Bukowina (powiat niżański)

Artykuł

50°26′41″N 22°19′42″E

- błąd

39 m

WD

50°29'N, 22°17'E

- błąd

19652 m

Odległość

1599 m

Bukowina
wieś
Ilustracja
(c) Przemysław Czopor, CC BY 3.0

Cmentarz wojenny z I WŚ
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

niżański

Gmina

Ulanów

Liczba ludności (2020)

307[1]

Strefa numeracyjna

15

Kod pocztowy

37-410[2]

Tablice rejestracyjne

RNI

SIMC

0809003[3]

Położenie na mapie gminy Ulanów
Mapa konturowa gminy Ulanów, na dole znajduje się punkt z opisem „Bukowina”
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Bukowina”
Położenie na mapie powiatu niżańskiego
Mapa konturowa powiatu niżańskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bukowina”
Ziemia50°26′41″N 22°19′42″E/50,444722 22,328333

Bukowinawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, w gminie Ulanów[3].

Integralne części wsi Bukowina[4][3]
SIMCNazwaRodzaj
0809010Na Stawieczęść wsi
0809026Porębiskaczęść wsi
0989040Stokprzysiółek

W latach 1918–1939 wieś należała do województwa lwowskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha w Bielinach.

Wioska mogła powstać w XIII lub XIV wieku, kiedy tereny te zostały wyniszczone przez Tatarów i właściciele majątków na nowo musieli je zaludniać. Trzon osadników stanowili wówczas mazurscy kmiecie, rzemieślnicy oraz drobna szlachta mazurska. Być może od nich mieszkańców Bukowiny nazywano „Mazurami”. Zamieszkujący bowiem wschodnie tereny Polski piastowskiej Rusini określali tą nazwą „przybyszy” (osadników) z innych stron Polski, w przeciwieństwie do rdzennych sąsiadów, nazywanych „Lachami”.

W I Rzeczypospolitej Obojga Narodów wioska leżała w województwie sandomierskim.

Z 1646 r. pochodzi pierwsza znana wzmianka dotycząca Bukowiny, która wtedy nazywała się Wólka Bukowska lub Bukowińska, a mianowicie jest to akt erekcyjny kościoła pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela w Ulanowie.

 „W imię Pańskie. Amen.
 Na wieczną rzeczy pamiątkę.
 Ponieważ ludzkie stworzenie przyciemnione pleśnią i zapomnieniem nie zdoła tego, co się dzieje przez szereg lat w całości zachować jak tylko więzami liter i poświadczeniem świadków czy zapiskami nie byłoby wzmocnione. A przeto ja Jan Hilary z Uliny Uliński Chorąży Ziemi Halickiej w Ulinie, Bieliny, Dąbrowicy, Bielińcu, Gliniance, Wólce Borowej, Wólce Bukowskiej lub Bukowińskiej w województwie sandomierskim przebywający i dziedzic innych na podstawie.........
 Dla wiarygodności tej rzeczy jasności świadectwa pieczęć moją kładę i własnoręcznie podpisuję ten dokument przywileju i fundacji w roku Pańskim 1646 Jan Uliński Chorąży Ziemi Halickiej.”

Po pierwszym rozbiorze w 1772 r. wieś znalazła się w zaborze austriackim, w Królestwie Galicji i Lodomerii, w powiecie Ulanów, a następnie Nisko.

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chmielowskiego, Władysława Walewskiego wydawanego w latach 1880–1902.

 „Bukowina to wieś w powiecie Nisko, ma 1188 morg rozległości, w tem 806 morg lasu, 46 domów, 242 mieszkańców, parafia w Bielinach, położenie równe, gleba piaszczysta żytnia. Obszar dworski należy do państwa Ulanowskiego hrabiów z Wielkich Kończyc Mniszchów.”

Podczas zaborów w latach 1772–1918 wieś leżała po stronie austriackiej w Galicji. Z racji bliskości granicy mieszkańcy wioski zajmowali się przemytem towarów przez granicę zaborów. Mieszkańcy wsi byli też flisakami: np. 1887 r. był to Walenty Zięba, w 1893 r. byli to: Jan Ziemba, Marcin Kupiec, Jan Męciński, w 1894 r. Jan Męciński, Jan Kruk, Wojciech Sieniawski. Spławiane przez nich drewno płynęło Styrem, kanałem Pińskim, Muchawcem, Bugiem i Wisłą do Gdańska.

W pobliskim lesie zrekonstruowano przejście graniczne z tamtych czasów. Na terenie wsi znajduje się zabytkowy cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej. W Bukowinie funkcjonuje jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej i sklep spożywczy, a w ich pobliżu usytuowana jest również zewnętrzna siłownia.

Zobacz też

Przypisy

  1. Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 9 [dostęp 2022-01-23]
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 106 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b c GUS. Rejestr TERYT.
  4. Obwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636).

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Subcarpathian Voivodeship location map.svg
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Location map of Podkarpackie Voivodeship. Geographic limits of the map:
  • N: 50.9 N
  • S: 48.95 N
  • W: 21.03 E
  • E: 23.66 E
POL województwo podkarpackie flag.svg
Flaga województwa podkarpackiego
Bukowina - Rekonstrukcja przejścia granicznego z czasów zaborów carskiej Rosji i Austro-Węgier (02) - DSC07974 v1.jpg
(c) Przemysław Czopor, CC BY 3.0
Bukowina - Rekonstrukcja przejścia granicznego z czasów zaborów carskiej Rosji i Austro-Węgier
Bukowina - Rekonstrukcja przejścia granicznego z czasów zaborów carskiej Rosji i Austro-Węgier (04) - DSC07981 v2.jpg
(c) Przemysław Czopor, CC BY 3.0
Bukowina - Rekonstrukcja przejścia granicznego z czasów zaborów carskiej Rosji i Austro-Węgier
Bukowina - cmentarz wojenny (03) - DSC07963 v3.jpg
(c) Przemysław Czopor, CC BY 3.0
Bukowina - cmentarz wojenny z I Wojny Światowej
Bukowina - OSP - DSC07918 v1.jpg
(c) Przemysław Czopor, CC BY 3.0
Bukowina - OSP