Ryszard Witke

Ryszard Witke
Data i miejsce urodzenia9 listopada 1939
Sanok
Data i miejsce śmierci27 października 2020
Karpacz
KlubSport Budowlani Karpacz
Śnieżka Karpacz
AZS Wrocław
Wzrost179 cm

Ryszard Witke (ur. 9 listopada 1939 w Sanoku, zm. 27 października 2020 w Karpaczu) – polski skoczek narciarski, dwukrotny olimpijczyk igrzysk w Innsbrucku 1964 i Grenoble 1968, czwarty zawodnik Zimowej Uniwersjady 1960, mistrz Polski z 1972, trener skoków i kombinacji norweskiej, Zasłużony Mistrz Sportu.

Życiorys

Przebieg kariery

Od dzieciństwa trenował razem z braćmi narciarstwo. Pierwsze skoki oddawał na budowanych ze śniegu niewielkich obiektach. Wkrótce zwyciężył w igrzyskach województwa wrocławskiego w narciarstwie alpejskim. Wstąpił wówczas do klubu Sport Budowlani Karpacz, a jego trenerem został Włodzimierz Daszkiewicz. Po uzyskaniu od niego profesjonalnych nart rozpoczął starty na Orlinku w coniedzielnych konkursach. W 1953, w wieku 14 lat, zwyciężył po raz pierwszy[1]. Od 1958 reprezentował Śnieżkę Karpacz. Wystartował wówczas na mistrzostwach Polski w Szczyrku – w konkursie juniorów doznał upadku i zajął szóste miejsce, zaś w zawodach seniorów był czwarty[1]. Został powołany do kadry młodzieżowej, a rok później do reprezentacji Polski[1]. Wystartował na Zimowej Uniwersjadzie 1960 w Chamonix, gdzie zajął 4. miejsce[2].

W 1960 wstąpił do klubu AZS Wrocław, a jego szkoleniowcem został Bronisław Haczkiewicz[2]. Wówczas po raz pierwszy wystartował w Turnieju Czterech Skoczni. W debiutanckim konkursie w Oberstdorfie był 28. Najwyżej sklasyfikowany został w Bischofshofen, gdzie był 14[3]. Na mistrzostwach Polski w 1961 zdobył brązowy medal.

W 1962 został wicemistrzem Polski na średniej skoczni[2]. Przed mistrzostwami świata w Zakopanem wskutek upadku na Wielkiej Krokwi złamał nadgarstek i miał wstrząs mózgu. W 1963 zdobył złoty medal mistrzostw Polski. Podczas konkursu w Garmisch-Partenkirchen na 12. Turnieju Czterech Skoczni doznał groźnego upadku, który skutkował trzytygodniowym usztywnieniem gipsowym gorsetem[1]. Wcześniej w Oberstdorfie zajął 16. miejsce[3].

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1964 startował osłabiony ze względu na niedawną kontuzję. W konkursie na normalnej skoczni oddał skoki na odległość 67 m, 73,5 m i 72 m i zajął 45. miejsce. Jego próby zostały słabo ocenione przez sędziów – pomiędzy 13 a 15 punktami[4]. Na dużej natomiast był 35., po skokach na 86 m, 78 m i 74 m[4]. Wystąpił w dwóch konkursach 13. Turniej Czterech Skoczni – w Oberstdorfie uplasował się na 18. pozycji, zaś w Innsbrucku na 9[3].

W 1964 i 1965 zdobył brązowe medale mistrzostw Polski na dużej skoczni[2]. W 1965 i 1966 wygrał Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny[2].

W 1966 roku przed narciarskimi mistrzostwami świata w Oslo złamał rękę, ale wystartował z ręką w gipsie. Na normalnej skoczni Holmenkollen zajął 7. miejsce, po skokach na 75,5 m i 72 m[1]. Po mistrzostwach wygrał Turniej Norweski[5]. Wkrótce odbył się wygrany przez Witkego konkurs w Japonii, gdzie nagrodę wręczył mu cesarz Hirohito. Sezon ten skoczek uznał za najlepszy w karierze, dostał wówczas mieszkanie w Warszawie w nagrodę za dobre wyniki od ówczesnego Ministra Budownictwa[1].

W 15. Turnieju Czterech Skoczni zajął 24. miejsce w klasyfikacji generalnej[6].

W sezonie 1967/1968 wygrał konkurs w Szczyrku i zajął trzecie miejsce w Szczyrbskim Jeziorze. Zachorował na zapalenie rogówki, co zaskutkowało słabym występem na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1968 w Grenoble[1]. Sklasyfikowano go na 32. miejscu na średniej skoczni, po skokach na 73,5 m i 68,5 m, a na dużej uplasował się pozycję wyżej, skacząc 88,5 m i 88 m[4].

