Bitwa pod Durben

Bitwa pod Durben
II powstanie pruskie
ilustracja
Czas13 lipca 1260
MiejsceDurbe
TerytoriumŻmudź
Przyczynachrześcijańska wyprawa przeciw Żmudzinom i Litwinom
Wynikzdecydowane zwycięstwo żmudzko-litewskie
Strony konfliktu
powstańcy żmudzcy i litewscyZakon krzyżacki
Księstwo Mazowieckie
Dowódcy
TreniotaHenryk Botel
Burchard von Hornhausen
Siemowit I
Siły
ok. 4 000190 rycerzy zakonnych i mazowieckich
8 000 piechoty
Straty
nieznaneok. 150 rycerzy
nieznana liczba piechoty
Położenie na mapie Łotwy
Mapa konturowa Łotwy, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
56°34′59,8800″N 21°22′00,1200″E/56,583300 21,366700

Bitwa pod Durben, pod Durbe (obecne Durbe na Łotwie) – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 lipca 1260 pomiędzy połączonymi siłami inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego pod dowództwem mistrza krajowego Burcharda von Hornhausena i Krzyżaków pod dowództwem marszałka pruskiego Henryka Botela z dowodzonymi przez księcia Treniotę (siostrzeńca Mendoga) Żmudzinami i Litwinami[1].

Żmudzini nie chcieli się pogodzić z narzucaną im chrystianizacją i uprzednią decyzją Mendoga o podarowaniu Żmudzi zakonowi inflanckiemu. Obaj mistrzowie prowadzili przeciw zbuntowanym Żmudzinom oddziały rycerzy zakonnych oraz zmobilizowanej ludności kurońskiej, liwońskiej i pruskiej. Wojska krzyżackie uzupełniali liczni krzyżowcy. Wśród nich były siły dowodzone przez księcia mazowieckiego Siemowita. W bitwie nad jeziorem Durben (w pobliżu miejscowości Durbe, niem. Durben) wojska krzyżackie zostały pokonane, a w krwawej walce zginęli obaj wodzowie krzyżaccy wraz z około 150 rycerzami. Klęska ta stała się hasłem do wybuchu powstania antykrzyżackiego w Prusach, a także spowodowała zerwanie sojuszu z Krzyżakami przez Mendoga i jego powrót do pogaństwa. Bitwa ta miała też przykre następstwa dla księcia mazowieckiego Siemowita. W 1262 roku Mendog poprowadził odwetową wyprawę, karząc Siemowita za udział oddziałów mazowieckich w wyprawach krzyżowych na Żmudź. Mendog spustoszył Mazowsze, a książę mazowiecki stracił życie podczas walk o Jazdów.

Przypisy

  1. Jan Tyszkiewicz, Karol Mórawski, Krzyżacy Książka i Wiedza Warszawa 1973, s.280.

Bibliografia

  • Baranauskienė Inga, Durbės mūšis: istorija, priežastys, pasekmės, Telšiai 2010, s. 36;
  • Ivinskis Zenonas, Durbės kautynės [w:] Lietuviškoji enciklopedija t. VII pod red. Vaclovas Biržiška, Kaunas 1939, s. 226–229.

Media użyte na tej stronie

U+2694.svg
zwei stilisierte gekreuzte Schwerter als Zeichen zur Nutzung in Karten, in der Genealogie, etc.; Unicode-Zeichen U+2694
Teutonic Order 1260.png
Autor: S. Bollmann, Licencja: CC BY-SA 3.0
Map of the monastic state of the Teutonic Knights, 1260