Stanisław Bobak

Stanisław Bobak
Data i miejsce urodzenia12 marca 1956
Ząb, Polska
Data i miejsce śmierci12 listopada 2010
Zakopane, Polska
KlubWKS Legia Zakopane
Wzrost169 cm[1]
Debiut w PŚ30 grudnia 1979 w Oberstdorfie (101. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ1 stycznia 1980 w Garmisch-Partenkirchen (6. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ26 stycznia 1980 w Zakopanem
Rekord życiowy153,0 m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie (27 lutego 1981)[2]
Dorobek medalowy
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1979/1980

Stanisław Bobak (ur. 12 marca 1956 w Zębie, zm. 12 listopada 2010 w Zakopanem[3]) – polski skoczek narciarski, reprezentant Polski i klubu WKS Legia Zakopane, dwukrotny olimpijczyk, zdobywca trzeciego miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata sezonu 1979/1980.

Stanisław Bobak należał do światowej czołówki w narciarskich skokach przełomu lat 70. i 80. W wielu konkursach walczył z Hansem-Georgiem Aschenbachem czy Arminem Koglerem o czołowe lokaty[4]. Stawał na podium zawodów z cyklu Turnieju Czterech Skoczni i zawodów Pucharu Świata. Wziął też udział w dwóch igrzyskach olimpijskich. Osiem razy zdobył mistrzostwo Polski[5]. W swojej karierze oddał ponad 10 tysięcy skoków[6].

Styl skoku i sprzęt

Stanisław Bobak odbijał się szybko, wychodził z progu z podniesioną klatką piersiową, jednocześnie blokując staw skokowy i biodrowy. W czasie skoku usztywniał sylwetkę, nie lubił wiatru z tyłu[7]. Pierwsze narty Bobaka, dwurowkowe, pochodziły z wytwórni w Szaflarach. Następnie skakał na niemieckich skokówkach Poppa, a w Pucharze Świata startował na sprzęcie marki Kneissel i Elana[7]. Buty robione były w Krośnie[4].

Przebieg kariery

Wielka Krokiew, skocznia, na której Bobak zdobywał medale mistrzostw Polski i zwyciężył w zawodach Pucharu Świata

Lata juniorskie

Pierwsze występy Bobak zanotował w kategorii juniorów młodszych[7], podobnie jak jego starszy brat, Tadeusz[4]. Pierwszym trenerem skoczka był Jan Furman. Następnie szkolili go kolejno Janusz Fortecki, Lech Nadarkiewicz i Tadeusz Kołder.

W marcu 1966, jako dziesięciolatek, wystąpił w zawodach „O Odznakę 1000-lecia” w Witowie, plasując się na przedostatnim, 33. miejscu[8]. Rok później był 29. w klasyfikacyjnym konkursie juniorów w Zakopanem[9] i 39. w juniorskich mistrzostwach tego miasta[10]. 3 stycznia 1968 był trzynasty w konkursie klasyfikacyjnym juniorów na Maleńkiej Krokwi[11]. W lutym 1968 zajął osiemnaste miejsce na mistrzostwach Polski juniorów A w Rabce[12]. W marcu brał udział w meczu pomiędzy Tatrzańskim Okręgowym Związkiem Narciarskim a klubem S.C. Motor z Niemiec Wschodnich, a w kwietniu w zawodach między Krakowem a Zakopanem[13].

W styczniu 1969 zajął miejsca 15. i 16. w rozgrywanych w Kowańcu Mistrzostwach Podokręgu Podhalańskiego w kategorii chłopców młodszych[14][15]. W konkursie z okazji XXIV rocznicy wyzwolenia Zakopanego był ósmy wśród młodzików[16]. W lutym stanął na podium Mistrzostw Juniorów Tatrzańskiego Okręgowego Związku Narciarskiego w kategorii chłopców młodszych. Po skokach na odległość 25 m, 24 m i 25 m zajął trzecie miejsce[17]. W rozegranym w marcu konkursie o tej samej randze, jednak w kategorii Junior B był 13[18]. Również w marcu, w zawodach o Puchar Przewodniczącego MKKF Zakopane w Bukowinie uplasował się na 28. pozycji[19]

W rozegranych 4 stycznia mistrzostwach TOZN w Zakopanem zajął szóste miejsce w grupie A[20]. Kilka dni później zwyciężył w kategorii chłopców młodszych, po skokach na 25,5 m i 24,5 m[21]. Natomiast w zawodach grupy B na większym obiekcie był 17[22]. 24 stycznia, w konkursie z okazji setnej rocznicy urodzin Włodzimierza Lenina zajął dwunaste miejsce[23]. Pod koniec lutego w konkursach Narciarskich Mistrzostw PZN młodzików zajął czwartą i piątą lokatę[24][25].