W 17. Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na 22. miejscu[7]. Rok później był 37.[8]

W 1971 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski na średniej skoczni[2]. Jego ostatni start na arenie międzynarodowej nastąpił 6 stycznia 1972 w Bischofshofen, zajął wówczas 65. miejsce[3]. Naderwanie mięśnia dwugłowego uda wymusiło na nim zakończenie kariery[1].

Po zakończeniu kariery

Witke przyczynił się do przebudowy skoczni w Karpaczu i Lubawce. Rozpoczął prowadzenie zajęć na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach. Zdobył też uprawnienia trenera skoków narciarskich i kombinacji norweskiej[1]. Pracował jako trener w Śnieżce Karpacz, prowadził m.in. Mirosława Grafa[9]. Był też rehabilitantem w Dziecięcym Sanatorium Przeciwgruźliczym. Pracował jako sędzia FIS[2].

Sprzęt narciarski

Jako dziecko używał ponaddwumetrowych niemieckich nart. Swoje pierwsze dwie pary profesjonalnych nart dostał z klubu Budowlani – zjazdowe marki Romminger i skokowe[1].

Następnie skakał na nartach Splitkain, w latach sześćdziesiątych startował na sprzęcie marki Krokiew i Popp, korzystał ze stroju z elastiku. Używał wiązań linkowych Kandahar. Obuwie narciarskie pochodziło z Polski[1].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KKonkursSkok 1Skok 2Skok 3NotaStrataZwycięzca
45.31 stycznia1964Austria InnsbruckToni-Seelos-OlympiaschanzeK-70indywid.67,0 m73,5 m72,0 m186,1 pkt43,8 pktVeikko Kankkonen
35.9 lutego1964Austria InnsbruckBergiselK-90indywid.86,0 m78,0 m74,0 m187,3 pkt43,4 pktToralf Engan
32.11 lutego1968Francja GrenobleLe ClaretK-90indywid.73,5 m68,5 m190,3 pkt26,2 pktJiří Raška
31.18 lutego1968Francja GrenobleDauphineK-112indywid.88,5 m88,0 m179,4 pkt51,9 pktWładimir Biełousow

Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
7.19 lutego1966Norwegia OsloHolmenkollenK-85indywid.75,5 m72 m210,1 pkt24,5 pktBjørn Wirkola
25.27 lutego1966Norwegia OsloHolmenkollenK-75indywid.73,5 m77 m178,3 pkt37,0 pktBjørn Wirkola

Uniwersjada

Turniej Czterech Skoczni

10. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
2825361419
12. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
1674?
13. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
181492712
15. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
6211231124
16. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
183991110
17. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
2326461122
18. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
4154531937
19. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
3612291818
20. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenklas.
7574746561

Mistrzostwa Polski

  • mistrzostwo: 1963
  • wicemistrzostwo: 1962
  • brązowy medal: 1961, 1964, 1965, 1971.

Życie prywatne

Był synem Franciszka i Ireny Witke. Jego młodsi bracia, Jerzy i Andrzej uprawiali narciarstwo alpejskie[1].

W dzieciństwie był harcerzem[1]. W 1957 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Karpaczu, a pięć lat później Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego we Wrocławiu uzyskując tytuł magistra wychowania fizycznego[2].

Mieszkał w Karpaczu. Żonaty dwukrotnie, od 1966 z Bożeną Cedro – wielokrotną mistrzynią Polski w pływaniu. Po ślubie zamieszkali w Warszawie, gdzie Ryszard Witke mieszkał do 1972 roku. Z pierwszego małżeństwa miał syna Roberta, który podobnie jak ojciec uprawiał skoki narciarskie (wystartował w konkursie Pucharu Świata w Zakopanem w sezonie 1989/1990 i zajął 59. pozycję[10]; skakał też na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 1986). Z drugiego małżeństwa miał córkę Martę.

Zmarł 27 października 2020 w Karpaczu[11].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m Wojciech Szatkowski: WITKE Ryszard (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-23].
  2. a b c d e f g h Biografie: Witke Ryszard (pol.). Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 2016-09-25].
  3. a b c d WITKY Ryszard (ang.). Międzynarodowa Federacja Narciarska. [dostęp 2012-01-23].
  4. a b c Ryszard Witke Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-01-23].
  5. Wyniki konkursów skoków (ang.). Skisprungenschanzen. [dostęp 2011-12-19].
  6. Turniej Czterech Skoczni 1966/1967 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-23].
  7. Turniej Czterech Skoczni 1968/1969 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-23].
  8. Turniej Czterech Skoczni 1969/1970 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-23].
  9. Wojciech Szatkowski: Przyczynek do historii ewolucji stylu skoków narciarskich – cz.3 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-23].
  10. WITKE Robert (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-01-23].
  11. Zmarł dwukrotny olimpijczyk w skokach narciarskich Ryszard Witke. sport.onet.pl, 2020-10-27. [dostęp 2020-10-27].

Bibliografia

Media użyte na tej stronie