Lygistorrhinidae

Lygistorrhinidae
Hendel, 1936
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Podgromada

uskrzydlone

Rząd

muchówki

Podrząd

muchówki długoczułkie

Infrarząd

Bibionomorpha

(bez rangi)Mycetophiliformia
Nadrodzina

Mycetophiloidea

Rodzina

Lygistorrhinidae

Lygistorrhinidaerodzina muchówek z podrzędu długoczułkich i infrarzędu Bibionomorpha.

Opis

Schemat użyłkowania skrzydła grzybiarkowatych. C – żyłka kostalna, Sc – żyłka subkostalna, od R1 i R5 – żyłki radialne, od M1 i M2 – żyłki medialne, CuA1 i CuA2 – żyłki anterokubitalne, h – żyłka barkowa

Muchówki o ciele długości od 3 do 5,5 mm i ubarwieniu od żółtego po ciemnobrązowe, czasem z przepasanym odwłokiem. Na głowie występują trzy przyoczka, z których środkowe jest wyraźnie mniejsze od bocznych. Długość smukłych czułków wynosi ⅔ długości tułowia z głową u samców oraz połowę długości tułowia z głową u samic. Zbudowane są one z trzonka, nóżki i 14-członowego biczyka. Aparat gębowy wykształcony jest w formie smukłego ryjka, który może mieć od ćwierci do połowy długości ciała. Warga dolna jest krótka, trójkątna[1], zaopatrzona w parę nieczłonowanych, smukłych, delikatnie oszczecinionych, osadzonych u nasady aparatu gębowego, ku szczytowi zwężonych głaszczków wargowych o długości ⅔ ryjka oraz parę dłuższych od nich[1][2] i krócej oszczecinionych labelli. Podgębie jest nagie, przejrzyste i smukłe[1].

Tułów ma krótkie szczecinki na antepronotum, postpronotum i skutum. Delikatne szczecinki na tarczce ustawione są w nieregularny, poprzeczny rządek. Pleury tułowia są nagie z wyjątkiem gęstych rzędów dwukrotnie dłuższych niż na tarczce szczecin na silnie wystających laterotergitach. Skrzydła mają błonę gęsto porośniętą wyraźnymi, mikroskopowymi włoskami. Użyłkowanie skrzydła cechuje żyłka subkostalna co najwyżej w ⅓ tak długa jak pierwsza żyłka radialna, brak żyłki radialnej R2+3, zanikła żyłka medialna z wyjątkiem zewnętrznych ⅔ jej pierwszej i drugiej gałęzi, zanikłe nasadowe ¾ żyłki kubitalnej CuA1, słabo zaznaczona tylna żyłka kubitalna oraz krótka żyłka analna[1]. Mniej lub bardziej wydłużona żyłka poprzeczna radialno-medialna ma przebieg skośny lub wzdłużny[3].

Odwłok jest u nasady silniej przewężony niż u Keroplatoidea i ma bardzo krótki ósmy segment[3]. U samicy charakteryzują go ponadto jednoczłonowe przysadki odwłokowe[1].

Biologia i występowanie

Przedstawiciele rodziny występują od Japonii po Australię, Sri Lankę i Kamerun oraz w Amerykach: od stanu Wirginia po Brazylię[1].

Stadia rozwojowe jak i siedlisko ich rozwoju nie zostały dotychczas poznane[1].

Systematyka

Lygistorrhinidae dawniej umieszczano jako podrodzinę Lygistorrhininae w obrębie grzybiarkowatcyh[1]. Współcześnie klasyfikuje się je wraz z grzybiarkowatymi w nadrodzinie Mycetophiloidea[3].

Należą tu 33 współczesne, opisane gatunki, sklasyfikowane w 7 rodzajach oraz kilka rodzajów wymarłych[4]:

  • Archaeognoriste Blagoderov et Grimaldi, 2004[5]
  • Blagorrhina Hippa, Mattsson & Vilkamaa, 2005
  • Gracilorrhina Hippa, Mattsson & Vilkamaa, 2005
  • Indorrhina Stebner et Grimaldi 2017[6]
  • Labellorrhina Hippa, Mattsson & Vilkamaa, 2005
  • Lebanognoriste Blagoderov et Grimaldi, 2004[5]
  • Leptognoriste Blagoderov et Grimaldi, 2004[5]
  • Loyugesa Grimaldi & Blagoderov, 2001
  • Lygistorrhina Skuse, 1890
  • Matileola Papp 2002
  • Palaeognoriste Meunier, 1904[6]
  • Parisognoriste Blagoderov et al. 2010[7]
  • Plesiognoriste Blagoderov et Grimaldi, 2004[5]
  • Protognoriste Blagoderov et Grimaldi, 2004[5]
  • Seguyola Matile, 1990

Przypisy

  1. a b c d e f g h J. Richard Vockeroth: Lygistorrhinidae (Long-beaked Fungus Gnats). W: Manual of Central American Diptera. Vol. 1. Brian Victor Brown (red.). Ottawa: NRC Research Press, 2009. ISBN 978-0-660-19833-0.
  2. J. Richard Vockeroth: Mycetophilidae (Fungus Gnats). W: Manual of Central American Diptera. Vol. 1. Brian Victor Brown (red.). Ottawa: NRC Research Press, 2009. ISBN 978-0-660-19833-0.
  3. a b c Dalton de Souza Amorim, Eirik Rindal. Phylogeny of the Mycetophiliformia, with proposal of the subfamilies Heterotrichinae, Ohakuneinae, and Chiletrichinae for the Rangomaramidae (Diptera, Bibionomorpha). „Zootaxa”. 1535, 2007. 
  4. T. Pape, F.C. Thompson: Lygistorrhinidae. W: Systema Dipterorum in: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 2018-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-01)].
  5. a b c d e Vladimir Blagoderov, David Grimaldi. Fossil Sciaroidea (Diptera) in Cretaceous ambers, exclusive of Cecidomyiidae, Sciaridae, and Keroplatidae. „American Museum Novitates”. 3433, s. 1–76, 2004. The American Museum of Natural History. 
  6. a b F. Stebner, D.A. Grimaldi.. Systematics, in Lygistorrhinidae (Diptera: Bibionomorpha: Sciaroidea) in early Eocene Cambay amber. „PeerJ”. 5, s. 1-25, 2017. 
  7. V. A. Blagoderov, H. Hippa, A. Nel.. Parisognoriste, a new genus of Lygistorrhinidae (Diptera: Sciaroidea) from the Oise amber with redescription of Palaeognoriste Meunier. „ZooKeys”. 50, s. 79-90, 2010. 

Media użyte na tej stronie

Wikispecies-logo.svg
Autor: (of code) -xfi-, Licencja: CC BY-SA 3.0
The Wikispecies logo created by Zephram Stark based on a concept design by Jeremykemp.
Lygistorrhinidae wing veins.svg
Autor: Giancarlo Dessì, Licencja: CC BY-SA 3.0
Wing venation in fungus gnats of family Lygistorrhinidae (Diptera: Bibionomorpha).