W wieku 16 lat zdobył mistrzostwo Polski juniorów, wziął też udział w mistrzostwach Europy[26], kiedy to w Tarvisio uplasował się na 34. miejscu[27]. 20 lutego 1972 zadebiutował w seniorskich mistrzostwach Polski, rozgrywanych w Zakopanem. Po pierwszej serii był trzeci. Drugi skok, oddany na odległość 108 m, zakończył podpórką[6].

31 grudnia 1972 w 21. Turnieju Czterech Skoczni znalazł się na 36. pozycji w Oberstdorfie[28], dzień później zajął 29. miejsce, ex aequo z Berndem Zapfem, w Garmisch-Partenkirchen[29]. W Innsbrucku i Bischofshofen uplasował się na 31. miejscu, tym samym co w końcowej klasyfikacji generalnej swojego debiutanckiego turnieju[30]. Na początku lutego 1973 w mistrzostwach Polski zajął siódme miejsce na dużej skoczni w Wiśle[31]. W marcu na mistrzostwach Europy juniorów w radzieckim Toksowie był 21[27].

Rok później zajął 82. miejsce w klasyfikacji generalnej TCS[32], plasując się na 27. miejscu w Ga-Pa[33], 64. w Innsbrucku[34] i 68. w Bischofshofen[35].

W 1974 zdobył swój pierwszy medal mistrzostw Polski seniorów, zwyciężając w zawodach na dużej skoczni[5]. Oddał skoki na 97 m i 107 m. Natomiast na normalnym obiekcie był czwarty, tracąc 2,4 pkt do brązowego medalu[36]. Wziął udział w seniorskich mistrzostwach świata 1974 w Falun[37]. 16 lutego rozegrano konkurs na normalnej skoczni. Po skokach na 75,5 m i 73 m uplasował się na 45. miejscu. Tydzień później na dużej skoczni uzyskał odległości 87,5 m i 81 m, a sklasyfikowano go na 32. miejscu. Na mistrzostwach Europy juniorów w Autrans był szesnasty[27]. Pod koniec kwietnia Bobak wziął udział w trzech silnie obsadzonych konkursach na obiekcie Paula Asserleitnera w Bischofshofen, za każdym razem kończąc rywalizację w czołówce[38].

1974/1975

Podczas inauguracji 23. Turnieju Czterech Skoczni polski skoczek zajął drugie miejsce w Oberstdorfie, po oddaniu skoków na 96 m i 95 m[39]. W Ga-Pa uplasował się na 18. pozycji[40]. W Innsbrucku dwukrotnie skoczył na odległość 96 m i zajął szóste miejsce[41]. Po tym konkursie Polak zajmował w klasyfikacji TCS czwarte miejsce ze stratą 4,6 pkt. do trzeciego Rainera Schmidta. W Bischofshofen w jednym ze skoków treningowych uzyskał 107 metrów z upadkiem przy lądowaniu (rekord skoczni wynosił wtedy 106 m)[38]. Po pierwszej serii konkursowej Polak zbliżył się do niemieckiego zawodnika na dystans 1,1 pkt. (skoczyli odpowiednio 90,5 m oraz 87 m). W finale Bobak wylądował na 108 metrze skoczni, co było zdecydowanie najdłuższą odległością dnia i pozwoliłoby mu wygrać konkurs – skok był jednak za długi, w związku z tym lądował poza strefą bezpieczeństwa i wyraźnie podparł próbę[26]. Sklasyfikowano go przez to ostatecznie dopiero na 22. miejscu, Schmidt po przewróceniu się przy lądowaniu na 105 m był 30. W klasyfikacji generalnej Bobak znalazł się na piątej pozycji.

9 lutego 1975 podczas konkursu MP na Wielkiej Krokwi skoczył w pierwszej serii 108,5, a w drugiej pobił rekord obiektu, lądując na 115,5 m, dzięki czemu został mistrzem Polski[42]. Na skoczni normalnej zdobył srebrny medal, po skokach na 80 m i 79,5 m[43].

