Sea Wolf (pocisk rakietowy)

Sea Wolf GWS 25 Mod 0
Ilustracja
PaństwoWielka Brytania
ProducentBritish Aerospace
Rodzajwoda-powietrze
Przeznaczeniezwalczanie pocisków przeciwokrętowych
Operacyjnośćod 1969
Długość1,9 m[1]
Średnica18 cm
Rozpiętość45 cm[1]
Masa82 kg
PrędkośćMa 2+
Zasięg5000 m
Masa głowicy14 kg
Użytkownicy
Wielka Brytania, Chile, Brazylia, Malezja
Rakieta Sea Wolf w muzeum Port Adelaide

Sea Wolfbrytyjski rakietowy system obrony bliskiej przestrzeni powietrznej wokół okrętu, skonstruowany do zwalczania pocisków przeciwokrętowych poruszających się z prędkością do Ma 2.

Opis

System oparty był na radiowym naprowadzaniu komendowym (ang. Command-to-the-line-of-sight) z dyferencyjnym śledzeniem radarowym i/lub telewizyjnym. Prędkość i manewrowość pocisku zapewniała skuteczność zwalczania pocisków przeciw okrętowych poruszających się z prędkością nie większa niż 2 Ma, a także innych celów powietrznych.

Sea Wolf GWS 25 Mod 0

System łączy w sobie dziewięć elementów:

  • Radar obserwacji typu 967;
  • Radar śledzenia typu 910 oraz telewizyjny system śledzenia;
  • Antena nadawcza komend;
  • Wyrzutnia;
  • Pociski i system ich transportu
  • system transmisji danych;
  • zespół systemu ścieżki celowania;
  • konsola operacyjna;
  • magazyn pocisków.

Działający w pasmach I oraz J (X) radar śledzenia typu 910 używany jest we współdziałaniu z radarem obserwacji typu 967 lub 968 zdolnym do śledzenia pocisków przeciw okrętowych również na najbliższych dystansach. Radar ten zapewnia wysoką dokładność śledzenia, niezbędną do naprowadzania pocisku na cel metodą Command-to-the-line-of-sighte. Po wystrzeleniu pocisku w kierunku śledzonego celu, Sea Wolf jest natychmiast uchwytywany wiązką radaru i automatycznie wycelowywany. Cel pozostaje także śledzony za pomocą systemu telewizyjnego, a informacje o nim przekazywane do systemu ścieżki (kanału) celowania. W rezultacie, pocisk oraz cel śledzone są równocześnie, zaś zmiany pozycji tego ostatniego, kierunku oraz prędkości po odpowiedniej obróbce przekazywane są do pocisku w formie mikrofalowych komend radiowych. Radar tego typu zdolny jest do śledzenia i naprowadzania wielu pocisków Sea Wolf w tym samym czasie. Informacje pochodzące z tego radaru, mogą być również używane przez okrętowe systemy CIWS.

Zasięg wynosi ok. 6,5 km, a w wersji pionowego startu 10 km[1]. Może zwalczać cele na pułapie od 4,7 m do 3050 m[1].

Pocisk wystrzeliwany był początkowo z sześcioprowadnicowych wyrzutni używanych na fregatach typu 22 i przebudowanych typu Leander Batch 3. Następnie przystosowano go do pionowego startu (VLS) i w tym charakterze używany jest na fregatach typu 23. Dzięki dodatkowemu stopniowi startowemu, zwiększeniu uległ zasięg pocisku[1].

System został użyty bojowo podczas wojny o Falklandy. Oficjalnie przyznano mu zniszczenie pięciu samolotów, lecz według niektórych autorów były to trzy lub cztery[1]. 12 maja 1982 roku fregata „Brilliant” zestrzeliła dwa samoloty argentyńskie Douglas A-4 Skyhawk, a trzeci rozbił się podczas manewru unikowego[1]. Podczas ataku kolejnych samolotów tego dnia nie osiągnięto już sukcesów, gdyż system kierowania ogniem się zawiesił[1]. Część źródeł przypisuje rakiecie Sea Wolf fregaty „Broadsword” zestrzelenie samolotu Dagger 21 maja, lecz możliwe że był to zestaw Sea Cat innego okrętu[a]. 23 maja kolejny A-4B został zestrzelony przez Sea Wolf fregaty „Broadsword” lub naziemny system Rapier[1].

Uwagi

  1. Zestrzelenie Daggera 21 maja przez pocisk Sea Wolf fregaty „Broadsword” według Christopher Chant: Air War in the Falklands 1982. Osprey Publishing, 2001, s. 62, 91, seria: Osprey Combat Aircraft. 28. ISBN 1-84176-293-8. (ang.), jednakże według A fully illustrated guide to Naval Surface-to-Air Missiles. „War Machine”. vol. 6 (64), s. 1268, 1984 (ang.).  analizy wskazują na Sea Cat z fregat „Argonaut” lub „Plymouth”

Przypisy

  1. a b c d e f g h i A fully illustrated guide to Naval Surface-to-Air Missiles. „War Machine”. vol. 6 (64). s. 1266-1268 (ang.). 

Bibliografia

  • Bernard Blake, Jane's Weapon Systems 1988-1989, Nineteenth Edition, 6004.231, Alexandria, Wirginia, USA, Jane's Information Group Inc., 1988, ISBN 0-7106-0855-1.
  • Sea Wolf GWS-25, GWS-26 and GWS-27 (ang.)
  • A fully illustrated guide to Naval Surface-to-Air Missiles. „War Machine”. vol. 6 (64), s. 1265-1266, 1984. Londyn: Orbis Publishing (ang.). 

Media użyte na tej stronie

Sea Wolf.png
Autor: Emoscopes at en.wikipedia, Licencja: CC BY 2.5
Illustration of a Sea Wolf missile
Sea Wolf Missile - Port Adelaide Museum.JPG
Autor: Peripitus, Licencja: CC-BY-SA-3.0
A Sea Wolf surface-to-air missile on display at the South Australian Aviation Museum, Port Adelaide