James Hunt

James Hunt
Ilustracja
James Hunt podczas konferencji przed Grand Prix Szwecji w 1977 roku
Imię i nazwisko

James Simon Wallis Hunt

Państwo

 Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

29 sierpnia 1947
Belmont

Data i miejsce śmierci

15 czerwca 1993
Londyn

Sukcesy

1976: Gold medal icon.svg Formuła 1

James Simon Wallis Hunt[1] (ur. 29 sierpnia 1947 w Belmont, zm. 15 czerwca 1993 w Londynie) – brytyjski kierowca wyścigowy i komentator telewizyjny. W 1976 został Mistrzem Świata Formuły 1[2].

W trakcie swojej kariery brał udział w 92 wyścigach, odniósł 10 zwycięstw, a 14 razy startował z pole position[3].

Życiorys

Hunt zaczynał karierę w niższych kategoriach wyścigowych, gdzie zaliczył kilka poważnych wypadków. Gdy debiutował w Formule 1 w 1973 roku nikt nie oczekiwał, że odniesie jakiekolwiek sukcesy. W 1975 roku Hunt odniósł zwycięstwo na torze Zandvoort dla prywatnego zespołu Hesketh, a w kolejnym sezonie został kierowcą zespołu McLaren. Wykorzystując fakt absencji Niki Laudy po jego poważnym wypadku na torze Nürburgring, Hunt wywalczył tytuł Mistrza Świata, wyprzedzając Austriaka o jeden punkt. Następne dwa sezony były jednak słabsze i w 1979 roku Hunt odszedł do zespołu Walter Wolf Racing. Po siedmiu wyścigach Brytyjczyk zakończył karierę, nie widząc możliwości powrotu na szczyt.

Po zakończeniu kariery Hunt rozpoczął pracę dla stacji BBC i przez następne 14 lat tworzył duet z komentatorem Murrayem Walkerem.

Hunt prowadził niezwykle rozrywkowy tryb życia[4]. Oprócz zamiłowania do kobiet nie stronił od alkoholu. W latach 80. podupadł na zdrowiu, przeszedł kurację odwykową, leczył się także z depresji[5][6].

18 października 1974 poślubił Susan Hunt[7], lecz w 1976 doszło do rozwodu. 17 grudnia 1983 ożenił się z Sarah Lomax, z którą miał dwóch synów: Freddiego i Toma[8]. W 1989 roku rozwiódł się.

Zmarł nagle na atak serca w wieku 45 lat[9]. W swoim testamencie napisał, aby jego przyjaciele uczcili jego zgon „huczną imprezą”. Wola Hunta została spełniona.

We wrześniu 2013 odbyła się premiera Wyścigu, filmu opowiadającego historię rywalizacji pomiędzy nim a Nikim Laudą, w reżyserii Rona Howarda. W rolę Nikiego Laudy wcielił się Daniel Brühl, natomiast Jamesa Hunta zagrał Chris Hemsworth[10].

Przypisy

  1. Joest Jonathan Ouaknine (2010-12-03): James Hunt: sex and drugs and Rock n'roll. Leblogauto.com. [dostęp 2018-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)]. (ang.).
  2. James Hunt. f1ultra.pl. [dostęp 2012-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)]. (pol.).
  3. Lee Price (2013-08-28): James was crazy… when we partied I’d go home early while he stayed out to enjoy ‘opportunities’. The Sun. [dostęp 2018-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-27)]. (ang.).
  4. Paul Weaver (2016-10-05): Niki Lauda: ‘James Hunt would not push you off the road. We trusted each other’. The Guardian. [dostęp 2017-12-03]. (ang.).
  5. Jonathan Liew (2010-11-22): James Hunt and Barry Sheene prove playboys did not always rule the world. The Daily Telegraph. [dostęp 2017-12-03]. (ang.).
  6. Richard Williams (1993-06-19): Motor Racing: Foot down with a blind corner ahead: James Hunt's personality didn't need embellishing by any marketing man. Richard Williams reports. The Independent. [dostęp 2017-12-03]. (ang.).
  7. Tom Rubython (2010-10-14): Turbo charged by lust: How Formula One womaniser James Hunt slept with 33 BA stewardesses before race that made him world champ. Daily Mail. [dostęp 2017-12-03]. (ang.).
  8. Jonathan Mcevoy (2016-10-22): If Lewis Hamilton is trying to be the new James Hunt, he is failing miserably, says son of F1 legend. Daily Mail. [dostęp 2017-12-03]. (ang.).
  9. Bella Battle (2014-04-29): Excess all areas! Eight playboys who could rival Dan Bilzerian. The Sun. [dostęp 2018-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-27)]. (ang.).
  10. Już wkrótce film pt. Ruch wjedzie na ekrany kin. autocentrum.pl. [dostęp 2013-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-14)]. (pol.).

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Gold medal icon.svg
An icon that represents a gold medal
Flag of the United States.svg
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Flag of New Zealand.svg
Flag of New Zealand. Specification: http://www.mch.govt.nz/nzflag/description.html , quoting New Zealand Gazette, 27 June 1902.
Flag of South Africa (1928–1994).svg
Flag of South Africa, also known as the Oranje-Blanje-Blou, used from 31 maja 1928 until 27 kwietnia 1994
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
J. Hunt in 1977 (cropped).jpg
Autor: Uploader's father, digitized and altered by Mr.choppers, Licencja: CC BY-SA 3.0
James Hunt at some sort of conference preceding the 1977 Swedish Grand Prix.