Czaplicowie herbu Kierdeja

Herb szlachecki Kierdeja

Czaplicowie herbu Kierdejapolska rodzina szlachecka, zamieszkała w województwach kijowskim, witebskim i wołyńskim, których wsią gniazdową był Szpanów.

Ród wywodzący się od osiadłych na Wołyniu Tatarów, którym król Polski nadał herb Kierdeja i majątek Szpanów. Od nazwy tej wsi przybrali następnie nazwisko Szpanowscy, a po zawarciu unii lubelskiej w 1569 i przyłączeniu Wołynia do Korony Królestwa Polskiego stali się polską szlachtą koronną. Pierwsza wzmianka dotycząca rodziny Czapliców herbu Kierdeja, pochodzi z 1464, a dotyczy zapisu sądowego, gdzie dwaj bracia Czaplicowie: Jacko i Andrzej, występowali tam jako świadkowie kupna nieruchomości (dworu oziereńskiego).

Znani rodowcy

Z rodu tego pochodziło wielu wybitnych działaczy społecznych, politycznych i religijnych Rzeczypospolitej XVII–XVIII wieku, na przykład:

w tym zruszczony renegat, który przeszedł na stronę Rosji

Bibliografia

  • Adam Boniecki: Herbarz Polski. Tom III, Warszawa, 1900, s. 269.
  • Polska Encyklopedia Szlachecka / pod redakcją Starykoń–Kasprzyckiego. Tom V, Warszawa MCMXXXVI, s. 33.

Media użyte na tej stronie