Stefan Horngacher

Stefan Horngacher
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia20 września 1969
Wörgl
KlubSC Wörgl
Wzrost184 cm
Debiut w PŚ3 stycznia 1988, Innsbruck
(115. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ2 grudnia 1990, Lake Placid
(8. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ1 stycznia 1991, Ga-Pa
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ24 lutego 1991,
Tauplitz
Rekord życiowy203,5 m na Velikance w Planicy (17 marca 2001)[1][2]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
brązLillehammer 1994duża druż.
brązNagano 1998duża druż.
Mistrzostwa świata
złotoVal di Fiemme 1991duża druż.
złotoLahti 2001normalna druż.
brązFalun 1993duża druż.
brązRamsau 1999duża druż.
brązLahti 2001duża druż.
Inne nagrody
Puchar Świata w lotach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1990/1991
Letnie Grand Prix
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2001
Puchar Europy
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1988/1989
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Odznaka Zasługi I Klasy Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP

Stefan Horngacher (ur. 20 września 1969 w Wörgl) – austriacki skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski i pięciokrotny medalista mistrzostw świata. Po zakończeniu kariery został trenerem. Od 24 marca 2016 roku do 24 marca 2019 roku był trenerem reprezentacji Polski w skokach narciarskich. Od 3 kwietnia 2019 główny trener reprezentacji Niemiec w skokach narciarskich.

Kariera

W Pucharze Świata zadebiutował 3 stycznia 1988 podczas konkursu w Innsbrucku, gdzie zajął 115. miejsce. Trzy dni później w Bischofshofen uplasował się na 110. miejscu. Były to jego jedyne starty w sezonie 1987/1988, więc nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej. Rok później ponownie wystąpił w Innsbrucku i Bischofshofen, jednak nie wywalczył punktów (w obu przypadkach zajął miejsca w siódmej dziesiątce). W sezonie 1989/1990 po raz pierwszy pojawił się w zawodach PŚ poza Austrią. Nie zdołał jednak zdobyć punktów, a jego najlepszym miejscem była szesnasta pozycja w Innsbrucku (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata).

Przełom w jego karierze nastąpił w sezonie 1990/1991. W drugim konkursie sezonu, w Lake Placid zajął 8. miejsce, zdobywając pierwsze punkty w karierze. W klasyfikacji końcowej 39. edycji Turnieju Czterech Skoczni wywalczył piąte miejsce po tym jak zajął dziewiąte miejsce w Oberstdorfie, trzecie w Garmisch-Partenkirchen (pierwsze podium w karierze), szóste w Innsbrucku oraz piąte w Bischofshofen. W tym samym sezonie wziął udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme (1991). W indywidualnych startach był piąty na dużej skoczni (do medalowej pozycji zabrakło mu ok. 7 punktów), a na normalnym obiekcie zajął 22. miejsce. W konkursie drużynowym wspólnie z Heinzem Kuttinem, Ernstem Vettorim i Andreasem Felderem zdobył złoty medal. 24 lutego 1991 Horngacher odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając zawody na skoczni Kulm w Tauplitz. Łącznie pięciokrotnie stawał na podium w tym sezonie (1 zwycięstwo, 3 drugie miejsca i 1 trzecie), co dało mu czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Zajął też drugie miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1990/1991 Pucharu Świata w lotach.

Sezon 1991/1992 rozpoczął od zajęcia trzeciego miejsca w Thunder Bay (1 grudnia 1991). Punkty zdobył jeszcze następnego dnia, gdy był siódmy, później jednak osiągał coraz słabsze wyniki. W efekcie zajął 29. miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystąpił także na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie (1992), gdzie zajął 25. miejsce. W sezonie 1992/1993 w większości startów znajdował się w czołowej dziesiątce, choć tylko raz stanął na podium – 7 marca 1993 zajął drugie miejsce w Lahti, ustępując tylko Ivanowi Lunardiemu. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ósme miejsce. W lutym 1993 wziął udział w mistrzostwach świata w Falun, gdzie razem z Vettorim, Kuttinem oraz Andreasem Goldbergerem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach był dziewiąty na normalnym obiekcie, a na dużej skoczni zajął trzynaste miejsce.

