Masahiko Harada

Masahiko Harada
Data i miejsce urodzenia9 maja 1968
Kamikawa, Japonia
KlubSnow Brand Milk
Reprezentacja Japonia
Debiut w PŚ25 stycznia 1986, Sapporo (53. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ24 stycznia 1987, Sapporo (15. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ2 grudnia 1995, Lillehammer (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ8 grudnia 1995, Villach
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Gold medal with cup.svg Złoto
1998
Nagano
Skocznia K-120
drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
1994
Lillehammer
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1998
Nagano
Skocznia K-120
indywidualnie
Mistrzostwa świata
Gold medal with cup.svg Złoto
1993
Falun
Skocznia K-90
indywidualnie
Gold medal with cup.svg Złoto
1997
Trondheim
Skocznia K-120
indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1997
Trondheim
Skocznia K-90
indywidualnie
Silver medal with cup.svg Srebro
1997
Trondheim
Skocznia K-120
drużynowo
Silver medal with cup.svg Srebro
1999
Ramsau
Skocznia K-120
drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1999
Ramsau
Skocznia K-90
indywidualnie
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1997
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1998
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1996

Masahiko Harada (jap. 原田雅彦 Harada Masahiko, ur. 9 maja 1968 w Kamikawie)japoński skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny zwycięzca Letniego Grand Prix w skokach narciarskich.

Kariera

Swój pierwszy skok oddał w 1977[1]. W Pucharze Świata zadebiutował 24 stycznia 1987 podczas zawodów w Sapporo, gdzie zajął 15. miejsce. Tym samym w swoim pierwszym pucharowym starcie od razu zdobył punkty. W sezonie sezonu 1986/1987 z dorobkiem jednego punktu został sklasyfikowany na 85. miejscu w klasyfikacji generalnej (Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata).

W sezonie sezon 1989/1990 dwukrotnie zajął miejsca w pierwszej piętnastce konkursów i w klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 52. miejsce. W lutym 1990 roku wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Vikersund, gdzie uplasował się na 30. pozycji. Jego ostatnim startem w sezonie 1990/1991 były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w lutym 1991. Wziął w nich udział mimo tego, że w konkursach PŚ poprzedzających mistrzostwa nie zdobył żadnego punktu. Zaprezentował się tylko w konkursach indywidualnych, zajmując siedemnaste miejsce na dużej skoczni oraz piętnaste na małej. W klasyfikacji generalnej sezonu ponownie nie został uwzględniony.

Sezon 1991/1992 zaczął od startów w Sapporo w grudniu 1991. W dwóch konkursach indywidualnych nie zdobył punktów i aż do lutego 1992, kiedy odbywały się igrzyska olimpijskie w Albertville Harada nie pojawił się w zawodach pucharowych. Na samych igrzyskach zajął czwarte miejsce w konkursie indywidualnym na dużym obiekcie, przegrywając walkę o brązowy medal z Heinzem Kuttinem. Czwarte miejsce zajął także wspólnie z kolegami z reprezentacji w konkursie drużynowym. Na normalnej skoczni zajął czternaste miejsce. Miesiąc po igrzyskach wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie zajmując dziewiętnaste miejsce. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 29. pozycji.

Pierwsze punkty w sezonie 1992/1993 zdobył w piątym konkursie cyklu, 20 grudnia 1992 w Sapporo, gdzie był dziewiąty. Następnie wystartował we wszystkich konkursach 41. Turnieju Czterech Skoczni zajmując kolejno czwarte miejsce w Oberstdorfie, dziewiąte w Garmisch-Partenkirchen, piąte w Innsbrucku i osiemnaste w Bischofshofen. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej tej edycji TCS. Łącznie pięciokrotnie zdobywał punkty w tym sezonie i zajął 16. miejsce w klasyfikacji generalnej. W lutym 1993 wystąpił na mistrzostwach świata w Falun, gdzie wywalczył swój pierwszy medal w karierze zajmując pierwsze miejsce w konkursie indywidualnym na normalnym obiekcie. W pierwszej serii osiągnął 92,5 m co było najlepszą odległością całego konkursu. Na podium znaleźli się także Andreas Goldberger oraz Jaroslav Sakala. Na dużej skoczni skoki na odległości 115 i 113 m dały mu czwarte miejsce w konkursie indywidualnym, a w konkursie drużynowym Japończycy z Haradą w składzie zajęli piąte miejsce.

