Blackburn Rovers F.C.

Blackburn Rovers
Pełna nazwa

Blackburn Rovers
Football Club

Przydomek

Rovers (Wędrowcy)
Blue & Whites (Niebiesko-Biali)
The Mighty Blue & Whites (Potężni Niebiesko-Biali)
The Riversiders (Nabrzeżni)[1]

Barwy

niebiesko-białe

Data założenia

1875

Liga

Championship

Państwo

 Wielka Brytania

Kraj

 Anglia

Adres

Blackburn, BB2 4JF

Stadion

Ewood Park,
Blackburn

Właściciel

Venky’s London Limited

Prezes

Mike Cheston

Trener

Jon Dahl Tomasson

Asystent trenera

Mark Venus

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

Blackburn Rovers Football Clubangielski klub piłkarski z siedzibą w Blackburn, jeden z założycieli (w 1888 r.) angielskiej ligi. Trzykrotny mistrz Anglii, jeden z siedmiu klubów (obok Arsenalu, Manchester United, Manchester City, Chelsea, Leicester City i Liverpoolu), który zdobył tytuł mistrzowski (w 1995) od czasu powstania Premier League. W 1992 roku klub uzyskał awans do nowo utworzonej ligi Premier League, rok po tym, jak został przejęty przez lokalnego przedsiębiorcę Jacka Walkera, który na stanowisko menedżera mianował Kenny’ego Dalglisha. W sezonie 1998/99 klub spadł z najwyższej klasy rozgrywkowej, jednak ponownie awansował dwa lata później, w sezonie 2000/2001. Klub czterokrotnie zakwalifikował się do Pucharu UEFA; raz jako zdobywca Pucharu Ligi, dwa razy jako szósty zespół w Premier League i raz poprzez rozgrywki Pucharu Intertoto.

W sezonie 2011/12 zespół zajął 19. miejsce w rozgrywkach Premiership i spadł do Championship.

Blackburn Rovers występuje na stadionie Ewood Park.

Historia

Klub został założony po spotkaniu w hotelu Leger w miejscowości Blackburn 5 listopada 1875 roku[2]. Spotkanie zostało zorganizowane przez dwóch młodych mężczyzn, a mianowicie przez Johna Lewisa i Arthura Constantine’a. Celem zebrania było przedyskutowanie możliwości utworzenia klubu piłkarskiego do gry zgodnie z zasadami stowarzyszenia. Pierwszy mecz Blackburn Rovers odbył się w Church 18 grudnia 1875 roku, w którym padł remis 1:1[2].

Drużyna Blackburn w 1894 roku, podczas triumfu w FA Cup.

28 września 1878 roku Blackburn Rovers stał się jednym z 23 klubów tworzących Lancashire Football Association. 1 listopada 1879 roku klub po raz pierwszy zagrał w rozgrywkach o Puchar Anglii, pokonując Tyne A.F.C. 5:1. Zostali ostatecznie wyeliminowani w trzeciej rundzie po porażce 0:6 z Nottingham Forest[2].

25 marca 1882 roku klub ponownie zagrał w finale Pucharu Anglii, jednak nie sprostał Old Etonians i przegrał 0:1[2].

Po raz pierwszy w tych rozgrywkach Rovers triumfowali 29 marca 1884 roku, wygrywając 2:1 ze szkocką drużyną Queen’s Park[3]. Te same zespoły ponownie rozegrały finał Pucharu Anglii w kolejnym sezonie, a Blackburn Rovers ponownie odniósł zwycięstwo, tym razem 2:0[3]. Rovers powtórzyli ten sukces jeszcze raz w następnym sezonie, wygrywając 2:0 z West Bromwich Albion. Trzy zwycięstwa z rzędu w Pucharze Anglii, spowodowały, że klubowi przyznano specjalną srebrną tarczę[3].

Blackburn Rovers był jednym z założycieli Football League w 1888 roku[3]. Drużyna ponownie dotarła do finału Pucharu Anglii 29 marca 1890 roku. Klub zdobył puchar po raz czwarty, pokonując The Wednesday 6:1, a napastnik William Townley strzelił trzy gole i stał się pierwszym zawodnikiem, który zdobył hat-tricka w finale tych rozgrywek[2].

