Leopold Dręgiewicz

Leopold Dręgiewicz
Ilustracja
kapitan służby zdrowia kapitan służby zdrowia
Data i miejsce urodzenia

4 listopada 1884
Zabłotów

Data śmierci

1945

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png C. K. Armia,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Jednostki

10 Batalion Sanitarny

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Leopold Karol Dręgiewicz (ur. 4 listopada 1884 w Zabłotowie, zm. 1945) – doktor nauk medycznych, dentysta, kapitan rezerwy służby zdrowia Wojska Polskiego,

Życiorys

Leopold Karol Dręgiewicz urodził się 4 listopada 1884 w Zabłotowie[1][2][3][4]. Był synem Michała Lamberta Dręgiewicza (c. k. komisarz straży skarbowej w Brzozowie[2]) i Michaliny z domu Zalewskiej[4] (1863-1938[5], urodzona w Ułaszkowcach). Jego rodzeństwem byli: Ludwik (oficera c. i k. armii, który zginął pod Zubowicami 31 października 1914) i Kazimierz (student Politechniki Lwowskiej, w wieku 19 lat poległy w obronie Lwowa pod Zadwórzem, tzw. „polskie Termopile”), Michalina (nauczycielka w Brzuchowicach, zmarła po wojnie w Rzeszowie). Jego krewnymi byli Karol Dręgiewicz (1818–1887, członek wydziału miejskiego w Sanoku w latach 1850–1865[6]), Wiktor Dręgiewicz (1860–1922, inspektor policji[7][8] i radny Sanoka[9][10]; u niego Leopold zamieszkiwał w Sanoku w trakcie nauki gimnazjalnej[1]).

W 1903 Leopold Dręgiewicz zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Józef Ekkert, Ksawery Jaruzelski, Ludwik Jus, Feliks Młynarski, Kazimierz Ślączka)[11][12][13]. Na III roku studiów na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego w roku akademickim 1908/1909 otrzymał stypendium fundacji Głowińskiego[14]. Ukończył studia medyczne uzyskując tytuł naukowy doktora i dyplom lekarza dentysty w 1912[15][16].

W C. K. Armii od około 1912 zastępcą asystenta lekarza (wojskowa szkoła aplikacyjna)[17]. Następnie został awansowany na stopień nadlekarza z dniem 1 sierpnia 1913 i był przydzielony do Gsp. Nr 14 we Lwowie[18]. Podczas I wojny światowej został awansowany na lekarza pułkowego z dniem 1 września 1915 i nadal był przydzielony do Gsp. Nr 14 we Lwowie[19].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana rezerwy w korpusie oficerów sanitarnych - lekarzy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[20][21]. W 1923, 1924 w stopniu kapitana był przydzielony jako oficer rezerwowy do 10 Batalionu Sanitarnego w Przemyślu (analogicznie byli przydzieleni do tej jednostki także inni pochodzący z Sanoka oficerowie-lekarze: Stanisław Domański, Kazimierz Niedzielski, Salomon Ramer, Jan Porajewski, Antoni Dorosz)[22][23]. W 1926, jako oficer rezerwy, otrzymał dyplom strzelecki za udział zawodach sanockiego pułku[24]. W 1934 w stopniu kapitana lekarza rezerwy był w kadrze zapasowej 10 Szpitala Okręgowego i był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sanok[25]. W 1922 kandydował w wyborach do Sejmu RP I kadencji (1922-1927) w okręgu 48 z listy bezimiennej[26].

W okresie II Rzeczypospolitej był lekarzem dentystą w Sanoku[27][28][29]. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 24 stycznia 1924 został uznany przynależnym do gminy Sanok[3]. Do 1939 prowadził w Sanoku zakład dentystyczny, funkcjonujący przy ulicy Jagiellońskiej[15][30][16] 43[31][32]. Do 1939 był członkiem Lwowskiej Izby Lekarskiej[33][34].