Najważniejszą imprezą sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. W pierwszych olimpijskich zawodach – indywidualnym konkursie na dużej skoczni Harada był czwarty po pierwszej serii, jednak z dużą stratą do trzeciego Goldbergera. W drugiej serii po słabszym skoku spadł na 13. miejsce. Z kolei konkurs indywidualny na normalnej skoczni ukończył na 55. miejscu. W konkursie drużynowym po pierwszej serii Japończycy zajmowali drugie miejsce ze startą 0,8 punktu do prowadzących Niemców. Harada oddał wówczas skok na 122 m. W finałowej serii, przed skokiem tego zawodnika Japonia prowadziła. Skakał on w ostatniej grupie i osiągnął 97,5 m, co zepchnęło Japonię na drugą pozycję[2]. Był to pierwszy w historii medal dla Japonii w konkursach drużynowych skoków narciarskich. W sezonie 1994/1995 dwa razy zdobył punkty, ale w czołowej dziesiątce się nie znalazł. W efekcie zajął 59. miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystąpił w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni podczas mistrzostw świata w Thunder Bay. Zajął wówczas 53. miejsce.

Latem 1996 zajął trzecie miejsce w trzeciej edycji Letniego Grand Prix w skokach narciarskich. Dobrą formę utrzymał w sezonie 1995/1996, który rozpoczął 2 grudnia 1995 od zajęcia trzeciego miejsca w Lillehammer. Było to jego pierwsze podium w karierze. Sześć dni później, w Villach odniósł swe pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata. Łącznie w tym sezonie ośmiokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych czterokrotnie zwyciężając i czterokrotnie zajmując trzecie miejsce. Zaowocowało to piątym miejscem w klasyfikacji generalnej. Kolejne podium wywalczył w połowie sezonu 1996/1997, kiedy 26 stycznia 1997 w Hakubie zajął trzecie miejsce. Było to jego jedyne podium w tym sezonie i w klasyfikacji generalnej zajął 29. miejsce. Jednak na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 wywalczył trzy medale. Po raz drugi w karierze został mistrzem świata, zwyciężając w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. Na normalnym obiekcie zdobył srebrny medal, ustępując tylko Janne Ahonenowi. Trzeci medal, także srebrny wywalczył razem z Kazuyoshim Funakim, Takanobu Okabe i Hiroyą Saitō w konkursie drużynowym.

Latem 1997 wygrał trzy z pięciu konkursów czwarte edycji Letniego Grand Prix i triumfował w klasyfikacji końcowej, wyprzedzając Espena Bredesena i Martina Höllwartha. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Ośmiokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, przy czym pięciokrotnie zwyciężał, dwa razy był drugi i raz trzeci. W lutym 1998 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Nagano. Po pierwszej serii indywidualnego konkursu na normalnej skoczni Harada znajdował się na prowadzeniu. Japończyk osiągnął 91,5, m jednak w drugiej serii skoczył 84,5 m i spadł na piąte miejsce. W konkursie na dużej skoczni zajmował szóste miejsce z odległością 120 m. W drugiej kolejce oddał najdłuższy skok konkursu osiągając 136 m i awansował na trzecie miejsce. Czwartego w konkursie Andreasa Widhölzla wyprzedził o 0,1 punktu. Harada znalazł się też w zespole Japonii na konkurs drużynowy[3]. Skaczący w trzeciej grupie Harada w trudnych warunkach osiągnął 79,5 m. Japończycy spadli z pierwszego na czwarte miejsce. W drugiej serii Harada wyrównał wynoszący 137 metrów rekord Skoczni Olimpijskiej w Hakubie ustanowiony chwilę wcześniej przez Okabe. Japończycy zdobyli złoty medal, wyprzedzając bezpośrednio reprezentację Niemiec. Na zakończenie sezonu, 13 marca 1998 w Trondheim zwyciężył po raz ostatni w karierze w zawodach PŚ.

