połączonego z trudnymi warunkami na skoczni[22]. Późniejsze badania wykazały, że konieczna będzie operacja barku, którą przeprowadzono w specjalistycznej klinice w Innsbrucku[23].

W lutym 2015 Wellinger powrócił do startów. W swoich pierwszych startach po kontuzji zdobył srebrne medale w zawodach indywidualnych, a następnie drużynowych na Mistrzostwach Świata Juniorów 2015. Został powołany na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej zajął 11. miejsce, a w pozostałych nie wystąpił z powodu problemów zdrowotnych niezwiązanych z poprzednią kontuzją[19][24]. Wystartował natomiast w marcowych konkursach Pucharu Świata, zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce[19]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2014/2015 Wellinger zajął w cyklu 35. pozycję ze 137 punktami[11].

Sezon 2015/2016

Wystąpił w pięciu konkursach indywidualnych Letniego Grand Prix 2015. Zajmował w nich pozycje w pierwszej i drugiej dziesiątce, najwyższą – 4. – we wrześniu w Hinzenbach. Dwukrotnie stawał na podium w konkursach drużynowych[25]. Na Mistrzostwach Niemiec 2015 zdobył srebrny medal indywidualnie i złoty w drużynie[26][27].

Sezon 2015/2016 Pucharu Świata rozpoczął od zwycięstwa w konkursie drużynowym oraz 6. pozycji w zawodach indywidualnych w Klingenthal. W kolejnych zawodach cyklu rozgrywanych w grudniu i styczniu zajmował naprzemiennie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany indywidualnie został 10 stycznia 2016 w Willingen, zajmując 5. miejsce, zaś dzień wcześniej odniósł drugie zwycięstwo w konkursie drużynowym. W połowie stycznia wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, zajmując 14. miejsce indywidualnie, a także zdobywając, wraz z Stephanem Leyhe, Richardem Freitagiem i Severinem Freundem, srebrny medal w zawodach drużynowych[25].

W konkursach rozgrywanych w lutym i marcu notował gorsze wyniki niż w poprzednich miesiącach. Tylko raz ukończył konkurs indywidualny w pierwszej dziesiątce (28 lutego w Ałmaty), natomiast kilkukrotnie zajmował miejsca poza trzydziestką. Nie wystąpił w kończących Puchar Świata konkursach w Planicy[25]. W całym cyklu zajął 17. pozycję z 408 punktami[11].

Sezon 2016/2017

Trzykrotnie stawał na podium zawodów indywidualnych Letniego Grand Prix 2016, zwyciężając w Hinterzarten oraz zajmując 3. miejsce w Wiśle i Hakubie. W trzech innych konkursach również zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[28]. 351 punktów pozwoliło Wellingerowi zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu, ze stratą 229 punktów do Macieja Kota[17]. Podobnie jak rok wcześniej, na Mistrzostwach Niemiec 2016 zdobył srebro w zawodach indywidualnych i złoto w drużynie[29][30].

Sezon 2016/2017 Pucharu Świata rozpoczął 22. miejscem w Ruce. W grudniowych zawodach indywidualnie najwyżej sklasyfikowany był na 10. pozycji w Lillehammer, do połowy stycznia zawody kończył najczęściej w drugiej i trzeciej dziesiątce. Począwszy od konkursu w Wiśle 14 stycznia 2017, gdzie był trzeci, Wellinger zaczął regularnie zajmować miejsca w ścisłej czołówce. W kolejnym tygodniu w Zakopanem zwyciężył w zawodach drużynowych i był drugi indywidualnie. 29 stycznia w Willingen odniósł drugie w karierze zwycięstwo w konkursie indywidualnym Pucharu Świata. W sześciu lutowych konkursach rozgrywanych w Oberstdorfie, Sapporo i Pjongczangu był czterokrotnie drugi, raz trzeci i raz czwarty[28].

Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 zdobył srebrne medale w zawodach indywidualnych zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej, w obu przypadkach przegrywając jedynie ze Stefanem Kraftem. W konkursie drużyn mieszanych wywalczył, wraz z Cariną Vogt, Markusem Eisenbichlerem i Svenją Würth, złoty medal, zaś drużynowy konkurs mężczyzn ukończył na 4. pozycji. Również w konkursach Raw Air 2017 stawał na podium, indywidualnie zajmując 2. miejsce w Oslo i 3. w Trondheim[28]. Przed ostatnią serią w Vikersund prowadził w konkursie i całym turnieju, ale po bardzo krótkim skoku zakończył zawody na 18., a Raw Air na 3. pozycji[31]. Podczas kończącego sezon weekendu w Planicy zajmował drugie miejsca[28]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął 4. pozycję z dorobkiem 1161 punktów, zaś Puchar Świata w lotach narciarskich 2016/2017 ukończył na 2. miejscu z 333 punktami[11].

Sezon 2017/2018

W Letnim Grand Prix 2017 wystartował w trzech konkursach, raz stając na podium – zajął 2. miejsce w Klingenthal[32]. Na Mistrzostwach Niemiec 2017 zdobył złoty medal w konkursie indywidualnym[33].

W pierwszych konkursach Pucharu Świata 2017/2018 regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. 26 listopada 2017 w Ruce zajął 3. pozycję, 3 grudnia w Niżnym Tagile był 1., tym samym odnosząc trzecie w karierze zwycięstwo w tym cyklu, a 10 grudnia w Titisee Neustadt zajął 2. miejsce. Dwa austriackie konkursy 66. Turnieju Czterech Skoczni ukończył na 3. pozycji[32], a w klasyfikacji generalnej całego turnieju znalazł się na 2. miejscu[11]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 7. miejsce indywidualnie i 4. w drużynie. 28 stycznia 2018 był 2. w konkursie Pucharu Świata w Zakopanem[32].

Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zdobył złoty medal w konkursie na skoczni normalnej, w którym awansował z 5. pozycji w drugiej serii, a także srebrny na skoczni dużej, gdzie przegrał jedynie z Kamilem Stochem. W zawodach drużynowych, startując wraz z Karlem Geigerem, Stephanem Leyhe i Richardem Freitagiem, również zdobył srebrny medal. W zawodach Pucharu Świata rozgrywanych po igrzyskach uzyskiwał gorsze wyniki niż we wcześniejszych miesiącach, indywidualnie tylko raz zajmując pozycję w najlepszej dziesiątce[32]. W klasyfikacji generalnej cyklu na koniec sezonu znalazł się na 6. miejscu z 828 punktami[11].

Sezon 2018/2019

Na rozgrywanych w lipcu 2018 mistrzostwach Niemiec zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym[34]. W czterech występach w Letnim Grand Prix 2018 najwyżej klasyfikowany był na 22. miejscu[35].

25 listopada 2018 zajął 2. pozycję w konkursie Pucharu Świata w Ruce, a dzień wcześniej był 9. Mimo regularnych startów poza tymi zawodami w sezonie 2018/2019 Pucharu Świata nie zajął żadnych miejsc w najlepszej dziesiątce, najwyżej klasyfikowanym będąc, dwukrotnie, na 11. miejscu[35]. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 18. pozycji z 371 punktami[11]. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 wystąpił jedynie w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, w którym zajął 32. miejsce[35].

Lata 2019–2021

W czerwcu 2019 podczas treningu doznał zerwania więzadła krzyżowego przedniego w prawym kolanie[36]. W wyniku tej kontuzji w sezonie 2019/2020 nie wystartował w żadnych zawodach[37]. Wczesną wiosną 2020 podczas urlopu w Australii złamał lewy obojczyk[38]. Pierwszy trening na skoczni po kontuzji odbył w połowie maja 2020[39]. W październiku 2020, reprezentując drugi zespół bawarski, zdobył srebrny medal w zawodach drużynowych mistrzostw Niemiec[40].

Do startów w międzynarodowych zawodach powrócił w zimowej części sezonu 2020/2021. W listopadzie i grudniu 2020 startował w Pucharze Świata. W żadnym występie nie zdobył punktów, a najwyżej sklasyfikowany był na 32. miejscu w Engelbergu. Po niemieckich konkursach 69. Turnieju Czterech Skoczni został wycofany ze startów w cyklu. W styczniu 2021 wystąpił w Pucharze Kontynentalnym w Innsbrucku, gdzie również nie zdobył punktów, a następnie w FIS Cupie w Szczyrku, gdzie zajął 28. i 45. miejsce[41]. Ze względu na słabą formę Wellingera, w lutym 2021 trener reprezentacji Niemiec Stefan Horngacher podjął decyzję o zakończeniu przez zawodnika startów w sezonie 2020/2021[42].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana6. miejsce (K-95), 45. miejsce (K-125)
2018 Korea Południowa Pjongczangzłoty medal (K-98), srebrny medal (K-125)

