Kazimiera Muszałówna

Kazimiera Teofila Muszałówna
Data i miejsce urodzenia5 kwietnia 1902
Warszawa
Data i miejsce śmierci15 września 1980
Warszawa
Miejsce spoczynkucmentarz Bródnowski
Zawód, zajęciedziennikarka, działaczka sportowa
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
Grób Kazimiery Muszałówny na cmentarzu Bródnowskim

Kazimiera Teofila Muszałówna (ur. 5 kwietnia 1902 w Warszawie, zm. 15 września 1980 tamże) – polska publicystka, dziennikarka i działaczka sportowa. Jedna z pierwszych polskich dziennikarek sportowych.

Życiorys

Urodziła się w rodzinie Władysława i Kazimiery z Dzieweczyńskich, od 1916 do 1920 działała w drużynie harcerskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej była sanitariuszką przy 2 Brygadzie Jazdy. Po złożeniu egzaminu dojrzałości studiowała na wydziale społecznym i finansowo-ekonomicznym w warszawskiej Szkole Nauk Politycznych, a następnie podjęła pracę dziennikarki. W 1925 założyła i prowadziła do 1939 jedyną w Polsce agencję prasową zajmującą się tylko i wyłącznie tematyką sportową, była to Agencja Sportowo-Telegraficzna „Centrosport”[1]. W 1931 została sekretarzem generalnym Rady Naukowej Wychowania Fizycznego, należała do Junactwa i Harcerstwa Polskiego, była członkiem zarządu Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, Polskiego Związku Lekkoatletycznego, Polskiego Związku Narciarskiego. Należała do Związku Polskich Zawodników Sportowych, Aeroklubu Akademickiego, Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich, Stowarzyszenia Kobiet z Wyższym Wykształceniem, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy, Towarzystwa Opieki nad Dziećmi przy warszawskim sądzie dla nieletnich. Wchodziła w skład członków założycieli Zespołu Literackiego Przedmieście, publikowała liczne felietony i artykuły dotyczące tematów ekonomicznych, społecznych i sportowych. Ukazywały się one w Bluszczu, Kobiecie Współczesnej, Ilustrowanym Kurierze Codziennym, Epoce, Kurierze Porannym i Starcie. Start powstał w 1927 i istniał do 1936, było to czasopismo dla kobiet, Kazimiera Muszałówna redagowała je do 1935. Jako dziennikarka uczestniczyła we wszystkich ważniejszych wydarzeniach sportowych, do historii przeszły jej bezpośrednie komentarze z olimpiady w Berlinie[2]. Za swoje zaangażowanie społeczne została przed 1939 odznaczona Krzyżem Zasługi. Po 1945 związała się z redakcją Życia Warszawy, gdzie prowadziła dział popularnonaukowy[3]. Ponadto tłumaczyła literaturę i prasę z języka angielskiego.

Zmarła 15 września 1980, pochowana na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 15F-3-25/26).

Twórczość (książki)

  • „Baran-zdrajca”
  • „Pod sztandarem olimpijskim”
  • „Zimowi olimpijczycy”

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Universitas, Muszałówna Kazimiera
  2. Maciej Stańczyk, Olimpiada dla nazistów, Onet.pl, 30 sierpnia 2011 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-25].
  3. Stefan Bratkowski, Zanim się wycofał, Studio Opinii, 13 grudnia 2011 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-02].
  4. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 104 „za zasługi na polu rozwoju sportu”.

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Kazimiera Muszałówna grave.jpg
Autor: Sloggi, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób Kazimiery Muszałówny na Cmentarzu Bródnowskim