Latem 1998 wygrał piątą edycję Letniego GP, zwyciężając w czterech z sześciu konkursów indywidualnych. W zimowym sezonie 1998/1999 dwukrotnie stawał na podium zajmując trzecie miejsce 9 marca 1999 w Trondheim oraz dwa dni później w Falun. Konkursy te były częścią trzeciej edycji Turnieju Nordyckiego, w którym Harada ostatecznie był czwarty. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął dziewiąte miejsce. W lutym 1999, na mistrzostwach świata w Ramsau na dużej skoczni zajął szóste miejsce, natomiast na normalnym obiekcie zdobył brązowy medal. Wyprzedzili go tylko Funaki oraz Hideharu Miyahira. W konkursie drużynowym Japończycy zdobyli srebro, przegrywając z reprezentacją Niemiec.

Sezon 1999/2000 przyniósł mu tylko jedno podium – 1 stycznia 2000 w Ga-Pa zajął drugie miejsce. W tym sezonie jeszcze ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce i ostatecznie zajął 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ostatnie podium wywalczył na początku sezonu 2000/2001, kiedy 29 grudnia 2000 roku w Oberstdorfie zajął trzecie miejsce. W pozostałych startach także punktował jednak w czołowej dziesiątce już się nie znalazł. Wyniki te uplasowały go na 26. miejscu w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 wystartował we wszystkich czterech zawodach, jednak medalu nie zdobył. Na dużej skoczni udział w konkursie indywidualnym zakończył już po pierwszej serii, z odległością 102 m zajmując 33. miejsce. W indywidualnym konkursie na normalnym obiekcie wypadł znacznie lepiej zajmując piątą pozycję, a w drugiej serii uzyskał drugą odległość kolejki (94 m). Z kolei w obu konkursach drużynowych Japończycy z Haradą w składzie zajęli czwarte miejsce. Były to ostatnie mistrzostwa w jego karierze.

W olimpijskim sezonie 2001/2002 najlepszym wynikiem Harady było czwarte miejsce w Titisee-Neustadt (2 grudnia 2001). Wyniki te wystarczyły jednak do wyjazdu na igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. W obu indywidualnych startach zajął 20. miejsce, a w konkursie drużynowym wspólnie z kolegami z reprezentacji był piąty. W klasyfikacji generalnej zajął 38. miejsce. Po trzech nieudanych próbach zakwalifikowania się do początkowych konkursów sezonu 2002/2003 skupił się na startach w Pucharze Kontynentalnym. Jeszcze 26 grudnia 2005 w Sankt Moritz zajął drugie miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Harada znalazł się w kadrze Japonii na igrzyska olimpijskie w Turynie w 2006, ale podczas kwalifikacji do konkursu na skoczni K-95 został zdyskwalifikowany za nieprzepisową długość nart. Po tym postanowił zakończyć karierę sportową.

Łącznie w przeciągu kariery 21 razy stawał na podium, w tym dziewięć razy zwyciężał, trzy razy był drugi i dziewięć razy trzeci. Od 2007 jest trenerem w Japońskim Związku Narciarskim[4].