Po tym sukcesie nastąpił jeden z najsłabszych okresów w karierze Horngachera. W sezonie 1993/1994 zdobywał punkty, jednak jego najlepszym wynikiem było dziesiąte miejsce. Mimo to znalazł się w austriackiej kadrze na igrzyska olimpijskie w Lillehammer w 1994, gdzie wraz z Kuttinem, Goldbergerem i Christianem Moserem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. W zawodach indywidualnych zajął dwunaste miejsce na normalnej skoczni oraz dziewiętnaste na dużej. W sezonie 1994/1995 w ogóle nie startował w zawodach PŚ. W sezonach 1995/1996 i 1996/1997 sporadycznie zdobywał punkty. Wystąpił jednak na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz (1996), gdzie zajął 29. miejsce oraz na mistrzostwach świata w Trondheim (1997), na których indywidualnie plasował się w połowie drugiej dziesiątki. Na norweskich mistrzostwach Austriacy w składzie: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl i Andreas Goldberger nie zdobyli medalu w konkursie drużynowym. Zajęli czwarte miejsce po przegranej walce o brązowy medal z Niemcami, do których stracili 4,7 punktu.

W sezonie 1997/1998 zajął 13. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Dwukrotnie stawał na podium: raz był drugi i raz trzeci, odpowiednio 20 i 21 grudnia 1997 w Engelbergu. Podczas 46. Turnieju Czterech Skoczni nie znalazł się w czołowej dziesiątce żadnego z konkursów, jednak uzyskane wyniki dały mu ósme miejsce w klasyfikacji końcowej. 25 stycznia 1998 na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie był osiemnasty. W tym samym sezonie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Nagano. W konkursach indywidualnych zajął miejsca 10. (skocznia normalna) i 60. (skocznia duża). W konkursie drużynowym był najsłabszym członkiem ekipy austriackiej, która zdobyła jednak brązowy medal.

W sezonie 1998/1999 odniósł swoje drugie i zarazem ostatnie zwycięstwo w PŚ (16 stycznia 1999 na Wielkiej Krokwi w Zakopanem). Oprócz tego jeszcze dwukrotnie stawał na podium, raz na drugim i raz na trzecim miejscu, co pozwoliło mu zająć ósme miejsce w klasyfikacji generalnej. Po tym jak był siedemnasty w Oberstdorfie, szósty w Ga-Pa, piąty w Innsbrucku i siódmy w Bischofshofen zajął siódme miejsce w 47. Turnieju Czterech Skoczni. W tym samym roku odbywały się także mistrzostwa świata w Ramsau, podczas których Horngacher był siódmy na normalnej skoczni, szesnasty na dużej, a razem z Widhölzlem, Höllwarthem i Reinhardem Schwarzenbergerem zdobył brązowy medal w drużynie. W sezonach 1999/2000 i 2000/2001 zajmował ósme miejsce w klasyfikacji generalnej, w obu przypadkach tylko raz zajmując miejsca na podium. Na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund (2000) zajął 21. miejsce. W poszczególnych konkursach 49. edycji Turnieju Czterech Skoczni był kolejno szósty, dziewiąty, dwunasty i ponownie szósty, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Miesiąc później odbyły się mistrzostwa świata w Lahti. Wspólnie z Goldbergerem, Höllwarthem i Wolfgangiem Loitzlem zdobył drużynowo dwa medale: brązowy na dużej skoczni oraz złoty na normalnej. W indywidualnych konkursach był czwarty na normalnej skoczni (walkę o brązowy medal przegrał z Höllwarthem) oraz piąty na dużej.

Latem 2001 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej ósmej edycji Letniego Grand Prix, ustępując tylko Adamowi Małyszowi i Goldbergerowi. W sezonie 2001/2002 wystartował w 21 indywidualnych konkursach Pucharu Świata i tylko raz nie zdobył punktów. Pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce. 24 stycznia 2002 w Hakubie po raz ostatni stanął na podium PŚ (2. miejsce). Igrzyska olimpijskie w Salt Lake City w lutym 2002 były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. Po pierwszej serii skoków na dużej skoczni zajmował dziewiąte miejsce. Udany skok w drugiej kolejce pozwolił mu przesunąć się na piąte miejsce. Na normalnej skoczni zajął 11. miejsce. W konkursie drużynowym Austriacy w składzie Andreas Widhölzl, Stefan Horngacher, Martin Höllwarth i Wolfgang Loitzl nie zdobyli medalu, przegrywając walkę z reprezentantami Słowenii o blisko 20 punktów. W klasyfikacji generalnej sezonu 2001/2002 zajął 12. miejsce. Ostatni oficjalny skok oddał 17 marca 2002 Oslo, gdzie zajął 27. miejsce. Łącznie w przeciągu kariery piętnaście razy stawał na podium zawodów PŚ, w tym dwa razy zwyciężył, osiem razy był drugi i pięć razy trzeci.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