Drużynowo

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polanazłoty medal[a]
2018 Korea Południowa Pjongczangsrebrny medal[b]

Starty A. Wellingera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
6.9 lutego2014Rosja Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.96,0 m101,5 m257,1 pkt20,9 pktKamil Stoch
45.15 lutego2014Rosja Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140indywid.117,0 m96,6 pkt182,1 pktKamil Stoch
1.Gold medal.svg17 lutego2014Rosja Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140druż.[a]133,0 m134,5 m1041,1 pkt (257,1 pkt)
1.Gold medal.svg10 lutego2018Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.104,5 m113,5 m259,3 pkt
2.Silver medal.svg17 lutego2018Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142indywid.135,5 m142,0 m282,3 pkt3,4 pktKamil Stoch
2.Silver medal.svg19 lutego2018Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142druż.[b]140,0 m134,5 m1075,7 pkt (284,2 pkt)22,8 pktNorwegia

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2015 Szwecja Falun11. miejsce (K-90), nie wystartował (K-120)[43]
2017 Finlandia Lahtisrebrny medal (K-90), srebrny medal (K-116)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck32. miejsce (K-120)

Drużynowo

2017 Finlandia Lahtizłoty medal (drużyna mieszana/K-90)[c], 4. miejsce (K-116)[d]

Starty A. Wellingera na mistrzostwach świata – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
11.21 lutego2015Szwecja FalunLugnetK-90HS-100indywid.91,0 m90,5 m226,0 pkt26,7 pktRune Velta
DNS26 lutego2015Szwecja FalunLugnetK-120HS-134indywid.Nie wystartował.Severin Freund
2.FIS silver medal.png25 lutego2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.96,5 m100,0 m268,7 pkt2,1 pktStefan Kraft
1.FIS gold medal.png26 lutego2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. mix.[c]99,0 m98,0 m1035,5 pkt (276,2 pkt)
2.FIS silver medal.png2 marca2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-116HS-130indywid.127,5 m129,0 m278,0 pkt1,3 pktStefan Kraft
4.4 marca2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-116HS-130druż.[d]130,5 m119,0 m1052,9 pkt (276,1 pkt)51,3 pktPolska
32.23 lutego2019Austria InnsbruckBergiselK-120HS-130indywid.119,5 m103,1 pkt176,3 pktMarkus Eisenbichler

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2014 Czechy Harrachov13. miejsce
2016 Austria Tauplitz14. miejsce
2018 Niemcy Oberstdorf7. miejsce

Drużynowo

2016 Austria Tauplitzsrebrny medal[e]
2018 Niemcy Oberstdorf4. miejsce[f]

Starty A. Wellingera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2Skok 3Skok 4NotaStrataZwycięzca
13.14–15 marca2014Czechy HarrachovČertakK-185HS-205indywid.179,0 m178,0 m[g][g]337,1 pkt53,9 pktSeverin Freund
14.15–16 stycznia2016Austria TauplitzKulmK-200HS-225indywid.200,0 m205,0 m211,5 m[g]520,0 pkt120,1 pktPeter Prevc
2.FIS silver medal.png17 stycznia2016Austria TauplitzKulmK-200HS-225druż.[e]196,0 m193,0 m1357,3 pkt (320,3 pkt)110,4 pktNorwegia
7.19–20 stycznia2018Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.206,0 m207,0 m213,0 m[g]599,7 pkt52,3 pktDaniel-André Tande
4.21 stycznia2018Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235druż.[f]226,0 m212,0 m1581,2 pkt (402,2 pkt)80,8 pktNorwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2013 Czechy Liberec5. miejsce
2015 Kazachstan Ałmatysrebrny medal

