Stanisław Ścibor-Bogusławski (wojskowy)

Stanisław Ścibor-Bogusławski
Herb
Ostoja
kapitan 17 ppl
major 13 ppl
komendant 5 batalionu pow. sieradzkiego Gwardii Ruchomej
powstaniec listopadowy
RodzinaŚcibor-Bogusławscy
Data i miejsce urodzenia1784
Smaszków
Data i miejsce śmierci1859
Piegonisko
OjciecMaksymilian Bogusławski
MatkaFaustyna z Kiedrowskich h. Sas
Żona

Urszula Załuskowska
Franciszka Orłowska
Franciszka Rudnicka
Maria Miniszewska

Dzieci

Maria Agata,
Maria 1v. Gołkont, 2v. Stożkowska,
Zuzanna Ziembińska,
Waleria Leokadia,
Stanisława Konstancja,
Jan Nepomucen,
Konrad,
Makary,
Józef Wojciech

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari

Stanisław Ścibor-Bogusławski herbu Ostoja (ur. 1784 w Smaszkowie, zm. 1859 w Piegonisku) – uczestnik kampanii 1812-1813, kapitan w 17 pułku piechoty wojsk Księstwa Warszawskiego. Major w 13 pułku piechoty liniowej podczas powstania listopadowego. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari. Dziedzic dóbr Włocin, Grzymaczew i Stok, współwłaściciel Brończyna, dzierżawca Sędzimirowic.

Dwór w Brończynie

Syn Faustyny z Kiedrowskich h. Sas i Maksymiliana Bogusławskiego, towarzysza Kawalerii Narodowej, dziedzica dóbr Włocin i Smaszków. Wnuk Franciszka Ksawerego Bogusławskiego, konfederata barskiego. Brat Antoniny (żony Jana Walentego Opielińskiego, prezydenta m. Kalisza), Joanny, Wojciecha (męża Michaliny Przeuskiej, dziedziczki Pawłówka) i Pacyfika Nikodema (męża Józefy Czapskiej), rewizora Skarbu Narodowego. Czterokrotnie żonaty – mąż: 1. Urszuli Załuskowskiej, 2. Franciszki Orłowskiej, 3. Franciszki Rudnickiej i 4. Marii Miniszewskiej. Ojciec: Marii Agaty, Marii 1v. Gołkont, 2v. Stożkowskiej, Zuzanny Ziembińskiej, Walerii Leokadii, Stanisławy Konstancji, Jana Nepomucena (męża Pauliny Niemojowskiej), Konrada (urzędnika państwowego Królestwa Polskiego), Makarego i Józefa Wojciecha[1].

Stanisław Bogusławski służbę wojskową rozpoczął w szeregach wojsk pruskich. Następnie, 15 września 1809 roku wstąpił do 6 pułku piechoty galicyjsko-francuskiej[2] w randze porucznika. Wziął udział w kampanii 1812 roku. Dnia 21 stycznia 1813 roku awansował do stopnia kapitana[3]. Po reorganizacji Wojsk Polskich, dnia 2 lutego 1815 roku został wcielony do 2 pułku piechoty liniowej. Odznaczony został Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militar[4]. Stanisław Bogusławski, wziął czynny udział w powstaniu listopadowym. W dniu 9 stycznia 1831 roku pełnił funkcję komendanta 5 batalionu pow. sieradzkiego Gwardii Ruchomej[5]. Następnie wstąpił do 13 pułku piechoty w randze majora, co miało miejsce dnia 5 lutego 1831 roku[3]. Bogusławski brał udział, w dniach 6-7 września 1831 roku, w krwawej obronie Warszawy przed wojskami feldmarszałka Iwana Paskiewicza. Jego pułk wsławił się bohaterską obroną Rogatek Jerozolimskich[6]. 21 września tego roku Bogusławski został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari. Potem został przeniesiony do 10 pułku piechotyi[3]. Po upadku powstania nie kontynuował służby wojskowej[1].

Zobacz też

Przypisy

  1. a b R. Bogusławski, Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku, WTN, Wieluń 2020, s. 141-150.
  2. Pułk ten utworzony został kosztem ordynacji Zamojskich. W grudniu 1809 wszedł w skład armii Księstwa Warszawskiego jako 18 pułk piechoty, a następnie otrzymał numer 17.
  3. a b c R. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995, s. 223.
  4. Xsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódzców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymż roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych, Lwów 1881, s. 54.
  5. J. Staszewski, Organizacja siły zbrojnej i działania wojenne w województwie kaliskiem 1831 roku, [w:] „Roczniki Historyczne”, R. 6, s. 204.
  6. B. Gembarzewski, Materiały do historyi i działań pułków kaliskich w powstaniu listopadowem, [w:] „Ziemia Kaliska”, nr 8-9/1930, s. 242-243.

Bibliografia

  • A. Boniecki, Herbarz Polski, Warszawa 1889-1913.
  • R. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego t.1 s. 223, Warszawa 1995.
  • R. Bogusławski, Major Stanisław Bogusławski, żołnierz z Ziemi Sieradzkiej, "Na Sieradzkich Szlakach" 3-4/2006.
  • R. Bogusławski, Major Stanisław Bogusławski, żołnierz z Ziemi Sieradzkiej – uzupełnienie, "Na Sieradzkich Szlakach" 1/2007.
  • R. Bogusławski, Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku, WTN, Wieluń 2020.

Media użyte na tej stronie

POL COA Ostoja średniowieczna.svg
Autor: Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape ., Licencja: CC BY-SA 3.0
Zdjęcie dworu w Sędzimirowicach.jpg
Autor: Igo2004, Licencja: CC BY-SA 4.0
Zdjęcie dworu w Sędzimirowicach wykonane w 2007 roku
Dwór w Brończynie.jpg
Autor: Igo2004, Licencja: CC BY-SA 4.0
Dwór w Brończynie, przebudowany na cele placówki szkolnej. Zdjęcie z 2002 roku