Blackburn Rovers borykało się z problemami w pierwszych latach XX wieku, ale wyniki zespołu zaczęły się stopniowo poprawiać. Na Ewood Park przeprowadzono gruntowne remonty. W ciągu pierwszych trzech dziesięcioleci XX wieku Blackburn Rovers wciąż uważano za najlepszą drużynę w lidze angielskiej. Zostali mistrzami Anglii w sezonach 1911/1912 i 1913/1914 oraz zdobyli Puchar Anglii w sezonie 1927/1928, po pokonaniu Huddersfield Town 3:1[2]. W 1936 Blackburn spadł do Division Two, jednak po trzech latach powrócił do ekstraklasy[2].

Po II wojnie światowej wznowiono rozgrywki w Anglii, a Blackburn spadł w roku 1948. Klub pozostał w drugiej lidze przez następne dziesięć lat. Po awansie w 1958 roku sezon skończyli w okolicach środka środku tabeli. W tych latach Rovers nie odnosiło już takich sukcesów, jednak w 1960 roku dotarli do finału Pucharu Anglii, gdzie przegrali 0:3 z Wolverhampton Wanderers[2].

Fani drużyny mieli nadzieję na ponowny powrót do czołówki, kiedy podczas sezonu 1963/1964 po zwycięstwie nad West Hamem 8:2 w Boxing Day, znaleźli się na pozycji lidera tabeli. Przewaga punktowa okazała się krótkotrwała, a tytuł został zdobyty przez Liverpool. Blackburn ponownie został zdegradowany z Division One w 1966 roku, co zapoczątkowało 26-letni w niższych ligach[2].

W latach 70. Blackburn Rovers rozgrywał mecze pomiędzy Division Two a Division Three[2]. Po przejęciu klubu przez Jacka Walkera, Rovers skończył rozgrywki na 19. miejscu w drugiej lidze pod koniec sezonu 1990/1991, a nowy właściciel zatrudnił Kenny’ego Dalglisha na stanowisko menedżera w październiku 1991 roku[2]. Klub zapewnił sobie awans do nowo utworzonej FA Premier League pod koniec sezonu 1991/1992, jako zwycięzcy play-offów, kończąc 26-letni okres grania poza ścisłą czołówką.

W 1992 roku Blackburn ustanowił rekord transferowy w wysokości 3,5 miliona funtów za 22-letniego napastnika Southampton Alana Shearera[2]. Po zajęciu czwartego miejsca w sezonie 1992/1993 i zdobycia wicemistrzostwa Anglii w sezonie 1993/1994, w 1995 roku Rovers zdobyli mistrzostwo Anglii[2].

Blackburn Rovers słabo rozpoczęło kolejne rozgrywki i przez większą część pierwszej połowy sezonu znajdowało się w dolnej części tabeli. Rovers walczyli w Lidze Mistrzów, gdzie zmagania grupowe zakończyli z dorobkiem zaledwie czterech punktów. Po zmianach personalnych i na stanowisku trenera słaby początek kampanii Premier League w sezonie 1996/1997, przyczynił się do dziesięciu porażek w pierwszych kolejkach sezonu. Klub pod wodzą Tonye’go Parkesa utrzymał się w lidze. Tego lata pracę menedżera objął Roy Hodgson. Tak jak w ostatnim czasie klub znowu nie najlepiej rozpoczął kampanię ligową, a Hodgson został zwolniony w grudniu po przegranej 0:2 z Southampton, kiedy Blackburn znalazło się w strefie spadkowej. Został zastąpiony przez Briana Kidda, który nie pomógł w uniknięciu spadku.

W październiku 1999 Kidd został zwolniony, a w marcu zastąpił go Graeme Souness. Blackburn powrócił do Premier League po udanym sezonie 2000/2001, zajmując drugie miejsce za Fulham.

