Juliusz Dreszer

Juliusz Dreszer
rotmistrz rezerwy rotmistrz rezerwy
Data i miejsce urodzenia

26 maja 1892
Grodzisk Mazowiecki

Data i miejsce śmierci

14 maja 1937
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Formacja

Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie

Jednostki

1 Pułk Ułanów Legionów Polskich,
11 Pułk Ułanów Legionowych,
201 Ochotniczy Pułk Szwoleżerów,
1 Pułk Szwoleżerów

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie)

Juliusz Bronisław Dreszer (ur. 26 maja 1892 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 14 maja 1937 w Warszawie) – rotmistrz rezerwy Wojska Polskiego, adwokat.

Życiorys

Juliusz Dreszer (czwarty z lewej) podczas pogrzebu brata, Gustawa Orlicz Dreszera (1936)

Urodził się 26 maja 1892[1]. Był synem Jana Augusta (1863–1931), adwokata, notariusza, działacza niepodległościowego[2] i Emilii z domu Rusch[3]. Jego braćmi byli Zygmunt (1888–1947), polityk PPS, poseł, Gustaw (1889–1936), generał, Rudolf (1891–1958), generał. W 1900 wraz z rodziną przeniósł się do Częstochowy, gdzie jego ojciec założył prywatną kancelarię. W tym mieście bracia Dreszerowie uczęszczali do Gimnazjum Rządowego[4]. W czasie rewolucji 1905 roku Juliusz Dreszer uczestniczył w strajku szkolnym. Wydalony ze szkoły w następnym roku kontynuował naukę w prywatnym Gimnazjum Polskim w Częstochowie. Później kształcił się w Prywatnych Kursach Handlowych Męskich Augusta Zielińskiego w Warszawie. Praktykę odbywał w Legnicy.

Przed 1914 był handlowcem i przemysłowcem we Lwowie. W 1912 został referentem i zastępcą dyrektora firmy Spółka Maszynowa i Kredytowa we Lwowie[5], w 1913 został zastępcą zawiadowcy w firmie Towarzystwo Terenowe sp. z o.o. we Lwowie[6].

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 1 pułku ułanów. Był żołnierzem I szwadronu pułku. W 1915 mianowany podoficerem. W 1917 ukończył Szkołę Oficerską Kawalerii w Ostrołęce. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 11 pułku ułanów Legionowych[7] oraz w szeregach 201 Ochotniczego pułku szwoleżerów, którego dowódcą był wówczas jego brat rtm. Rudolf Dreszer. Służył jako adiutant pułku i dowódca szwadronu. Brał udział w kontrofensywie na Wołyniu w 1920. Za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari[8]. Został awansowany do stopnia rotmistrza rezerwy kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[9][10]. W latach 20. i 30. był oficerem rezerwowym 1 pułku szwoleżerów w Warszawie[11][12][13].

Podczas I wojny światowej rozpoczął studia prawnicze, które ukończył w niepodległej Polsce. W okresie II Rzeczypospolitej po przeniesieniu w stan spoczynku pracował jako adwokat w Warszawie. Działał w Lidze Morskiej i Rzecznej. W okresie II RP został osadnikiem wojskowym w osadzie Orliczyn (gmina Chotiaczów w województwie wołyńskim), wraz z nim osadnikami byli tam jego brat Rudolf oraz płk Stanisław Dreszer[14][15]. Przed wyborami parlamentarnymi do Sejmu RP w 1935 został mianowany komisarzem wyborczym w okręgu wyborczym nr 6[16][17].

Zmarł 14 maja 1937 w Warszawie wskutek komplikacji po przebytej grypie[18]. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 5A-6-18)[19].

Jego żoną od 1924 był Helena Natalia z domu Matecka (ur. 1896)[20].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2015-09-29].
  2. Jan August Dreszer. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-11-09].
  3. Emilia Rusch. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-11-09].
  4. Dorota Czech: Almanach Absolwentów IV L.O. im. H. Sienkiewicza w Częstochowie. Część II, 1915–1939. absolwenci.sieniu.czest.pl, 2009-04-23. [dostęp 2015-11-09].
  5. Część urzędowa. Firmy. „Gazeta Lwowska”, s. 14, nr 83 z 12 kwietnia 1912. 
  6. Część urzędowa. Firmy. „Gazeta Lwowska”, s. 13, nr 54 z 8 marca 1914. 
  7. Lista imienna oficerów służących w 11 Pułku Ułanów Legionowych. smbit11.republika.pl. [dostęp 2015-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-13)].
  8. Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem Virtuti Militari. stankiewicze.com. [dostęp 2015-11-09].
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 698.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 621.
  11. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 596.
  12. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 538.
  13. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 118, 585.
  14. Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. s. 39. [dostęp 2015-11-09].
  15. Orliczyn. wolyn.ovh.org. [dostęp 2015-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-29)].
  16. Nominacja komisarzy wyborczych. „Express Poranny”. Nr 205, s. 2, 26 lipca 1935. 
  17. Komisarze wyborczy. „Kurier Warszawski”. Nr 202, s. 3, 26 lipca 1935. 
  18. Zgon ś. p. Juliusza Dreszera. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 108 z 16 maja 1937. 
  19. Lista pochowanych. Juliusz Dreszer. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-02-22].
  20. Helena Natalia Dreszer (Matecka). geni.com. [dostęp 2015-11-09].
  21. M.P. z 1932 r. nr 64, poz. 82 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  22. M.P. z 1933 r. nr 259, poz. 277 „za zasługi na polu pracy społecznej”.

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

PL Epolet kpt.svg
Naramiennik kapitana Wojska Polskiego (1919-39).
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png
Lesser coat of arms of the Austrian Empire form the Congress of Vienna in 1815 until the Austro-Hungarian Compromise of 1867. It then represented the Cisleithanian territories of Austria-Hungary in the Reichsrat until 1915.

It shows the arms of Habsburg-Lorraine encircled by the chain of the Order of Golden Fleece, surmounted on the crowned Austrian imperial double-headed eagle clutching in its claws the Imperial orb, sceptre and sword, with the Imperial Crown of Rudolf above.

After 1915 the inescutcheon only displayed the red-white-red arms of Austria.
Orzełek II RP.svg
Autor: Poznaniak, Licencja: CC BY-SA 2.5
Orzełek Wojsk Lądowych II RP
Julian Dreszer, Elwira Orlicz-Dreszer during funeral of Gustaw Orlicz-Dreszer (1936).JPG
Msza żałobna za gen. Gustawa Orlicza-Dreszera 27 czerwca 1936. Od lewej adiutant generała kpt. Wiktor Langner, żona Elwina Orlicz-Dreszer (trzecia z lewej), brat rtm. Julian Dreszer (czwarty z lewej).
Orzełek legionowy.svg
Orzełek legionowy