Drużynowo

2013 Czechy Liberecbrązowy medal[h]
2015 Kazachstan Ałmatysrebrny medal[i]

Starty A.Wellingera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
5.24 stycznia2013Czechy LiberecJeštědK-90HS-100ind.100,0 m95,0 m256,0 pkt27,5 pktJaka Hvala
3.Bronze medal with cup.svg26 stycznia2013Czechy LiberecJeštědK-90HS-100druż.[h]98,5 m103,0 m1038,5 pkt (273,5 pkt)48,0 pktSłowenia
2.Silver medal with cup.svg5 lutego2015Kazachstan AłmatyGornyj GigantK-95HS-106indywid.99,0 m101,0 m269,4 pkt0,5 pktJohann André Forfang
2.Silver medal with cup.svg7 lutego2015Kazachstan AłmatyGornyj GigantK-95HS-106druż.[i]98,5 m100,0 m869,6 pkt (225,7 pkt)23,7 pktNorwegia

Igrzyska olimpijskie młodzieży

Indywidualnie

2012 Austria Innsbruck/Seefeld4. miejsce

Drużynowo

2012 Austria Innsbruck/Seefeldzłoty medal (drużyna mieszana)[j]

Starty A. Wellingera na igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
4.14 stycznia2012Austria SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-68HS-75indywid.74,0 m73,0 m252,9 pkt33,2 pktAnže Lanišek
1.Gold medal with cup.svg21 stycznia2012Austria SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-68HS-75druż. mix.[j]65,0 m73,5 m640,1 pkt (230,0 pkt)

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2012/201320.
2013/20149.
2014/201535.
2015/201617.
2016/20174.
2017/20186.
2018/201918.
2020/2021niesklasyfikowany

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaPrzypisy
1.16 stycznia2014Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134127,0 m128,5 m262,8 pkt
2.29 stycznia2017Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145147,5 m135,0 m242,3 pkt
3.3 grudnia2017Rosja Niżny TagiłAistK-120HS-134132,0 m133,5 m275,7 pkt

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2012/2013112
2013/2014123
2014/201511
2015/2016
2016/201718312
2017/20181236
2018/201911
Suma314825

