Grzegorz (Živković)

Grzegorz
Nikola Živković
Metropolita zwornicko-tuzlański
Kraj działania

Austro-Węgry

Data i miejsce urodzenia

6 grudnia 1839
Meminska

Data i miejsce śmierci

7 maja 1909
Meminska

Metropolita zwornicko-tuzlański
Okres sprawowania

1897–1909

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Patriarchat Konstantynopolitański

Inkardynacja

Metropolia zwornicko-tuzlańska

Śluby zakonne

1893

Diakonat

8 września 1861

Prezbiterat

26 października 1861

Chirotonia biskupia

27 lipca 1897

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

27 lipca 1897

Miejscowość

Tuzla

Konsekrator

Mikołaj (Mandić)

Współkonsekratorzy

Michał (Grujić)

Grzegorz, imię świeckie Nikola Živković (ur. 6 grudnia 1839 w Meminskiej, zm. 7 maja 1909 tamże) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys

Był synem prawosławnego teologa i kapłana Grigorije Živkovicia i jego małżonki Jelicy. Ukończył gimnazjum w Zagrzebiu, a następnie serbskie prawosławne seminarium duchowne w Sremskich Karlovcach. Początkowo po uzyskaniu dyplomu podjął pracę w charakterze nauczyciela, następnie jednak zdecydował się na wstąpienie do stanu duchownego. 8 września 1861 przyjął święcenia diakońskie, zaś 26 października 1861 metropolita belgradzki Piotr udzielił mu święceń kapłańskich. Pracę duszpasterską podjął w Dubicy, gdzie był wikariuszem w parafii kierowanej przez jego ojca, a następnie w Crkvenym Boku. W 1863 został katechetą w Rakovcu. W tym samym roku zdał państwowy egzamin nadający mu prawo nauczania języka serbskochorwackiego oraz języka niemieckiego. Przez kolejne trzydzieści lat nauczał w gimnazjum w Rakovcu, równocześnie zasiadając w konsystorzu eparchii górnokarłowickiej. Był bliskim współpracownikiem biskupów górnokarłowickich Lucjana i Teofana; ten drugi nagrodził go za pracę dla Cerkwi godnością protoprezbitera[1].

W 1893 Nikola Živković odszedł z pracy pedagogicznej na emeryturę i postanowił wstąpić do monasteru. Sam wybrał przyjmowane przy postrzyżynach mniszych imię zakonne Grzegorz, by w ten sposób upamiętnić swojego ojca. Po wstąpieniu do stanu zakonnego został mianowany przełożonym monasteru Gomirje. W 1897 przybył do Sarajewa na zaproszenie metropolity Dabaru i Bośni Jerzego, który mianował go członkiem metropolitalnego konsystorza. Jeszcze w tym samym roku otrzymał godność archimandryty, po czym został nominowany na biskupa zwornicko-tuzlańskiego. Jego chirotonia biskupia miała miejsce 27 czerwca 1897[1].

Autor syntez dziejów Kościoła chrześcijańskiego oraz zagadnień liturgiki prawosławnej, które – dwukrotnie wznawiane – były wśród podręczników wykorzystywanych w gimnazjach i seminariach nauczycielskich serbskich w Austro-Węgrzech[1]. Działał na rzecz utworzenia jednolitego zarządu serbskich instytucji cerkiewnych i oświatowych w Bośni. Biskup Sawa (Vuković), autor słownika biograficznego serbskich biskupów prawosławnych, uznał go za jednego z najwybitniejszych ordynariuszy eparchii zwornicko-tuzlańskiej. Grzegorz (Živković) pozostał na tej katedrze do śmierci; zmarł w rodzinnej miejscowości, natomiast pochowany został w Rakovcu[1].

Przypisy

  1. a b c d biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, ss.142–143.