Wcześniej Bobak zwyciężył w styczniowych zawodach Pucharu Beskidów[6] na skoczni w Wiśle. W jednej z serii uzyskał 99 m, bijąc o sześć metrów dotychczasowy rekord obiektu Rudolfa Höhnla. Prezentowana przez skoczka z Zębu odwaga podczas dalekich skoków była u obserwatorów powodem podziwu, ale i zaniepokojenia, przypominano historię słynącego z brawury Zdzisława Hryniewieckiego, którego karierę zakończył tragiczny upadek[38]. Podczas Zimowej Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych 1975 w Kawgołewie skoczek zdobył brązowy medal, po skoku na 70 m. Miał możliwość zaprezentowania się na niej, ponieważ był żołnierzem kraju socjalistycznego (ze stopniem podoficera sł. st.)[44]

1975/1976

14 września Bobak wystąpił w igelitowych zawodach Grand Prix Frenštátu pod Radhoštěm. Zajął w nich czwarte miejsce[27] Polak zajął 6. miejsce w klasyfikacji 24. Turnieju Czterech Skoczni. Ulokował się na 5. lokacie w Oberstdorfie, 22. w Garmisch-Partenkirchen i 15. w Innsbrucku[45]. Natomiast w Bischofshofen stanął na drugim stopniu podium, skacząc na odległość 97,5 m i 100,5 m[27].

7 lutego 1976 uplasował się na 28. pozycji w konkursie na skoczni normalnej podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku[1], po skokach na 74 m i 75 m[46]. Zawody na skoczni dużej zakończył na 37. lokacie[1] ze skokami na odległość 81 m oraz 81,5 m[47]. Bobak na olimpiadzie nie posiadał nowych kombinezonów, zmieniających opór powietrza, z których korzystali wówczas Austriacy[45].

W dniach 20-21 lutego wystąpił na mistrzostwach Polski w Zakopanem. Na normalnej skoczni uzyskał swój trzeci złoty medal, osiągając 79 m i 75,5 m. Na większym obiekcie oddał próby na odległość 103,5 m i 102,5 m i został wicemistrzem[48].

1976–1979

12 września 1976 Bobak ponownie wystartował w Grand Prix Frenštátu, tym razem zajmując 32. miejsce[27]. W 1977 doznał kontuzji łękotki[44], startował jednak nadal. 25. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 20. pozycji w klasyfikacji generalnej[49]. W Oberstdorfie zajął 11. miejsce[50], w Ga-Pa 28[51]. W Innsbrucku skoczył 85 m w pierwszej serii i 92,5 m w drugiej, zajmując 13. pozycję[52]. W Bischofshofen był 29[53]. Na lutowych Mistrzostwach Polski 1977 zdobył srebro na skoczni normalnej w Szczyrku, przegrywając z Januszem Walusiem o 1,9 pkt, oraz złoto na skoczni dużej w Wiśle[54]

W kolejnej edycji zawodów we Frenštácie ponownie uplasował się na czwartym miejscu. Bobak wystąpił na Mistrzostwach Świata 1978 w Lahti. Na normalnym obiekcie dwukrotnie osiągnął 79. metr i zajął 22. miejsce. Na dużym natomiast uplasował się o jedną lokatę niżej, z odległościami 102 m i 99 m[27]. W marcu na Mistrzostwach Polski 1978 w Zakopanem zdobył złoto na Średniej Krokwi po dwóch skokach na 79,5 m, natomiast na większym obiekcie był szósty[55], po raz pierwszy od czterech lat kończąc konkurs MP bez medalu.

W 27. Turnieju Czterech Skoczni na przełomie 1978 i 1979 zajął 19. miejsce w Oberstdorfie, 10. w Ga-Pa, 27. w Innsbrucku i 22. w Bischofshofen. W klasyfikacji generalnej był 21. W lutym 1979 odbyła się próba przedolimpijska w Lake Placid. Na normalnym obiekcie Bobak uzyskał 83 m i 81,5 m i zajął szóste miejsce. Na dużej skoczni był dwunasty, po skokach na 104 m i 103,5 m[27]. Został powołany do marcowych MŚ w Lotach 1979 w jugosłowiańskiej Planicy. Po pierwszym dniu zawodów był czternasty. Ostatecznie zakończył konkurs na 21. miejscu. Kilka dni później odbyły się zawody o Puchar Tatr w Szczyrbskim Jeziorze. Był tam siódmy i dziesiąty. Na przełomie marca i kwietnia rozegrano zawody we wschodnioniemieckim Oberwiesenthal – uzyskał tam dziewiątą i siódmą lokatę[27]. Na zakopiańskich Mistrzostwach Polski 1979 zdobył złoto na normalnej skoczni, z przewagą ponad 17 pkt nad Stanisławem Kawulokiem (jako jedyny w czołówce pokonał granicę 80. metra). Na dużej skoczni przegrał jedynie z Piotrem Fijasem[56].