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.9 grudnia2012Rosja Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106100,0 m102,5 m261,6 pkt.3.9,7 pktAndreas Kofler
2.16 grudnia2012Szwajcaria EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137130,0 m138,5 m270,3 pkt2.3,4 pktGregor Schlierenzauer
3.24 listopada2013Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140132,0 m132,8 pkt2.3,0 pktKrzysztof Biegun
4.22 grudnia2013Szwajcaria EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137131,0 m129,5 m270,8 pkt2.3,9 pktKamil Stoch
5.16 stycznia2014Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134127,0 m128,5 m262,8 pkt1.
6.23 listopada2014Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140140,0 m133,5 m270,7 pkt3.5,7 pktRoman Koudelka
7.14 stycznia2017Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134127,5 m120,5 m249,1 pkt3.18,9 pktKamil Stoch
8.22 stycznia2017Polska ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134130,5 m133,0 m285,8 pkt2.1,6 pktKamil Stoch
9.29 stycznia2017Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145147,5 m135,0 m242,3 pkt1.
10.4 lutego2017Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-225234,5 m222,5 m434,8 pkt2.5,1 pktStefan Kraft
11.5 lutego2017Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-225238,0 m220,0 pkt2.12,6 pktStefan Kraft
12.12 lutego2017Japonia SapporoŌkurayamaK-123HS-137140,5 m132,0 m255,3 pkt2.7,4 pktKamil Stoch
13.15 lutego2017Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-140136,0 m136,0 m279,8 pkt2.13,7 pktStefan Kraft
14.16 lutego2017Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-10999,0 m112,0 m240,8 pkt3.15,4 pktMaciej Kot
15.12 marca2017Norwegia OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134133,5 m127,0 m258,6 pkt2.8,9 pktStefan Kraft
16.16 marca2017Norwegia TrondheimGranåsenK-124HS-140133,0 m141,5 m289,6 pkt3.12,4 pktStefan Kraft
17.24 marca2017Słowenia PlanicaLetalnicaK-200HS-225235,0 m235,0 m480,4 pkt2.9,8 pktStefan Kraft
18.26 marca2017Słowenia PlanicaLetalnicaK-200HS-225238,5 m236,2 pkt2.8,1 pktStefan Kraft
19.26 listopada2017Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142140,0 m140,0 m293,0 pkt3.8,4 pktJernej Damjan
20.3 grudnia2017Rosja Niżny TagiłAistK-120HS-134132,0 m133,5 m275,7 pkt1.
21.10 grudnia2017Niemcy Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142139,5 m126,0 pkt2.2,4 pktRichard Freitag
22.4 stycznia2018Austria InnsbruckBergiselK-120HS-130133,0 m126,0 m253,5 pkt3.16,6 pktKamil Stoch
23.6 stycznia2018Austria Bischofshofenim. Paula AusserleitneraK-125HS-140129,0 m139,5 m270,5 pkt3.5,1 pktKamil Stoch
24.28 stycznia2018Polska ZakopaneWielka KrokiewK-125HS-140119,5 m136,5 m242,0 pkt2.3,6 pktAnže Semenič
25.25 listopada2018Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142136,0 m145,5 m288,4 pkt2.22,0 pktRyōyū Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2012/2013
LillehammerLillehammerRukaKrasnaja PolanaKrasnaja PolanaEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenWisłaZakopaneSapporoSapporoVikersundVikersundHarrachovHarrachovKlingenthalOberstdorfLahtiKuopioTrondheimOsloPlanicaPlanicapunkty
51751131221092119-31------28353243203819-393
Sezon 2013/2014
KlingenthalRukaLillehammerLillehammerTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenTauplitzTauplitzWisłaZakopaneSapporoSapporoWillingenWillingenFalunLahtiLahtiKuopioTrondheimOsloPlanicaPlanicapunkty
2156115018252295189819150--8105118201132314328601
Sezon 2014/2015
KlingenthalRukaRukaLillehammerLillehammerNiżny TagiłNiżny TagiłEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenTauplitzWisłaZakopaneSapporoSapporoWillingenWillingenTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtVikersundVikersundLahtiKuopioTrondheimOsloOsloPlanicaPlanicapunkty
31450---------------------1511q2518--137
Sezon 2015/2016
KlingenthalLillehammerLillehammerNiżny TagiłNiżny TagiłEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenWillingenZakopaneSapporoSapporoTrondheimVikersundVikersundVikersundLahtiLahtiKuopioAłmatyAłmatyWisłaTitisee-NeustadtPlanicaPlanicaPlanicapunkty
62071310349151461551911272745qq33132920102333---408
Sezon 2016/2017
Ruka HS142Ruka HS142Klingenthal HS140Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Wisła HS134Wisła HS134Zakopane HS134Willingen HS145Oberstdorf HS225Oberstdorf HS225Sapporo HS137Sapporo HS137Pjongczang HS140Pjongczang HS109Oslo HS134Trondheim HS140Vikersund HS225Planica HS225Planica HS225punkty
2220271710151315131331312212242232318221161
Sezon 2017/2018
Wisła HS134Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Titisee-Neustadt HS142Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Tauplitz HS235Zakopane HS140Willingen HS145Willingen HS145Lahti HS130Oslo HS134Lillehammer HS140Trondheim HS140Vikersund HS240Planica HS240Planica HS240punkty
9341266101133152510815132236q16828
Sezon 2018/2019
Wisła HS134Ruka HS142Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS142Innsbruck HS130Bischofshofen HS142Predazzo HS135Predazzo HS135Zakopane HS140Sapporo HS137Sapporo HS137Oberstdorf HS235Oberstdorf HS235Oberstdorf HS235Lahti HS130Willingen HS145Willingen HS145Oslo HS134Lillehammer HS140Trondheim HS138Vikersund HS240Planica HS240Planica HS240punkty
119213131424393220152626-131713q31321919341437112620371
Sezon 2020/2021
Wisła HS134Ruka HS142Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS142Innsbruck HS130Bischofshofen HS142Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Zakopane HS140Lahti HS130Willingen HS147Willingen HS147Klingenthal HS140Klingenthal HS140Zakopane HS140Zakopane HS140Râșnov HS97Planica HS240Planica HS240Planica HS240punkty
3934424039q3246q----------------0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2012/20139.
2013/201410.
2015/201612.
2016/201722.
2017/20182.
2018/201931.
2020/202162.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
20173.
201819.
201933.

