Józef Mrózek senior

Józef Mrózek senior
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

16 lipca 1882
Cierlicko

Data i miejsce śmierci

11 czerwca 1972
Nierodzim

Miejsce pochówku

Ustroń

Wyznanie

protestantyzm

Kościół

Zjednoczony Kościół Ewangeliczny w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

Józef Mrózek senior (ur. 16 lipca 1882 w Cierlicku[1], zm. 11 czerwca 1972 w Nierodzimiu[1]) – polski duchowny protestancki, inicjator ruchu braci plymuckich na Śląsku Cieszyńskim, czołowa postać tego kręgu religijnego w Polsce, autor tekstów religijnych, wiceprezes Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (ZKE).

Życiorys

Był początkowo członkiem Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego[1]. Przeżył nawrócenie w 1900 roku[1]. Początkowo był związany z luterańską Społecznością Chrześcijańską. W latach 1907-1909 odbył studia w Allianz Bibelschule (międzywyznaniowa Szkoła Biblijna[1]) w Berlinie. W 1909 założył niezależny od Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego zbór w Trzanowicach. Od 1910 roku mieszkał przez kilkanaście lat w Boguminie[1], wziął ślub cywilny z Ewą Sabelą z Trzanowic[1], z którą miał dzieci: Annę (po mężu Prower[2]), Jana, Józefa juniora i Marię[1].

Odbył służbę wojskową w latach 1905-1907 w armii austriackiej[3]. Podczas I wojny światowej służył w wojsku[1]. W 1912 spotkał się z Wacławem Żebrowskim, który został przewodniczącym Zrzeszenia Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan. Zbory kierowane przez Mrózka po odzyskaniu przez Polskę w 1918 niepodległości weszły w skład tego Zrzeszenia[4]. Mieszkał w Nowych Hajdukach od 1922 roku[5][1].

W 1945 został wiceprezesem Polskiego Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan Baptystów, a po decyzji opuszczenia tego związku wyznaniowego przez wiernych innych niż baptyści został przywódcą powstałego w 1947 Związku Wolnych Chrześcijan. Po powstaniu przy udziale Związku Wolnych Chrześcijan Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL został członkiem Rady tegoż Kościoła, a także prezbiterem okręgowym i Przełożonym Zboru. Prowadził nabożeństwa w Chorzowie i Czeladzi[1].

W 1947 roku został zwerbowany przez Urząd Bezpieczeństwa, otrzymał pseudonim „Cierlicki”[6]. Werbunek został dokonany w ramach rozpracowywania jego własnej osoby. Według oceny funkcjonariusza UB, dostarczał jednak nikłych informacji na temat przyjazdów gości zagranicznych. We wrześniu 1950 r. został aresztowany w ramach akcji „B”[6][7]. Wykładał w Szkole Biblijnej ZKE w Warszawie. Do 1950 roku działał w Chorzowie, a następnie do końca życia w Cieszynie[1]. Mieszkał przez 21 lat do śmierci w Nierodzimiu[1]. Został pochowany w Ustroniu[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n Józef Mrózek junior: Józef Mrózek – wspomnienie syna. Społeczność Chrześcijan w Świętochłowicach. [dostęp 2020-06-27].
  2. Jańczuk 2017 ↓, s. 68.
  3. W 85-ą rocznicę urodzin ↓, s. 9.
  4. Janusz Sobiech, Pierwochrześcijanie. Zrzeszenie Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan w latach 1912–1947, Warszawa 2019 ISBN 978-83-954247-0-0 s. 65, 347.
  5. Kościół Wolnych Chrześcijan. W: wiara.pl Ekumenizm [on-line]. Instytut Gość Media, 2003-03-10. [dostęp 2020-06-27].
  6. a b Inwigilacja środowiska ewangelikalnego w latach 1946-1950. Wyższa Szkoła Teologiczno-Społeczna w Warszawie, 2018-10-21. [dostęp 2020-06-27].
  7. Jańczuk 2017 ↓, s. 56.

Bibliografia