W sezonie 2001/2002 do drużyny dołączył Andy Cole, który stał się najdroższym piłkarzem w historii drużny[4]. Rovers zdobył pierwszy w historii Puchar Ligi, pokonując w finale Tottenham Hotspur 2:1[5]. W następnym sezonie zajęli szóste miejsce premiowane udziałem w rozgrywkach o Pucharu UEFA. Souness odszedł z klubu przed rozpoczęciem nowego sezonu[6], a jego miejsce zajął walijski trener Mark Hughes[7]. Blackburn pod jego wodzą dotarło do półfinału Pucharu Anglii, przegrywając z Arsenalem, a w Premier League zajęli 15. miejsce. Poprowadził drużynę do szóstego miejsca w następnym sezonie i trzeciego awansu do europejskich pucharów w ciągu pięciu lat.

Mecz pomiędzy Blackburn, a Chelsea w grudniu 2009 roku.

Rovers dotarł do półfinału Pucharu Anglii 2006/2007, ale przegrali z Chelsea w dogrywce i zakończyli ligę na dziesiątym miejscu, kwalifikując się do Pucharu Intertoto. W maju 2008 roku Mark Hughes odszedł z Blackburn do Manchesteru City. Został zastąpiony przez Paula Ince’a, który po słabym początku został zwolniony w grudniu. Sam Allardyce został wyznaczony jako jego następca, a w latach 2009/2010 poprowadził drużynę do dziesiątego miejsca w lidze i półfinału Pucharu Ligi Angielskiej.

Ostatnie lata

W listopadzie 2010 roku klub został przejęty przez indyjską firma V H Group, pod nazwą Venky’s London Limited za 23 miliony funtów[8]. Nowi właściciele natychmiast zwolnili Sama Allardyce’a i zastąpili go Steve’em Keanem, który prowadził drużynę do stycznia 2011 roku[9]. Otrzymał on pełnoetatowy kontrakt do czerwca 2013 roku.

W grudniu 2011 roku Blackburn Rovers zanotował roczną stratę podatkową w wysokości 18,6 miliona funtów. Mimo to właściciele zapewnili ciągłość finansowania klubu, nawet jeśli spadli by z Premier League[10]. W maju 2012 roku klub został zdegradowany do Championship[11] po porażce z Wigan Athletic, kończąc jedenastoletni pobyt w najwyższej klasie rozgrywkowej[2].

Na początku sezonu 2012/2013 Steve Kean, menedżer odpowiedzialny za poprzedni spadek, otrzymał od właścicieli szansę na awans i utrzymanie swojej pozycji. 29 września zrezygnował z pełnienia tej funkcji[12].

7 maja 2017 roku, pięć lat po opuszczeniu Premier League, klub spadł z Championship do League One[2]. 24 kwietnia 2018 r. awansowali z powrotem do drugiego poziomu dzięki wygranej 1: 0 w Doncaster Rovers[13].

Trenerzy

Zawodnicy

Osiągnięcia

Obecny skład

Stan na 6 sierpnia 2018[14]

NrPoz.Piłkarz
1BRHiszpania David Raya
2OBNamibia Ryan Nyambe
3OBIrlandia Derrick Williams
6POAnglia Richard Smallwood
7NAAnglia Adam Armstrong (wypożyczony z Newcastle United)
8POAnglia Joe Rothwell
9NAAnglia Dominic Samuel
10NAAnglia Danny Graham
11POAnglia Peter Whittingham
13BRKanada Jayson Leutwiler
14OBSzkocja Charlie Mulgrew (kapitan)
16POAnglia Paul Caddis
17OBAnglia Amari'i Bell
18POAnglia Jacob Davenport
NrPoz.Piłkarz
22POAnglia Ben Gladwin
23POAnglia Bradley Dack
25OBAnglia Paul Downing
26POIrlandia Darragh Lenihan
27OBAnglia Lewis Travis
28POAnglia Willem Tomlinson
29POIrlandia Północna Corry Evans
30OBAnglia Sam Hart
31POJamajka Elliott Bennett
32POSzkocja Craig Conway
33BRAnglia Andrew Fisher
37NAAnglia Joe Nuttall
44POHiszpania Kasey Palmer (wypożyczony z Chelsea)