Igrzyska olimpijskie

MiejsceDzieńRokMiejscowośćKonkursWynikStrataZwycięzca
14.9 lutego1992Francja AlbertvilleSkocznia normalna indywidualnie201 pkt-21,8 pktAustria Ernst Vettori
4.14 lutego1992Francja AlbertvilleSkocznia duża drużynowo[a]571 pkt-73,4 pkt Finlandia
4.16 lutego1992Francja AlbertvilleSkocznia duża indywidualnie211,3 pkt-28,2 pktFinlandia Toni Nieminen
13.20 lutego1994Norwegia LillehammerSkocznia duża indywidualnie199,9 pkt-74,6 pktNiemcy Jens Weißflog
2.Silver medal.svg22 lutego1994Norwegia LillehammerSkocznia duża drużynowo[b]956,9 pkt-13,2 pkt Niemcy
55.25 lutego1994Norwegia LillehammerSkocznia normalna indywidualnie125,5 pkt-156,5 pktNorwegia Espen Bredesen
5.11 lutego1998Japonia NaganoSkocznia normalna indywidualnie218,4 pkt-16 pktFinlandia Jani Soininen
3.Bronze medal.svg15 lutego1998Japonia NaganoSkocznia duża indywidualnie258,3 pkt-14 pktJaponia Kazuyoshi Funaki
1.Gold medal.svg16 lutego1998Japonia NaganoSkocznia duża drużynowo[c]933 pkt--
20.10 lutego2002Stany Zjednoczone Salt Lake CitySkocznia normalna indywidualnie232 pkt-37 pktSzwajcaria Simon Ammann
20.13 lutego2002Stany Zjednoczone Salt Lake CitySkocznia duża indywidualnie222,8 pkt-58,6 pktSzwajcaria Simon Ammann
5.18 lutego2002Stany Zjednoczone Salt Lake CitySkocznia duża drużynowo[d]926 pkt-48,1 pkt Niemcy
DSQ[5]11 lutego2006Włochy TurynSkocznia normalna indywidualnie

Mistrzostwa świata

MiejsceDzieńRokMiejscowośćKonkursWynikStrataZwycięzca
17.10 lutego1991Włochy Val di FiemmeSkocznia duża indywidualnie183,2 pkt-34,3 pkt Franci Petek
15.16 lutego1991Włochy Val di FiemmeSkocznia normalna indywidualnie198,6 pkt-24,3 pktAustria Heinz Kuttin
4.21 lutego1993Szwecja FalunSkocznia duża indywidualnie231,2 pkt-10,2 pktNorwegia Espen Bredesen
5.23 lutego1993Szwecja FalunSkocznia duża drużynowo[e]716 pkt-105,5 pkt Norwegia
1.Gold medal with cup.svg27 lutego1993Szwecja FalunSkocznia normalna indywidualnie237,8 pkt--
53.12 marca1995Kanada Thunder BaySkocznia normalna indywidualnie55 pkt-211 pktJaponia Takanobu Okabe
2.Silver medal with cup.svg22 lutego1997Norwegia TrondheimSkocznia normalna indywidualnie258,5 pkt-5 pktFinlandia Janne Ahonen
2.Silver medal with cup.svg27 lutego1997Norwegia TrondheimSkocznia duża drużynowo[c]905 pkt-50,3 pkt Finlandia
1.Gold medal with cup.svg1 marca1997Norwegia TrondheimSkocznia duża indywidualnie252,1 pkt--
6.21 lutego1999Austria RamsauSkocznia duża indywidualnie246,8 pkt-16,6 pktNiemcy Martin Schmitt
2.Silver medal with cup.svg23 lutego1999Austria RamsauSkocznia duża drużynowo[f]987 pkt-1,9 pkt Niemcy
3.Bronze medal with cup.svg26 lutego1999Austria RamsauSkocznia normalna indywidualnie252 pkt-3 pktJaponia Kazuyoshi Funaki
33.19 lutego2001Finlandia LahtiSkocznia duża indywidualnie86,3 pkt-190 pktNiemcy Martin Schmitt
4.21 lutego2001Finlandia LahtiSkocznia duża drużynowo[g]837,9 pkt-101,9 pkt Niemcy
5.23 lutego2001Finlandia LahtiSkocznia normalna indywidualnie217,5 pkt-28,5 pktPolska Adam Małysz
4.23 lutego2001Finlandia LahtiSkocznia normalna drużynowo[h]886,5 pkt-67 pkt Austria

Mistrzostwa świata w lotach

MiejsceDzieńRokMiejscowośćKonkursWynikStrataZwycięzca
30.25 lutego1990Norwegia VikersundLoty indywidualnie302,9 pkt-54,8 pkt Dieter Thoma
19.22 marca1992Czechosłowacja HarrachovLoty indywidualnie283,5 pkt-109 pktJaponia Noriaki Kasai

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejscerazem
1995/19964-48
1996/1997--11
1997/19985218
1998/1999--22
1999/2000-1-1
2000/2001--11
2001/2002----
suma93921

Miejsca na podium chronologicznie

NrDataMiejscowośćSkoczniaNotaPozycjaStrataZwycięzca
1.2 grudnia 1995Norwegia LillehammerLysgårdsbakken245,5 pkt3.-8,5 pktMika Laitinen
2.8 grudnia 1995Austria VillachAlpenarena248,5 pkt1.--
3.17 grudnia 1995Francja ChamonixTremplin aux Bossons223 pkt3.-10 pktHiroya Saitō
4.30 grudnia 1995Niemcy OberstdorfSchattenbergschanze236,4 pkt3.-11,5 pktMika Laitinen
5.18 lutego 1996Stany Zjednoczone Iron MountainPine Mountain274,1 pkt1.--
6.1 marca 1996Finlandia LahtiSalpausselkä239 pkt1.--
7.3 marca 1996Finlandia LahtiSalpausselkä266,6 pkt1.--
8.17 marca 1996Norwegia OsloHolmenkollbakken242,2 pkt3.-7,2 pktAdam Małysz
9.26 stycznia 1997Japonia HakubaSkocznia Olimpijska241,6 pkt3.-5,1 pktAdam Małysz
10.30 listopada 1997Norwegia LillehammerLysgårdsbakken243,8 pkt2.-4,2 pktJani Soininen
11.8 grudnia 1997Austria VillachAlpenarena246 pkt1.--
12.12 grudnia 1997Czechy HarrachovČerťák K-90248,5 pkt1.--
13.21 grudnia 1997Szwajcaria EngelbergGross-Titlis-Schanze236,8 pkt1.--
14.1 stycznia 1998Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße Olympiaschanze241,8 pkt2.-1,7 pktKazuyoshi Funaki
15.11 stycznia 1998Austria RamsauMattensprunganlage243 pkt1.--
16.13 marca 1998Norwegia TrondheimGranåsen250,7 pkt1.--
17.15 marca 1998Norwegia OsloHolmenkollbakken265,2 pkt3.-10,3 pktPrimož Peterka
18.9 marca 1999Norwegia TrondheimGranåsen262 pkt3.-8 pktNoriaki Kasai
19.11 marca 1999Szwecja FalunLugnet247,7 pkt3.-13,7 pktMartin Schmitt
20.1 stycznia 2000Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße Olympiaschanze231,9 pkt2.-9,8 pktAndreas Widhölzl
21.29 grudnia 2000Niemcy OberstdorfSchattenbergschanze259,5 pkt3.-9,1 pktMartin Schmitt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1985/1986
Thunder BayThunder BayLake PlacidLake PlacidChamonixOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenHarrachovLiberecKlingenthalOberwiesenthalSapporoSapporoVikersundVikersundSt.MoritzGstaadEngelbergLahtiLahtiOsloPlanicaPlanicapunkty
-------------5355----------0
Sezon 1986/1987
Thunder BayThunder BayLake PlacidLake PlacidChamonixOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenStrbske PlesoStrbske PlesoOberwiesenthalSapporoSapporoLahtiLahtiÖrnsköldsvikFalunPlanicaPlanicaRaelingenOslopunkty
------------152070847562--60601
Sezon 1987/1988
Thunder BayThunder BayLake PlacidLake PlacidSapporoSapporoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenGallioSt.MoritzGstaadEngelbergLahtiLahtiMeldalOsloPlanicaPlanicapunkty
----315591947394----------0
Sezon 1988/1989
Thunder BayThunder BayLake PlacidLake PlacidSapporoSapporoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenLiberecHarrachovOberhofOberhofChamonixOsloÖrnsköldsvikHarrachovPlanicaPlanicapunkty
3945485064---------------0
Sezon 1989/1990
Thunder BayThunder BayLake PlacidLake PlacidSapporoSapporoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenHarrachovLiberecZakopaneSt.MoritzGstaadEngelbergPredazzoPredazzoLahtiLahtiÖrnsköldsvikSollefteaRaufossPlanicaPlanicapunkty
----1528-------5220547456144450226364453
Sezon 1990/1991
Lake PlacidLake PlacidThunder BayThunder BaySapporoSapporoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenOberhofBad MitterndorfBad MitterndorfLahtiLahtiBollnaesFalunTrondheimOsloPlanicaPlanicaStrbske Plesopunkty
38543345182561-4148------------0
Sezon 1991/1992
Thunder BayThunder BaySapporoSapporoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenPredazzoSt.MoritzEngelbergOberstdorfOberstdorfLahtiLahtiÖrnsköldsvikTrondheimTrondheimOsloHarrachovPlanicapunkty
--2144---------10513193312191724
Sezon 1992/1993
FalunFalunRuhpoldingSapporoSapporoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenPredazzoBad MitterndorfBad MitterndorfLahtiLahtiLillehammerOsloPlanicapunkty
2021191894951854----?71745
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