Na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych 1979 w Zakopanem zdobył srebrny medal na normalnej skoczni i brązowy na dużej[44].

1979/1980

W sezonie 1979/1980 odbyła się pierwsza edycja Pucharu Świata. Bobak rozpoczął ją od udziału w TCS – w Oberstdorfie znalazł się poza pierwszą setką[57]. W Ga-Pa był szósty po oddaniu skoków na 95 m i 96 m[58], w Innsbrucku skoczył 99 m i 93,5 m, za co sklasyfikowano go na 20. pozycji[59], a w Bischofshofen uplasował się na 13. miejscu, dzięki skokom na 93,5 m i 94 m[60]. Po Turnieju Bobak triumfował w czechosłowackim Turnieju Bohemii[44].

26 stycznia 1980 na Średniej Krokwi w Zakopanem wygrał swój pierwszy i jedyny konkurs Pucharu Świata. Skoczył wówczas 81,5 m i 82 m[61]. Konkurs odbywał się w bardzo trudnych warunkach atmosferycznych. Padał mocny śnieg, a serie kilkakrotnie przerywano i powtarzano[62] (w pierwotnym konkursie, który został anulowany, zajął trzecie miejsce[63]). Dzień później także stanął na podium, na Wielkiej Krokwi zajmując 2. miejsce, za swoim zespołowym kolegą Piotrem Fijasem – tym razem skakał na odległość 114,5 m i 110 m. 9 lutego we francuskim Saint-Nizier zajął trzecie miejsce, po skokach na 96 m i 101 m. Następnego dnia był dziesiąty[27]. Za swoje sukcesy nie otrzymał nagrody finansowej, mimo przesłania jej przez FIS do Polskiego Związku Narciarskiego[64].

Podczas mistrzostw Polski Bobak na normalnej skoczni w Szczyrku zdobył srebrny medal, przegrywając z Fijasem po skokach na 77,5 m i 84,5 m, natomiast na dużym obiekcie w Wiśle zdobył swój pierwszy brązowy medal tej imprezy[5][56].

W konkursie na normalnej skoczni na igrzyskach w Lake Placid w pierwszej serii Bobak skoczył 86 m i zajmował 4. miejsce. W drugiej miał szansę na medal, jednak wylądował na 82 m i zajął ostatecznie 10. miejsce[2][1]. Do srebrnego medalu zabrakło mu 7 punktów[4]. Na dużej skoczni znalazł się na 22. pozycji[1], skacząc 104 m i 97 m.

Po powrocie z Igrzysk po raz kolejny stanął na podium Pucharu Świata, tym razem na średnim stopniu, po zawodach lotów w norweskim Vikersund. W czterech seriach uzyskał kolejno: 140 m, 142 m, 148 m i 116 m[27]. W fińskim Lahti zajął szóste miejsce na normalnej skoczni z odległościami 82,5 m i 83 m i ósme na dużej, w jedynej serii uzyskując 106 m. W szwedzkim Falun był czternasty, a w Oslo siódmy[57]. Ostatnie starty w pierwszej edycji PŚ zanotował w Szczyrbskim Jeziorze. Był tam 14. i 20[27]. W ostatecznej klasyfikacji inauguracyjnego sezonu stanął na najniższym stopniu podium[65].

1980/1981

Heini-Klopfer-Skiflugschanze, gdzie Bobak osiągnął swój rekord osobisty – 153 m

We wrześniu 1980 Bobak zajął 20. miejsce w Grand Prix Frenštátu.

