Generator Colpittsa

Rys. 1. Lampowy generator Colpittsa (układ z początku lat 20. XX w.)
Rys. 2. Tranzystorowy generator Colpittsa w układzie wspólnego kolektora
Tranzystorowy generator Colpittsa w układzie wspólnej bazy.

Generator Colpittsa – elektroniczny generator drgań, w którym obwód rezonansowy złożony jest z dwóch kondensatorów i cewki, a droga sprzężenia zwrotnego utworzona jest przez tę cewkę i jeden z kondensatorów. Nazwa pochodzi od nazwiska wynalazcy – Edwina Colpittsa[1]. Generator Colpittsa był realizowany dawniej w technice lampowej, a obecnie – tranzystorowej.

Opis teoretyczny

Generator Colpittsa, podobnie jak inne generatory LC, składa się z urządzenia wzmacniającego (np. tranzystor bipolarny, tranzystor polowy, wzmacniacz operacyjny czy lampa próżniowa), którego wyjście podłączone jest do wejścia w pętli sprzężenia zwrotnego zawierającej równoległy obwód LC (obwód strojony), który działa jako filtr pasmowy do ustawiania częstotliwości oscylacji.

Częstotliwość drgań wytwarzanych przez generator Colpittsa wynosi:

Aby nastąpił rezonans, konieczne jest spełnienie warunku amplitudowego:

oraz częstotliwościowego:

gdzie oznacza konduktancję obciążenia generatora, natomiast transkonduktancję układu[2].

Zobacz też

Przypisy

  1. Edwin H. Colpitts, „Oscillation generator”, U.S.patent 1,624,537 (filed: 1 February 1918; issued: 12 April 1927). Dostępny on-line:[1].
  2. Stanisław Kuta red.: Elementy i układy elektroniczne. Kraków: Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, 2000, seria: Część II. ISBN 83-88408-06-2.

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Cc colp2.svg
Common collector Colpitt oscillator
Oscillator Colpitts 1920.svg
The Colpitts Oscillator in a typical configuration. (Redrawn after H. J. van der Bijl, The Thermionic Vacuum Tube and Its Applications. New York: McGraw-Hill, 1920.)
Cb colp.svg
Common base Colpitt oscillator.