Sezon 1993/1994
PlanicaPlanicaPredazzoCourchevelEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenMurauLiberecLiberecSapporoSapporoLahtiÖrnsköldsvikPlanicaThunder BayThunder Baypunkty
13494131717994852--4142513-5033270
Sezon 1994/1995
PlanicaPlanicaOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenWillingenEngelbergEngelbergSapporoSapporoLahtiLahtiKuopioFalunFalunLillehammerOsloVikersundVikersundOberstdorfpunkty
184645q46q44--1752???--?????27
Sezon 1995/1996
LillehammerLillehammerVillachPlanicaPredazzoChamonixChamonixOberhofOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenEngelbergEngelbergSapporoSapporoZakopaneZakopaneBad MitterndorfBad MitterndorfIron MountainIron MountainKuopioLahtiLahtiHarrachovFalunOslopunkty
314171353831024422253442--??71811-73982
Sezon 1996/1997
LillehammerLillehammerRukaRukaHarrachovHarrachovOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenEngelbergEngelbergSapporoSapporoHakubaWillingenWillingenBad MitterndorfBad MitterndorfLahtiKuopioFalunOsloPlanicaPlanicapunkty
18q304830-46424937--31263----1547711--156
Sezon 1997/1998
LillehammerLillehammerPredazzoVillachHarrachovEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenRamsauZakopaneZakopaneOberstdorfOberstdorfSapporoVikersundVikersundKuopioLahtiLahtiFalunTrondheimOsloPlanicaPlanicapunkty
524115011124341537--496274103521138111120
Sezon 1998/1999
LillehammerLillehammerChamonixChamonixPredazzoOberhofHarrachovHarrachovOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenEngelbergEngelbergZakopaneZakopaneSapporoSapporoWillingenWillingenHarrachovKuopioLahtiTrondheimFalunOsloPlanicaPlanicaPlanicapunkty
412324461191391641222191112156---7173361957720
Sezon 1999/2000
KuopioKuopioPredazzoPredazzoVillachZakopaneZakopaneOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenEngelbergEngelbergSapporoSapporoHakubaWillingenWillingenBad MitterndorfIron MountainIron MountainLahtiLahtiTrondheimOsloPlanicapunkty
19814355--52121364524181241012--109124117545
Sezon 2000/2001
KuopioKuopioKuopioOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenHarrachovHarrachovPark CityHakubaSapporoSapporoWillingenWillingenOberstdorfOberstdorfFalunTrondheimOsloPlanicapunkty
34281331230---292416183727----1429167
Sezon 2001/2002
KuopioKuopioNeustadtNeustadtVillachEngelbergEngelbergPredazzoPredazzoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenWillingenZakopaneZakopaneHakubaSapporoLahtiFalunTrondheimOslopunkty
q2918438q35--3431q23---3111-q39q97
Sezon 2002/2003
RukaRukaTrondheimTrondheimNeustadtNeustadtEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenLiberecZakopaneZakopaneHakubaSapporoSapporoBad MitterndorfBad MitterndorfWillingenWillingenOsloLahtiLahtiPlanicaPlanicapunkty
qqq------------------------0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[6])
 ?  – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium chronologicznie