Willingen Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
20185.
201919.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
201824.
201925.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2012/201345.
2013/201412.
2015/2016niesklasyfikowany
2016/20172.
2017/201826.
2018/201922.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP

SezonMiejsce
201272.
20131.
201418.
201512.
20162.
201716.
201858.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2Nota
1.3 sierpnia2013Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134132,5 m132,5 m281,8 pkt
2.15 sierpnia2013Francja CourchevelTremplin du PrazK-120HS-132131,5 m131,5 m310,4 pkt
3.3 października2013Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140133 m133,5 m257,5 pkt
4.30 lipca2016Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-10899,5 m103,5 m269,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaMiejsceStrataZwycięzca
1.28 lipca2013Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108105,0 m104,5 m244,9 pkt2.2,0 pktRichard Freitag
2.3 sierpnia2013Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134132,5 m132,5 m281,8 pkt1.
3.15 sierpnia2013Francja CourchevelTremplin du PrazK-120HS-132131,5 m131,5 m310,4 pkt1.
4.17 sierpnia2013Szwajcaria EinsiedelnAndreas Küttel-SchanzeK-105HS-117114,5 m114,0 m259,4 pkt3.4,3 pktKamil Stoch
5.3 października2013Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140135,5 m133 m261,9 pkt1.
6.26 lipca2014Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134130,5 m131,5 m392,0 pkt[k]3.23,2 pktPeter Prevc
7.23 lipca2016Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134126,0 m125,0 m241,8 pkt3.8,5 pktMaciej Kot
8.30 lipca2016Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-10899,5 m103,5 m269,4 pkt1.
9.27 sierpnia2016Japonia HakubaOlimpijskaK-120HS-131122,0 m127,5 m239,6 pkt3.18,0 pktAnders Fannemel
10.3 października2017Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140141,0 m127,5 m256,0 pkt2.6,4 pktDawid Kubacki
Andreas Wellinger podczas konferencji prasowej po zajęciu 2. miejsca w konkursie LGP w Klingenthal (2017)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2018

2012
Wisła HS134Courchevel HS132Hinterzarten HS108Hakuba HS131Hakuba HS131Ałmaty HS140Ałmaty HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
---2926---308
2013
Hinterzarten HS108Wisła HS134Courchevel HS132Einsiedeln HS117Hakuba HS131Hakuba HS131Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Ałmaty HS140Ałmaty HS140Klingenthal HS140punkty
2113------1440
2014
Wisła HS134Einsiedeln HS117Courchevel HS132Hakuba HS131Hakuba HS131Ałmaty HS140Ałmaty HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
3-6----q15116
2015
Wisła HS134Hinterzarten HS108Courchevel HS132Einsiedeln HS117Hakuba HS131Hakuba HS131Czajkowskij HS106Czajkowskij HS140Ałmaty HS140Ałmaty HS140Hinzenbach HS94punkty
65177------4185
2016
Courchevel HS132Wisła HS134Hinterzarten HS108Einsiedeln HS117Hakuba HS131Hakuba HS131Czajkowskij HS140Czajkowskij HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
731-39--415351
2017
Wisła HS134Hinterzarten HS108Courchevel HS132Hakuba HS131Hakuba HS131Czajkowskij HS140Czajkowskij HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
19------42142
2018
Wisła HS134Hinterzarten HS108Einsiedeln HS117Courchevel HS135Hakuba HS131Hakuba HS131Râșnov HS97Râșnov HS97Hinzenbach HS94punkty
27-2226----4118
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2011/2012108.
2020/2021niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Sezon 2011/2012
RovaniemiRovaniemiAłmatyAłmatyErzurumErzurumEngelbergEngelbergTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtSapporoSapporoSapporoBischofshofenBischofshofenBrotterodeBrotterodeIron MountainOsloOsloOsloWisłaWisłaPredazzoPredazzoKuopioKuopiopunkty
------------------34-21------10
Sezon 2020/2021
Ruka HS142Ruka HS142Ruka HS142Engelberg HS140Engelberg HS140Innsbruck HS128Innsbruck HS128Willingen HS147Willingen HS147Willingen HS147Willingen HS147Klingenthal HS140Klingenthal HS140Brotterode HS117Brotterode HS117Zakopane HS140Zakopane HS140Czajkowskij HS140Czajkowskij HS140punkty
-----5042------------0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
20127.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2Nota
1.8 września2012Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-138121,5 m130,5 m236,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.10 sierpnia2012Finlandia KuopioPuijoK-120HS-127124,5 m123,0 m236,0 pkt2.4,9 pktTomaž Naglič
2.11 sierpnia2012Finlandia KuopioPuijoK-120HS-127128,0 m114,0 m228,1 pkt3.20,4 pktJan Matura
3.8 września2012Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-138121,5 m130,5 m236,3 pkt1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