Europejskie puchary

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
SezonRozgrywkiRundaPrzeciwnikDomWyjazdOgólnie
1994/95Puchar UEFA1RSzwecja Trelleborgs FF0–12–22–3
1995/96Liga MistrzówGrupa BRosja Spartak Moskwa0–10–34. miejsce
Norwegia Rosenborg BK4–11–2
Polska Legia Warszawa0–00–1
1998/99Puchar UEFA1RFrancja Olympique Lyon0–12–22–3
2002/03Puchar UEFA1RBułgaria CSKA Sofia1–13–34–4, w.
2RSzkocja Celtic F.C.0–20–10–3
2003/04Puchar UEFA1RTurcja Gençlerbirliği SK1–11–32–4
2006/07Puchar UEFA1RAustria Red Bull Salzburg2–02–24–2
Grupa EPolska Wisła Kraków2–11. miejsce
Szwajcaria FC Basel3–0
Holandia Feyenoord0–0
Francja AS Nancy1–0
1/16Niemcy Bayer 04 Leverkusen2–30–02–3
2007Puchar Intertoto3RLitwa FK Vėtra4–02–06–0
2007/08Puchar UEFA2QFinlandia Myllykosken Pallo-472–01–03–0
1RGrecja AE Larisa2–10–22–3

Gracz roku w klubie

 
RokZwycięzca
1980–81Anglia Mick Speight
1981–82Anglia Mick Rathbone
1982–83Anglia Derek Fazackerley
1983–84Anglia Simon Garner
1984–85Anglia Terry Gennoe
1985–86Anglia Simon Barker
1986–87Anglia David Mail
1987–88Szkocja Colin Hendry
1988–89Anglia Howard Gayle
1989–90Anglia Scott Sellars
 
RokZwcyięzca
1990–91Irlandia Kevin Moran
1991–92Anglia David Speedie
1992–93Anglia ???
1993–94Anglia David Batty
1994–95Anglia Alan Shearer
1995–96Anglia Alan Shearer
1996–97Szkocja Colin Hendry
1997–98Szkocja Chris Sutton
1998–99Australia John Filan
1999–2000Anglia Lee Carsley
 
RokZwycięzca
2000–01Anglia Matt Jansen
2001–02Irlandia Damien Duff
2002–03Stany Zjednoczone Brad Friedel
2003–04Anglia Andy Todd
2004–05Anglia Andy Todd
2005–06Walia Craig Bellamy
2006–07Anglia David Bentley
2007–08Paragwaj Roque Santa Cruz
2008–09Anglia Stephen Warnock
2009–10Francja Steven N’Zonzi
 
YearWinner
2010–11Anglia Paul Robinson
2011–12Nigeria Yakubu Aiyegbeni
2012–13Szkocja Jordan Rhodes
2013–14Szkocja Tom Cairney
2014–15Szwecja Marcus Olsson
2015–16Szkocja Grant Hanley
2016–17Anglia Derrick Williams

Stadion

Przypisy

  1. Nicknames. [w:] Club Nicknames [on-line]. The-Football-Club.com, 2 sierpnia 2009. [dostęp 2009-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 września 2009)].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o Blackburn History. Blackburn Rovers. (ang.).
  3. a b c d Blackburn Rovers: Pre Football League FA Cup; Football League; Past Season’s History. Ewood park. [dostęp 2013-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 listopada 2013)].
  4. Blackburn sign Cole for 8 million pounds. „The Daily Telegraph”, 29 grudnia 2001. 
  5. Cole strike stuns Spurs – Blackburn won the League Cup. BBC Sport, 24 lutego 2002.
  6. Souness takes Newcastle job. BBC Sport, 6 września 2004.
  7. Blackburn appoint Hughes. BBC Sport, 16 września 2004. (ang.).
  8. Rao family buy Blackburn Rovers from Jack Walker Trust. [w:] bbc.co.uk [on-line]. BBC, 19 listopada 2010. [dostęp 2016-08-19].
  9. Blackburn Rovers board’s dismay at Venky’s conduct revealed in letter. The Guardian, 15 stycznia 2012.
  10. Venky’s stress commitment to Blackburn despite £18.6m pre-tax loss. „The Guardian (Wielka Brytania)”, 28 grudnia 2011. [dostęp 2012-01-05]. 
  11. Blackburn Rovers relegated after defeat by Wigan – CBBC Newsround.
  12. Steve Kean ‘forced to resign’ as Blackburn Rovers manager.
  13. "Doncaster Rovers 0-1 Blackburn Rovers"..
  14. First Team. rovers.co.uk. [dostęp 2018-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 kwietnia 2020)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Football pictogram.svg
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flag of England.svg
Flag of England. Saint George's cross (a red cross on a white background), used as the Flag of England, the Italian city of Genoa and various other places.
Kit left arm.svg
Part of football kit based on Kit body.svg.
Kit body.svg