  1. Włochy Predazzo – 28 sierpnia 1996 (1. miejsce)
  2. Austria Stams – 1 września 1996 (1. miejsce)
  3. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  4. Niemcy Hinterzarten – 24 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  5. Włochy Predazzo – 27 sierpnia 1997 (1. miejsce)
  6. Austria Stams – 9 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  7. Włochy Predazzo – 11 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  8. Niemcy Hinterzarten – 16 sierpnia 1998 (1. miejsce)
  9. Japonia Hakuba – 12 września 1998 (2. miejsce)
  10. Japonia Hakuba – 13 września 1998 (1. miejsce)
  11. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1999 (2. miejsce)
  12. Austria Stams – 22 sierpnia 1999 (2. miejsce)
  13. Japonia Sapporo – 15 września 1999 (3. miejsce)
  14. Japonia Hakuba – 9 września 2001 (1. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
HinterzartenPredazzoStamspunkty
4441-154,0
1996
TrondheimOberhofHinterzartenPredazzoStamspunkty
8111111280
1997
CourchevelTrondheimHinterzartenPredazzoStamspunkty
12111-310
1998
StamsPredazzoCourchevelHinterzartenHakubaHakubapunkty
116121520
1999
HinterzartenCourchevelStamsHakubaSapporopunkty
142243288
2001
HinterzartenHinterzartenCourchevelStamsSapporoHakubaHakubapunkty
1491543591237
2002
HinterzartenHinterzartenCourchevelLahtiLahtiInnsbruckpunkty
-221435334427
2005
HinterzartenEinsiedelnCourchevelZakopanePredazzoBischofshofenHakubaHakubapunkty
------30-1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. Skład zespołu: Jiro Kamiharako, Masahiko Harada, Noriaki Kasai, Kenji Suda
  2. Skład zespołu: Jin’ya Nishikata, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  3. a b Skład zespołu:Takanobu Okabe, Hiroya Saitō, Masahiko Harada i Kazuyoshi Funaki
  4. Skład zespołu: Masahiko Harada, Hiroki Yamada, Hideharu Miyahira, Kazuyoshi Funaki
  5. Skład zespołu: Kenji Suda, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada
  6. Skład zespołu: Masahiko Harada, Noriaki Kasai, Hideharu Miyahira, Kazuyoshi Funaki
  7. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Kazuya Yoshioka, Masahiko Harada, Noriaki Kasai
  8. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada

Przypisy

  1. Skoki Narciarskie - Masahiko Harada (sylwetka, biografia) - www.skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich, www.skokinarciarskie.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  2. Masahiko Harada Bio, Stats and Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2013-07-26].
  3. Bartosz Nosal: Jak na igrzyskach skakano drużynowo (pol.). zczuba.pl, 2010-02-22. [dostęp 2012-02-27].
  4. Paweł Guzik: Skoki Narciarskie: Masahiko Harada trenerem (pol.). skijumping.pl, 2007-05-31. [dostęp 2012-02-27].
  5. Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - IO: Kuettel i Kofler wygrywają kwalifikacje!. skokinarciarskie.pl, 2006-02-11. [dostęp 2012-09-13].
  6. Przed sezonem 1995/1996.

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Disambig.svg
Symbol wieloznaczności
Gold medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Złoty medal z pucharem.
Silver medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Srebrny medal z pucharem.
Bronze medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Brązowy medal z pucharem.
Olympic rings.svg
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Olympic rings without rims.svg
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
Silver medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Bronze medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Gold medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Flag of SFR Yugoslavia.svg
Flag of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (1946-1992).
The design (blazon) is defined in Article 4 of the Constitution for the Republic of Yugoslavia (1946). [1]
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg
Flag of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (1946-1992).
The design (blazon) is defined in Article 4 of the Constitution for the Republic of Yugoslavia (1946). [1]
Flag of Czechoslovakia (bordered).svg

Created by Palffy.

The flag of Czechoslovakia with a border.
Flag of Japan (bordered).svg
Flag of Japan (bordered, unrounded corners)
Civil Ensign of Switzerland.svg
Flag of Switzerland at sea
Flag of Slovenia (bordered).svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Flag of Poland (1928–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
FIS gold medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Złoty medal FIS
FIS silver medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Srebrny medal FIS
FIS bronze medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Brązowy medal FIS
Olympic flag.svg
Olympic Movement flag

Proportions 2:3, created 1913, adopted 1914, first used 1920.