Jan Konopnicki

Jan Konopnicki
Data i miejsce urodzenia

22 września 1905
Kraków

Data i miejsce śmierci

29 listopada 1980
Kraków

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: pedagogika
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Habilitacja

1956

Profesura

1959

Uczelnia

Wyższa Szkoła Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Uniwersytet Wrocławski

Rektor WSWF
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Konopnicki (ur. 22 września 1905 w Krakowie, zm. 29 listopada 1980 tamże) – polski pedagog, badacz szkolnictwa.

Życiorys

Urodził się 22 września 1905 w Krakowie, w rodzinie nauczyciela Edwarda i Anieli z Dąbrowskich. Ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie[1]. Studiował historię i pedagogikę na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktoryzował się w dziedzinie historii w 1930. W latach 1928–1929 pracował jako nauczyciel historii w Gimnazjum im. Stanisława Konarskiego w Oświęcimiu, następnie uczył przedmiotów pedagogicznych w seminariach nauczycielskich w Zaleszczykach (1930–1932) i Stanisławowie (1932–1934). Od 1934 do 1939 pełnił funkcję podinspektora szkolnego w Gródku Jagiellońskim.

Po wybuchu II wojny światowej poprzez Węgry przedostał się do Francji gdzie wstąpił do II Dywizji i Szkoły Podchorążych Armii Polskiej w Coëtquidan. W czerwcu 1940 razem z wojskiem został ewakuowany na Wyspy Brytyjskie. Służył w wojsku polskim rozlokowanym na terenie Szkocji (2 Batalion I Brygady Strzelców). W latach 1942–1946 organizował Polskie Studium Pedagogiczne w Edynburgu[2].

Do kraju wrócił w 1946. Od roku 1948 we Wrocławiu był wykładowcą pedagogiki w Studium Wychowania Fizycznego, następnie w latach 1953–1956 Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego, w latach 1954–1956 pełnił funkcję prodziekana ds. wychowawczych oraz kierownika Katedry Teorii i Metodyki Wychowania Fizycznego. W 1956 został mianowany docentem, a w 1959 profesorem nadzwyczajnym. W latach 1956–1962 był rektorem WSWF. Od 1962 pracował w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego. Następnie w Krakowie objął kierownictwo Katedry Pedagogiki Eksperymentalnej Wyższej Szkoły Pedagogicznej. W 1973 został mianowany profesorem zwyczajnym.

Badacz społecznych uwarunkowań sukcesów i niepowodzeń szkolnych oraz społecznego niedostosowania młodzieży. Stworzył fundamenty teoretyczne tzw. krakowskiej szkoły resocjalizacji[3].

Miał żonę Walerię (1906–1994) i dwie córki: Marię oraz Wiesławę.

Zmarł 28 listopada 1980 w Krakowie[2]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Tdelta-płd-po lewej Majorów)[4].

Grób prof. Jana Konopnickiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Ważniejsze prace

  • O metodach nauczania (1948)
  • Problem opóźnienia w nauce szkolnej (1961)
  • Powodzenia i niepowodzenia szkolne (1966)
  • Niedostosowanie społeczne (1971)

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Witold Chmielewski, Jan Konopnicki (1905–1980) - badacz szkolnictwa i organizator edukacji nauczycieli polskich na uchodźstwie, „Studia Paedagogica Ignatiana”, 21 (2), 2018, s. 37–62, DOI10.12775/SPI.2018.2.002, ISSN 2450-5366 [dostęp 2021-12-15] (pol.).
  2. a b Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 41, s. 97, Czerwiec 1981. Koło Lwowian w Londynie. 
  3. Lista Pamięci - In memoriam - Uniwersytet Jagielloński, in-memoriam.uj.edu.pl [dostęp 2021-12-15].
  4. Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych, www.zck-krakow.pl [dostęp 2021-12-15].
  5. Tablica pamiątkowa - prof. Jan Konopnicki, Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu [dostęp 2021-12-15] (pol.).

Bibliografia

  • W. Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2007, s. 190.

Media użyte na tej stronie

Grób prof. Jana Konopnickiego.jpg
Autor: Kordiann, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób prof. Jana Konopnickiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie