Janne Ahonen

Janne Ahonen
Ilustracja
(c) Tadeusz Mieczyński, CC BY-SA 3.0
Data i miejsce urodzenia11 maja 1977
Lahti, Finlandia
KlubLahden Hiihtoseura
Wzrost184 cm
Debiut w PŚ13 grudnia 1992 w Ruhpolding (56. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ7 marca 1993 w Lahti (11. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ19 grudnia 1993 w Engelbergu (1. miejsce)
Rekord życiowy233,5 m na Letalnicy w Planicy (20 marca 2005)[1][a]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Igrzyska olimpijskie
srebroSalt Lake City 2002duża druż.
srebroTuryn 2006duża druż.
Mistrzostwa świata
złotoThunder Bay 1995duża druż.
złotoTrondheim 1997normalna ind.
złotoTrondheim 1997duża druż.
złotoVal di Fiemme 2003duża druż.
złotoOberstdorf 2005duża ind.
srebroLahti 2001duża druż.
srebroLahti 2001normalna druż.
srebroOberstdorf 2005duża druż.
brązLahti 2001duża ind.
brązOberstdorf 2005normalna ind.
Mistrzostwa świata w lotach
srebroTauplitz 1996ind.
srebroPlanica 2004ind.
srebroPlanica 2004druż.
srebroTauplitz 2006druż.
srebroOberstdorf 2008druż.
brązVikersund 2000ind.
brązOberstdorf 2008ind.
Mistrzostwa świata juniorów
złotoHarrachov 1993ind.
złotoHarrachov 1993druż.
złotoBreitenwang 1994ind.
złotoBreitenwang 1994druż.
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2003/2004
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1998/1999
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2005/2006
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1995/1996
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1999/2000
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2007/2008
Puchar Świata w lotach narciarskich
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1995/1996
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1999/2000
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1998/1999
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2002/2003
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2004/2005
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2005/2006
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2007/2008
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1999/2000
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2000/2001
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2009/2010
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1994/1995
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1997/1998
Turniej Nordycki
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2000
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2000
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1999
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2002
Inne nagrody
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
2011
Skok Roku
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2004[2]

Janne Petteri Ahonen (ur. 11 maja 1977 w Lahti) – fiński skoczek narciarski, reprezentant klubu Lahden Hiihtoseura. Dwukrotny drużynowy srebrny medalista olimpijski. Dziesięciokrotny medalista mistrzostw świata, w tym dwukrotny indywidualny mistrz świata. Siedmiokrotny medalista mistrzostw świata w lotach, w tym dwukrotny indywidualny wicemistrz świata. Dwukrotny indywidualny i drużynowy mistrz świata juniorów. Zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2003/2004 i 2004/2005 oraz zwycięzca 36 konkursów tego cyklu. W karierze stawał 108 razy na podium w konkursach PŚ, co jest rekordem tego cyklu zawodów[3]. Jedyny skoczek w historii, który wygrał pięć edycji Turnieju Czterech Skoczni (1998/1999, 2002/2003, 2004/2005, 2005/2006, 2007/2008). Triumfator Letniego Grand Prix 2000 oraz multimedalista mistrzostw Finlandii. W 2011 odznaczony Medalem Holmenkollen[4].

20 marca 2005 w Planicy oddał najdłuższy ówcześnie skok w historii (240 m), jednak nie zdołał go ustać[5]. 9 stycznia 2005 na skoczni Mühlenkopfschanze w Willingen skoczył 152 m. Do 29 stycznia 2021 była to najdłuższa w historii odległość uzyskana na skoczni dużej, kiedy to na tym samym obiekcie o metr dalej skoczył Klemens Murańka.

Skakał na nartach firmy Atomic, butach Jalas i w wiązaniach Win Air[6].

Życie prywatne

Janne Ahonen jest synem Maarit i Keijo. Matka zajmowała się sprzętem wędkarskim, a ojciec jest krawcem. Od siódmego roku życia Ahonen skacze w klubie Lahden Hiihtoseura[7].

27 listopada 2001 urodził się jego syn Mico Petteri Ahonen. 24 lipca 2004 ożenił się z matką swojego syna Tiią Jakobsson, z którą był zaręczony przez siedem lat[8]. Ślub odbył się w XV-wiecznym kościele Panny Marii w Lahti. Przyjęcie weselne, na które przybyło około 150 osób, odbyło się w kompleksie rekreacyjnym Messilä. 9 czerwca 2008 urodził się jego drugi syn Milo[9].

Janne Ahonen w trakcie wyścigów Dragster na torze Hockenheim, sierpień 2010

Skokami narciarskimi interesował się już w dzieciństwie. Jego idolami byli Matti Nykänen i Jari Puikkonen. Ahonena uważa się za osobę o kamiennej twarzy, bardzo rzadko okazującą emocje, stąd pseudonim Maska[10]. Ponadto w pierwszych latach kariery skakał z maską na twarzy[11]. Słynie z zamiłowania do szybkiej jazdy, w 1995 roku został ukarany mandatem, za jazdę z prędkością przekraczającą prędkość dozwoloną o 115 km/h[12]. Dzień po tym incydencie wygrał zawody w Lahti[11]. Bierze udział w wyścigach samochodowych Drag Racing. We wrześniu 2004 został zwycięzcą klasyfikacji generalnej w mistrzostwach Finlandii i Skandynawii tych wyścigów. Największa prędkość, jaką osiągnął w tych zawodach to 307 km/h[12]. Jest uzdolniony plastycznie, zaprojektował markę Turnieju Nordyckiego[13], sam stworzył również projekt swojego domu. Interesuje się malarstwem. Oprócz tego zajmuje się malowaniem kasków i masek dla skoczków. Edukację zakończył egzaminem maturalnym na etapie szkoły średniej. Oprócz ojczystego języka zna dwa języki obce, angielski i szwedzki[11].

Jego młodszy o cztery lata brat Pasi Ahonen również jest skoczkiem narciarskim[7], lecz nie odniósł on znaczących sukcesów na arenie międzynarodowej. Nigdy nie zdobył punktów Pucharu Świata, a jego najlepszy występ w zawodach Pucharu Kontynentalnego to 5. miejsce[14].

Dziennikarz Pekka Holopainen napisał biografię Janne Ahonena zatytułowaną „Królewski Orzeł”, którą skoczek oficjalnie zaprezentował w sierpniu 2009 roku[15].

Przebieg kariery

Pierwszym medalem, jaki Ahonen przywiózł z zawodów międzynarodowych, było złoto Młodzieżowych Mistrzostw Skandynawii zdobyte na przełomie 1991 i 1992[16].

1992/1993

W Pucharze Świata zadebiutował 13 grudnia 1992 w Ruhpolding, zajmując 56. miejsce (54,3 pkt). Następnie wystąpił we wszystkich konkursach Turnieju Czterech Skoczni, zajmując odpowiednio 47., 55., 23. i 45. miejsce. Ostatecznie zajął 39. miejsce w klasyfikacji generalnej[17]. Po Turnieju Czterech Skoczni odbyły się zawody PŚ w Predazzo, gdzie był 41.

19 lutego 1993 odbył się konkurs drużynowy, w którym reprezentacja Finlandii (w składzie z Ahonenem) zajęła szóste miejsce. 21 lutego 1993 po raz pierwszy wystartował w indywidualnym konkursie mistrzostw świata, na skoczni K-120 w Falun, zdobywając tam 131.1 pkt i zajmując 31. miejsce[18].

Podczas mistrzostw świata juniorów w Harrachovie zdobył dwa złote medale – indywidualnie i drużynowo. W konkursie indywidualnym wyprzedził Andreasa Widhölzla oraz Alexandra Herra. Drużynowo Finowie wyprzedzili Czechy i Austrię[19].

Do rywalizacji w Pucharze Świata powrócił 7 marca 1993 w konkursie w Lahti, gdzie po raz pierwszy w karierze zdobył punkty do klasyfikacji generalnej za zajęcie jedenastego miejsca (w konkursie zdobył 170.6 pkt). Trzy tygodnie później wystąpił w drużynowym i indywidualnym konkursie w Planicy, gdzie był na 8. oraz 30. miejscu. 5 punktów Pucharu Świata, które zdobył w Lahti dało mu 50. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu[20].

1993/1994

Puchar Świata – 10. miejsce

11 grudnia 1993 w inaugurującym sezon konkursie w Planicy Ahonen zajął 47. miejsce. Trzy dni później w Predazzo ponownie nie zdobył punktów (był 35.). Udało mu się to 17 grudnia w Courchevel, gdzie zdobył 24 punkty za zajęcie jedenastego miejsca. 19 grudnia 1993 w Engelbergu Ahonen wygrał swój pierwszy w karierze konkurs zaliczany do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[b]. Dzięki temu osiągnięciu stał się jednym z najmłodszych w historii zwycięzców zawodów PŚ. Miał wtedy 16 lat 7 miesięcy i 8 dni[21].

Turniej Czterech Skoczni – 16. miejsce

9 stycznia 1994 odbyły się zawody PŚ w Murau, gdzie zajął 20. miejsce. Kolejne dwa konkursy odbyły się w czeskim Libercu, gdzie Ahonen dwukrotnie uplasował się na piątym miejscu.

Mistrzostwa świata juniorów – 1. miejsce

  • W Breitenwang obronił oba mistrzowskie tytuły zdobyte przed rokiem – z drużyną (wyprzedzając reprezentację Czech oraz Austrii) oraz indywidualnie (pokonując Widhölzla i Krompolca)[19].

Igrzyska olimpijskie – 25. i 37. miejsce

  • Podczas igrzysk w Lillehammer w 1994 uplasował się na 25. miejscu na skoczni dużej oraz 37. na normalnej. W konkursie drużynowym Ahonen był na piątej pozycji. Finlandia przegrała z Niemcami, Japończykami, Austriakami oraz z Norwegami[23].

Po igrzyskach brał udział w zawodach w Skandynawii. 5 marca 1994 w konkursie na normalnej skoczni Salpausselkä w Lahti był dwudziesty, natomiast cztery dni później w Örnsköldsvik był siódmy.

Mistrzostwa świata w lotach – 12. miejsce

  • 20 marca 1994 odbyły się mistrzostwa świata w lotach w Planicy. Był to jego pierwszy w karierze start na mamuciej skoczni[24]. Ahonen był dwunasty, jednak stracił aż 122,5 pkt do zwycięzcy zawodów Jaroslava Sakali. Za występ ten Fin otrzymał 22 punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (obecnie za imprezy rangi mistrzowskiej zawodnicy nie otrzymują punktów PŚ)[25].

Po mistrzostwach skoczkowie rywalizowali w konkursach w Thunder Bay. 26 marca Ahonen był 32., natomiast dzień później zajął ósme miejsce. 388 punktów zdobytych przez cały sezon dało mu 10. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[20].

1994/1995

Letnie Grand Prix – 12. miejsce

  • Latem 1994 wystąpił we wszystkich konkursach pierwszego w historii Letniego Grand Prix. W Hinterzarten wywalczył 10. lokatę, w Predazzo był siódmy, natomiast w Stams uplasował się na 31. miejscu. Zdobył 599,3 pkt, co dało mu 12. miejsce. Do zwycięzcy Takanobu Okabe stracił 147,2 pkt[26].

Puchar Świata – 3. miejsce

Inauguracja sezonu 1994/95 odbyła się w Planicy. 10 grudnia 1994 w pierwszym konkursie Ahonen stanął na najniższym stopniu podium, natomiast dzień później był czwarty.

Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce

8 stycznia 1995 konkurs na Mühlenkopfschanze ukończył na czwartej pozycji. W konkursach w Engelbergu dwukrotnie stanął na podium – był drugi i trzeci. Tydzień później w Sapporo znów był drugi i trzeci. 28 i 29 stycznia w Lahti był jedenasty na skoczni normalnej i osiemnasty na dużej. Na skoczni Puijo w Kuopio zajął piątą lokatę. 4 i 5 lutego 1995 w Falun był 30. oraz 7. Konkurs w Lillehammer ukończył na 23. pozycji. Ahonen nie wziął udziału w zmaganiach na skoczni w Oslo. 18 i 19 lutego wystąpił w Vikersund, gdzie zajął 14. i 4. miejsce. 25 lutego na skoczni im. Heiniego Klopfera w Oberstdorfie ponownie uczestniczył w konkursie lotów, był ósmy. Był to ostatni konkurs PŚ w tym sezonie. W klasyfikacji końcowej zajął miejsce na najniższym stopniu podium przegrywając tylko z Andreasem Goldbergerem i Roberto Ceconem[20].

Mistrzostwa świata – 9. miejsce

  • W obu konkursach indywidualnych o tytuł mistrzowski w Thunder Bay zajął dziewiąte miejsce. 12 marca 1995 na normalnej skoczni stracił do zwycięzcy Takanobu Okabe 46,5 pkt, a 18 marca na dużej złoty medalista Tommy Ingebrigtsen pokonał go o 64,4 pkt. Natomiast drużynowo zdobył złoty medal, wyprzedzając m.in. Niemców i Japończyków[18].

1995/1996

Letnie Grand Prix – 5. miejsce

  • W 1995 konkursy na igelicie odbyły się w Kuopio, Trondheim, Hinterzarten i Stams. Ahonen plasował się na pozycjach: 13., 21., 4. i 21. Zdobył 888,3 pkt[28].

Puchar Świata – 3. miejsce

Konkursy otwarcia sezonu odbyły się w Lillehammer i tam Ahonen zajął odpowiednio czwarte oraz pierwsze miejsce (była to jego trzecia wygrana w PŚ w karierze). Na normalnej skoczni w Villach ponownie był czwarty. Na dużej skoczni w Planicy zajął miejsce trzecie. Piąty był w Predazzo. W Chamonix zajął miejsce tuż za pierwszą trzydziestką, a w Oberhofie był 38.

Turniej Czterech Skoczni – 6. miejsce

Tydzień po zakończeniu TCS odbyły się konkursy w Engelbergu, w których Ahonen zajął 37. oraz 20. miejsce. Później uczestniczył w konkursach w Sapporo, gdzie był piętnasty i szesnasty. 27 i 28 stycznia 1996 zawody pucharowe gościły na Wielkiej Krokwi, gdzie zajmował miejsca 17. i 19.

Mistrzostwa świata w lotach – 2. miejsce

  • Mistrzostwa świata w lotach w 1996 odbyły się na skoczni Kulm w Tauplitz. Ahonen prowadził po pierwszym dniu rywalizacji, jednak ostatecznie przegrał z Andreasem Goldbergerem. Wówczas mistrzostwa świata w lotach były podzielone na dwa konkursy indywidualne zaliczane do Pucharu Świata. Pierwszego dnia Ahonen był najlepszy, natomiast drugiego był trzeci. Za występy te Fin otrzymał 160 punktów do klasyfikacji PŚ[25].

Tydzień później odbyły się dwa konkursy w Iron Mountain. Ahonen był tam czwarty i dziewiąty. Zawody w Kuopio ukończył na piątym miejscu, natomiast w Lahti na 7. i 14. W zawodach na skoczni Čerťák zajął 10. miejsce. W Falun był osiemnasty, natomiast w Oslo był drugi (przegrał tylko z Adamem Małyszem). Podobnie jak przed rokiem ukończył sezon na trzecim miejscu z dorobkiem 1054 punktów[20].

1996/1997

Letnie Grand Prix – 5. miejsce

  • 18 sierpnia 1996 w Trondheim był dziesiąty. Szóste miejsce zajął trzy dni później w Oberhofie. Piąty był w Hinterzarten, a piętnasty w Predazzo. 1 września w Stams zajął 9. pozycję. Pozwoliło mu to zająć piątą lokatę w klasyfikacji końcowej LGP[30].
Janne Ahonen podczas konkursu LGP w Klingenthal w 2007 roku

Puchar Świata – 8. miejsce

W pierwszych konkursach nowego sezonu Ahonen nie zdobył punktów Pucharu Świata, zajął bowiem 48. oraz 34. miejsce w zawodach otwarcia w Lillehammer. W Ruce był 23. i 5., w Harrachovie 9. i 12.

Turniej Czterech Skoczni – 18. miejsce

  • Spośród czterech konkursów turnieju, Ahonen dwukrotnie nie awansował do pierwszej trzydziestki (w Oberstdorfie i Innsbrucku). W Garmisch-Partenkirchen był czternasty, a w Bischofshofen był piąty i stracił do podium 11,6 pkt. Cały turniej ukończył na 18. miejscu[31].

11 i 12 stycznia 1997 wystartował w konkursach na Gross-Titlis-Schanze w Engelbergu, gdzie uplasował się na ósmym i drugim miejscu. W japońskich konkursach w Sapporo i Hakubie zajmował piąte i dwukrotnie szóste lokaty. Konkursy w Willingen ukończył na 7. i 10. miejscu. Na Kulm był piąty i czwarty.

Mistrzostwa świata – 1. i 8. miejsce

  • 22 lutego 1997 na skoczni Granåsen w Trondheim Ahonen zdobył swój pierwszy indywidualny tytuł mistrza świata seniorów. Pokonał o 5 punktów drugiego Haradę oraz o 6,5 trzeciego Goldbergera. 27 lutego odbył się konkurs drużynowy, w którym bezkonkurencyjna była reprezentacja Finlandii w składzie z Janne Ahonenem. W drugim konkursie indywidualnym na obiekcie Granåsen (na którym 2 dni wcześniej miała miejsce rywalizacja drużynowa) zajął ósme miejsce, przegrywając ze zwycięzcą konkursu o ponad 20 punktów[18].

Turniej Nordycki – 4. miejsce

  • Do końca sezonu nie udało mu się stanąć na podium Pucharu Świata. W Lahti był siódmy, w Kuopio szósty, w Falun piętnasty, a w Oslo szósty. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego, który wtedy rozegrano po raz pierwszy[32].

Loty na największej skoczni świata w Planicy przyniosły mu ósme oraz dwudzieste drugie miejsce. W ciągu całego sezonu 1996/1997 zgromadził 734 pkt, co dało mu ósme miejsce w klasyfikacji końcowej[20].

1997/1998

Puchar Świata – 9. miejsce

W pierwszych konkursach sezonu, które odbyły się w Lillehammer, zajął 24. i 34. miejsce. W Predazzo i Villach zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W pierwszym z konkursów w Engelbergu był trzeci, natomiast w drugim był siódmy.

Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce

  • W niemieckich konkursach Janne Ahonen zajmował 12. i 4. miejsce. W austriackich zawodach dwukrotnie stanął na najniższym stopniu podium. Lokaty zajęte w tych konkursach dały mu po raz drugi w karierze miejsce na podium Turnieju Czterech Skoczni – ponownie trzecie[33].

Siódmą lokatę wywalczył w konkursie w Ramsau. 17 i 18 stycznia 1998 konkursy Pucharu Świata odbyły się w Zakopanem. Fin wywalczył tam drugie oraz szóste miejsce.

Mistrzostwa świata w lotach – 8. miejsce

  • Ahonen zajął ósme miejsce w walce o tytuł mistrzowski na skoczni mamuciej w Oberstdorfie. Przegrał tam z siedmioma zawodnikami (z Funakim, Hannawaldem, Thomą, Stensrudem, Ottesenem, Peterką i Brendenem). Podobnie jak przed dwoma laty mistrzostwa świata w lotach były podzielone na dwa konkursy indywidualne zaliczane do Pucharu Świata. Pierwszego dnia Ahonen był ósmy, drugiego dziesiąty. Za występy te zdobył 58 punktów do klasyfikacji PŚ 1997/98[25].

5 lutego 1998 odbyły się indywidualne zawody Pucharu Świata na skoczni w Sapporo, Ahonen zajął tam trzecie miejsce.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 37. miejsce

  • 8 lutego odbył się konkurs drużynowy w ramach igrzysk olimpijskich w Nagano na skoczni dużej w Hakubie. Finlandia zajęła piąte miejsce w składzie: Nikkola, Laitinen, Ahonen i Soininen. Indywidualna rywalizacja o medale olimpijskie rozpoczęła się 11 lutego na skoczni K-90. Ahonen zajął czwarte miejsce, przegrywając brązowy medal o zaledwie punkt. Do złotego medalisty, swojego rodaka Jani Soininena stracił tylko 3 punkty. Drugi konkurs był dla Ahonena nieudany – 37. miejsce po skoku na odległość 106 m[23].

Pierwsze zawody po igrzyskach odbyły się w norweskim Vikersund na skoczni mamuciej. Ahonen uplasował się tam odpowiednio na 18. i 11. miejscu. Zawody w Kuopio zakończyły się dla niego dwunastym miejscem, natomiast 7 marca 1998 w Lahti odniósł swoje piąte zwycięstwo w zawodach o Puchar Świata.

Turniej Nordycki – 9. miejsce

  • Konkursy zaliczane do Turnieju Nordyckiego odbyły się w Lahti, Falun, Trondheim oraz Oslo. Fin zajmował w nich odpowiednio 11., 18., 22. oraz 13. miejsca[34]. W klasyfikacji generalnej turnieju zajął dziewiąte miejsce.

W konkursach na mamuciej skoczni w Planicy Janne Ahonen nie wystąpił. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce dziewiąte, zdobywając 836 punktów (o 417 mniej niż zdobywca kryształowej kuli Primož Peterka)[20].

1998/1999

Letnie Grand Prix – 4. miejsce

  • Pierwszy konkurs LGP 1998 w Stams ukończył na miejscu czwartym. W kolejnych trzech konkursach zajmował drugie miejsca (w Predazzo, Courchevel, Hinterzarten). W konkursach, które odbyły się w Japonii nie wziął udziału. 290 punktów, które zdobył dały mu czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej LGP[35].

Puchar Świata – 2. miejsce

Sezon rozpoczął od trzech drugich miejsc (w Lillehammer i pierwszym konkursie w Chamonix). Kolejny konkurs zakończył się jego triumfem. Konkursy w Predazzo i Oberhofie ukończył tuż poza pierwszą szóstką. Wygrał dwa konkursy w Harrachovie i został liderem klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

  • 29 grudnia 1998 na Schattenbergschanze wywalczył piątą lokatę. W kolejnych trzech konkursach zajmował drugie miejsca. Mimo, że nie wygrał żadnych zawodów, uzyskał najwyższą łączną notę ze wszystkich startujących i po raz pierwszy w karierze wygrał Turniej Czterech Skoczni[36].

Po TCS Ahonen powiększył przewagę w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata nad drugim Martinem Schmittem. W Engelbergu był pierwszy i czwarty, w Zakopanem był drugi i pierwszy. W Sapporo był ósmy i siódmy, w Willingen szósty i czternasty. W Harrachovie na dużej skoczni odniósł zwycięstwo (ostatnie w sezonie).

Mistrzostwa świata – 4. miejsce

  • Janne Ahonen podczas mistrzostw świata w 1999 zajął trzykrotnie czwarte miejsce. 20 lutego 1999 na skoczni im. Paula Ausserleitnera w Bischofshofen razem z drużyną, następnego dnia na tej samej skoczni indywidualnie (był za Schmittem, Hannawaldem i Miyahirą) oraz 26 lutego na skoczni w Ramsau o punkcie konstrukcyjnym K-90 w konkursie indywidualnym (był za japończykami Funakim, Miyahirą i Haradą)[18][37].

Turniej Nordycki – 5. miejsce

  • Na skoczni Puijo był 18. W Lahti był czwarty, a w Trondheim 31. W Falun był ósmy, w Oslo piąty. Do Turnieju zaliczały się trzy konkursy (Lahti, Falun, Oslo). Suma łączna not za te trzy konkursy dała mu piąte miejsce. Fin pojechał do Planicy z żółtą koszulką lidera PŚ, którą utrzymywał prawie od początku sezonu, jednak jego przewaga na Schmittem była niewielka[38].

W Planicy odbyły się trzy konkursy. Już po pierwszym, w którym Ahonen uplasował się na piątym miejscu, został wyprzedzony w klasyfikacji generalnej przez Martina Schmitta. W kolejnych zawodach był ósmy i dziewiąty, co nie pozwoliło mu odzyskać prowadzenia w PŚ. W klasyfikacji generalnej zajął drugie miejsce z dorobkiem 1695 pkt[20].

1999/2000

Letnie Grand Prix – 4. miejsce

  • 7 sierpnia 1999 na skoczni K-95 w Hinterzarten Ahonen stanął na drugim stopniu podium. W Courchevel był czwarty. Piąty był podczas zawodów w Stams. Na Okurayamie w Sapporo był drugi, natomiast w Hakubie – siódmy. W klasyfikacji łącznej zajął trzecie miejsce z dorobkiem 291 pkt. Przegrał ze Svenem Hannawaldem i Andreasem Goldbergerem[39].

Puchar Świata – 3. miejsce

W pierwszych zawodach w Kuopio zajął 37. i 66. miejsce. Tydzień później w Predazzo był 10., ale w kolejnym konkursie był znowu poza trzydziestką (33.). Później zwyciężył w Villach i zajął dwa drugie miejsca w Zakopanem.

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

  • Fin zajmował miejsca odpowiednio: 6., 3., 3., 2., które dały mu drugie miejsce w klasyfikacji ogólnej. Przegrał tylko z Andreasem Widhölzlem[40].

Tradycyjnie od czterech lat stanął na podium w Engelbergu (był drugi i trzeci). W konkursach w Sapporo zajmował miejsca: szóste i drugie, natomiast w Hakubie czwarte. W Willingen znowu był wśród trzech najlepszych – był drugi i trzeci.

Mistrzostwa świata w lotach – 3. miejsce

  • W lutym 2000 odbyły się mistrzostwa świata w lotach na skoczni Vikersundbakken w Vikersund. Ahonen zdobył tam brązowy medal, przegrywając ze zwycięzcą Svenem Hannawaldem o 52,7 pkt[25].

W konkursach w Iron Mountain (26 i 27 lutego 2000) uplasował się na 19. i 9. miejscu. We wszystkich kolejnych zawodach do zakończenia sezonu stawał na podium.

Turniej Nordycki – 2. miejsce

  • W Lahti był pierwszy i drugi, w Trondheim i Oslo trzeci. Dobre występy pozwoliły mu po raz pierwszy w karierze stanąć na podium klasyfikacji końcowej Turnieju Skandynawskiego[41].

19 marca 2000 odbył się konkurs na największej skoczni świata. Ahonen zajął tam drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce trzecie, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Andreasem Widhölzlem. Zdobył 1437 punktów[20].

2000/2001

Letnie Grand Prix – 1. miejsce

  • Podczas LGP 2000 Ahonen wygrał pięć z ośmiu konkursów, w dwóch był drugi, w jednym był piąty. Łącznie zdobył 705 punktów i zwyciężył w klasyfikacji generalnej[42].

Puchar Świata – 5. miejsce

W pierwszych trzech konkursach sezonu, które odbyły się w Kuopio, Ahonen zajął 17., 4., i 2. miejsce.

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

  • Na skoczni w Oberstdorfie zajął dziewiąte miejsce, w Ga-Pa był czwarty. W Innsbrucku i Bischofshofen był drugi, przegrał tylko z Adamem Małyszem. W klasyfikacji końcowej turnieju stracił do Polaka 104,4 pkt. Jest to największa w historii różnica między pierwszym a drugim zawodnikiem Turnieju Czterech Skoczni[43].

Loty w Harrachovie ukończył na piątym oraz na drugim miejscu. W zawodach próby przedolimpijskiej w Park City zajął piątą lokatę. W konkursach w Japonii zajmował miejsca pod koniec pierwszej dziesiątki. W Willingen nie wystartował.

Mistrzostwa świata – 3. i 6. miejsce

  • Na skoczni K-116 Ahonen wywalczył brązowy medal, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Adamem Małyszem. Na skoczni K-90 zajął szóste miejsce. W obu konkursach drużynowych Finlandia wywalczyła srebro[18].

Po mistrzostwach świata odbyły się loty na mamuciej skoczni w Oberstdorfie. Ahonen zajął tam 10. oraz 46. miejsce.

Turniej Nordycki – 36. miejsce

  • Następnie wystąpił tylko w jednym z trzech konkursów turnieju (w Falun). Zajął tam 19. miejsce. Do końca sezonu już nie wystartował[44].

W generalnej klasyfikacji Pucharu Świata był piąty z dorobkiem 686 pkt[20].

2001/2002

Letnie Grand Prix – 16. miejsce

  • 11 i 12 sierpnia 2001 na Adlerschanze w Hinterzarten zajął odpowiednio 24. i 6. miejsce. W Courchevel był trzeci, a w Stams 19. W Hakubie i Sapporo nie wystąpił. Zdobył 119 pkt. do klasyfikacji generalnej[42].

Puchar Świata – 15. miejsce

W Kuopio, w pierwszym konkursie sezonu 2001/2002 zajął 33. lokatę. W drugim konkursie w Kuopio oraz w zawodach w Titisee-Neustadt nie wystartował. Wystąpił dopiero w Villach, gdzie był dziewiętnasty. Konkursy w Engelbergu ukończył na 18. oraz na 11. miejscu. Nie wystartował w konkursach we Predazzo.

Turniej Czterech Skoczni – 26. miejsce

  • W pierwszym konkursie 50. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie Ahonen zajął 12. miejsce, w Garmisch-Partenkirchen był szesnasty. Do konkursu w Innsbrucku nie zdołał się zakwalifikować[45]. W Bischofshofen został sklasyfikowany na 16. miejscu[46].

W Willingen zajął ósme miejsce. Podczas pierwszych konkursów na nowo przebudowanej Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się na 34. oraz na 14. miejscu. W japońskich konkursach nie wystąpił.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 9. miejsce

  • 10 lutego 2002 w pierwszym indywidualnym konkursie igrzysk olimpijskich w Salt Lake City na skoczni K-90 Janne Ahonen znalazł się tuż za podium. Do zwycięzcy Simona Ammanna stracił 7,5 pkt, natomiast do medalu zabrakło mu 1,5 pkt. 13 lutego odbył się drugi indywidualny konkurs, tym razem na skoczni K-120. Ahonen był dziewiąty, a do zwycięzcy stracił prawie 40 pkt. 18 lutego odbył się konkurs drużynowy, w którym Finlandia zdobyła srebrny medal, przegrywając najmniejszą możliwą różnicą – 0,1 pkt z Niemcami[23].

Turniej Nordycki – 5. miejsce

  • 1 marca 2002 w Lahti Ahonen zajął miejsce czwarte. 13 marca w Falun stanął po raz pierwszy w sezonie na podium (wspólnie ze Svenem Hannawaldem). Zawody w Trondheim ukończył na 5. pozycji, natomiast w Oslo na czwartej. W klasyfikacji końcowej Turnieju był piąty[47].

Mistrzostwa świata w lotach – 24. miejsce

  • 9 marca 2002 odbyły się zawody o mistrzostwo świata w lotach. Ahonen zajął 24. miejsce, a do zwycięzcy Svena Hannawalda stracił 126,0 pkt[25].

Konkurs drużynowy, który odbył się w Planicy wygrali Finowie. Konkurs indywidualny zaplanowany na 24 marca 2002 został odwołany[48]. Ahonen zajął piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Zdobył 356 pkt[20].

2002/2003

Letnie Grand Prix – 3. miejsce

  • Rozpoczęcie współpracy z trenerem Tommim Nikunenem zaowocowało dobrymi startami Ahonena latem 2002. Trzy razy stanął na podium, we wszystkich konkursach zajmował miejsca wśród dziesięciu najlepszych. Zdobył 329 punktów i był trzeci, przegrał tylko z Andreasem Widhölzlem i Clintem Jonesem[42].

Puchar Świata – 4. miejsce

Janne Ahonen podczas PŚ w Zakopanem w 2003

Janne Ahonen rozpoczął sezon od dwóch miejsc na podium w Ruce, zajął kolejno trzecie i drugie miejsce. W Trondheim był dziewiąty i czwarty. Jego występy w Titisee-Neustadt to czwarta i dziesiąta lokata. W Engelbergu 21 grudnia 2002 wygrał pierwsze zawody PŚ po ponad 2,5-rocznej przerwie. Dzień później był ósmy.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

  • W pierwszym konkursie turnieju był trzeci. Konkurs w Garmisch-Partenkirchen ukończył na piątej pozycji, po upadku na 129 metrze[49]. Na Bergisel odniósł drugie w sezonie (i piętnaste w karierze) zwycięstwo. W Bischofshofen był czwarty, ale nie przeszkodziło mu to w odniesieniu drugiego karierze zwycięstwa w Turnieju Czterech Skoczni. Pokonał drugiego Svena Hannawalda o 23,6 punktu[50].

Konkurs w Libercu był pierwszym w sezonie dla Fina, w którym wystartował lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zawody te skończyły się dla niego szóstym miejscem. 18 stycznia 2003 w Zakopanem po raz pierwszy w sezonie zajął miejsce poza pierwszą dziesiątką – był dwudziesty. Dzień później był szósty. W japońskich konkursach w Hakubie i Sapporo zajmował miejsca: 6., 8. i 11. Na skoczni mamuciej w Tauplitz zajmował lokaty: 17. i 5. W niemieckim Willingen udało mu się zająć dziewiąte miejsce (stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Hannawalda). Dzień później na tej samej skoczni był dwudziesty.

Mistrzostwa świata – 35. miejsce

  • Podczas mistrzostw świata w Predazzo w konkursie na K-120 zajął 35. miejsce po upadku na odjeździe. W konkursie na skoczni K-95 nie wystartował. W konkursie drużynowym Finlandia z Ahonenen w składzie zdobyła złoty medal[18].

Turniej Nordycki – 17. miejsce

  • 9 marca 2003 w Oslo wywalczył 19. miejsce. W Lahti był siedemnasty i dziewiętnasty. Dało mu to 17. lokatę w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego[51].

22 marca 2003 podczas zawodów w Planicy Ahonen po raz pierwszy w sezonie nie zmieścił się w pierwszej trzydziestce zawodów o Puchar Świata. Był 35. W ostatnich zawodach sezonu był 17. 1016 punktów dało mu czwartą lokatę w klasyfikacji generalnej, do podium zabrakło mu zaledwie 12 punktów[20].

2003/2004

Letnie Grand Prix – 18. miejsce

  • Fin uczestniczył we wszystkich konkursach cyklu. W Hinterzarten zajął 14. miejsce, w Courchevel był dwunasty, w Predazzo miał czternasty rezultat, a w Innsbrucku był 33. 58 punktów, które zdobył w LGP 2003, dały mu 18. miejsce w klasyfikacji końcowej[42].

Puchar Świata – 1. miejsce

Pierwsze zawody sezonu, które odbyły się w Ruce Ahonen ukończył na 23. miejscu. Po pierwszej serii był drugi, jednak w drugiej serii skakał w bardzo niekorzystnych warunkach atmosferycznych i spadł na 23. miejsce. W drugim konkursie zajął miejsce szóste. W kolejnych trzech konkursach stawał na podium. W Trondheim był drugi, w Neustadt był trzeci, a w Engelbergu drugi.

Turniej Czterech Skoczni – 5. miejsce

10 i 11 stycznia 2004 wygrał dwa konkursy Libercu i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Konkursy, które odbyły się w Zakopanem, ukończył na 6. i na 12. miejscu. 23 stycznia zajął drugie miejsce w konkursie na olimpijskiej skoczni w Hakubie. Dzień później w Sapporo był ponownie drugi, w kolejnych zawodach był trzeci. 7 lutego dobył się konkurs na największej skoczni w Niemczech im. Heiniego Klopfera, w którym Ahonen był drugi, przegrał tylko z Roarem Ljøkelsøyem. W Willingen zwyciężył po raz trzeci w sezonie.

Mistrzostwa świata w lotach – 2. miejsce

  • 20 i 21 lutego 2004 Ahonen rywalizował o indywidualny tytuł mistrzowski na Letalnicy w Planicy. Skoki na odległości 190, 225, 216,5 oraz 201,5 metra pozwoliły mu zdobyć srebro. Przegrał o 18 punktów ze zwycięzcą Roarem Ljøkelsøyem. 22 lutego w konkursie drużynowym reprezentacja Finlandii stanęła na drugim stopniu podium, przegrywając tylko z Norwegami[25].

28 lutego odbył się konkurs na skoczni w Park City, na której 2 lata wcześniej odbyły się igrzyska olimpijskie. Ahonen podczas tych zawodów uplasował się na czternastej pozycji. Po tym konkursie miał w klasyfikacji generalnej 198 punktów przewagi nad drugim zawodnikiem.

Turniej Nordycki – 4. miejsce

  • Turniej w 2004 rozgrywany był w Lahti, Kuopio, Lillehammer i Oslo. We wszystkich konkursach Fin zajął lokaty w czołowej dziesiątce. Był kolejno: trzeci, czwarty, siódmy i ósmy. Suma not za skoki w tych konkursach dała mu czwarte miejsce[53]. Pod koniec sezonu dobrą formę prezentował jego rywal w walce o kryształową kulę Roar Ljøkelsøy, przez co przewaga w klasyfikacji PŚ malała. Norweg w czterech konkursach był kolejno dwukrotnie drugi i dwukrotnie pierwszy, co jednak nie pomogło wyprzedzić Ahonena w klasyfikacji PŚ.

Janne Ahonen po raz pierwszy w karierze zdobył kryształową kulę. Zdobył 1316 punktów, zaledwie o 10 więcej niż Roar Ljøkelsøy. Była to najmniejsza różnica pomiędzy pierwszym a drugim zawodnikiem w klasyfikacji Pucharu Świata od sezonu 1993/1994 (od kiedy to obowiązuje taka punktacja za konkurs PŚ[20]).

2004/2005

Letnie Grand Prix – 31. miejsce

  • Uczestniczył tylko w jednym konkursie latem. Było to w Innsbrucku, gdzie zajął szóstą lokatę[42].

Puchar Świata – 1. miejsce

Janne Ahonen zdominował pierwszą część sezonu 2004/2005. Wygrał pierwsze cztery konkursy z rzędu (dwa w Ruce i dwa w Trondheim). Pierwszym, któremu udało się pokonać Ahonena był Adam Małysz, a miało to miejsce 11 grudnia 2004 w Harrachovie, Fin zajął wtedy drugie miejsce. Jednak w kolejnych sześciu konkursach Ahonen ponownie wygrywał.

Janne Ahonen podczas konkursu PŚ w Zakopanem w 2008 roku

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

  • 29 grudnia 2004 wygrał pierwszy konkurs 53. Turnieju Czterech Skoczni z przewagą prawie dziesięciu punktów nad drugim zawodnikiem. W noworocznym konkursie w Garmisch-Partenkirchen Ahonen znowu zwyciężył – skoki na odległość 124 i 128 metrów były łącznie o 10 metrów dłuższe od skoków drugiego skoczka tych zawodów Thomasa Morgensterna, jednak z powodu niskich not za styl wygrał z przewagą tylko 6 punktów. W Innsbrucku ponownie wygrał, tym razem z przewagą 7 pkt. nad drugim w konkursie Adamem Małyszem. Finowi nie udało się powtórzyć wyczynu Hannawalda sprzed trzech lat, który jako jedyny wygrał wszystkie cztery konkursy turnieju. Przeszkodził mu w tym Martin Höllwarth, który był najlepszy w Bischofshofen (Ahonen w tym konkursie przegrał tylko z Austriakiem). Nie przeszkodziło mu to w trzecim w karierze zwycięstwie w całym turnieju, z przewagą prawie 50 pkt. nad Höllwarthem[54].

Wygrana, którą odniósł w Innsbrucku była szóstą z rzędu. W ten sposób ustanowił rekord w liczbie zwycięstw w konkursach Pucharu Świata z rzędu, który później został wyrównany przez Matti Hautamäkiego, Thomasa Morgensterna, Gregora Schlierenzauera i Ryōyū Kobayashiego[55][56][57][58]. 9 stycznia odbyły się zawody w Willingen, Ahonen ponownie był najlepszy. W drugiej serii konkursu pobił rekord skoczni. W zawodach na skoczni Kulm nie wystartował z powodu choroby[59]. W pełni sił powrócił na konkursy w Titisee-Neustadt. W pierwszym z nich zwyciężył, ustanawiając rekord dwunastu zwycięstw w sezonie[60], natomiast w drugim po raz pierwszy w całym sezonie nie stanął na podium – był siódmy. 29 i 30 stycznia zajął czwarte i drugie miejsce na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Po zawodach w Zakopanem ponownie zachorował na grypę, przez co nie wystartował w konkursach w Sapporo oraz w próbie przedolimpijskiej w Pragelato.

Mistrzostwa świata – 1. i 3. miejsce

  • 19 lutego 2005 Ahonen zdobył brązowy medal na skoczni K-90, przegrał tylko z Rokiem Benkovičem i Jakubem Jandą. Dzień później w rywalizacji zespołowej nie zdobył medalu (był czwarty). 25 lutego na skoczni K-120 zdobył po raz drugi w karierze tytuł mistrza świata. Srebrnego medalistę Roara Ljøkelsøya wyprzedził o 6 pkt. Następnego dnia odbył się konkurs o drużynowy tytuł mistrzowski – Finlandia zajęła w nim drugie miejsce[18].
Janne Ahonen zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2004/2005 – Zakopane 2005

Turniej Nordycki – 5. miejsce

  • W konkursach Skandynawskich Fin nie stanął ani raz na podium. W Lahti zajął czwarte miejsce, na skoczni w Kuopio był dwunasty, zawody w Lillehammer ukończył na czwartym miejscu, natomiast na skoczni w Oslo był osiemnasty. Turniej Nordycki ukończył na piątej pozycji z notą 1011,1 pkt., a do zwycięzcy turnieju Matti Hautamäkiego stracił 91,9 pkt[61].

19 marca 2005 w Planicy odbył się przedostatni konkurs sezonu. Ahonen był tam siedemnasty, mimo że po pierwszej serii był dopiero trzydziesty po zakończonym upadkiem skoku na odległość 215 m. 20 marca w pierwszej konkursowej serii ustanowił swój rekord życiowy i rekord swojego kraju w długości skoku (233,5 m.), natomiast w drugiej oddał najdłuższy skok w historii – 240 metrów, który jednak zakończył się upadkiem[62]. Oddał najdłuższe skoki obu serii, ale z powodu upadku zajął 6. miejsce.

Ahonen zdobył w ciągu 28 konkursów sezonu, spośród których startował w 23, 1715 punktów i po raz drugi z rzędu odebrał kryształową kulę za Puchar Świata[20].

2005/2006

Letnie Grand Prix – 25. miejsce

  • Fin wystąpił tylko w konkursie inaugurującym letnie starty w Hinterzarten. Zajął tam drugie miejsce, dzięki czemu zdobył 80 pkt. do generalnej klasyfikacji. Ostatecznie dało mu to 25. miejsce[42].

Puchar Świata – 2. miejsce

26 listopada 2005 odbyły się dwa konkursy w Ruce, gdzie Ahonen zajmował drugie miejsca. Zdobył łącznie 160 pkt. i na następne zawody pojechał jako lider Pucharu Świata ex aequo z Robertem Kranjcem[63]. Konkursy zaplanowane na 3 i 4 grudnia zostały przeniesione z Trondheim do Lillehammer. Zajął w nich piąte i szóste miejsce. Konkursy na dużej skoczni w Harrachovie ukończył dwukrotnie na podium, był trzeci oraz drugi. 18 grudnia konkurs w Engelbergu ukończył na czwartym miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

  • Fin po konkursie w Oberstdorfie objął prowadzenie w Turnieju Czterech Skoczni. Pierwszego dnia 2006 na skoczni w Garmisch-Partenkirchen przegrał tylko z Jakubem Jandą. W Innsbrucku był szósty i spadł na drugie miejsce TCS. Jednak wygrana w Bischofshofen sprawiła, że odrobił stratę do Jandy i uzyskał tę samą notę (1081,5 pkt.) po czterech konkursach, co Czech. Po raz pierwszy w historii Turniej Czterech Skoczni miał dwóch zwycięzców[64]. Ahonen wygrywając po raz czwarty Turniej Czterech Skoczni wyrównał osiągnięcie Jensa Weißfloga[65].

Mistrzostwa świata w lotach – 8. miejsce

  • Nota 715,8 pkt. pozwoliła Finowi na uzyskanie ósmego miejsca w indywidualnych mistrzostwach świata w lotach na skoczni Kulm w Tauplitz. Do zwycięzcy stracił 72,8 pkt. W żadnej z prób nie osiągnął dwustu metrów. W konkursie drużynowym Ahonen zdobył srebrny medal razem z kolegami z drużyny (Tami Kiuru, Janne Happonen, Matti Hautamäki)[25].

Podobnie jak większość zawodników ze światowej czołówki z powodu zbliżających się igrzysk, Ahonen nie wziął udziału w konkursach zaliczanych do klasyfikacji PŚ w Sapporo. 28 i 29 stycznia 2006 w Zakopanem był trzeci i drugi. W Willingen był szósty.

Igrzyska olimpijskie – 6. i 9. miejsce

  • Dla Janne Ahonena były to czwarte w karierze igrzyska. Nie udało mu się zdobyć medalu na skoczni K-95. Skoczył 103,5 oraz 100 metrów, konkurs ukończył na szóstym miejscu, mimo że na półmetku był drugi. Na skoczni dużej został sklasyfikowany na dziewiątej pozycji, po skokach na odległość 123,5 i 128,5 m. W konkursie drużynowym zdobył srebrny medal. Finlandia przegrała z Austrią o 7,4 pkt[23].

Turniej Nordycki – 24. miejsce

  • W pierwszym konkursie na skoczni w Lahti zajął 20. miejsce. W drugim konkursie turnieju, w Kuopio nie wystartował[66]. W norweskich konkursach (Lillehammer i Oslo) był 25. i 12. W klasyfikacji generalnej Turnieju Nordyckiego zajął 24. miejsce[67].

18 marca 2006 w Planicy oddał skoki na odległości 209 i 212,5 m. Dały mu one jedenaste miejsce. W ostatnich zawodach sezonu 2005/2006 uplasował się na ostatnim miejscu w pierwszej dziesiątce, po skokach na odległość 204 i 217,5 m. Nie udało mu się odnieść trzeciego zwycięstwa w klasyfikacji generalnej z rzędu. Wywalczył drugie miejsce z dorobkiem 1024 pkt., przegrał z Jakubem Jandą o 127 pkt[20].

2006/2007

Letnie Grand Prix – 31. miejsce

  • Ahonen brał udział tylko w dwóch ostatnich konkursach LGP w 2006. Miało to miejsce w Klingenthal, gdzie był jedenasty i w Oberhofie, gdzie był trzeci[42].

Puchar Świata – 8. miejsce

Pierwszy konkurs sezonu w Ruce Ahonen ukończył na 55. miejscu. Podobnie jak przed rokiem konkursy z Trondheim zostały przeniesione do Lillehammer i Fin zajął tam 6. i 7. miejsce. W Engelbergu zajął 21. i 14. pozycję.

Turniej Czterech Skoczni – 8. miejsce

  • 30 grudnia 2006 w konkursie inaugurującym 55. Turniej Czterech Skoczni uplasował się na miejscu siódmym. Składające się z jednej serii zawody w Garmisch-Partenkirchen ukończył na 16. pozycji. Na Bergisel zajął piąte miejsce. W Bischofshofen był jedenasty. W klasyfikacji generalnej TCS zajął 8. miejsce[68].

13 stycznia 2007 konkurs na mamuciej skoczni w Vikersund zakończył tuż za podium – na miejscu czwartym. Tydzień później w jednoseryjnym konkursie w Zakopanem zajął 25. lokatę. 27 i 28 stycznia odbyły się konkursy na Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Fin zajął w nich dwukrotnie ósme miejsce. Aby lepiej przygotować się do zbliżających się mistrzostw świata, nie wystartował w konkursach w Neustadt, Klingenthal oraz w Willingen.

Mistrzostwa świata – 6. i 14. miejsce

Turniej Nordycki – 4. miejsce

  • Konkursy w Kuopio i w Lahti ukończył na ósmych miejscach. W konkursach w Oslo był dwukrotnie dziesiąty. Ostatecznie turniej ukończył na czwartym miejscu. Przegrał z Adamem Małyszem, Andreasem Koflerem i Simonem Ammannem[69].

W dniach 23–25 marca 2007 odbyły się trzy indywidualne konkursy PŚ w Planicy. Ahonen zajął w nich 7., 9. i 17. miejsce. Zdobył 539 punktów do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, co dało mu ósme miejsce. Ani raz nie stanął na podium, co ostatnio zdarzyło mu się 14 lat wcześniej w debiutanckim sezonie 1992/1993[20].

2007/2008

Letnie Grand Prix – 26. miejsce

  • Fin wystąpił w czterech pierwszych konkursach Letniego Grand Prix. Zajął w nich miejsca: 10., 10., 8. i 36. W klasyfikacji generalnej LGP 2007 zajął 26. miejsce, natomiast w Turnieju Czterech Narodów zajął 13. lokatę[42].

Puchar Świata – 3. miejsce

1 grudnia 2007 w Ruce zajął czternaste miejsce. Rywalizację w konkursach w Trondheim ukończył na czwartym oraz siódmym miejscu. Na normalnej skoczni w Villach po raz pierwszy od prawie dwóch lat stanął na podium Pucharu Świata, zajął drugie i trzecie miejsce. W zawodach na Gross-Titlis-Schanze uplasował się na 16. i 15. miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

  • 30 grudnia 2007 zajął trzecie miejsce. 1 stycznia 2008 na nowo wybudowanej Große Olympiaschanze był drugi, przegrywając tylko z Gregorem Schlierenzauerem. W konkursie tym po raz setny stanął na podium zawodów o Puchar Świata. Trzeci konkurs turnieju wyjątkowo nie odbył się w Innsbrucku[70], lecz został przeniesiony do Bischofshofen. Oba konkursy na skoczni im. Paula Ausserleitnera zakończyły się zwycięstwem Ahonena i piątym zwycięstwem w całym Turnieju Czterech Skoczni[71].

W zawodach, które 12 stycznia 2008 odbyły się w Predazzo Fin był piąty. Dzień później zajął czwartą pozycję. 20 stycznia na mamucie w Harrachovie odniósł swoją 35. wygraną w Pucharze Świata. W Zakopanem był trzynasty i szesnasty. 8 i 9 lutego na skoczni Ještěd w Libercu zajął odpowiednio 4. i 5. miejsce. W Willingen udało mu się wskoczyć na 9. miejsce.

Mistrzostwa świata w lotach – 3. miejsce

  • 22 i 23 lutego 2008 zostały rozegrane mistrzostwa świata na skoczni mamuciej w Oberstdorfie. Ahonen skakał równo: 210,5, 206,5, 209,0 i 208,5 metra. Za skoki te uzyskał notę łączną 811,9 pkt. Po raz czwarty w karierze zdobył indywidualnie medal na MŚwL. Przegrał tylko z Gregorem Schlierenzauerem oraz Martinem Kochem. Drużynowo zdobył srebrny srebrny[25].

Turniej Nordycki – 4. miejsce

  • Pierwszy konkurs odbył się w Kuopio zamiast w Lahti i Ahonen zajął tam dziewiątą lokatę. 4 marca również w Kuopio odniósł czwarte zwycięstwo w sezonie, dzięki skokom 122,5 i 126 m. W zawodach na skoczni Lysgårdsbakken w Lillehammer był czwarty. Na Holmenkollbakken w Oslo był czternasty. Rywalizację w Turnieju Nordyckim podobnie jak przed rokiem ukończył tuż za podium[72].

14 marca 2008 w Planicy po raz sto piąty w karierze stanął na podium PŚ. Zajął drugie miejsce po skokach 212,5 i 221,5 m. Przegrał wyłącznie z Gregorem Schlierenzauerem. Dzień później był piąty. Przez cały sezon zdobył 1291 punktów PŚ i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej (po raz ósmy w karierze na podium). Przegrał o 503 pkt. z Thomasem Morgensternem i o 270 z Gregorem Schlierenzauerem[20].

26 marca 2008 ogłosił koniec swojej kariery narciarskiej. Oficjalnym powodem był brak motywacji oraz chęć odejścia ze sportu w chwale[73].

Konkurs pożegnalny

9 lipca 2008 w Lahti odbył się pożegnalny konkurs z udziałem Janne Ahonena. Na liście zaproszonych znaleźli się:

Skoczkowie

Sędziowie

Ahonen wygrał, na drugim miejscu uplasował się Adam Małysz, a trzeci był Georg Späth[74]. Po skoku Ahonena skoczkowie utworzyli dla niego szpaler z nart, pod którym przejechał.

8 marca 2009 ogłosił, iż zamierza powrócić do skakania. Zapowiedział że jego głównym celem jest zdobycie złotego medalu zimowych igrzysk olimpijskich w Vancouver[75]. Do rywalizacji powrócił w listopadzie 2009. Występ na igrzyskach skończył się niepowodzeniem – zarówno Ahonen, jak i reprezentacja Finlandii nie zdobyła żadnego medalu w konkursach skoków.

2009/2010

Puchar Świata – 11. miejsce

Po ponad półtorarocznej przerwie Ahonen powrócił do skakania w Pucharze Świata 28 listopada 2009 w konkursie w Ruce. Zajął tam 34. miejsce. 5 grudnia 2009 w Lillehammer zajął miejsce dziewiąte. Dzień później nie wystąpił z powodu choroby[76]. 18 grudnia w zawodach w Engelbergu zajął 16. miejsce. Dzień później na tej samej skoczni był trzynasty. W jednoseryjnym konkursie, który odbył się 20 grudnia, zamknął pierwszą dziesiątkę. Ahonen w drugiej serii został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon, jednak chwilę po jego skoku drugą serię odwołano, a za oficjalne wyniki przyjęto rezultaty serii pierwszej[77].

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

9 stycznia 2010 w zawodach na mamuciej skoczni Kulm Finowi udało się zająć 9. lokatę. Dzień później nie udało mu się wejść do pierwszej dziesiątki konkursu, był dwunasty. 16 i 17 stycznia nie wystartował w konkursach w japońskim Sapporo. 22 i 23 stycznia w Zakopanem dwukrotnie uplasował się na miejscach w czołowej dziesiątce, był odpowiednio siódmy i dziewiąty. 31 stycznia 2010 wziął udział w zawodach na mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera, w których po skokach na 190 i 190,5 m. zajął 11. pozycję. W klasyfikacji generalnej lotów narciarskich zajął 10. miejsce. Nie wystąpił w konkursach w Klingenthal oraz Willingen.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 31. miejsce

Janne Ahonen pod skocznią w Whistler, luty 2010
  • Janne Ahonen w konkursie olimpijskim na skoczni normalnej (HS-106) po raz trzeci w karierze uplasował się na czwartej pozycji po skokach na odległość 102 i 104m. Przegrał z Simonem Ammannem, Adamem Małyszem oraz Gregorem Schlierenzauerem. W konkursie na dużej skoczni, który został rozegrany 20 lutego 2010, Fin skoczył 125 metrów, co dało mu 16. miejsce po pierwszej serii. Zrezygnował z udziału w serii finałowej z powodu urazu, którego doznał podczas upadku w serii próbnej[78]. Z tego samego powodu nie wystartował w rywalizacji zespołowej. Bez Ahonena w składzie Finlandia zajęła czwarte miejsce.

Turniej Nordycki – 51. miejsce

27. miejsce zajął w rywalizacji o Puchar Świata na skoczni w Lahti 7 marca 2010. Oddał skoki na odległość 115 i 113 metrów, za które uzyskał 212,9 pkt. W kolejnych konkursach turnieju nie wziął udziału, w związku z czym zajął 51. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Mistrzostwa świata w lotach – 27. miejsce

Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, które odbyły się 19–20 marca 2010 Ahonen uplasował się na 27. pozycji. Pierwszego dnia oddawał skoki na odległość 182 i 189,5 m, natomiast drugiego dwukrotnie na 197 m. Zgromadził 701,1 pkt. i do zdobywcy złotego medalu Simona Ammanna stracił ponad 200 pkt. Nie wystartował on w konkursie drużynowym, w którym Finlandia zdobyła brązowy medal.

2010/2011

Puchar Świata – 44. miejsce

Janne Ahonen rozpoczął sezon od braku kwalifikacji do konkursu w Ruce, gdyż został zdyskwalifikowany po tym jak oddał swój skok po czasie. Ta kontrowersyjna dyskwalifikacja przyczyniła się zmian w przepisach polegających na tym, że zielone światło nie będzie oznaczało dla skoczka konieczności oddania skoku, a światło może zostać wyłączone, jeśli trener zauważy że warunki atmosferyczne uniemożliwią oddanie skoku, a nowa możliwość startu zostanie wyznaczona przez jury.

Do konkursu w Kuopio zakwalifikował się skokiem na 111.0 m. W konkursie skoczył 112.5 m i zajął 35. miejsce. Nie wystąpił w konkursach w Lillehammer. W Engelbergu punktował dwukrotnie – raz zajął 24., następnie 34., po czym 20. pozycję. Po TCS następnymi zawodami w jakich brał udział były te w Zakopanem, gdzie zajął 35., 39. i 47. miejsce. Nie zakwalifikował się do zawodów w Vikersund.

5 marca ogłosił po raz drugi zakończenie kariery. 13 marca 2011 oddał ostatni skok przed przerwą w uprawianiu dyscypliny. W rodzinnym Lahti zajął 34. miejsce w konkursie, skacząc 117 m i zdobywając 109 punktów.

Najlepsze miejsce jakie zajął w sezonie to 5. podczas noworocznego konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Ga-Pa. Ogółem wystartował w dwunastu konkursach, punktował w czterech, raz udało mu się znaleźć w pierwszej dziesiątce.

Turniej Czterech Skoczni – 24. miejsce

W pierwszym z konkursów 59. Turnieju Czterech Skoczni, w Oberstdorfie znalazł się w parze z Manuelem Fettnerem. Przegrał z nim rywalizację, skacząc 119,5 m, jednak zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser. Tam skoczył 110,5 m i zajął 31. pozycję. W Garmisch-Partenkirchen został zestawiony w parę z Andreasem Wankiem. Rozegrana została tylko jedna seria, w trakcie której skoczył 134 m i zajął 5 miejsce. W Innsbrucku jego konkurentem był Anders Bardal, który skoczył 122 m i pokonał Ahonena, który oddał skok 118,5 m. Ahonen znalazł się na 31. miejscu. W Bischofshofen zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser, gdyż pokonał go zestawiony z nim w parę Martin Schmitt. Ahonen zajął 20. miejsce przy skokach 121,5 m i 125,5 m. W klasyfikacji generalnej turnieju Ahonen zajął 24. miejsce.

Mistrzostwa świata – 20. i 30. miejsce

(c) Tadeusz Mieczyński, CC BY-SA 3.0
Janne Ahonen podczas pierwszego konkursu drużynowego na MŚ w Oslo, luty 2011
  • Na mistrzostwach świata w Oslo Fin zdobył 20. miejsce na skoczni K-95 Midtstubakken. W pierwszej serii skoczył 96.0 m i zajął 13 miejsce po pierwszej serii. W drugiej skoczył 94.0 m i zajął 20. miejsce.

Na skoczni K-120 Holmenkollbakken oddał skoki 121.0 m i 115.0 m zajmując 30. miejsce.

5 marca 2011 podjął kolejną decyzję o zakończeniu swojej kariery. Jako powód podawał, że treningi i życie pełne wyrzeczeń przychodzi mu z coraz większym trudem.

W styczniu 2013 w wywiadzie dla telewizji MTV3 zapowiedział kolejny powrót do skoków, uzasadniając go chęcią zdobycia medalu olimpijskiego w Soczi[79]. Do rywalizacji powrócił już latem 2013 startując w kilku konkursach Letniego Grand Prix.

2013/2014

Janne Ahonen pod skocznią w Wiśle, sierpień 2013

Przed sezonem letnim 2013 Ahonen ogłosił wznowienie kariery, co znalazło potwierdzenie w składzie reprezentacji Finlandii, gdzie znalazł się w kadrze A[80]. W pierwszych zawodach po wznowieniu kariery, które odbyły się w lipcu w ramach cyklu Finlandia Veikkaus Cup na obiekcie HS 100 w Rovaniemi, uplasował się na piątej pozycji, oddając skoki na 87,5 m i 93 m[81]. Następny konkurs tego cyklu rozegrano na dużym obiekcie w Ruce. Po pierwszej serii Ahonen prowadził, lądując na 136. metrze zeskoku. W drugiej oddał skok na 122,5 m i spadł na drugą pozycję, przegrywając z Laurim Asikainenem[82]. W ostatnim konkursie, na normalnej skoczni w Vuokatti odniósł zwycięstwo, po skokach na 99 m i 90,5 m, wyprzedzając Lauriego Asikainena o 11,5 pkt. Tym samym zapewnił sobie pierwszą lokatę w ostatecznej klasyfikacji generalnej krajowego cyklu[83].

W kwalifikacjach do otwierającego Letnie Grand Prix konkursu w Hinterzarten zajął trzecie miejsce i oddał najdłuższy skok – 106,5 m (tyle samo osiągnął Severin Freund, jednak był on wśród prekwalifikowanych zawodników)[84]. Dwa dni później, 28 lipca, w konkursie głównym uplasował się na siódmej pozycji. Po pierwszej serii, w której skoczył na 100 m był piętnasty, jednak skacząc półtora metra dalej w drugiej zapewnił sobie awans[85]. Dla Ahonena były to pierwsze punkty zdobyte w Letniej Grand Prix od 16 sierpnia 2007.

W październiku 2018 po raz trzeci ogłosił zakończenie sportowej kariery[86].

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów

Turniej201720162015201420132012201120102009200820072006200520042003200220012000199919981997199619951994
Puchar Świata505831441138211415532983310
Puchar Świata w lotach36464810171022216X6261172512
Turniej Czterech Skoczni23242181151262213186316
Turniej NordyckiXXXXXXX51442454175362594XXX
Letnie Grand Prix741926312531183161345512
Turniej Czterech NarodówXXXXXXX6013XXXXXXXXXXXX

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

1994 Norwegia Lillehammer25. miejsce (K-120), 37. miejsce (K-90)[87]
1998 Japonia Nagano/Hakuba4. miejsce (K-90), 37. miejsce (K-120)[88]
2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City4. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)[89]
2006 Włochy Turyn/Pragelato6. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-125)[90]
2010 Kanada Vancouver/Whistler4. miejsce (K-95), 31. miejsce (K-125)[91]
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana29. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125)
2018 Korea Południowa Pjongczang40. miejsce (K-98), 27. miejsce (K-125)

Drużynowo

1994 Norwegia Lillehammer5. miejsce[87]
1998 Japonia Nagano/Hakuba5. miejsce[88]
2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park Citysrebrny medal[89]
2006 Włochy Turyn/Pragelatosrebrny medal[90]
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana5. miejsce[c]
2018 Korea Południowa Pjongczang8. miejsce[d]

Starty J. Ahonena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
25.20 lutego1994Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120[e]ind.108,5 m99,5 m163,4 pkt111,1 pktJens Weißflog
5.23 lutego1994Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120druż.[f]119,5 m111,0 m889,5 pkt (214,9 pkt)80,6 pktNiemcy
37.25 lutego1994Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-90ind.88,0 m73,0 m186,0 pkt96,0 pktEspen Bredesen
4.11 lutego1998Japonia HakubaOlimpijskaK-90ind.86,5 m91,5 m231,5 pkt3,0 pktJani Soininen
37.15 lutego1998Japonia HakubaOlimpijskaK-120ind.106,0 m--91,3 pkt181,0 pktKazuyoshi Funaki
5.17 lutego1998Japonia HakubaOlimpijskaK-120druż.[g]101,0 m128,0 m833,9 pkt (213,2 pkt)99,1 pktJaponia
4.10 lutego2002Stany Zjednoczone Park CityUtah Olympic ParkK-90ind.95,5 m98,0 m261,5 pkt7,5 pktSimon Ammann
9.13 lutego2002Stany Zjednoczone Park CityUtah Olympic ParkK-120ind.124,0 m123,5 m241,5 pkt39,9 pktSimon Ammann
2.Silver medal with cup.svg18 lutego2002Stany Zjednoczone Park CityUtah Olympic ParkK-120druż.[h]129,0 m125,5 m974,0 pkt (260,6 pkt)0,1 pktNiemcy
6.12 lutego2006Włochy PragelatoTrampolino a MonteK-95HS-106ind.103,5 m100,0 m261,5 pkt5,0 pktLars Bystøl
9.18 lutego2006Włochy PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140ind.123,5 m128,5 m234,1 pkt42,8 pktThomas Morgenstern
2.Silver medal with cup.svg20 lutego2006Włochy PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140druż.[i]129,0 m132,0 m976,6 pkt (251,8 pkt)7,4 pktAustria
4.13 lutego2010Kanada WhistlerWhistler Olympic Park Ski JumpK-95HS-106indywid.102,0 m104,0 m263,0 pkt13,5 pktSimon Ammann
31.20 lutego2010Kanada WhistlerWhistler Olympic Park Ski JumpK-125HS-140indywid.125,0 mDNS[j]111,0 pkt173,6 pktSimon Ammann
29.9 lutego2014Rosja Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.97,0 m92,5 m229,2 pkt48,8 pktKamil Stoch
22.15 lutego2014Rosja Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140indywid.126,0 m123,0 m241,3 pkt37,4 pktKamil Stoch
8.17 lutego2014Rosja Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140druż.[c]124,5 m132,0 m942,8 pkt (240,6 pkt)98,3 pktNiemcy
40.10 lutego2018Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.90,5 m85,1 pkt174,2 pktAndreas Wellinger
27.17 lutego2018Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142indywid.124,5 m115,5 m210,6 pkt75,1 pktKamil Stoch
8.19 lutego2018Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142druż.[d]122,5 m120,5 m790,4 pkt (214,3 pkt)308,1 pktNorwegia

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

1993 Szwecja Falun31. miejsce (K-115)[92]
1995 Kanada Thunder Bay9. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)[93]
1997 Norwegia Trondheimzłoty medal (K-90), 8. miejsce (K-120)[94]
1999 Austria Ramsau/Bischofshofen4. miejsce (K-120), 4. miejsce (K-90)[95]
2001 Finlandia Lahtibrązowy medal (K-116), 6. miejsce (K-90)[96]
2003 Włochy Val di Fiemme/Predazzo35. miejsce (K-120)[97]
2005 Niemcy Oberstdorfbrązowy medal (K-90), złoty medal (K-120)[98]
2007 Japonia Sapporo6. miejsce (K-120), 14. miejsce (K-90)[99]
2011 Norwegia Oslo20. miejsce (K-95), 30.miejsce (K-120)[100]
2015 Szwecja Falun15. miejsce (K-90), 19. miejsce (K-120)
2017 Finlandia Lahti25. miejsce (K-90), 23. miejsce (K-116)

Drużynowo

1993 Szwecja Falun6. miejsce[92]
1995 Kanada Thunder Bayzłoty medal[93]
1997 Norwegia Trondheimzłoty medal[94]
1999 Austria Ramsau/Bischofshofen4. miejsce[95]
2001 Finlandia Lahtisrebrny medal (K-116), srebrny medal (K-90)[96]
2003 Włochy Val di Fiemme/Predazzozłoty medal[97]
2005 Niemcy Oberstdorf4. miejsce (K-90), srebrny medal (K-120)[98]
2007 Japonia Sapporo4. miejsce[99]
2011 Norwegia Oslo8. miejsce (K-95)[101], 7. miejsce (K-120)[102]
2015 Szwecja Falun10. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[k], 9. miejsce (K-120)[l]
2017 Finlandia Lahti11. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[m], 6. miejsce (K-116)[n]

Starty J. Ahonena na mistrzostwach świata – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
31.21 lutego1993Szwecja FalunLugnetK-115[e]ind.103,0 m76,0 m131,1 pkt110,3 pktEspen Bredesen
6.23 lutego1993Szwecja FalunLugnetK-115druż.[o]93,0 m94,0 m696,7 pkt (145,8 pkt)124,8 pktNorwegia
9.12 marca1995Kanada Thunder BayNormal ThunderK-90ind.86,5 m87,0 m219,5 pkt46,5 pktTakanobu Okabe
1.Gold medal with cup.svg16 marca1995Kanada Thunder BayBig ThunderK-120druż.[p]123,5 m121,5 m889,0 pkt (244,5 pkt)
9.18 marca1995Kanada Thunder BayBig ThunderK-120ind.108,5 m118,0 m208,2 pkt64,4 pktTommy Ingebrigtsen
1.Gold medal with cup.svg22 lutego1997Norwegia TrondheimGranåsenK-90ind.95,0 m98,5 m263,5 pkt
1.Gold medal with cup.svg27 lutego1997Norwegia TrondheimGranåsenK-120druż.[p]114,5 m123,0 m955,3 pkt (231,0 pkt)
8.1 marca1997Norwegia TrondheimGranåsenK-120ind.111,5 m126,5 m231,9 pkt20,2 pktMasahiko Harada
4.21 lutego1999Austria BischofshofenPaul-Ausserleitner-SchanzeK-120ind.123,5 m126,0 m254,1 pkt9,3 pktMartin Schmitt
4.23 lutego1999Austria BischofshofenPaul-Ausserleitner-SchanzeK-120druż.[q]123,0 m110,5 m855,7 pkt (220,3 pkt)133,2 pktNiemcy
4.26 lutego1999Austria RamsauMattensprunganlageK-90ind.94,0 m93,0 m249,0 pkt6,0 pktKazuyoshi Funaki
3.Bronze medal with cup.svg19 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-116ind.124,5 m125,5 m267,4 pkt8,9 pktMartin Schmitt
2.Silver medal with cup.svg21 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-116druż.[r]112,5 m126,0 m900,2 pkt (245,2 pkt)39,6 pktNiemcy
6.23 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-90ind.86,0 m87,5 m216,5 pkt29,5 pktAdam Małysz
2.Silver medal with cup.svg25 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-90druż.[s]90,0 m93,0 m951,5 pkt (240,5 pkt)2,0 pktAustria
35.22 lutego2003Włochy PredazzoTrampolino Dal BenK-120ind.120,0 m[t]93,5 pkt195,5 pktAdam Małysz
1.Gold medal with cup.svg23 lutego2003Włochy PredazzoTrampolino Dal BenK-120druż.[u]118,5 m124,0 m1046,6 pkt (236,5 pkt)
3.Bronze medal with cup.svg19 lutego2005Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100ind.97,0 m92,0 m249,0 pkt7,0 pktRok Benkovič
4.20 lutego2005Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100druż.[v]95,0 m97,0 m928,0 pkt (254,5 pkt)42,5 pktAustria
1.Gold medal with cup.svg25 lutego2005Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137ind.141,5 m142,5 m313,2 pkt
2.Silver medal with cup.svg26 lutego2005Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.[w]129,5 m142,5 m1122,9 pkt (282,1 pkt)14,4 pktAustria
6.24 lutego2007Japonia SapporoŌkurayamaK-120HS-134ind.123,0 m130,0 m249,9 pkt16,2 pktSimon Ammann
4.25 lutego2007Japonia SapporoŌkurayamaK-120HS-134druż.[x]124,0 m119,0 m869,8 pkt (231,4 pkt)130,4 pktAustria
14.3 marca2007Japonia SapporoMiyanomoriK-90HS-98ind.93,5 m90,5 m236,0 pkt41,0 pktAdam Małysz
20.26 lutego2011Norwegia OsloMidtstubakkenK-95HS-106indywid.96,0 m94,0 m223,0 pkt46,2 pktThomas Morgenstern
8.27 lutego2011Norwegia OsloMidtstubakkenK-95HS-106druż.[101]100,0 m94,5 m900,5 pkt (221,1 pkt)125,0 pktAustria
30.3 marca2011Norwegia OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134indywid.121,0 m115,0 m209,1 pkt78,4 pktGregor Schlierenzauer
7.5 marca2011Norwegia OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134druż.[102]117,5 m408,3 pkt (102,1 pkt)91,7 pktAustria
15.21 lutego2015Szwecja FalunLugnetK-90HS-100indywid.90,5 m89,0 m221,6 pkt31,1 pktRune Velta
10.22 lutego2015Szwecja FalunLugnetK-90HS-100druż. mix.[k]89,0 m369,5 pkt (103,2 pkt)548,4 pktNiemcy
19.26 lutego2015Szwecja FalunLugnetK-120HS-134indywid.118,5 m122,5 m206,5 pkt62,2 pktSeverin Freund
9.28 lutego2015Szwecja FalunLugnetK-120HS-134druż.[l]109,0 m328,5 pkt (77,8 pkt)544,1 pktNorwegia
25.25 lutego2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.90,5 m89,5 m226,3 pkt44,5 pktStefan Kraft
11.26 lutego2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. mix.[m]90,5 m397,4 pkt (116,5 pkt)638,1 pktNiemcy
23.2 marca2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-116HS-130indywid.115,0 m116,0 m225,6 pkt53,7 pktStefan Kraft
6.4 marca2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-116HS-130druż.[n]116,0 m112,0 m926,5 pkt (228,8 pkt)177,7 pktPolska

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

1994 Słowenia Planica12. miejsce[103]
1996 Austria Tauplitzsrebrny medal[104]
1998 Niemcy Oberstdorf8. miejsce[105]
2000 Norwegia Vikersundbrązowy medal[106]
2002 Czechy Harrachov24. miejsce[107]
2004 Słowenia Planicasrebrny medal[25]
2006 Austria Tauplitz8. miejsce[25]
2008 Niemcy Oberstdorfbrązowy medal[25]
2010 Słowenia Planica27. miejsce[25]
2018 Niemcy Oberstdorf22. miejsce

Drużynowo

2004 Słowenia Planicasrebrny medal[25]
2006 Austria Tauplitzsrebrny medal[25]
2008 Niemcy Oberstdorfsrebrny medal[25]
2018 Niemcy Oberstdorf8. miejsce[25]

Starty J. Ahonena na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2Skok 3Skok 4NotaStrataZwycięzca
12.20 marca1994Słowenia PlanicaVelikankaK-185[e]ind.120,0 m159,0 m[y][y]228,8 pkt122,5 pktJaroslav Sakala
2.Silver medal with cup.svg10–11 lutego1996Austria TauplitzKulmK-185ind.179,0 m191,0 m192,0 m194,0 m734,2 pkt3,9 pktAndreas Goldberger
8.24 stycznia1998Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185ind.187,0 m177,5 m191,0 m183,5 m702,8 pkt63,6 pktKazuyoshi Funaki
3.Bronze medal with cup.svg12–14 lutego2000Norwegia VikersundVikersundbakkenK-185ind.147,5 m180,5 m190,0 m[y]484,1 pkt52,7 pktSven Hannawald
24.9–10 marca2002Czechy HarrachovČerťákK-185ind.160,0 m151,5 m[y][y]270,3 pkt126,0 pktSven Hannawald
2.Silver medal with cup.svg20–21 lutego2004Słowenia PlanicaVelikankaK-185HS-215ind.190,0 m225,0 m216,5 m201,5 m814,1 pkt18,0 pktRoar Ljøkelsøy
2.Silver medal with cup.svg22 lutego2004Słowenia PlanicaVelikankaK-185HS-215druż.[z]211,5 m217,5 m1704,1 pkt (422,3 pkt)7,7 pktNorwegia
8.13–14 stycznia2006Austria TauplitzKulmK-185HS-203ind.192,5 m197,0 m167,0 m195,0 m715,8 pkt72,2 pktRoar Ljøkelsøy
2.Silver medal with cup.svg15 stycznia2006Austria TauplitzKulmK-185HS-203druż.[i]196,0 m193,5 m1477,2 pkt (377,4 pkt)20,7 pktNorwegia
3.Bronze medal with cup.svg22–23 lutego2008Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213ind.210,5 m206,5 m209,0 m208,5 m811,9 pkt23,5 pktGregor Schlierenzauer
2.Silver medal with cup.svg24 lutego2008Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213druż.[aa]195,5 m194,0 m1477,0 pkt (372,4 pkt)76,3 pktAustria
27.19–20 lutego2010Słowenia PlanicaLetalnicaK-185HS-215ind.182,0 m189,5 m197,0 m197,0 m701,1 pkt234,7 pktSimon Ammann
22.19–20 stycznia2018Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.182,0 m194,5 m192,0 m[y]500,0 pkt151,9 pktDaniel-André Tande
8.21 stycznia2018Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235druż.[ab]190,0 m189,0 m1262,2 pkt (358,5 pkt)400,0 pktNorwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

1993 Czechy Harrachovzłoty medal
1994 Austria Breitenwangzłoty medal

Drużynowo

1993 Czechy Harrachovzłoty medal[ac]
1994 Austria Breitenwangzłoty medal[ad]

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Janne Ahonen w całej swojej karierze osiem razy stał na podium w klasyfikacji generalnej, a dwukrotnie w tej klasyfikacji zwyciężał.

SezonMiejsce
1992/199350.
1993/199410.
1994/19953.
1995/19963.
1996/19978.
1997/19989.
1998/19992.
1999/20003.
2000/20015.
2001/200215.
2002/20034.
2003/20041.
2004/20051.
2005/20062.
2006/20078.
2007/20083.
2009/201011.
2010/201144.
2013/201431.
2014/201558.
2015/2016niesklasyfikowany
2016/201750.
2017/2018niesklasyfikowany

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Ahonen mając na koncie 36 zwycięstw jest piątym zawodnikiem w historii pod względem liczby zwycięstw w konkursach PŚ[108]. Więcej wygranych mają tylko Gregor Schlierenzauer, Matti Nykänen, Adam Małysz i Kamil Stoch. Jako jedyny w historii pięciokrotnie wygrywał zawody PŚ w Engelbergu.

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaPrzypisy
1.19 grudnia1993flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120[e]120,5 m113,4 pkt
2.1 stycznia1995Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115114,0 m112,0 m247,6 pkt* TCS 1994/1995
3.3 grudnia1995Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120123,0 m131,0 m257,7 pkt
4.10 stycznia1996Austria Tauplitz/Bad MitterndorfKulmK-180179,0 m191,5 m357,0 pkt* Pierwszy dzień mistrzostw świata w lotach
5.7 marca1998Finlandia LahtiSalpausselkäK-116125,0 m121,0 m259,7 pkt* Turniej Nordycki 1998
6.6 grudnia1998Francja ChamonixTremplin aux BossonsK-9598,0 m97,5 m248,0 pkt
7.19 grudnia1998Czechy HarrachovČerťákK-120109,0 m132,0 m235,3 pkt
8.20 grudnia1998Czechy HarrachovČerťákK-120126,0 m126,5 m252,5 pkt
9.9 stycznia1999flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120126,5 m127,0 m255,3 pkt
10.17 stycznia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116119,0 m128,5 m258,4 pkt
11.7 lutego1999Czechy HarrachovČerťákK-120118,5 m123,0 m233,7 pkt
12.12 grudnia1999Austria VillachVillacher AlpenarenaK-9094,0 m94,0 m251,0 pkt
13.4 marca2000Finlandia LahtiSalpausselkäK-9091,0 m98,5 m254,5 pkt* Turniej Nordycki 2000
14.21 grudnia2002flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120128,0 m132,0 m271,5 pkt
15.4 stycznia2003Austria InnsbruckBergiselK-120122,0 m115,5 m227,5 pkt* 51. Turniej Czterech Skoczni
16.10 stycznia2004Czechy LiberecJeštědK-120127,0 m128,6 pkt
17.11 stycznia2004Czechy LiberecJeštědK-120139,0 m147,2 pkt
18.14 lutego2004Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130132,5 m133,5 m242,8 pkt
19.27 listopada2004Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142144,5 m142,0 m318,7 pkt
20.28 listopada2004Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142143,0 m143,0 m308,3 pkt
21.4 grudnia2004Norwegia TrondheimGranåsenK-120HS-131132,0 m135,5 m281,5 pkt
22.5 grudnia2004Norwegia TrondheimGranåsenK-120HS-131123,0 m124,5 m246,5 pkt
23.12 grudnia2004Czechy HarrachovČerťákK-120HS-142140,0 m141,0 m288,8 pkt
24.18 grudnia2004flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137141,0 m137,5 m279,3 pkt
25.19 grudnia2004flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137134,0 m135,0 m260,7 pkt
26.29 grudnia2004Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137127,5 m133,5 m268,4 pkt* 53. Turniej Czterech Skoczni
27.1 stycznia2005Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115HS-125124,0 m128,0 m260,1 pkt* 53. Turniej Czterech Skoczni
28.3 stycznia2005Austria InnsbruckBergiselK-120HS-134128,5 m120,0 m243,8 pkt* 53. Turniej Czterech Skoczni
29.9 stycznia2005Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145135,0 m152,0 m279,1 pkt
30.9 stycznia2005Niemcy Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142142,0 m138,0 m283,5 pkt
31.29 grudnia2005Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137130,5 m130,0 m270,9 pkt* 54. Turniej Czterech Skoczni
32.6 stycznia2006Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140141,0 m141,5 m293,0 pkt* 54. Turniej Czterech Skoczni
33.5 stycznia2008Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140139,5 m138,0 m282,5 pkt* 56. Turniej Czterech Skoczni
34.6 stycznia2008Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140126,0 m136,0 m251,6 pkt* 56. Turniej Czterech Skoczni
35.20 stycznia2008Czechy HarrachovČerťákK-185HS-205199,5 m187,9 pkt* Loty 2007/2008
36.4 marca2008Finlandia KuopioPuijoK-120HS-127122,5 m126,0 m248,3 pkt* Turniej Nordycki 2008

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
1992/1993
1993/199411
1994/19951236
1995/19962226
1996/199711
1997/19981146
1998/19996713
1999/200028616
2000/200144
2001/200211
2002/20032125
2003/200435513
2004/200512315
2005/20062529
2006/2007
2007/20084329
2009/2010213
2010/2011
2013/2014
2014/2015
2015/2016
2016/2017
suma364428108

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Ahonen 108 razy stał na podium konkursów PŚ, co jest najlepszym wynikiem w historii[3][109]. Dwunastokrotnie zajmował miejsca na podium w Engelbergu.