W tym sezonie Bobak zmagający się z coraz silniejszymi bólami kręgosłupa, utrudniającymi przyjmowanie na rozbiegu pozycji najazdowej zajął 52. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Udział w nim rozpoczął od 15. miejsca w Oberstdorfie[65]. W pozostałych konkursach 29. Turnieju Czterech Skoczni nie punktował – w Ga-Pa uplasował się na 16. miejscu, w Innsbrucku na 37., a w Bischofshofen na 43. W klasyfikacji generalnej zawodów zajął 21. miejsce[66]. W kolejnym konkursie z cyklu PŚ, w Harrachovie, był szesnasty. W Libercu sklasyfikowano go dwa miejsca wyżej[27]. Oba czeskie konkursy rozgrywano w ramach Turnieju Bohemii[67]. Tydzień później wystartował w dwóch konkursach Pucharu Europy – w Chamonix i Le Brassaus, zwyciężając obydwa[27]. W konkursie PŚ w Sankt Moritz był 24., a w Gstaad uplasował się o jedną pozycję wyżej. W Engelbergu natomiast jedyny raz w tamtym sezonie dostał się do pierwszej dziesiątki zawodów (był ósmy, po skokach na 109 m i 110,5 m[27]).

Na mistrzostwach świata w lotach zajął 18. miejsce, uzyskując na Heini-Klopfer-Skiflugschanze odległość 153 metrów, co było jego rekordem osobistym[2]. Nie punktował w następnych konkursach Pucharu Świata – zajął 20. i 24. miejsce w Lahti oraz 26. w Falun. Kolejne punkty zdobył w końcówce sezonu – został sklasyfikowany na piętnastej pozycji w Oslo i na dwudziestej oraz trzynastej w Planicy[27][57]. W klasyfikacji generalnej był 52[65]. Na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych w 1981 w Borowiczach zdobył brązowy medal[44]. Na swoich ostatnich Mistrzostwach Polski w 1981 odzyskał tytuł mistrzowski na obu skoczniach[5].

Po zakończeniu kariery

Po sezonie 1980/81 zakończył karierę sportową. Na skutek intensywnych treningów wybił sobie czwarty i piąty kręg, dodatkowo cierpiał na ucisk lędźwiowego odcinka kręgosłupa, co powodowało promieniujący ból na odcinku całej nogi. Leczono go w Piekarach Śląskich, ale nie wykonano na nim operacji, gdyż była zbyt ryzykowna[68]. Skoczkiem zainteresowała się fundacja Gloria Victis; w 1983 zorganizowano w Nowym Targu mecz, z którego dochody przekazano Bobakowi. Później zamieszkał w Zębie razem z żoną Stanisławą i dziećmi: Haliną, Małgorzatą i Andrzejem (również skoczkiem narciarskim)[69]. Renta Bobaka wynosiła 500 zł, więc w 2005 wyjechał w celach zarobkowych do Francji, gdzie zachorował ciężko. 11 czerwca przeszedł operację, następnie przez kilka dni był nieprzytomny, po czym został przewieziony do Polski, gdzie trafił do szpitala w Zakopanem, a następnie na Oddział Kliniczny Żywienia i Chirurgii w Warszawie. Nie mógł jeść, leżał podłączony do kroplówki, prawdopodobnie cierpiał na wielopoziomową niedrożność jelit lub niedokrwienie jelit[68]. Po długiej chorobie zmarł 12 listopada 2010 w szpitalu w Zakopanem. Pochowano go na cmentarzu w jego rodzinnym Zębie[4]. Na pogrzeb przyszło kilkaset osób[70].

Odszedł jeden z najwybitniejszych polskich skoczków narciarskich, wielki talent, dobry człowiek. Byłem z nim w grupie i mogę śmiało mówić, że dobrze go znałem. Spędziliśmy przecież razem pół życia. W sporcie się nie poddawał, chorobie, niestety, musiał się poddać.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

1976 Austria Innsbruck (Austria)28. miejsce (normalna skocznia K-70), 37. miejsce (duża skocznia K-90)
1980 Stany Zjednoczone Lake Placid (USA)10. miejsce (normalna skocznia K-70), 22. miejsce (duża skocznia K-90)

Starty S. Bobaka na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
28.7 lutego1976Austria SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-84indywid.74 m75 m211,0 pkt.41,0 pkt.Hans-Georg Aschenbach
37.15 lutego1976Austria InnsbruckBergiselK-104indywid.81 m81,5 m168 pkt.66,8 pkt.Karl Schnabl
10.17 lutego1980Stany Zjednoczone Lake PlacidMacKenzie Intervale K90K-86indywid.86 m82 m242,2 pkt.22,1 pkt.Toni Innauer
22.23 lutego1980Stany Zjednoczone Lake PlacidMacKenzie Intervale K120K-114indywid.104 m97 m214,8 pkt.56,2 pkt.Jouko Törmänen

Mistrzostwa świata

  • Indywidualnie
1974 Szwecja Falun45. miejsce (K-70), 32. miejsce (K-90)
1978 Finlandia Lahti22. miejsce (K-70), 23. miejsce (K-90)

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

  • Indywidualnie
1979 Planica22. miejsce
1981 Oberstdorf18. miejsce

Mistrzostwa Europy juniorów

  • Indywidualnie
1972 Włochy Tarvisio34. miejsce
1973 Toksowo21. miejsce
1974 Francja Autrans16. miejsce

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1979/19803.[65]
1980/198146.

Zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Nota
1.26 stycznia1980 ZakopaneŚrednia KrokiewK-8281,5 m82,0 m260,7 pkt.

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejscerazem
1979/19801214
1980/1981
suma1214

Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Skok 3Skok 4NotaLok.StrataZwycięzca
1.26 stycznia1980 ZakopaneŚrednia KrokiewK-8281,5 m82,0 m260,7 pkt.1.
2.27 stycznia1980 ZakopaneWielka KrokiewK-115114,5 m110,0 m254,3 pkt.2.0,3 pkt.Piotr Fijas
3.9 lutego1980Francja Saint-NizierDauphineK-11296,0 m101,0 m216,5 pkt.3.5,7 pkt.Piotr Fijas
4.29 lutego – 2 marca1980Norwegia VikersundVikersundbakkenK-155140,0 m142,0 m148,0 m116,0 m737,5 pkt.2.15,5 pkt.Per Bergerud

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 1979/1980
Cortina d’AmpezzoOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenSapporoSapporoThunder BayThunder BayZakopaneZakopaneSaint-NizierSaint-NizierSankt MoritzGstaadEngelbergVikersundLahtiLahtiFalunOsloPlanicaPlanicaSzczyrbskie JezioroSzczyrbskie Jezioropunkty
-10162013----12310---268147--1420130
Sezon 1980/1981
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenHarrachovLiberecSankt MoritzGstaadEngelbergIronwoodIronwoodSapporoSapporoThunder BayThunder BayChamonixSaint NizierLahtiLahtiFalunOsloBærumPlanicaPlanicapunkty
15163743161424238--------20242615-201315
Legenda
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1972/197331.
1973/197482.
1974/19755.
1975/19766.
1976/197720.
1978/197921.
1979/198037.
1980/198121.

Miejsca na podium w konkursach TCS

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.29 grudnia1974 OberstdorfSchattenbergschanzeK-9096,0 m95,0210,9 pkt2.6,5 pktWilli Pürstl
2.6 stycznia1976Austria BischofshofenPaul-Ausserleitner-SchanzeK-9097,5 m100,5 m225,5 pkt2.10,7 pktToni Innauer

Miejsca w poszczególnych konkursach TCS

21. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
36293131
22. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
276468
23. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
218618
24. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
522152
25. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
11281329
27. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
19102722
28. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
10162013
29. Turniej Czterech Skoczni
OberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofen
15163743

Puchar Europy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1980/1981?

Zwycięstwa w konkursach Pucharu Europy

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Nota
1.16 stycznia1981Francja ChamonixTremplin aux BossonsK-9593,5 m90,5 m249,8 pkt
2.18 stycznia1981Szwajcaria Le BrassusTremplin de la ChirurgienneK-10496 m103 m243,5 pkt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Europy

Sezon 1980/1981
Sankt MoritzMariborTarvisioVillachChamonixLe BrassusSeefeldLa MolinaTravnikSchönwaldTitisee-NeustadtSzczyrbskie JezioroSzczyrbskie JezioroBischofshofenBischofshofenpunkty
----11---------50
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub brak danych

Sukcesy krajowe

  • Mistrz Polski juniorów[26]