Przez 12 lat był żonaty z Jadwigą z domu Schuster (ur. 1898, technik dentystyczny, zm. 3 stycznia 1927)[35][36][37][38]. Mieli dwie córki[39]; Gertrudę Marię (ur. 1917[40], żona Tadeusza Krupy, podoficera Wojska Polskiego z 2 pułku Strzelców Podhalańskich), Annę Wandę (1920-1987, po mężu Wilk[41][42], dentystka w Sanoku). 6 kwietnia 1931 jego drugą żoną została Aniela Kornak (ur. 1901[43], zm. 1976[44][a])[45].

Grobowiec Dręgiewiczów

Po wybuchu II wojny światowej w okresie trwającej okupacji niemieckiej jako oficer rezerwy zgłosił się do "pospolitego ruszenia" i z wycofującą się armią przekroczył granicę polsko-węgierską. Na Węgrzech był internowany w tzw. Lengyel tabor (polskich obozach), początkowo w Balatonboglár, a następnie w Siklósi vár. Tam wykonywał zawód stomatologa. W 1944, po zajęciu Węgier przez wojska niemieckie sytuacja internowanych Polaków pogorszyła się i byli już traktowani jako jeńcy wojenni. Chory zmarł w lutym 1945 w transporcie jeńców do Niemiec w Pasawie (według inne wersji w pobliżu Wiener Neustadt[46]) i został tam pochowany w zbiorowej mogile.[47].

Leopold Dręgiewicz został symbolicznie upamiętniony na grobowcu rodzinnym położonym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. Zostały tam pochowane jego matka Michalina oraz obie żony, Jadwiga i Aniela.