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.19 grudnia1993flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120[e]120,5 m113,4 pkt1.
2.10 grudnia1994Słowenia PlanicaSrednija VelikankaK-9292,0 m93,0 m233,0 pkt3.10,0 pktKazuyoshi Funaki
3.1 stycznia1995Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115114,0 m112,0 m247,6 pkt1.
4.14 stycznia1995flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120116,0 m117,5 m216,3 pkt2.2,9 pktRoberto Cecon
5.15 stycznia1995flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120123,5 m124,0 m252,0 pkt3.6,2 pktRoberto Cecon
6.21 stycznia1995Japonia SapporoMiyanomoriK-9087,0 m96,0 m241,5 pkt2.4,0 pktAndreas Goldberger
7.22 stycznia1995Japonia SapporoŌkurayamaK-115108,0 m106,5 m206,1 pkt3.8,6 pktNicolas Dessum
8.3 grudnia1995Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120123,0 m131,0 m257,7 pkt1.
9.10 grudnia1995Słowenia PlanicaBloudkova velikankaK-120130,5 m133,0 m271,8 pkt3.5,5 pktMika Laitinen
10.16 grudnia1995Francja ChamonixTremplin aux BossonsK-9588,0 m101,5 m248,0 pkt2.2,0 pktAri-Pekka Nikkola
11.10 stycznia1996Austria Tauplitz/Bad MitterndorfKulmK-180179,0 m191,5 m357,0 pkt1.
12.11 stycznia1996Austria Tauplitz/Bad MitterndorfKulmK-180192,0 m194,0 m377,2 pkt3.8,7 pktAndreas Goldberger
13.17 marca1996Norwegia OsloHolmenkollbakkenK-110118,0 m108,0 m242,8 pkt2.6,6 pktAdam Małysz
14.12 stycznia1997flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120124,0 m125,0 m241,2 pkt2.11,5 pktPrimož Peterka
15.20 grudnia1997flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120111,0 m111,5 m198,5 pkt3.18,7 pktAndreas Widhölzl
16.4 stycznia1998Austria InnsbruckBergiselK-108104,5 m117,5 m230,2 pkt3.10,5 pktKazuyoshi Funaki
17.6 stycznia1998Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-120118,0 m121,0 m232,7 pkt3.14,9 pktSven Hannawald
18.17 stycznia1998Polska ZakopaneWielka KrokiewK-11698,0 m107,0 m181,9 pkt2.1,5 pktKristian Brenden
19.5 lutego1998Japonia SapporoŌkurayamaK-120133,0 m119,0 m258,1 pkt3.25,7 pktAndreas Widhölzl
20.7 marca1998Finlandia LahtiSalpausselkäK-116125,0 m121,0 m259,7 pkt1.
21.28 listopada1998Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120124,5 m130,0 m261,1 pkt2.7,7 pktMartin Schmitt
22.29 listopada1998Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120117,5 m117,5 m223,5 pkt2.16,4 pktMartin Schmitt
23.5 grudnia1998Francja ChamonixTremplin aux BossonsK-95100,5 m92,0 m240,5 pkt2.2,0 pktMartin Schmitt
24.6 grudnia1998Francja ChamonixTremplin aux BossonsK-9598,0 m97,5 m248,0 pkt1.
25.19 grudnia1998Czechy HarrachovČerťákK-120109,0 m132,0 m235,3 pkt1.
26.20 grudnia1998Czechy HarrachovČerťákK-120126,0 m126,5 m252,5 pkt1.
27.1 stycznia1999Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115114,5 m118,0 m240,0 pkt2.7,8 pktMartin Schmitt
28.3 stycznia1999Austria InnsbruckBergiselK-108108,5 m108,5 m226,1 pkt2.6,4 pktNoriaki Kasai
29.6 stycznia1999Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-120124,5 m126,0 m255,9 pkt2.7,4 pktAndreas Widhölzl
30.9 stycznia1999flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120126,5 m127,0 m255,3 pkt1.
31.16 stycznia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116108,5 m121,0 m227,5 pkt2.5,8 pktStefan Horngacher
32.17 stycznia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116119,0 m128,5 m258,4 pkt1.
33.7 lutego1999Czechy HarrachovČerťákK-120118,5 m123,0 m233,7 pkt1.
34.12 grudnia1999Austria VillachVillacher AlpenarenaK-9094,0 m94,0 m251,0 pkt1.
35.18 grudnia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116121,5 m116,0 m243,9 pkt2.16,1 pktMartin Schmitt
36.19 grudnia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116124,5 m121,0 m261,3 pkt2.7,4 pktMartin Schmitt
37.1 stycznia2000Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115111,5 m117,0 m231,8 pkt3.9,9 pktAndreas Widhölzl
38.3 stycznia2000Austria InnsbruckBergiselK-108111,5 m112,5 m239,8 pkt3.6,9 pktAndreas Widhölzl
39.6 stycznia2000Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-120130,5 m127,0 m270,3 pkt2.1,6 pktAndreas Widhölzl
40.8 stycznia2000flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120125,5 m119,5 m244,0 pkt2.14,1 pktMartin Schmitt
41.9 stycznia2000flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120111,5 m122,5 m222,2 pkt3.25,1 pktMartin Schmitt
42.22 stycznia2000Japonia SapporoŌkurayamaK-120120,5 m116,0 m226,7 pkt2.12,1 pktMartin Schmitt
43.5 lutego2000Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-120114,5 m126,0 m234,4 pkt3.25,2 pktAndreas Widhölzl
44.6 lutego2000Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-120117,0 m128,0 m234,4 pkt2.5,2 pktAndreas Widhölzl
45.4 marca2000Finlandia LahtiSalpausselkäK-9091,0 m98,5 m254,5 pkt1.
46.5 marca2000Finlandia LahtiSalpausselkäK-116120,5 m124,5 m257,5 pkt2.0,7 pktMartin Schmitt
47.10 marca2000Norwegia TrondheimGranåsenK-120132,5 m127,0 m266,6 pkt3.13,1 pktSven Hannawald
48.12 marca2000Norwegia OsloHolmenkollbakkenK-115127,0 m123,5 m266,4 pkt3.5,0 pktSven Hannawald
49.19 marca2000Słowenia PlanicaVelikankaK-185198,0 m211,0 m402,3 pkt2.8,4 pktSven Hannawald
50.3 grudnia2000Finlandia KuopioPuijoK-120119,0 m124,0 m232,1 pkt2.0,6 pktMartin Schmitt
51.4 stycznia2001Austria InnsbruckBergiselK-108104,0 m103,0 m214,3 pkt2.44,9 pktAdam Małysz
52.6 stycznia2001Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-120118,5 m124,5 m242,9 pkt2.31,9 pktAdam Małysz
53.14 stycznia2001Czechy HarrachovČerťákK-185200,5 m193,0 m381,2 pkt2.16,6 pktAdam Małysz
54.13 marca2002Szwecja FalunLugnetK-115121,5 m117,5 m248,7 pkt3.25,8 pktMatti Hautamäki
55.29 listopada2002Finlandia RukaRukatunturiK-120133,5 m138,0 m291,2 pkt3.2,3 pktPrimož Peterka
56.30 listopada2002Finlandia RukaRukatunturiK-120141,0 m134,5 m298,4 pkt2.5,4 pktAndreas Widhölzl
57.21 grudnia2002flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120128,0 m132,0 m271,5 pkt1.
58.29 grudnia2002Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-115124,0 m118,5 m257,5 pkt3.5,6 pktSven Hannawald
59.4 stycznia2003Austria InnsbruckBergiselK-120122,0 m115,5 m227,5 pkt1.
60.6 grudnia2003Norwegia TrondheimGranåsenK-120129,0 m121,5 m249,9 pkt2.4,4 pktRoar Ljøkelsøy
61.14 grudnia2003Niemcy Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125133,0 m139,9 pkt3.5,9 pktTami Kiuru
62.20 grudnia2003flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125128,5 m134,5 m251,4 pkt2.7,2 pktRoar Ljøkelsøy
63.4 stycznia2004Austria InnsbruckBergiselK-120132,5 m121,0 m253,8 pkt3.11,4 pktPeter Žonta
64.6 stycznia2004Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-120131,5 m132,0 m261,3 pkt3.4,5 pktSigurd Pettersen
65.10 stycznia2004Czechy LiberecJeštědK-120127,0 m128,6 pkt1.
66.11 stycznia2004Czechy LiberecJeštědK-120139,0 m147,2 pkt1.
67.23 stycznia2004Japonia HakubaOlimpijskaK-120116,0 m133,5 m240,6 pkt2.11,2 pktMatti Hautamäki
68.24 stycznia2004Japonia SapporoŌkurayamaK-120135,5 m129,0 m279,1 pkt2.2,3 pktRoar Ljøkelsøy
69.25 stycznia2004Japonia SapporoŌkurayamaK-120124,5 m128,0 m256,5 pkt3.6,4 pktRoar Ljøkelsøy
70.7 lutego2004Niemcy Oberstdorfim. H.KlopferaK-185213,5 m198,0 m402,8 pkt2.11,1 pktRoar Ljøkelsøy
71.14 lutego2004Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130132,5 m133,5 m242,8 pkt1.
72.7 marca2004Finlandia LahtiSalpausselkäK-116126,0 m123,0 m265,6 pkt3.3,5 pktBjørn Einar Romøren
73.27 listopada2004Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142144,5 m142,0 m318,7 pkt1.
74.28 listopada2004Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142143,0 m143,0 m308,3 pkt1.
75.4 grudnia2004Norwegia TrondheimGranåsenK-120HS-131132,0 m135,5 m281,5 pkt1.
76.5 grudnia2004Norwegia TrondheimGranåsenK-120HS-131123,0 m124,5 m246,5 pkt1.
77.11 grudnia2004Czechy HarrachovČerťákK-120HS-142141,0 m136,5 m279,0 pkt2.5,2 pktAdam Małysz
78.12 grudnia2004Czechy HarrachovČerťákK-120HS-142140,0 m141,0 m288,8 pkt1.
79.18 grudnia2004flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137141,0 m137,5 m279,3 pkt1.
80.19 grudnia2004flaga Szwajcarii EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137134,0 m135,0 m260,7 pkt1.
81.29 grudnia2004Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137127,5 m133,5 m268,4 pkt1.
82.1 stycznia2005Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115HS-125124,0 m128,0 m260,1 pkt1.
83.3 stycznia2005Austria InnsbruckBergiselK-120HS-134128,5 m120,0 m243,8 pkt1.
84.6 stycznia2005Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140132,0 m140,5 m271,0 pkt2.6,0 pktMartin Höllwarth
85.9 stycznia2005Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145135,0 m152,0 m279,1 pkt1.
86.9 stycznia2005Niemcy Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142142,0 m138,0 m283,5 pkt1.
87.30 stycznia2005Polska ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134128,5 m132,0 m270,9 pkt2.7,3 pktAdam Małysz
88.26 listopada2005Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142138,5 m149,8 pkt2.5,6 pktJakub Janda
89.26 listopada2005Finlandia RukaRukatunturiK-120HS-142140,5 m136,0 m299,7 pkt2.5,9 pktRobert Kranjec
90.10 grudnia2005Czechy HarrachovČerťákK-120HS-142129,0 m140,0 m264,2 pkt3.25,3 pktAndreas Küttel
91.11 grudnia2005Czechy HarrachovČerťákK-120HS-142137,5 m139,0 m281,7 pkt2.5,4 pktJakub Janda
92.29 grudnia2005Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137130,5 m130,0 m270,9 pkt1.
93.1 stycznia2006Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115HS-125122,5 m124,0 m262,2 pkt2.2,5 pktJakub Janda
94.6 stycznia2006Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140141,0 m141,5 m293,0 pkt1.
95.30 stycznia2006Polska ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134127,0 m130,5 m264,0 pkt3.10,3 pktMatti Hautamäki
96.30 stycznia2006Polska ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134132,0 m130,5 m274,5 pkt2.3,0 pktMatti Hautamäki
97.13 grudnia2007Austria VillachVillacher AlpenarenaK-90HS-9893,0 m95,0 m243,5 pkt2.11,0 pktThomas Morgenstern
98.14 grudnia2007Austria VillachVillacher AlpenarenaK-90HS-9891,0 m94,0 m238,5 pkt3.11,0 pktThomas Morgenstern
99.29 grudnia2007Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137130,5 m137,0 m279,0 pkt3.16,9 pktThomas Morgenstern
100.1 stycznia2008Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-125HS-140132,0 m141,0 m272,7 pkt2.1,7 pktGregor Schlierenzauer
101.5 stycznia2008Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140139,5 m138,0 m282,5 pkt1.
102.6 stycznia2008Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140126,0 m136,0 m251,6 pkt1.
103.20 stycznia2008Czechy HarrachovČerťákK-185HS-205199,5 m187,9 pkt1.
104.4 marca2008Finlandia KuopioPuijoK-120HS-127122,5 m126,0 m248,3 pkt1.
105.14 marca2008Słowenia PlanicaLetalnicaK-185HS-215212,5 m221,5 m427,8 pkt2.19,2 pktGregor Schlierenzauer
106.29 grudnia2009Niemcy OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137116,5 m137,0 m253,3 pkt2.11,9 pktAndreas Kofler
107.3 stycznia2010Austria InnsbruckBergiselK-120HS-130128,0 m117,5 m237,4 pkt3.13,7 pktGregor Schlierenzauer
108.6 stycznia2010Austria Bischofshofenim. P.AusserleitneraK-125HS-140134,0 m133,5 m264,0 pkt2.0,7 pktThomas Morgenstern

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 1992/1993
Falun K115Falun K115Ruhpolding K107Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Predazzo K120Tauplitz K185Tauplitz K185Lahti K90Lahti K114Lillehammer K120Oslo K110Planica K120punkty
--56--4755234541---11--305
Legenda
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował

Sezon 1993/1994
Planica K92Planica K120Predazzo K120Courchevel K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Murau K120Liberec K120Liberec K120Sapporo K90Sapporo K115Lahti K90Örnsköldsvik K90MŚwL – Planica K185Thunder Bay K90Thunder Bay K90punkty
47q3511182736102055--20712328388
Sezon 1994/1995
Planica K92Planica K92Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Willingen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K115Lahti K90Lahti K114Kuopio K92Falun K90Falun K90Lillehammer K120Oslo K110Vikersund K170Vikersund K170Oberstdorf K182punkty
3441715423231118530723-1448869
Sezon 1995/1996
Lillehammer K90Lillehammer K120Villach K90Planica K120Predazzo K90Chamonix K95Chamonix K95Oberhof K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K115Zakopane K116Zakopane K116MŚwL – Tauplitz K185MŚwL – Tauplitz K185Iron Mountain K120Iron Mountain K120Kuopio K92Lahti K90Lahti K114Harrachov K180Falun K90Oslo K110punkty
41434231386514737201516171913495714101821054
Sezon 1996/1997
Lillehammer K120Lillehammer K120Ruka K120Ruka K120Harrachov K120Harrachov K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K120Hakuba K120Willingen K120Willingen K120Tauplitz K185Tauplitz K185Lahti K114Kuopio K92Falun K115Oslo K112Planica K185Planica K185punkty
48342359123314315825667105476156228734
Sezon 1997/1998
Lillehammer K120Lillehammer K120Predazzo K120Villach K90Harrachov K90Engelberg K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Ramsau K90Zakopane K116Zakopane K116MŚwL – Oberstdorf K185MŚwL – Oberstdorf K185Sapporo K120Vikersund K175Vikersund K175Kuopio K120Lahti K116Lahti K116Falun K115Trondheim K120Oslo K112Planica K120Planica K120punkty
24341411q37124337268103181112111182213--836
Sezon 1998/1999
Lillehammer K120Lillehammer K120Chamonix K95Chamonix K95Predazzo K120Oberhof K120Harrachov K120Harrachov K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Zakopane K116Zakopane K116Sapporo K120Sapporo K120Willingen K120Willingen K120Harrachov K120Kuopio K120Lahti K90Trondheim K120Falun K115Oslo K115Planica K185Planica K185Planica K185punkty
222187115222142187614118431855891695
Sezon 1999/2000
Kuopio K120Kuopio K120Predazzo K120Predazzo K120Villach K90Zakopane K116Zakopane K116Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K120Sapporo K120Hakuba K120Willingen K120Willingen K120Tauplitz K185Iron Mountain K120Iron Mountain K120Lahti K116Lahti K116Trondheim K120Oslo K115Planica K185punkty
37661033122633223264236199123321437
Sezon 2000/2001
Kuopio K120Kuopio K120Kuopio K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K108Bischofshofen K120Harrachov K185Harrachov K185Park City K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120Willingen K120Willingen K120Oberstdorf K185Oberstdorf K185Falun K115Trondheim K120Oslo K115Planica K185punkty
174294225256910--104619---686
Sezon 2001/2002
Kuopio K120Kuopio K120Titisee-Neustadt K120Titisee-Neustadt K120Villach K90Engelberg K120Engelberg K120Predazzo K120Predazzo K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K120Bischofshofen K120Willingen K120Zakopane K120Zakopane K120Hakuba K120Sapporo K120Lahti K116Falun K115Trondheim K120Oslo K115punkty
33---191811--1216q1683414--4354356
Sezon 2002/2003
Ruka K120Ruka K120Trondheim K120Trondheim K120Titisee-Neustadt K120Titisee-Neustadt K120Engelberg K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K120Bischofshofen K120Liberec K120Zakopane K120Zakopane K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120Tauplitz K185Tauplitz K185Willingen K120Willingen K120Oslo K115Lahti K116Lahti K116Planica K185Planica K185punkty
32944101835146206681117592419171935191016
Sezon 2003/2004
Ruka K120Ruka K120Trondheim K120Titisee-Neustadt K120Engelberg K125Oberstdorf K120Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K120Bischofshofen K125Liberec K120Liberec K120Zakopane K120Zakopane K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120Oberstdorf K185Willingen K130Park City K120Lahti K116Kuopio K120Lillehammer K120Oslo K115punkty
2362321343311612223211434781316
Sezon 2004/2005
Ruka HS142Ruka HS142Trondheim HS131Trondheim HS131Harrachov HS142Harrachov HS142Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS125Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Willingen HS145Tauplitz HS200Tauplitz HS200Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Zakopane HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Pragelato HS140Lahti HS130Kuopio HS127Lillehammer HS134Oslo HS128Planica HS215Planica HS215punkty
1111211111121--1742---4124181761715
Sezon 2005/2006
Ruka HS142Ruka HS142Lillehammer HS134Lillehammer HS134Harrachov HS142Harrachov HS142Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS125Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Sapporo HS134Sapporo HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Willingen HS145Lahti HS130Kuopio HS127Lillehammer HS134Oslo HS128Planica HS215Planica HS215punkty
22563241261--32620-251211101024
Sezon 2006/2007
Ruka HS142Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS125Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Vikersund HS207Zakopane HS134Oberstdorf HS137Oberstdorf HS137Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Klingenthal HS140Willingen HS145Lahti HS130Kuopio HS127Oslo HS128Oslo HS128Planica HS215Planica HS215Planica HS215punkty
5567211471651142588----8810107917539
Sezon 2007/2008
Ruka HS142Trondheim HS131Trondheim HS131Villach HS98Villach HS98Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Bischofshofen HS140Bischofshofen HS140Predazzo HS134Predazzo HS134Harrachov HS205Zakopane HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Liberec HS134Liberec HS134Willingen HS145Kuopio HS127Kuopio HS127Lillehammer HS138Oslo HS128Planica HS215Planica HS215punkty
144723161532115411316--45991414251291
Sezon 2009/2010
Ruka HS142Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS137Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Tauplitz HS200Tauplitz HS200Sapporo HS134Sapporo HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Oberstdorf HS213Klingenthal HS140Willingen HS145Lahti HS130Kuopio HS127Lillehammer HS138Oslo HS134punkty
349-1613102632912--7911--27---494
Sezon 2010/2011
Ruka HS142Kuopio HS127Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS137Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Harrachov HS205Harrachov HS205Sapporo HS134Sapporo HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Willingen HS145Klingenthal HS140Oberstdorf HS213Vikersund HS225Vikersund HS225Lahti HS130Planica HS215Planica HS215punkty
q35--2434203153320----353947---q34--74
Sezon 2013/2014
Klingenthal HS140Ruka HS142Lillehammer HS100Lillehammer HS138Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Tauplitz HS200Tauplitz HS200Wisła HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Willingen HS145Willingen HS145Falun HS134Lahti HS130Lahti HS130Kuopio HS127Trondheim HS140Oslo HS134Planica HS139Planica HS139punkty
1631139215232925142338------3020342836-----176
Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140Ruka HS142Ruka HS142Lillehammer HS138Lillehammer HS138Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Tauplitz HS225Wisła HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Willingen HS145Willingen HS145Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Vikersund HS225Vikersund HS225Lahti HS130Kuopio HS100Trondheim HS140Oslo HS134Oslo HS134Planica HS225Planica HS225punkty
-2932---------------3130----3420q244023-29
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140Lillehammer HS100Lillehammer HS100Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Willingen HS145Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Trondheim HS140Vikersund HS225Vikersund HS225Vikersund HS225Lahti HS130Lahti HS100Kuopio HS127Ałmaty HS140Ałmaty HS140Wisła HS134Titisee-Neustadt HS142Planica HS225Planica HS225Planica HS225punkty
41------------------q43--------0
Sezon 2016/2017
Ruka HS142Ruka HS142Klingenthal HS140Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Wisła HS134Wisła HS134Zakopane HS134Willingen HS145Oberstdorf HS225Oberstdorf HS225Sapporo HS137Sapporo HS137Pjongczang HS140Pjongczang HS109Oslo HS134Trondheim HS140Vikersund HS225Planica HS225Planica HS225punkty
343445qq--------41212325----48----24
Sezon 2017/2018
Wisła HS134Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Titisee-Neustadt HS142Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Tauplitz HS235Zakopane HS140Willingen HS145Willingen HS145Lahti HS130Oslo HS134Lillehammer HS140Trondheim HS140Vikersund HS240Planica HS240Planica HS240punkty
4534--45------39---37------0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1992/199339.
1993/199416.
1994/19953.
1995/19966.
1996/199718.
1997/19983.
1998/19991.[ae]
1999/20002.
2000/20012.
2001/200226.
2002/20031.
2003/20045.
2004/20051.
2005/20061.[af]
2006/20078.
2007/20081.
2008/2009-
2009/20102.
2010/201124.
2013/201423.

Turniej Nordycki

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
19974.
19989.
19995.
20002.
200136[ag].
20025.
200317.
20044.
20055.
200624.
20074.
20084.
201051.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
201774.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1993/199412.
1994/19955.
1995/19962.
1996/19977.
1997/199811.
1998/19996.
1999/20002.
2000/20016.
2009/201010.
2014/201546.
2016/201736.
2017/2018niesklasyfikowany

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
199412.
19955.
19965.
19984.
19993.
20001.
200116.
20023.
200318.
200431.
200525.
200631.
200726.
201319.
201574.

Zwycięstwa w konkursach

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Nota
1.8 sierpnia2000Finlandia KuopioPuijoK-120123,5 m120,0 pkt
2.12 sierpnia2000Austria VillachVillacher AlpenarenaK-9096,5 m120,0 pkt
3.14 sierpnia2000Francja CourchevelTremplin Le PrazK-120125,5 m120,0 pkt[ah]
4.27 sierpnia2000Japonia HakubaOlimpijskaK-120131,0 m120,0 pkt
5.3 września2000Japonia SapporoŌkurayamaK-120132,0 m127,5 m272,6 pkt

Miejsca na podium

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaMiejsceStrataZwycięzca
1.11 sierpnia1998Włochy PredazzoTrampolino Dal BenK-120[e]114,5 m113,0 m206,5 pkt2.23,8 pktMasahiko Harada
2.14 sierpnia1998Francja CourchevelTremplin Le PrazK-120122,5 m127,0 m251,1 pkt2.1,3 pktNicolas Dessum
3.16 sierpnia1998Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-9091,5 m87,5 m229,5 pkt2.21,5 pktMasahiko Harada
4.7 sierpnia1999Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95103,5 m103,0 m265,5 pkt2.7,5 pktSven Hannawald
5.11 września1999Japonia HakubaOlimpijskaK-120120,5 m117,5 m234,4 pkt2.13,5 pktSven Hannawald
6.8 sierpnia2000Finlandia KuopioPuijoK-120123,5 m120,0 pkt1.
7.12 sierpnia2000Austria VillachVillacher AlpenarenaK-9096,5 m120,0 pkt1.
8.14 sierpnia2000Francja CourchevelTremplin Le PrazK-120125,5 m120,0 pkt[ah]1.
9.26 sierpnia2000Japonia HakubaOlimpijskaK-120128,0 m122,0 m252,5 pkt2.5,5 pktMatti Hautamäki
10.27 sierpnia2000Japonia HakubaOlimpijskaK-120131,0 m120,0 pkt1.
11.2 września2000Japonia SapporoŌkurayamaK-120133,5 m130,0 m273,8 pkt2.5,3 pktHideharu Miyahira
12.3 września2000Japonia SapporoŌkurayamaK-120132,0 m127,5 m272,6 pkt1.
13.14 sierpnia2001Francja CourchevelTremplin Le PrazK-120115,5 m120,5 m223,8 pkt3.8,8 pktAndreas Widhölzl
14.10 sierpnia2002Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95104,5 m102,5 m274,0 pkt2.4,5 pktAndreas Widhölzl
15.6 września2002Finlandia LahtiSalpausselkäK-116120,0 m125,5 m261,9 pkt2.13,5 pktAndreas Widhölzl
16.7 września2002Finlandia LahtiSalpausselkäK-116120,0 m123,5 m253,8 pkt2.9,5 pktAndreas Widhölzl
17.7 sierpnia2005Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108100,5 m104,0 m261,0 pkt2.3,0 pktWolfgang Loitzl
18.3 października2006Niemcy OberhofHans-Renner-SchanzeK-120HS-140130,5 m131,5 m273,6 pkt3.12,3 pktAdam Małysz
19.3 października2013Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140127 m130,5 m245 pkt3.16,4 pktAndreas Wellinger

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2016
W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za pojedyncze skoki (tak jak np. w TCS)

1994
HinterzartenPredazzoStamspunkty
10731599,3
1995
KuopioTrondheimHinterzartenStamspunkty
1321421871,8
1996
TrondheimOberhofHinterzartenPredazzoStamspunkty
1065159156
1998
StamsPredazzoCourchevelHinterzartenHakubaHakubapunkty
4222--290
1999
HinterzartenCourchevelStamsHakubaSapporopunkty
24527291
2000
HinterzartenKuopioVillachCourchevelHakubaHakubaSapporoSapporopunkty
51112121705
2001
HinterzartenHinterzartenCourchevelStamsSapporoHakubaHakubapunkty
246319---119
2002
HinterzartenHinterzartenCourchevelLahtiLahtiInnsbruckpunkty
296229338
2003
HinterzartenCourchevelPredazzoInnsbruckpunkty
1412143358
2004
HinterzartenCourchevelZakopanePredazzoInnsbruckHakubaHakubapunkty
----6--40
2005
HinterzartenEinsiedelnCourchevelZakopanePredazzoBischofshofenHakubaHakubapunkty
2-------80
2006
HinterzartenPredazzoEinsiedelnCourchevelZakopaneKranjHakubaHakubaKlingenthalOberhofpunkty
--------11384
2007
HinterzartenCourchevelPragelatoEinsiedelnZakopaneZakopaneHakubaHakubaOberhofKlingenthalpunkty
1010836------84
2010
HinterzartenCourchevelEinsiedelnWisłaWisłaHakubaHakubaLiberecKlingenthalpunkty
34--------0
2013
HinterzartenWisłaCourchevelEinsiedelnHakubaHakubaNiżny TagiłNiżny TagiłAłmatyAłmatyKlingenthalpunkty
727156------3156
2015
WisłaHinterzartenCourchevelEinsiedelnHakubaHakubaCzajkowskiCzajkowskiAłmatyAłmatyHinzenbachpunkty
20---------3311
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
200713.
201060.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1993/1994125.
1994/199547.
1996/1997151.
1997/199870.
2014/201566.

Zwycięstwa w konkursach PK chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Nota
1.29 marca1998Finlandia RovaniemiOunasvaaraK-9090,0 m93,0 m239,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach PK

Lp.DzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaMiejsceStrataZwycięzca
1.18 grudnia1994Finlandia LahtiSalpausselkäK-90[e]92,5 m91,5 m244,5 pkt2.12,0 pktKazuyoshi Funaki
2.29 marca1998Finlandia RovaniemiOunasvaaraK-9090,0 m93,0 m239,0 pkt1.
3.14 lutego2015Finlandia LahtiSalpausselkäK-116HS-130126,0 m124,5 m263,6 pkt3.3,8 pktHalvor Egner Granerud

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Opracowano na podstawie bazy wyników Adama Kwiecińskiego.[110]

Sezon 1993/1994
LillehammerLillehammerOberwiesenthalLauschaWoerglSt MoritzSt AegydGallioSapporoSapporoIronwoodIronwoodWillingenWillingenRuhpoldingSaalfeldenPlanicaIron MountainIron MountainIshpemingIshpemingSchönwaldNeustadtKuopioCalgaryCalgaryZaoZaoZakopaneZakopaneSzczyrbskie JezioroSzczyrbskie JezioroSprovaSprovaRukaRovaniemipunkty
625----------------------------------46
Sezon 1994/1995
LillehammerLillehammerJyväskyläLahtiLahtiSt MoritzLake PlacidLake PlacidPlanicaPlanicaSapporoSapporoSapporoCourchevelCourchevelSzczyrbskie JezioroZakopaneZakopaneGallioGallioLiberecLiberecAstúnReit im WinklSaalfeldenRuhpoldingWestbyWestbyIronwoodIronwoodIshpemingIshpemingSapporoZaoZaoSchönwaldSchönwaldSprovaSprovaRukaGällivareRovaniemiRovaniemipunkty
--5142----------------------------------4---180
Sezon 1996/1997
CourchevelZakopaneFrenštát pod RadhoštěmHakubaHakubaMujuMujuCaux-NeuveCaux-NeuveBrotterodeLauschaSt MoritzLake PlacidLake PlacidRamsauVillachPlanicaSapporoSapporoSapporoOberhofOberhofSzczyrbskie JezioroZakopaneReit im WinklSaalfeldenRuhpoldingWestbyWestbyIron MountainIron MountainIshpemingIshpemingBraunlageBraunlageSapporoZaoZaoCourchevelCourchevelVikersundVikersundHarrachovHarrachovRukaRovaniemipunkty
---------------------------------------------545
Sezon 1997/1998
VelenjeVelenjeRælingenZakopaneZakopaneFrenštát pod RadhoštěmFrenštát pod RadhoštěmOberhofOberhofHakubaHakubaChamonixChamonixLahtiLahtiLahtiOberwiesenthalOberwiesenthalSt MoritzSapporoSapporoSapporoGarmisch-PartenkirchenGarmisch-PartenkirchenLiberecLiberecVillachPlanicaPlanicaWestbyWestbyIron MountainIron MountainReit im WinklSaalfeldenRuhpoldingOsloIshpemingIshpemingWillingenWillingenSchoenwaldSchoenwaldSapporoZaoZaoCourchevelCourchevelRovaniemiRukaRukapunkty
---------144-------------------------------------1--168
Sezon 2014/2015
Rena HS111Rena HS139Rena HS139Engelberg HS137Engelberg HS137Wisła HS134Wisła HS134Sapporo HS100Sapporo HS134Sapporo HS134Planica HS139Planica HS139Zakopane HS134Zakopane HS134Brotterode HS117Lahti HS130Lahti HS130Iron Mountain HS133Iron Mountain HS133Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Seefeld HS109Seefeld HS109Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134punkty
---------------3----------60
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował  q  – zawodnik nie zakwalifikował się

Mistrzostwa Finlandii do lat szesnastu

  • 1991/1992 – 1. miejsce (ind.)[111]
  • 1992/1993 – 1. miejsce (ind.)[111]

Zimowe mistrzostwa Finlandii seniorów

Indywidualnie

  • 1994/1995 – 1. miejsce (K-120)[111]
  • 1995/1996 – 2. miejsce (K-120)[111]
  • 1996/1997 – 1. miejsce (K-90)[111]
  • 1997/1998 – 1. miejsce (K-120), 2. miejsce (K-90)[111]
  • 1998/1999 – 1. miejsce (K-116)[111]
  • 1999/2000 – 1. miejsce (K-120)[111]
  • 2000/2001 – 1. miejsce (K-90), 3. miejsce (K-120)[111]
  • 2001/2002 – 3. miejsce (K-116), 1. miejsce (K-90)[111]
  • 2002/2003 – 3. miejsce (K-120), 8. miejsce (K-90)[112][113]
  • 2003/2004 – 3. miejsce (K-120), 1. miejsce (K-90)[114][115]
  • 2005/2006 – 1. miejsce (K-90), 3. miejsce (K-120)[116][117]
  • 2006/2007 – 1. miejsce (K-120)[118]
  • 2007/2008 – 1. miejsce (K-120)[119]
  • 2009/2010 – 2. miejsce (K-90)[120]

Drużynowo

  • 2000/2001 – 2. miejsce (K-90), 2. miejsce (K-116)[111]
  • 2001/2002 – 1. miejsce (K-90)[111]
  • 2003/2004 – 2. miejsce (K-90)[121]

Letnie mistrzostwa Finlandii (od 2002)