Mistrzostwa Polski seniorów

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaRozmiarSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
?[a]20 lutego1972ZakopaneWielka Krokiewduża?108,0 m[b]??Wojciech Fortuna
7.4 lutego1973WisłaMalinkaduża75,5 m81,0 m188,9 pkt25,0 pktCzesław Janik
4.31 stycznia1974ZakopaneŚrednia Krokiewnormalna76,0 m75,5 m237,1 pkt15,4 pktAdam Krzysztofiak
1.Gold medal with cup.svg3 lutego1974ZakopaneWielka Krokiewduża97,0 m107,0 m223,1 pkt--
2.Silver medal with cup.svg5 lutego1975SzczyrkSkalitenormalna80,0 m79,5 m233,6 pkt6,7 pktAdam Krzysztofiak
1.Gold medal with cup.svg8 lutego1975ZakopaneWielka Krokiewduża108,0 m115,5 m259,1 pkt--
1.Gold medal with cup.svg20 lutego1976ZakopaneŚrednia Krokiewnormalna79,0 m75,5 m235,8 pkt--
2.Silver medal with cup.svg21 lutego1976ZakopaneWielka Krokiewduża103,5 m102,5 m225,9 pkt7,4 pktMarek Pach
2.Silver medal with cup.svg3 lutego1977SzczyrkSkalitenormalna77,0 m80,5 m232,4 pkt1,9 pktJanusz Waluś
1.Gold medal with cup.svg5 lutego1977WisłaMalinkaduża96,0 m90,5 m242,9 pkt--
1.Gold medal with cup.svg3 marca1978ZakopaneŚrednia Krokiewnormalna79,5 m79,5 m249,5 pkt--
6.4 marca1978ZakopaneŚrednia Krokiewnormalna99,5 m97,0 m208,6 pkt34,9 pktKazimierz Długopolski
1.Gold medal with cup.svg24 stycznia1979ZakopaneŚrednia Krokiewnormalna81,5 m80,5 m258,8 pkt--
2.Silver medal with cup.svg6 marca1979ZakopaneWielka Krokiewduża105,0 m106,0 m238,9 pkt17,7 pktPiotr Fijas
2.Silver medal with cup.svg2 lutego1980SzczyrkSkalitenormalna77,5 m84,5 m235,6 pkt9,0 pktPiotr Fijas
3.Bronze medal with cup.svg3 lutego1980WisłaMalinkaduża90,0 m86,0 m221,3 pkt8,6 pktStanisław Pawlusiak
1.Gold medal with cup.svg7 lutego1981ZakopaneŚrednia Krokiewnormalna78,5 m78,5 m245,2 pkt--
1.Gold medal with cup.svg8 lutego1981ZakopaneWielka Krokiewnormalna110,5 m107,5 m244,7 pkt--

Inne osiągnięcia

  • Zimowa Spartakiada 1975 w Kawgołowie – brązowy medal
  • Zimowa Spartakiada 1979 w Zakopanem – srebrny medal i brązowy medal
  • Turniej Bohemii 1980 – złoty medal
  • Zimowa Spartakiada 1981 w Borowiczach – brązowy medal[44]

