Niszczyciele typu Tátra

Niszczyciele typu Tátra
Ilustracja
Kraj budowy Austro-Węgry
Użytkownicy K.u.K. Kriegsmarine
StoczniaGanz & Co. Danubius Werft, Porto Ré
Wejście do służby1912-1917
Zbudowane okręty10
Dane taktyczno-techniczne
Wypornośćprojektowa 850-880 t, pełna: 1000-1045 t
Długość83,5-85,4 m
Szerokość7,8 m
Zanurzenie3 m
Napęd6 kotłów parowych, 2 turbiny parowe AEG-Curtis 20 640 shp
Prędkość32,6 węzła
Załoga105-114
Uzbrojenie2 x armata 100 mm L/50, 6 x armata 66 mm L/45, 4 x wyrzutnia torped 450 mm

Niszczyciele typu Tátra – seria jednostek wchodzących w skład austro-węgierskiej Cesarsko-Królewskiej Marynarki Wojennej, składająca się z 10 jednostek. Jednostki wodowano i oddano do użytku w dwóch seriach: sześć wkrótce przed rozpoczęciem I wojny światowej (1912-1913) oraz cztery, nieznacznie zmodyfikowane, w roku 1917.

Dane techniczne

Jednostki wyposażone były w cztery kotły parowe opalane ropą i dwa – węglem. Współpracowały one z dwiema turbinami parowymi AEG-Curtis. Wyporność projektowa okrętów pierwszej serii wynosiła 850 t (drugiej: 880 t), wyporność pełna - 1000 t (drugiej serii: 1045 t). Serie różniły się też długością (druga seria to okręty o niespełna 2 m dłuższe). W drugiej serii jednostek liczniejsza była też nominalnie załoga - o 9 osób.

Uzbrojenie

Okręt uzbrojony był w dwie pojedyncze armaty kalibru 100 mm L/50 (po jednej na dziobie i rufie), sześć pojedynczych armat 66 mm L/45 (po trzy na każdej burcie) oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. W serii jednostek oddanych do służby w 1917 roku uzbrojenie uzupełniono o ciężki karabin maszynowy Schwarzlose kalibru 8 mm.

Wykaz i historia jednostek

Okręty typu Tátra nosiły nazwy krain, gór, jezior i wysp Austro-Węgier.

Seria oddana w latach 1912-1913

Pięć z sześciu niszczycieli (z wyjątkiem SMS „Orjen”) wzięło w grudniu 1915 roku udział w bitwie pod Durazzo i w Cieśninie Otranto. Dwa z nich - SMS „Lika” i SMS „Triglav” zatonęły jeszcze przed główną fazą bitwy wskutek wejścia na miny. Ich nazwy nadano wkrótce zbudowanym kolejnym jednostkom tego samego typu.

SMS „Dukla” po wcieleniu do floty francuskiej

Seria oddana w roku 1917

Jednostki, które przetrwały I wojnę światową, zostały następnie w większości wcielone w skład Królewskiej Marynarki Wojennej Włoch - Regia Marina. SMS „Dukla” wszedł w skład francuskiej Marine nationale.

Bibliografia

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.
  • Erwin Sieche: Torpedoschiffe und Zerstörer der K. u. K. Marine. Wölfersheim-Berstadt: Podzun-Pallas-Verlag, 1996, seria: Marine-Arsenal: Band 34. ISBN 3-7909-0546-1.
  • Zvonimir Freivogel: Voennyi Sbornik. Russian Military Journal. 2014. ISSN 2309-6322. (ang.)
  • С.А. Балакин: ВМС Италии и Австро-Венгрии 1914-1918 гг. Справочник по корабельному составу. — М.: «Моделист-Конструктор». 1997.

Media użyte na tej stronie

Flag of the Habsburg Monarchy.svg

↑ Civil flag or Landesfarben of the Habsburg monarchy (1700-1806)
↑ Merchant ensign of the Habsburg monarchy (from 1730 to 1750)
↑ Flag of the Austrian Empire (1804-1867)
↑ Civil flag used in Cisleithania part of Austria-Hungary (1867-1918)
House colours of the House of Habsburg
Naval Ensign of Austria-Hungary (1894–1915).svg
Autor: Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape ., Licencja: CC BY-SA 3.0
Naval Ensign of Austria-Hungary, used from 1894 to 1915.
Tatra NH 87665.jpg
Austro-Hungarian destroyer Tátra
MATELOT LEBLANC 001.jpg
Torpilleur français Matelot Leblanc