  • 2002/2003 – 1. miejsce (ind.)[122]
  • 2003/2004 – 15. miejsce (ind.)[123]
  • 2005/2006 – 1. miejsce (ind.)[124]
  • 2006/2007 – 1. miejsce (druż.)[125]
  • 2007/2008 – 2. miejsce (ind.), 1. miejsce (druż.)[126][127]
  • 2009/2010 – 1. miejsce (ind.), 1. miejsce (druż.)[128][129]

Rekordy skoczni

DataMiejsceSkoczniaPunkt KHSRekordUwagiŹródło
1 stycznia 1995Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-107114 m[130]
19 lutego 1995Norwegia VikersundVikersundbakkenK-175187 m[131]
8 lutego 1996Austria Bad MitterndorfKulmK-180200 m[132]
1996Niemcy OberwiesenthalFichtelbergschanzenK-9599 mrekord letni[133]
28 marca 1998Finlandia RovaniemiOunasvaaraK-90100,5 m[134]
4 marca 2000Finlandia LahtiSalpausselkäK-9098,5 m[135]
13 sierpnia 2000Francja CourchevelTremplin Le PrazK-120133,5 m[136]
11 stycznia 2004Czechy LiberecJeštědK-120139 mwyrównanie rekordu[137]
9 stycznia 2005Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145152 m[138]
11 marca 2005Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120HS-138137 m[139]
29 września 2006Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140134 moficjalny, letni[140]
30 września 2006Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140135,5 moficjalny, letni[140]
11 stycznia 2007Norwegia VikersundVikersundbakkenK-185HS-207212,5 m[131]
1 sierpnia 2007Finlandia VuokattiHyppyrimäkiK-90HS-100103,5 m[141]
1 stycznia 2008Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-125HS-140139 m[130]

Uwagi

  1. Tego samego dnia Ahonen oddał skok na odległość 240 metrów (dalszy od ówczesnego nieoficjalnego rekordu świata), lecz zakończył go upadkiem.
  2. W konkursie tym odbyła się tylko jedna seria.
  3. a b Skład zespołu: Anssi Koivuranta, Jarkko Määttä, Olli Muotka, Janne Ahonen
  4. a b Skład zespołu: Janne Ahonen, Andreas Alamommo, Jarkko Määttä, Antti Aalto
  5. a b c d e f g Termin HS zaczął być używany od sezonu 2004/2005.
  6. Skład zespołu: Raimo Ylipulli, Janne Ahonen, Janne Väätäinen i Jani Soininen.
  7. Skład zespołu: Ari-Pekka Nikkola, Mika Antero Laitinen, Janne Ahonen i Jani Soininen.
  8. Skład zespołu: Matti Hautamäki, Veli-Matti Lindström, Janne Ahonen i Risto Jussilainen.
  9. a b Skład zespołu: Tami Kiuru, Janne Happonen, Janne Ahonen i Matti Hautamäki.
  10. Kontuzja spowodowana upadkiem w serii próbnej.
  11. a b Skład zespołu: Julia Kykkänen, Jarkko Määttä, Susanna Forsström, Janne Ahonen
  12. a b Skład zespołu: Jarkko Määttä, Lauri Asikainen, Ville Larinto, Janne Ahonen
  13. a b Skład zespołu: Susanna Forsström, Ville Larinto, Julia Kykkänen, Janne Ahonen
  14. a b Skład zespołu: Jarkko Määttä, Ville Larinto, Antti Aalto, Janne Ahonen
  15. Skład zespołu: Janne Ahonen, Vesa Hakala, Toni Nieminen i Risto Jussilainen.
  16. a b Skład zespołu: Ari-Pekka Nikkola, Jani Soininen, Janne Ahonen i Mika Laitinen
  17. Skład zespołu: Ville Kantee, Jani Soininen, Janne Ahonen i Mika Laitinen.
  18. Skład zespołu: Risto Jussilainen, Jani Soininen, Ville Kantee i Janne Ahonen.
  19. Skład zespołu: Risto Jussilainen, Matti Hautamäki, Ville Kantee i Janne Ahonen.
  20. Nie ustał tego skoku.
  21. Skład zespołu: Janne Ahonen, Tami Kiuru, Arttu Lappi i Matti Hautamäki.
  22. Skład zespołu: Matti Hautamäki, Jussi Hautamäki, Risto Jussilainen i Janne Ahonen.
  23. Skład zespołu: Matti Hautamäki, Tami Kiuru, Risto Jussilainen i Janne Ahonen.
  24. Skład zespołu: Arttu Lappi, Matti Hautamäki, Harri Olli i Janne Ahonen.
  25. a b c d e f Seria została odwołana.
  26. Skład zespołu: Tami Kiuru, Veli-Matti Lindström, Matti Hautamäki i Janne Ahonen.
  27. Skład zespołu: Janne Happonen, Harri Olli, Matti Hautamäki i Janne Ahonen.
  28. Skład zespołu: Antti Aalto, Jarkko Määttä, Eetu Nousiainen, Janne Ahonen
  29. Skład zespołu: Risto Jussilainen, Janne Ahonen, Olli Happonen i Tuomo Kykkänen.
  30. Skład zespołu: Jani Mattila, Olli Happonen, Tero Koponen i Janne Ahonen.
  31. Nie wygrał żadnego z konkursów.
  32. ex aequo z Jakubem Jandą
  33. Wystartował tylko w jednym konkursie.
  34. a b ex aequo z Hideharu Miyahirą.

Przypisy

  1. 200m0405. skisprungschanzen.com. [dostęp 2018-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-15)].
  2. Skok Roku 2004: Janne Ahonen wygrywa – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich, skokinarciarskie.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  3. a b Rekordy i statystyki, Tab.3 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  4. Janne Ahonen z norweskim wyróżnieniem. skokinarciarskie.pl, 2 marca 2011. [dostęp 2016-10-09].
  5. Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie – Finał PŚ: Dramat i rekordy na skoczni! – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2009-12-26].
  6. AHONEN Janne, Biography – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  7. a b Janne Ahonen (Finlandia) (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-29].
  8. Andrzej Mysiak: Ahonen się żeni, Kiuru już po ślubie (pol.). skokinarciarskie.pl, 2004-06-24. [dostęp 2014-01-29].
  9. Aleksandra Kruc: Janne Ahonen: Tęskniłem za skokami, decyzję podjąłem w garażu (pol.). skokinarciarskie.pl, 2013-11-26. [dostęp 2014-01-29].
  10. Mariusz Wesołowski: Z cyklu skoczkowie wszech czasów: Janne Ahonen – samotność długodystansowca (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2014-01-29].
  11. a b c Wojciech Szatkowski: Skoki Narciarskie: Janne Ahonen: Fiński mistrz z kamienną twarzą i rodziną w sercu... (pol.). skijumping.pl, 2005-03-28. [dostęp 2014-01-29].
  12. a b MAT: Ahonen nie jest tylko nudnym Finem. przegladsportowy.pl, 2008-01-08. [dostęp 2014-01-29].
  13. Caroli: Janne Ahonen projektantem loga Turnieju Skandynawskiego. skijumping.pl, 2003-10-27. [dostęp 2014-01-29].
  14. Adam Kwieciński: AHONEN Pasi - Wyniki Zawodnika. [dostęp 2018-10-28].
  15. Klaudia Feruś: Janne Ahonen skakał po alkoholu.... Skijumping.pl, 2009-08-04. [dostęp 2014-01-29].
  16. Clio: Kariera Janne Ahonena. skokinarciarskie.pl, 2008-03-26. [dostęp 2014-01-29].
  17. Turniej Czterech Skoczni 1992/1993 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  18. a b c d e f g h AHONEN Janne, World Ski Championships – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  19. a b AHONEN Janne, FIS Junior World Ski Championships – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  20. a b c d e f g h i j k l m n o p World Cup: Standings – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  21. World Cup, Engelberg 1993, fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  22. Turniej Czterech Skoczni 1993/1994 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  23. a b c d AHONEN Janne, Olympic Winter Games – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  24. AHONEN Janne, Flying Hill – fis-ski.com (ang.). [dostęp 2009-11-19].
  25. a b c d e f g h i j k l m n o p AHONEN Janne, FIS Ski-Flying World Championships – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  26. 1994 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  27. Turniej Czterech Skoczni 1994/1995 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  28. 1995 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  29. Turniej Czterech Skoczni 1995/1996 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  30. 1996 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  31. Turniej Czterech Skoczni 1996/1997 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  32. Turniej Skandynawski 1997 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  33. Turniej Czterech Skoczni 1997/1998 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  34. Turniej Skandynawski 1998 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  35. 1998 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  36. Turniej Czterech Skoczni 1998/1999 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  37. Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1999 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2009-12-31].
  38. Turniej Skandynawski 1999 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  39. 1999 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  40. Turniej Czterech Skoczni 1999/2000 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  41. Turniej Skandynawski 2000 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  42. a b c d e f g h Grand Prix: Standings – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  43. Turniej Czterech Skoczni 2000/2001 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  44. Turniej Skandynawski 2001 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  45. Kwalifikacje w Innsbrucku – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  46. Turniej Czterech Skoczni 2001/2002 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  47. Turniej Skandynawski 2002 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  48. Koniec PŚ 2001/2002. Przerwano konkurs. – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  49. Wielkie emocje w Garmisch-Partenkirchen! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  50. Turniej Czterech Skoczni 2002/2003 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  51. Turniej Skandynawski 2003 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  52. Turniej Czterech Skoczni 2003/2004 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  53. Turniej Skandynawski 2004 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  54. Turniej Czterech Skoczni 2004/2005 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  55. Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki wygrywa w Planicy. [dostęp 2009-11-19].
  56. Tadeusz Mieczyński: PŚ w Engelbergu: Morgenstern ponownie najlepszy, Małysz 10.. [dostęp 2009-11-19].
  57. Paweł Guzik: PŚ w Klingenthal: Schlierenzauer wygrywa szósty raz z rzędu. [dostęp 2009-11-19].
  58. Skijumping.pl - PŚ w Predazzo: R. Kobayashi triumfuje po raz szósty z rzędu, Kubacki i Stoch na podium!, Skijumping.pl [dostęp 2020-02-03] (pol.).
  59. Tadeusz Mieczyński: Bez Ahonena w Bad Mitterndorf! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  60. Anna Szczepankiewicz i Karolina Osenka: Ahonen:"Rekord jest ważny dla mnie...” – wypowiedzi po konkursie w Neustadt – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  61. Turniej Skandynawski 2005 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  62. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen bez poważniejszych urazów – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  63. Barbara Niewiadomska i Anna Szczepankiewicz: Robert Kranjec najlepszy, Adam Małysz piąty – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  64. Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Bischofshofen: Niesamowity pojedynek Jandy z Ahonenem, dwóch zwycięzców Turnieju! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  65. Turniej Czterech Skoczni 2005/2006 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  66. Tadeusz Mieczyński: Ahonen nie składa broni – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  67. Turniej Skandynawski 2006 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  68. Turniej Czterech Skoczni 2006/2007 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  69. Turniej Skandynawski 2007 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  70. Tadeusz Mieczyński: TCS w Innsbrucku: Zawody w Innsbrucku przeniesione do Bischofshofen (nowy program) – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  71. Turniej Czterech Skoczni 2007/2008 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  72. Turniej Skandynawski 2008 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  73. Tadeusz Mieczyński i Tuija Hankkila: Janne Ahonen kończy karierę! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  74. Tadeusz Mieczyński i Karolina Osenka: Janne Ahonen triumfuje po raz ostatni (wyniki). [dostęp 2009-11-11].
  75. Janne Ahonen wraca do skoków – sport.pl. [dostęp 2009-11-11].
  76. Tuija Hankkila: Janne Ahonen pod kroplówką!. [dostęp 2009-12-12].
  77. Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie – PŚ Engelberg: Ammann wygrywa i wyrównuje rekord skoczni Ahonena – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2009-12-20].
  78. Alicja Bochenek: Skoki Narciarskie: Janne Ahonen kontuzjowany (pol.). [dostęp 2010-02-21].
  79. Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Ahonen planuje kolejny powrót?. skijumping.pl, 2013-01-11. [dostęp 2013-01-11].
  80. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen w kadrze A Finów! (pol.). Skijumping.pl, 2013-05-21. [dostęp 2013-07-16].
  81. Tadeusz Mieczyński: Kaarel Nurmsalu wygrywa w Rovaniemi, Ahonen piąty! (pol.). Skijumping.pl, 2013-07-15. [dostęp 2013-07-16].
  82. Barbara Rzeźniczak: Asikainen przed Ahonenem w Kuusamo (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-07-16. [dostęp 2013-07-17].
  83. Adrian Dworakowski: Ahonen wygrywa po raz pierwszy po powrocie! (pol.). Skijumping.pl, 2013-07-17. [dostęp 2013-07-17].
  84. Paweł Stawowczyk: Dawid Kubacki wygrywa kwalifikacje! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-07-26. [dostęp 2013-07-26].
  85. Andrzej Mysiak: LGP: Freitag przed Wellingerem w Hinterzarten, Kot i Stoch w dziesiątce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-07-28. [dostęp 2013-07-28].
  86. Adam Bucholz: Janne Ahonen kończy karierę po raz trzeci. skijumping.pl, 2018-10-27. [dostęp 2018-10-28].
  87. a b Skoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1994 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  88. a b Skoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1998 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  89. a b Skoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  90. a b Skoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  91. Skoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-02-21].
  92. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1993 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  93. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1995 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  94. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1997 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  95. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1999 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  96. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2001 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  97. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2003 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  98. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2005 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  99. a b Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2007 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  100. Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2011 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2011-02-26].
  101. a b Anssi Koivuranta, Olli Muotka, Janne Ahonen, Matti Hautamäki
  102. a b Matti Hautamäki, Olli Muotka, Anssi Koivuranta, Janne Ahonen
  103. Skoki narciarskie – Planica, Mistrzostwa Świata w lotach 1994 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  104. Skoki narciarskie – Bad Mitterndorf, Mistrzostwa Świata w lotach 1996 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  105. Skoki narciarskie – Oberstdorf, Mistrzostwa Świata w lotach 1998 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  106. Skoki narciarskie – Vikersund, Mistrzostwa Świata w lotach 2000 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  107. Skoki narciarskie – Harrachov, Mistrzostwa Świata w lotach 2002 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  108. Rekordy i statystyki, Tab.1 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  109. AHONEN Janne, Results, World Cup, Top 3 – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  110. Wyniki Zawodnika, www.wyniki-skoki.hostingasp.pl [dostęp 2021-03-25].
  111. a b c d e f g h i j k l Wojciech Szatkowski: Skoki Narciarskie: Janne Ahonen: Fiński mistrz z kamienną twarzą i rodziną w sercu.... 2005-03-28. [dostęp 2009-12-27].
  112. Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki mistrzem Finlandii na K-120 – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  113. Tadeusz Mieczyński: Matti podwójnym Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  114. Tadeusz Mieczyński: Wypowiedzi po Mistrzostwach Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  115. Tadeusz Mieczyński i Heidi Lehikoinen: Janne Ahonen mistrzem Finlandii na skoczni w Rovaniemi! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  116. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii na średniej skoczni – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  117. Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki Mistrzem Finlandii na dużej skoczni – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  118. Maciej Mikołajczyk: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  119. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  120. Klaudia Feruś: Skoki Narciarskie: Ville Larinto Mistrzem Finlandii w skokach narciarskich. [dostęp 2010-03-28].
  121. Tadeusz Mieczyński: Wypowiedzi po drużynowych mistrzostwach Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  122. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  123. Janne Happonen mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  124. Skijumping.pl – Wyniki Zawodów. [dostęp 2009-11-11].
  125. Anna Szczepankiewicz: Mistrzostwa Finlandii: Lahden Hiihtoseura najlepsza w konkursie drużynowym – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  126. Anna Szczepankiewicz: Harri Olli Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  127. Anna Szczepankiewicz: Lahden Hiihtoseura najlepszym klubem w Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  128. Tuija Jankkila: Drużyna Lahden Hiihtoseura drużynowym mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  129. Maciej Mikołajczyk: Janne Ahonen nokautuje i zostaje Mistrzem Finlandii! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  130. a b Olympiaschanze, Garmisch-Partenkirchen (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  131. a b Skiflygingsbakke, Vikersund (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  132. Tauplitz, Bad Mitterndorf (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  133. Oberwiesenthal (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  134. Rovaniemi (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  135. Salpausselkä, Lahti (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  136. Le Praz, Courchevel (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  137. Ještěd, Liberec (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  138. Mühlenkopf, Willingen (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  139. Lysgård, Lillehammer (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  140. a b Vogtland-Arena, Klingenthal (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].
  141. Vuokatti (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04].

Bibliografia

Linki zewnętrzne