Ralf Dahrendorf

Ralf Dahrendorf
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Ralf Gustav Dahrendorf

Data i miejsce urodzenia

1 maja 1929
Hamburg, Niemcy

Data i miejsce śmierci

17 czerwca 2009
Kolonia, Niemcy

Komisarz ds. Handlu Komisji Franco Malfattiego
Okres

od 1 lipca 1970
do 21 marca 1972

Poprzednik

Jean-François Deniau

Komisarz ds. Handlu Komisji Sicco Mansholta
Okres

od 22 marca 1972
do 5 stycznia 1973

Następca

Christopher Soames

Komisarz ds. Nauki, Edukacji i Badań Naukowych Komisji François-Xaviera Ortolego
Okres

od 6 stycznia 1973
do 5 stycznia 1977

Poprzednik

Altiero Spinelli

Następca

Guido Brunner

Ralf Gustav Dahrendorf (ur. 1 maja 1929 w Hamburgu, zm. 17 czerwca 2009 w Kolonii[1]) – niemiecki socjolog, politolog i polityk.

Życiorys

Wraz z ojcem, działaczem socjaldemokratycznym, zbiegł w 1946 roku ze znajdującego się w radzieckiej strefie okupacyjnej Berlina. Karierę naukową rozpoczął w latach 50. w Niemczech. Później wyemigrował do Anglii, gdzie przyjął brytyjskie obywatelstwo. W 1982 r. otrzymał tytuł barona. Zasiadał w brytyjskiej Izbie Lordów.

W latach 1969–1970 był niemieckim parlamentarzystą (liberalna Wolna Partia Demokratyczna, FDP) i sekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w rządzie Willego Brandta. Przez następne cztery lata był komisarzem Wspólnoty Europejskiej. W 1974 roku wyemigrował do Wielkiej Brytanii. W latach 1974–1984 był rektorem London School of Economics[2], a w latach 1987–1997 – dziekanem St Antony’s College Uniwersytetu Oksfordzkiego. W latach 1972–1977 był komisarzem w trzech kolejnych Komisjach Europejskich[3].

Dahrendorf jest zwolennikiem i współtwórcą teorii konfliktu. Według niego konflikt jest nieuchronną konsekwencją nierównego podziału władzy między organizacjami społeczeństwa przemysłowego. Był on także zwolennikiem idei rządu światowego[4].

W swojej teorii konfliktu wprowadził pojęcie zrzeszenia imperatywnie skoordynowanego. Oznacza ono taką sytuację, w której jedna grupa rządzi, a druga jest rządzona. Gdy grupa osób podporządkowanych uważa, iż jest sprawiedliwie rządzona, to wtedy ma miejsce legitymizacja stosunku zwierzchnictwa. Koncepcja Ralfa Dahrendorfa dotycząca konfliktu nawiązuje do koncepcji Karola Marksa i jednocześnie jest polemiką z Talcottem Parsonsem.

Główne prace: Klasy i konflikt klasowy w społeczeństwie przemysłowym, Społeczeństwo i demokracja w Niemczech, Rozważania o rewolucji w Niemczech. W Polsce ukazały się jego Rozważania nad rewolucją w Europie (1991) i książka Nowoczesny konflikt społeczny (1993), Esej o polityce wolności (1993). W 2003 r. Wydawnictwo Literackie wydało polskie tłumaczenie jego autobiografii, zawierającej wspomnienia i przemyślenia dotyczące najważniejszych zjawisk społecznych i politycznych XX wieku.

9 marca 1998 r. Uniwersytet Warszawski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[5], zmarł 17 czerwca 2009 w wieku 80 lat[1].

Zobacz też

  • Hipoteza Dahrendorfa

Przypisy

  1. a b Nie żyje socjolog, politolog i polityk Ralf Dahrendorf, 18 czerwca 2009, wyborcza.pl [dostęp 2009-06-18].
  2. Directors of London School of Economics
  3. Members of the Commission of the European Communities / the European Commission
  4. Ralf Dahrendorf: Der moderne soziale Konflikt. Essay zur Politik der Freiheit. Stuttgart: Deutsche Verlags-Anstalt, 1992, s. 283-285. ISBN 3-421-06539-X.
  5. Doktoraty HC, uw.edu.pl [dostęp 2011-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-22].

Media użyte na tej stronie

REF new (questionmark).svg
Autor: Sławobóg, Licencja: LGPL
Icon for missing references
Sicco Mansholt (1974) (cropped).jpg
Autor: Rob Mieremet / Anefo, Licencja: CC0
Sicco Mansholt (1974)
Franco Maria Malfatti crop.jpg
Francesco Maria Malfatti
François-Xavier Ortoli (1973) (cropped).jpg
Autor: Rob Mieremet / Anefo, Licencja: CC0
Premier Den Uyl ontvangt de voorzitter Europese Commissi Francois Xavier Ortoli (links) op Catshuis
  • 22 oktober 1973