Beate Uhse

Beate Uhse
Ilustracja
Beate Uhse w roku 1971
Data i miejsce urodzenia

25 października 1919
Cranz, Niemcy

Data i miejsce śmierci

16 lipca 2001
St. Gallen, Szwajcaria

Jeden ze sklepów sieci Beate Uhse w Hamburgu

Beate Uhse-Köstlin [beˈaːtə ˈuːzə ˈʁoːtɐmʊnt] (ur. 25 października 1919 – jako Beate Köstlin – niedaleko Cranz w Prusach Wschodnich, zm. 16 lipca 2001 w St. Gallen w Szwajcarii) – niemiecka pilot i biznesmenka, założycielka pierwszego w świecie sex shopu.

Życiorys

Służyła w Luftwaffe w stopniu kapitana i zajmowała się głównie pilotowaniem maszyn dostarczanych z zakładów naprawczych i fabryk do jednostek liniowych oraz była pilotem doświadczalnym. Wiosną 1945 roku uciekła samolotem, wraz z małym synem i jego nianią, z oblężonego Berlina.

Po zakończeniu wojny nie miała możliwości kontynuowania kariery pilota - zabroniły jej tego władze okupacyjne. Otworzyła sklep z guzikami. W 1946 roku wydała poradnik nt. stosowania kalendarzyka małżeńskiego, której to metody nauczyła się od matki lekarki. Siedmiostronicowa broszura kosztowała 50 fenigów i w ciągu roku autorka sprzedała 32 000 egzemplarzy. Uhse prowadziła sprzedaż wysyłkową. Szybko zaczęła sprzedawać także prezerwatywy i pisma erotyczne, otworzyła punkt porad korespondencyjnych i zatrudniła w nim lekarza. Pierwszy sex-shop otworzyła w grudniu 1962 roku we Flensburgu. Klienci podawali sprzedawcom telefonicznie numery towarów, a ci je pakowali. Miało to chronić prywatność kupujących. Do końca lat 60. na liście klientów sklepu wysyłkowego znajdowało się 1,7 mln osób, a dochody wynosiły 30 mln marek. Uhse musiała też mierzyć się z problemami prawnymi, gdyż w Niemczech obowiązywały wprowadzone jeszcze przez nazistów przepisy dot. erotyki. Na jej działalność złożono kilka tysięcy doniesień do prokuratury, ale z wyjątkiem jednego, żaden proces sądowy nie zakończył się skazaniem Uhse. Bardziej otwartą działalność mogła prowadzić po rewolcie młodzieżowej 1968 roku.

W 1989 roku odznaczona została Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. W 1999 roku ewangelicka parafia Świętego Marcina we Flensburgu ufundowała i odsłoniła poświęconą jej tablicę honorową[1]. W tym samym roku wprowadziła swoje przedsiębiorstwo na giełdę.

Po śmierci Uhse w 2001 roku jej firma popadła w kłopoty finansowe z powodu konkurencji z erotyką internetową.

Odznaczenia

Przypisy

  1. Ewa Wanat, Kiedy miała szesnaście lat, odkryła, że jej mama pracuje jako domina. Dwa lata później otworzyła własne studio, www.wysokieobcasy.pl, 3 października 2022 [dostęp 2022-10-05].

Bibliografia

  • Bartosz T. Wieliński. Beate Ushe: z nieba do łóżka. „Gazeta Wyborcza”, s. biz 25, 2012-02-13. Agora SA. (pol.). 
  • Beate Uhse w serwisie IMDb

Media użyte na tej stronie

Beate Uhse (1971).jpg
Autor: Rob C. Croes / Anefo, Licencja: CC BY-SA 3.0 nl
Zelfbedienings-sexwinkel van Beate Uhse in de Kalverstraat te Amsterdam
  • 6 april 1971
Beate Uhse Hamburger Straße2.jpg
Beate Uhse sex shop, Hamburg, Germany.
De-Beate Uhse.ogg
Autor: unknown, Licencja: CC-BY-SA-3.0