2012
StamsStamsKranjKranjKrasnaja PolanaKrasnaja PolanaKuopioKuopioLillehammerLillehammerCzajkowskiCzajkowskiKlingenthalKlingenthalpunkty
------23110--197314
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2011/2012228.
2020/2021127.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2011/2012
VillachVillachGérardmerGérardmerSzczyrkSzczyrkEinsiedelnEinsiedelnNotoddenNotoddenPredazzoPredazzoSzczyrkSzczyrkKranjKranjLiberecBrattleboroBrattleboroBaiersbronnBaiersbronnGarmisch-PartenkirchenGarmisch-Partenkirchenpunkty
5123---------------------8
Sezon 2020/2021
Râșnov HS97Râșnov HS97Kandersteg HS106Kandersteg HS106Zakopane HS140Zakopane HS140Szczyrk HS104Szczyrk HS104Lahti HS100Lahti HS100Villach HS98Villach HS98Oberhof HS100Oberhof HS100punkty
------2845------3
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Andreas Wank, Marinus Kraus, Andreas Wellinger, Severin Freund
  2. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  3. a b Skład zespołu: Carina Vogt, Markus Eisenbichler, Svenja Würth, Andreas Wellinger
  4. a b Skład zespołu: Markus Eisenbichler, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  5. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  6. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler, Richard Freitag
  7. a b c d Seria konkursowa została odwołana.
  8. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Michael Dreher, Tobias Löffler, Andreas Wellinger
  9. a b Skład zespołu: Paul Winter, Martin Hamann, Sebastian Bradatsch, Andreas Wellinger
  10. a b Skład zespołu: Katharina Althaus, Tom Lubitz, Andreas Wellinger
  11. W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Wellinger uzyskał w nich 126 m i notę 106,9 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].

