s/y Janosik

Janosik
Ilustracja
jacht Janosik
Bandera

 Polska

Port macierzysty

Gdańsk

Armator

Akademicki Klub Morski w Gdańsku

Dane podstawowe
Materiał

drewno (mahoń)

Historia
Stocznia

Morska Stocznia Jachtowa im. Leonida Teligi w Szczecinie

Data budowy

1972

Data zatonięcia

16.09.1975

Dane techniczne
Długość całkowita (L)

10,57 m

Długość linii wodnej

8,6 m

Szerokość (B)

3,69 m

Zanurzenie (D)

1,94 m

Ożaglowanie
Typ ożaglowania

slup

Powierzchnia ożaglowania

54 m²

Wysokość masztów

13 m

Liczba masztów

1

Napęd mechaniczny
Silnik

Volvo-Penta M2DB

Moc silnika

25 KM; 14,4 kW

Janosik – drewniany, jednomasztowy jacht regatowo-turystyczny. Zaginął, wraz z całą siedmioosobową załogą, we wrześniu 1975 roku na wodach cieśniny Skagerrak[1].

Charakterystyka

Janosik został zbudowany w Morskiej Stoczni Jachtowej im. Leonida Teligi w Szczecinie. Był trzecią jednostką z liczącej ponad 40 sztuk serii jachtów regatowych typu Taurus. Projektantem głównym był Czesław Gogołkiewicz – konstruktor i żeglarz jachtowy[1].

Janosik był lekkim jachtem regatowym, przystosowanym także do prowadzenia szkoleń regatowych i uprawiania turystyki morskiej. Drewniany kadłub posiadał konstrukcję skorupową, składającą się z pięciu warstw obłogów mahoniowych. Jacht zaopatrzony był w stalowy maszt o wysokości 13 m i średnicy zewnętrznej 102 mm[1]. Jednostka posiadała płetwę balastową wypełnioną ołowiem o masie 1300 kg[1].

Eksploatacja i ostatni rejs

Jacht w latach 1972-1975 brał udział w 60 rejsach, podczas których pokonał ponad 15 000[2] (18 000[1]) mil morskich.

W ostatni rejs jacht wyruszył 6 września 1975 roku o godz. 23.30 z Gdyni[1]. Planowana była następująca trasa: Gdynia – KrageröOsloAarhusKopenhaga – Dalar – SztokholmVisby – Gdynia[1]. Załogę stanowiło 7 osób, którym przewodził jachtowy kapitan żeglugi bałtyckiej (przepłynął on łącznie na jachtach 22 837 Mm, z tego na stanowisku kapitana 2912 Mm[1]).

Planowano, że jacht powróci do Gdyni ok. 4 października – nie później niż 10 października 1975 roku[1].

Zgodnie z planem jacht zawinął do Kvagerö i Oslo, skąd wypłynął 15 września o godz. 18.15[2]. Po raz ostatni zauważono go następnego dnia na kursie do cieśniny Skagerrak, około 20 Mm na południe od wysepki Hvasser[1]. Panowały wówczas w tym rejonie trudne warunki pogodowe (wysoka fala, wiatr o sile 9 stopni w skali Beauforta)[1].

13 października 1975 roku rozpoczęto poszukiwania jachtu[1]. Początkowo wzięły w nich udział służby z Polski, Danii i Szwecji. Później do akcji przyłączyły się także inne kraje: Norwegia, RFN, Holandia, Wielka Brytania, Szwecja, Finlandia, NRD i ZSRR[1].

Pomimo intensywnych poszukiwań przez długi czas nie natrafiono na żaden ślad jachtu, ani jego załogi. Dopiero w kwietniu 1977 roku (półtora roku po zaginięciu), norweski statek rybacki wyłowił podczas trałowania koło ratunkowe, które później zidentyfikowano jako bezsprzecznie pochodzące z zaginionego polskiego jachtu[1].

28 listopada 1980 roku Izba Morska w Gdyni po przeprowadzonym postępowaniu orzekła, iż: „przyczyny zatonięcia jachtu nie zdołano ustalić”[2].

Zobacz też

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n Andrzej Rościszewski, Bezpowrotne rejsy, Szczecin: Wydawnictwo "Glob", 1988, ISBN 83-7007-175-9.
  2. a b c M.C., AKM Gdańsk, www.akm.gda.pl [dostęp 2018-12-02].

Media użyte na tej stronie

Flag of Poland (with coat of arms).svg
Flaga Polski z godłem, wersja symboliczna. Oparta na Image:Flag of Poland.svg i Image:Herb Polski.svg. Uwaga: godło użyte w tej grafice nie jest oficjalne. Oficjalna wersja godła nie jest jeszcze dostępna w formacie wektorowym, stąd zamieszczono poniżej dodatkową wersję tej grafiki w formacie PNG, w której użyto poprawnego wizerunku godła.
SY Janosik.jpg
Polski jacht SY Janosik