Uwagi

  1. Poniżej ósmego miejsca
  2. Skok zakończony upadkiem

Przypisy

  1. a b c d e Stanisław Bobak (pol.). Sports-reference.com. [dostęp 17 sierpnia 2011].
  2. a b c Szatkowski 2003 ↓, s. 4.
  3. Zmarł Stanisław Bobak, Sport.pl [dostęp 2016-07-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-22] (pol.).
  4. a b c d e f Paweł Pełka: Przeskakiwał największe skocznie świata. TygodnikPodhalański.pl, 2010-12-25. [dostęp 2011-05-30].
  5. a b c d Wyniki Mistrzostw Polski - 1920-2002. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-22].
  6. a b c Galeria sław cz. 2 Stanisław Bobak (Polska). Skokinarciarskie.com.pl. [dostęp 2011-05-30].
  7. a b c Szatkowski 2003 ↓, s. 1.
  8. Witów 1966.03.27 od 1000 Jun A,B (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  9. Zakopane 1967.01.02 kks Jun A (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  10. Zakopane 1967.01.29 MiZak Jun A (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  11. Zakopane 1968.01.03 kks Jun A (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  12. Rabka 1968.02.19 Ml MP Jun A (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  13. Bobak Stanisław 1956 WKS Zakopane: Konkursy krajowe (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2016-07-03].
  14. Kowaniec 1969.01.19 MiPod chmł (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  15. Kowaniec 1969.01.25 MiPod chmł (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  16. Zakopane 1969.01.25 RoZa Młodzik (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  17. Zakopane 1969.02.01 MiOT chł mł (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  18. Zakopane 1969.03.27 MiOT Jun B (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  19. Bukowina Tat 1969.03.23 PPMMMF Jun A (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13].
  20. Zakopane 1970.01.04 MiOT grupa A (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16].
  21. Zakopane 1970.01.11 MiOT chł mł (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16].
  22. Zakopane 1970.01.21 MiOT Grupa B (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16].
  23. Zakopane 1970.01.24 KSRoWyZa Mło, gr A (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16].
  24. Nowy Targ 1970.02.24 NMPZN chł mł (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16].
  25. Nowy Targ 1970.02.25 NMPZN chł mł (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16].
  26. a b c Szatkowski 2003 ↓, s. 2.
  27. a b c d e f g h i j k l m n o p BOBAK Stanislaw 1956.03.12 POL. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2014-04-02].
  28. Skoki narciarskie - Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  29. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  30. Turniej Czterech Skoczni 1972/1973 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  31. Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 52.
  32. Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  33. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  34. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  35. Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  36. Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 53-54.
  37. Miejsca reprezentantów Polski w konkursach skoków narciarskich na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym 1925-2011. Skijumping.pl. [dostęp 2013-02-19].
  38. a b c Adrian Dworakowski: "Przegrał jak kozak!" - jak Stanisław Bobak walczył o podium TCS. skijumping.pl, 2020-12-25. [dostęp 2020-12-25].
  39. Skoki narciarskie - Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  40. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  41. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  42. Wojciech Szatkowski: Mistrzostwa Polski w Skokach 1920-2003 (pol.). Skijumping.pl. s. 2. [dostęp 2011-05-22].
  43. Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 55.
  44. a b c d e f Polski Komitet Olimpijski: Stanisław Bobak – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl. [dostęp 2016-07-03].
  45. a b Szatkowski 2003 ↓, s. 3.
  46. Innsbruck / Seefeld, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  47. Innsbruck / Seefeld, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  48. Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 56.
  49. Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  50. Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  51. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  52. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  53. Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
  54. Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 57.
  55. Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 59.
  56. a b Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 60.
  57. a b c BOBAK Stanislaw. FIS-Ski resultats. [dostęp 2011-05-23].
  58. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
  59. Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
  60. Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
  61. 79/80 FIS WORLD CUP - 10th World Cup Competition. skijumping.pl. [dostęp 2011-08-18].
  62. Tomasz Kalemba: PŚ w Zakopanem - tu dzieją się rzeczy niesamowite (pol.). Onet.pl, 2012-01-19. [dostęp 2012-01-19].
  63. Adam Bucholz: Zwycięska premiera - Zakopane 1980 (pol.). Skijumping.pl, 2014-11-10. [dostęp 2014-11-12].
  64. Szatkowski 2003 ↓, s. 5.
  65. a b c d World Cup: Standings on BOBAK Stanislaw. FIS-Ski - biographie. [dostęp 2011-05-31].
  66. Turniej Czterech Skoczni 1980/1981. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-30].
  67. Leszek Błażyński: Bohemia Tour chce być jak Turniej Czterech Skoczni (pol.). Sports.pl, 2010-12-08. [dostęp 2011-05-25].
  68. a b Janusz Pindera. W domu ból jest mniejszy. „Rzeczpospolita”, 2005-12-24. Presspublica. 
  69. Szatkowski 2003 ↓, s. 6.
  70. PAP: Podhale pożegnało Stanisława Bobaka (pol.). SportoweFakty.pl, 2011-11-16. [dostęp 2011-06-16].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Flag of Poland (1928–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Gold medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Złoty medal z pucharem.
Propozycja DA.svg
Autor: M.Komorniczak, Licencja: CC BY 3.0
Propozycja dla Dobry Artykuł dla PL.WIKI
Skocznia narciarska-ok1962.jpg
Autor: Julo, Licencja: CC BY-SA 1.0
Skocznia narciarska Wielka Krokiew w Zakopanem. Pierwsza połowa lat 60. XX wieku
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
Flag of SFR Yugoslavia.svg
Flag of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (1946-1992).
The design (blazon) is defined in Article 4 of the Constitution for the Republic of Yugoslavia (1946). [1]
Bronze medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Brązowy medal z pucharem.
Flag of Japan (bordered).svg
Flag of Japan (bordered, unrounded corners)
Silver medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Srebrny medal z pucharem.
Heini Klopfer Schanze Worldchampionships 2008.JPG
Autor: Jeses, Licencja: CC BY-SA 3.0
Heini Klopfer Skiflugschanze (Oberstdorf, Germany) during the 2008 Ski Flying World Championships
Civil Ensign of Switzerland.svg
Flag of Switzerland at sea
FIS Crystal Globe.svg
Autor: Staszek Szybki Jest, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kryształowa Kula FIS