Przypisy

  1. Extended Start List Qualification (ang.). berkutschi.com, 2020-12-20. [dostęp 2021-01-02].
  2. Skoki Narciarskie – Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  3. Andreas Wellinger - Munzinger Biographie (niem.). munzinger.de. [dostęp 2018-02-17].
  4. WELLINGER Andreas - Athlete Information (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  5. WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  6. a b c d e WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  7. Adrian Dworakowski: Ekipa z Bawarii drużynowym Mistrzem Niemiec. skijumping.pl, 2012-10-06. [dostęp 2019-05-29].
  8. Tadeusz Mieczyński: Odmłodzony skład Niemców na Lillehammer. skijumping.pl, 2012-11-16. [dostęp 2012-11-24].
  9. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Freund wyprzedził Morgensterna i Bardala, słaby występ Polaków. skokinarciaskie.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  10. Konstancja Suchanek: PŚ w Soczi: Kofler triumfuje, dobry występ Kubackiego i Kota!. skijumping.pl, 2012-12-09. [dostęp 2012-12-15].
  11. a b c d e f g h i WELLINGER Andreas - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  12. Tadeusz Mieczyński: MŚJ w Libercu: Słoweńcy najlepsi, Polacy ze srebrem!. skijumping.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-27].
  13. Anna Szczepankiewicz: Pierwsze nominacje na MŚ w Val di Fiemme. skijumping.pl, 2013-02-14. [dostęp 2013-05-06].
  14. a b c d e WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  15. Klasyfikacja po konkursie: 17.08.2013, Einsiedeln K-105. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-10-12].
  16. Calendar & Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  17. a b WELLINGER Andreas - Athlete Information; Grand Prix Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-05-20].
  18. Andrzej Mysiak: ZIO Soczi: Niemcy wygrywają, Polska najlepiej w historii!. skokinarciarskie.pl, 2014-02-17. [dostęp 2014-03-03].
  19. a b c d WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  20. Deutsche Meisterschaften Teamspringen – Adler Skistadion Hinterzarten Rothaus Schanze HS 108 – 07.09.2014 (niem.). sommerskispringen-hinterzarten.de, 2014-09-07. [dostęp 2018-04-27].
  21. Paweł Guzik: PŚ w Kuusamo: Kasai i Ammann na najwyższym stopniu podium!. skijumping.pl, 2014-11-29. [dostęp 2019-05-29].
  22. Aleksandra Kruc: Wellinger na badaniach, Niemca boli ramię. skokinarciarskie.pl, 2014-11-29. [dostęp 2015-01-18].
  23. Anna Szczepankiewicz: Andreas Wellinger po operacji. skijumping.pl, 2014-12-05. [dostęp 2019-08-19].
  24. Klaudia Kaźmierczak: Bez Wellingera w konkursie. skokinarciarskie.pl, 2015-02-26. [dostęp 2016-04-18].
  25. a b c WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  26. Deutsche Meisterschaft 2015 Skisprung Einzel – Garmisch-Partenkirchen – Samstag, 24. Oktober 2015 (niem.). rennmeldung.de, 2015-10-24. [dostęp 2018-04-27].
  27. Deutsche Meisterschaft 2015 Skisprung Team – Garmisch-Partenkirchen – 23. Oktober 2015 (niem.). rennmeldung.de, 2015-10-23. [dostęp 2018-04-27].
  28. a b c d WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  29. David Siegel niespodziewanym mistrzem Niemiec. berkutschi.com, 2016-10-22. [dostęp 2018-04-27].
  30. Dominik Formela: Bawarczycy górą w Niemczech. skijumping.pl, 2016-10-21. [dostęp 2019-05-29].
  31. Dominik Formela: Raw Air w Vikersund: Kamil Stoch wygrywa na Vikersundbakken! Stefan Kraft zwycięzcą turnieju. skijumping.pl, 2017-10-04. [dostęp 2019-08-19].
  32. a b c d WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06].
  33. Dominik Formela: Wellinger mistrzem Niemiec. skijumping.pl, 2017-10-05. [dostęp 2019-05-29].
  34. Dominik Formela: Bawarczycy najlepsi w Niemczech. skijumping.pl, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-24].
  35. a b c WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-04-13].
  36. Dominik Formela: Bez Andreasa Wellingera w sezonie 2019/20!. skijumping.pl, 2019-06-07. [dostęp 2019-06-07].
  37. Michał Grzela: Wellinger i Siegel o krok od powrotu na skocznię. skijumping.pl, 2020-03-22. [dostęp 2020-03-31].
  38. Dominik Formela: Andreas Wellinger ponownie kontuzjowany!. skijumping.pl, 2020-04-02. [dostęp 2020-04-03].
  39. Dominik Formela: Wellinger znów na skoczni. skijumping.pl, 2020-05-14. [dostęp 2020-05-14].
  40. Dominik Formela: Eisenbichler mistrzem Niemiec, bezkonkurencyjni Bawarczycy. skijumping.pl, 2020-10-22. [dostęp 2021-04-13].
  41. WELLINGER Andreas - Athlete Information; Season 2021 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2021-04-13].
  42. Adrian Dworakowski: Andreas Wellinger przedwcześnie kończy sezon. skijumping.pl, 2021-02-25. [dostęp 2021-04-13].
  43. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2015-02-26. [dostęp 2014-02-09].

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Silver medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Srebrny medal z pucharem.
Bronze medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Brązowy medal z pucharem.
Gold medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Złoty medal z pucharem.
Gold medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Silver medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
FIS silver medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Srebrny medal FIS
FIS gold medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Złoty medal FIS
Civil Ensign of Switzerland.svg
Flag of Switzerland at sea
Flag of Japan (bordered).svg
Flag of Japan (bordered, unrounded corners)
Flag of Slovenia (bordered).svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Olympic flag.svg
Olympic Movement flag

Proportions 2:3, created 1913, adopted 1914, first used 1920.

Bronze medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
FIS bronze medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Brązowy medal FIS
2017-10-03 FIS SGP 2017 Klingenthal Siegerehrung Pressekonferenz Andreas Wellinger 001.jpg
Autor: Christian Bier, Licencja: CC BY-SA 4.0
FIS Ski Jumping Summer Grand Prix Klingenthal 2017 on 2017-10-03 Andreas Wellinger
20190226 Seefeld SJ 4127.jpg
(c) Ailura, CC BY-SA 3.0 AT
Seefeld, February 26, 2019: FIS Nordic World Ski Championships, Ski Jumping Training Men.