Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej

Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej
Ilustracja
Schronisko na Magurce Wilkowickiej, widok od południowego wschodu (2020)
Państwo Polska
Województwo śląskie
PasmoBeskid Mały, Karpaty
Wysokość909 m n.p.m.
WłaścicielPolskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego z zaznaczoną granicą Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej”
Ziemia49°46′36″N 19°07′49″E/49,776667 19,130278
Strona internetowa

Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiejgórskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w zachodniej części Beskidu Małego, na Magurce Wilkowickiej. Położone jest na wysokości 909 m n.p.m.[1]

Historia

Wnętrze schroniska (2016)

Schronisko wybudowała sekcja bielska niemieckiej organizacji turystycznej Beskidenverein. Uroczyste otwarcie miało miejsce 27 września 1903. Drewniany budynek na kamiennym fundamencie, z odkrytą werandą od frontu, na parterze miał salę restauracyjną, pomieszczenia gospodarcze i toalety. Na poddaszu znajdowało się kilka pokoi z miejscami dla 8–10 osób. Był popularnym celem niedzielnych wycieczek Niemców z Bielska i Białej.

Zaledwie w dwa lata po otwarciu schronisko spłonęło. Zostało odbudowane w ciągu następnego roku i uroczyście otwarte 18 sierpnia 1907. Wówczas obiekt otrzymał nazwę Erzherzogin Maria Theresia–Schutzhaus auf dem Josefsberge (Schronisko Arcyksiężnej Marii Teresy na Górze Józefa), na cześć Marii Teresy Toskańskiej, małżonki arcyksięcia Karola Stefana Habsburga. Arcyksiężna odwiedziła schronisko 11 września 1907 wraz ze swoimi dziećmi: arcyksiężną Matyldą Marią (Mechthildis), arcyksięciem Leonem Karolem i Wilhelmem Franciszkiem.

Obiekt cieszył się dużą popularnością z powodu bliskości Bielska i łatwej dostępności. Jego znaczenie wzrosło, gdy jeszcze w tym samym roku Niemcy z bielskiego Beskidenvereinu założyli klub narciarski Wintersportklub. Na podszczytowych polanach Magurki jego członkowie trenowali jazdę na nartach, a na niewielkiej skoczni położonej poniżej schroniska, przy zejściu w kierunku Rogacza – skoki.

Frekwencja w schronisku w pierwszych latach jego funkcjonowania wyglądała następująco:

  • 1903 – 307 osób
  • 1904 – 1678 osób
  • 1905 – 1087 osób
  • 1906 – 2660 osób
  • 1907 – 3157 osób
  • 1908 – 2143 osoby
  • 1909 – 3533 osoby[2]

22 marca 1912 schronisko ponownie strawił pożar. Na jego miejscu wybudowano nowy obiekt, już murowany, na wysokim podpiwniczeniu, oddany do użytku 19 października 1913. Posiadał on 64 miejsca noclegowe w 9 pokojach i jednej zbiorowej sali noclegowej, a także osobny pokój do dyspozycji zarządu Beskidenvereinu. Był komfortowo jak na owe czasy wyposażony, posiadał nawet osobną suszarnię odzieży i przechowalnię sprzętu narciarskiego[3]. Nowy obiekt miał również nazwę Erzherzogin Maria Theresia–Schutzhaus auf dem Josefsberge.

Schronisko przetrwało I wojnę światową i w latach II Rzeczypospolitej nadal był własnością niemieckiej organizacji turystycznej Beskidenverein. Stosowano wtedy dwujęzyczną nazwę Schutzhaus – Schronisko, Josefberg – Magórka.

Po II wojnie światowej przejął je bielski oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, później Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. W latach 1972–1974 przeprowadzono kapitalny remont. Obiekt nosi imię działacza turystycznego Józefa Grzybowskiego.

Warunki pobytu

  • 56 miejsca noclegowe w pokojach 2-, 3-, 4- i 6-osobowych
  • bufet
  • całodzienne wyżywienie

Szlaki turystyczne

szlak turystyczny zielony z Wilkowic – 2,15 godz.
szlak turystyczny zielony ze Straconki Kościół – 1,15 godz.
szlak turystyczny żółty ze Straconki Kościół – 2,15 godz.
szlak turystyczny żółty z Międzybrodzia Bialskiego – 2,30 godz.
szlak turystyczny niebieski z Przełęczy Przegibek – 1,00 godz.
szlak turystyczny niebieski z Czernichowa – 2,15 godz.
szlak turystyczny czerwony z Mikuszowic Krakowskich – 2,30 godz.
szlak turystyczny czerwony z Wilkowic – 1,40 godz.
szlak turystyczny czarny potem szlak turystyczny czerwony lub szlak turystyczny żółty – 1,30/1,45 godz.

Do schroniska prowadzi również droga asfaltowa z Wilkowic (obowiązuje zakaz ruchu z wyłączeniem mieszkańców).

Przypisy

  1. Mapa turystyczna: Schronisko PTTK Na Magurce
  2. J. Gąstoł, Beskidenverein a turystyka polska (Cz.I), „„Wierchy””, 1977, s. 163 (pol.).
  3. Mirosław J. Barański, Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej, Nowy Sącz: „Karpaty” Sp. z o.o., 2004 (pol.).

Bibliografia

  • Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid Śląski. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 54–72. ISBN 978-83-925599-3-1.
  • Mirosław J. Barański: Schronisko na Magurce Wilkowickiej (pol.). Vademecum Górskie COTG PTTK. [dostęp 2018-08-21].

Media użyte na tej stronie

Beskid Żywiecki, Mały, Makowski.png
Mapa Beskidu Żywieckiego, Beskidu Małego i Beskidu Makowskiego
Silesian Voivodeship Relief location map.svg
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Relief Location map of Silesian Voivodeship, Poland. Geographic limits of the map:
  • N: 51.1617 N
  • S: 49.2956 N
  • W: 17.8872 E
  • E: 20.0559 E
Gfi-set01-hostel.svg
Autor: , Licencja: CC BY 2.0
icone de maison ou d'hotel
POL Szlak zielony.svg
Zielony szlak turystyczny.
POL Szlak żółty.svg
Żółty szlak turystyczny.
POL Szlak niebieski.svg
Niebieski szlak turystyczny.
POL Szlak czerwony.svg
Czerwony szlak turystyczny.
POL Szlak czarny.svg
Czarny szlak turystyczny.
Magurka Wilkowicka schronisko.jpg
Autor: Adrian Tync, Licencja: CC BY-SA 4.0
schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej, Magurka Wilkowicka 7, Wilkowice
Schronisko Magurka A 872.jpg
Autor: Ciacho5, Licencja: CC BY-SA 4.0
Schronisko PTTK na Magurce Wilkowickiej. Jadalnia.