B-38 (szybowiec)

B-38
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Polska

Producent

Lwowskie Warsztaty Lotnicze

Konstruktor

Michał Blaicher

Typ

szybowiec

Konstrukcja

drewniana

Załoga

1

Historia
Data oblotu

1939

Liczba egzemplarzy

1

Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość

16,8 m

Wydłużenie

20

Długość

6,8 m

Wysokość

1,25 m

Powierzchnia nośna

14,1 m²

Masa
Własna

196 kg

Użyteczna

79 kg

Startowa

275 kg

Osiągi
Prędkość minimalna

35 km/h

Prędkość ekonomiczna

70 km/h

Prędkość optymalna

80 km/h

Prędkość dopuszczalna

200 km/h

Prędkość min. opadania

0,7 m/s (przy 70 km/h)

Doskonałość maks.

29 (przy 80 km/h)

Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

B-38 – polski szybowiec wyczynowy skonstruowany w dwudziestoleciu międzywojennym.

Historia

Inżynier Michał Blaicher w 1937 roku zaprojektował szybowiec wyczynowy, dostosowany do lotów w warunkach słabych noszeń[1]. W 1938 roku zakończono opracowanie dokumentacji projektowej i rozpoczęto budowę prototypu w Lwowskich Warsztatach Lotniczych[2].

Budowę prototypu ukończono na przełomie 1938 i 1939 roku, oblot został wykonany wiosną 1939 roku przez konstruktora na lotnisku w Skniłowie. Dalsze loty wykonywał pilot Zbigniew Żabski[3]. Szybowiec wykazał się zakładanymi osiągami w zakresie niskich prędkości oraz dużą doskonałością[4]. Problemem okazała się słaba konstrukcja klap, które wyginały się i zacinały. Wada została usunięta w lipcu 1939 roku przez inż. Józefa Niespała, który zmienił ich konstrukcję. Przeprowadzono próby statyczne skrzydła, które wykazały że konstrukcja spełnia wymagania postawione przez Instytut Techniczny Lotnictwa. Kolejne loty planowano na wrzesień 1939 roku, ale nie doszło do nich z uwagi na wybuch II wojny światowej. Jedyny zbudowany egzemplarz szybowca został zniszczony podczas bombardowania Podlaskiej Wytwórni Samolotów[2].

Konstrukcja

Jednomiejscowy szybowiec wyczynowy w układzie wolnonośnego górnopłatu o konstrukcji drewnianej[2].

Kadłub o przekroju jajowym, o konstrukcji półskorupowej. Kabina pilota zakryta zdejmowaną osłoną, wyposażona w komplet przyrządów do lotów bez widoczności ziemi. Fotela pilota z możliwością regulacji w czasie lotu. Z przodu umieszczony hak do startu z lin gumowych i zaczep do startu na holu. Statecznik pionowy stanowił integralną część kadłuba.

Płat o „mewim” kształcie, dwudzielny o obrysie prostokątno-eliptycznym. Konstrukcja płata oparta na dwóch dźwigarach skrzynkowych. Powierzchnia kryta sklejką do drugiego dźwigara, dalej płótnem. Wyposażony w lotki wyważone masowo oraz dwuczęściowe klapy Flowera wysuwane na wózkach, z możliwością wychylenia do 40°. Napęd lotek i klap linkowy.

Usterzenie krzyżowe, wolnonośne. Statecznik poziomy niedzielony, mocowany od przodu dolnej części statecznika pionowego. Konstrukcja i pokrycie stateczników drewniane, powierzchnie sterowe kryte płótnem. Napęd sterów linkowy.

Podwozie jednotorowe złożone z amortyzowanej płozy podkadłubowej i amortyzowanej płozy ogonowej. Do startu za samolotem stosowano odrzucany dwukołowy wózek.

Przypisy

  1. Nowy polski szybowiec wyczynowy B-38. „Skrzydlata Polska”. 5/1939, s. 153, maj 1939. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. 
  2. a b c Andrzej Glass: Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1976, s. 408-409.
  3. Jerzy B. Cynk: Polish aircraft 1893-1939. London: Putman & Company Limited, 1971, s. 703-704.
  4. Feliks Pawłowicz. Szybowiec wyczynowu B-38. „Skrzydlata Polska”. 45/1958, s. 16, 5 listopada 1958. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 

Media użyte na tej stronie

Flag of Poland (1928–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Flag of Poland (1927–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
B-38 w locie.jpg
Szybowiec B-38 w locie