Uwagi

  1. W treści inskrypcji nagrobnej podano lata życia Anieli Dręgiewicz „1902-1966”.

Przypisy

  1. a b CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1896/1897 (zespół 7, sygn. 22). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 107.
  2. a b CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1901/1902 (zespół 7, sygn. 29). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 625.
  3. a b Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 75 (poz. 100).
  4. a b Księga małżeństw (1924–1936). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 442.
  5. Michalina Dręgiewicz. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-17].
  6. Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 337.
  7. Szematyzm na rok 1910. Lwów: 1910, s. 451.
  8. Szematyzm na rok 1911. Lwów: 1911, s. 466.
  9. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 380.
  10. Edward Zając: Obywatele Honorowi Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2002, s. 47. ISBN 83-909787-8-4.
  11. 22. Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1902/1903. Sanok: 1903, s. 40.
  12. Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 156, s. 4, 1 lipca 1903. 
  13. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2016-03-23].
  14. Stypendya Wydziału Krajowego. „Nowa Reforma”. Nr 111, s. 1, 10 marca 1909. 
  15. a b Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej oraz aptek w Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: 1925, s. 204.
  16. a b Urzędowy spis: lekarzy, lekarzy-dentystów, farmaceutów, felczerów, pielęgniarek, położnych, uprawnionych i samodzielnych techników dentystycznych oraz wykazy: aptek, szpitali, ubezpieczalni społ., ośrodków zdrowia, przychodni samodzielnych, oraz centrali i filii Państwowej Szkoły Higieny. Warszawa: 1939, s. 41.
  17. Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1913. Wiedeń: 1912, s. 1342.
  18. Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1914. Wiedeń: 1914, s. 1159.
  19. Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 1028.
  20. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1225.
  21. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1105.
  22. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1181-1182.
  23. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1075.
  24. Borys Łapiszczak: Sanocki „Sokół” i 2 Pułk Strzelców Podhalańskich na dawnej pocztówce i fotografii. Cz. V. Sanok: Poligrafia, 2003, s. 74. ISBN 83-918650-0-2.
  25. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 799.
  26. Listy kandydatów zgłoszone z okręgu 48. „Ziemia Przemyska”. Nr 42, s. 3, 15 października 1922. 
  27. Spis abonentów Państwowych i Koncesjonowanych Sieci Telefonicznych w Polsce (z wyjątkiem m. st. Warszawy) 1931/32 r.. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Poczt i Telegrafów, 1931, s. 490.
  28. Edmund Słuszkiewicz: Przewodnik po Sanoku i Ziemi Sanockiej. Sanok: Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, 1938, s. 151.
  29. Edward Zając: Szpital Powszechny w Sanoku. zozsanok.pl. s. 64. [dostęp 2015-06-25].
  30. Wykaz firm handlowych, przemysłowych, rzemieślniczych i wolnych zawodów miasta Sanoka, Zagórza, Rymanowa, Mrzygłoda, Bukowska 1937/8. Informator Chrześcijański. Sanok: Krakowska Kongregacja Kupiecka, 1938, s. 5.
  31. Książka telefoniczna. 1939. s. 706. [dostęp 2015-07-20].
  32. Spis Właścicieli Kont Czekowych w Pocztowej Kasie Oszczędności: według stanu z dnia 30 września 1934 r.. Warszawa: Pocztowa Kasa Oszczędności, 1934, s. 469.
  33. Lista członków Lwowskiej Izby Lekarskiej według stanu z lipca 1931. „Dziennik Urzędowy Izb Lekarskich”. Nr 9, s. 332, 1 września 1931. 
  34. Lista członków Lwowskiej Izby Lekarskiej uprawnionych do głosowania do Rady Izby w dniu 17 grudnia 1939 r.. „Dziennik Urzędowy Izb Lekarskich”. Nr 8, s. 19, 1939. 
  35. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 77 (poz. 126).
  36. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 316 (poz. 2).
  37. Wiadomości bieżące. Zmarli w styczniu. „Gospodarz”. Nr 1, s. 4, 1 lutego 1927. 
  38. Jadwiga Dręgiewicz. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-17].
  39. Borys Łapiszczak: Sanok. Powódź stulecia (1927-2007), miasta galicyjskie i Kresy Wschodnie na dawnej pocztówce i fotografii. Cz. XI. Sanok: Poligrafia, 2008, s. 27. ISBN 83-918650-5-3.
  40. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 86 (poz. 236).
  41. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 86 (poz. 237).
  42. Anna Wanda Wilk. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-17].
  43. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 89 (poz. 278).
  44. Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 7 (poz. 51).
  45. Aniela Dręgiewicz. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2020-05-17].
  46. Józef Krętowski: Ich pamięci. Straty osobowe lekarzy na Kresach Rzeczypospolitej w latach drugiej wojny światowej. Białystok: Skryba, 2018, s. 61. ISBN 978-83-950874-0-0.
  47. Borys Łapiszczak: Sanocki „Sokół” i 2 Pułk Strzelców Podhalańskich na dawnej pocztówce i fotografii. Cz. V. Sanok: Poligrafia, 2003, s. 49. ISBN 83-918650-0-2.

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

PL Epolet kpt.svg
Naramiennik kapitana Wojska Polskiego (1919-39).
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png
Lesser coat of arms of the Austrian Empire form the Congress of Vienna in 1815 until the Austro-Hungarian Compromise of 1867. It then represented the Cisleithanian territories of Austria-Hungary in the Reichsrat until 1915.

It shows the arms of Habsburg-Lorraine encircled by the chain of the Order of Golden Fleece, surmounted on the crowned Austrian imperial double-headed eagle clutching in its claws the Imperial orb, sceptre and sword, with the Imperial Crown of Rudolf above.

After 1915 the inescutcheon only displayed the red-white-red arms of Austria.
Orzełek II RP.svg
Autor: Poznaniak, Licencja: CC BY-SA 2.5
Orzełek Wojsk Lądowych II RP
Leopold Dręgiewicz.jpg
Leopold Dręgiewicz
Tomb of Dręgiewicz family at Central Cemetery in Sanok 3.jpg
Autor: Lowdown, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grobowiec rodziny Dręgiewiczów na Cmentarzu Centralnym w Sanoku