Complete kit:

Kit left arm.svg
Kit body.svg
Kit right arm.svg
Kit shorts.svg
Kit socks.svg






Kit socks long.svg
Football kit template socks
Flag of Namibia.svg
Flag of Namibia
Ulster Banner.svg
Ulster Banner is a heraldic banner taken from the former coat of arms of Northern Ireland. It was used by the Northern Ireland government in 1953-1973 with Edwardian crown since coronation of Queen Elizabeth II, based earlier design with Tudor Crown from 1924. Otherwise known as the Ulster Flag, Red Hand of Ulster Flag, Red Hand Flag.
Flag of Northern Ireland (1953–1972).svg
Ulster Banner is a heraldic banner taken from the former coat of arms of Northern Ireland. It was used by the Northern Ireland government in 1953-1973 with Edwardian crown since coronation of Queen Elizabeth II, based earlier design with Tudor Crown from 1924. Otherwise known as the Ulster Flag, Red Hand of Ulster Flag, Red Hand Flag.
Flag of Jamaica.svg
Flag of Jamaica. “The sunshine, the land is green, and the people are strong and bold” is the symbolism of the colours of the flag. GOLD represents the natural wealth and beauty of sunlight; GREEN represents hope and agricultural resources; BLACK represents the strength and creativity of the people. The original symbolism, however, was "Hardships there are, but the land is green, and the sun shineth", where BLACK represented the hardships being faced.
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
Flag of the United States.svg
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Kit body rovers2122h.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22
Kit left arm rovers2122a.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22
Kit right arm rovers1920t.png
Autor: ShadowBryan3, Licencja: CC BY-SA 4.0
Camiseta 2019-20 del Blackburn Rovers F.C.
Kit shorts rovers2122a.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22
Kit body rovers1920t.png
Autor: ShadowBryan3, Licencja: CC BY-SA 4.0
Camiseta 2019-20 del Blackburn Rovers F.C.
Kit left arm rovers2122h.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22
BlackburnRovers FA Cup 1883-84.jpg
The Blackburn Rovers, FA Cup winners in 1883-84 (the first for the team). The photograph includes the other trophies won by the club by the time, the East Lancashire Charity Cup (left) and the Lancashire Cup (right).

Back row (left to right): J. M. Lofthouse, H. McIntrye, J. Beverly, W. J. H. Arthur, F. Suter, J. Forrest, R. Birtwistle (umpire)

Front row (left to right): J. Douglas, J. E. Sowerbutts, J. Brown (with the FA Cup), G. Avery, J. Hargreaves.
Kit right arm rovers2122h.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22
Kit right arm rovers2122a.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22
Kit shorts rovers2122h.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22
Chelsea vs Blackburn.JPG
Autor: EWR, Licencja: CC BY 3.0
Chelsea vs Blackburn 24 October 2009
Kit left arm rovers1920t.png
Autor: ShadowBryan3, Licencja: CC BY-SA 4.0
Camiseta 2019-20 del Blackburn Rovers F.C.
Kit body rovers2122a.png
Autor: Eduzs, Licencja: CC BY-SA 4.0
Blackburn Rovers Kit 2021-22