Hyracodon

Hyracodon
Leidy, 1856
Okres istnienia: środkowy eocen–późny oligocen
47.8/23.03
47.8/23.03
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Podkrólestwo

tkankowce właściwe

Nadtyp

wtórouste

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Infratyp

żuchwowce

Nadgromada

czworonogi

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Nadrząd

Laurasiatheria

Rząd

nieparzystokopytne

Rodzina

Hyracodontidae

Podrodzina

Hyracodontinae

Rodzaj

Hyracodon

Hyracodon[1] – wymarły rodzaj ssaków z rzędu nieparzystokopytnych.

Było to lekko zbudowane, przypominające kucyka zwierzę o długości 1,5 m. Jego czaszka w porównaniu z resztą ciała była wielka. Uzębienie przypomina to spotykane u nosorożców, ale zwierzę było jednak o wiele mniejsze, a z wyglądu bardzo mało różniło się od ówczesnych (32 – 26 milionów lat temu) prymitywnych koników. Posiadało krótki, szeroki pysk oraz długie smukłe kończyny o 3 palcach.

Jak prymitywne koniowate, Hyracodon, jak jego krewni, zamieszkiwał lasy i zadrzewione stepy, od spożywania ulistnienia przeszedł do skubania traw. Grupa ta wymarła bez pozostawienia po sobie następców, możemy ją więc określić jako boczne odgałęzienie bezrogich biegających nosorożców.

To małe, szybko biegające stworzenie było krewnym największego lądowego ssaka, jaki kiedykolwiek istniał wysokiego na 7 metrów, Paraceratherium.

Gatunki

  • H. browni
  • H. leidyanus
  • H. medius
  • H. nebraskensis
  • H. petersoni

Przypisy

  1. McKenna, M. C, and S. K. Bell: Classification of Mammals Above the Species Level. Columbia University Press, 1997. ISBN 0-231-11012-X.

Bibliografia

  • Benes, Josef. Prehistoric Animals and Plants. Pg. 220. Prague: Artua, 1979.

Media użyte na tej stronie