1994 Norwegia Lillehammer19. miejsce (K-120), 12. miejsce (K-90)
1998 Japonia Nagano/Hakuba10. miejsce (K-90), 60. miejsce (K-120)
2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City11. miejsce (K-90), 5. miejsce (K-120)

Drużynowo

1994 Norwegia Lillehammerbrązowy medal[a]
1998 Japonia Nagano/Hakubabrązowy medal[b]
2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City4. miejsce[c]

Starty S. Horngachera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
19.20 lutego1994Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120indywid.107,5 m105,0 m181,5 pkt93,0 pktJens Weißflog
3.Bronze medal.svg23 lutego1994Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-120druż.[a]124,0 m120,5 m918,9 pkt (236,6 pkt)51,2 pktNiemcy
12.25 lutego1994Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-90indywid.94,5 m94,5 m242,5 pkt39,5 pktEspen Bredesen
10.11 lutego1998Japonia HakubaOlimpijskaK-90indywid.85,0 m84,5 m212,5 pkt22,0 pktJani Soininen
60.15 lutego1998Japonia HakubaOlimpijskaK-120indywid.84,0 m41,2 pkt231,1 pktKazuyoshi Funaki
3.Bronze medal.svg17 lutego1998Japonia HakubaOlimpijskaK-120druż.[b]104,5 m108,0 m881,5 pkt (176,5 pkt)51,5 pktJaponia
11.10 lutego2002Stany Zjednoczone Park CityUtah Olympic ParkK-90indywid.91,5 m93,5 m240,0 pkt29,0 pktSimon Ammann
5.13 lutego2002Stany Zjednoczone Park CityUtah Olympic ParkK-120indywid.125,0 m124,0 m247,2 pkt34,2 pktSimon Ammann
4.18 lutego2002Stany Zjednoczone Park CityUtah Olympic ParkK-120druż.[c]121,0 m115,5 m926,8 pkt (221,7 pkt)47,3 pktNiemcy

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

1991 Włochy Val di Fiemme/Predazzo5. miejsce (K-120), 22. miejsce (K-90)
1993 Szwecja Falun13. miejsce (K-115), 9. miejsce (K-90)
1997 Norwegia Trondheim19. miejsce (K-90), 14. miejsce (K-120)
1999 Austria Ramsau7. miejsce (K-120), 16. miejsce (K-90)
2001 Finlandia Lahti5. miejsce (K-116), 4. miejsce (K-90)

Drużynowo

1991 Włochy Val di Fiemme/Predazzozłoty medal[d]
1993 Szwecja Falunbrązowy medal[e]
1997 Norwegia Trondheim4. miejsce[f]
1999 Austria Ramsaubrązowy medal[g]
2001 Finlandia Lahtibrązowy medal (K-116)[h], złoty medal (K-90)[i]

Starty S. Horngachera na mistrzostwach świata – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
5.10 lutego1991Włochy PredazzoTrampolino Dal BenK-120indywid.111,5 m112,0 m203,4 pkt14,1 pktFranci Petek
1.FIS gold medal.png14 lutego1991Włochy PredazzoTrampolino Dal BenK-120druż.[d]101,5 m103,5 m567,6 pkt (167,5 pkt)
22.16 lutego1991Włochy PredazzoTrampolino Dal BenK-90indywid.77,5 m84,0 m186,9 pkt36,0 pktHeinz Kuttin
13.21 lutego1993Szwecja FalunLugnetK-115indywid.112,0 m97,5 m188,8 pkt52,6 pktEspen Bredesen
3.FIS bronze medal.png23 lutego1993Szwecja FalunLugnetK-115druż.[e]103,0 m102,0 m745,4 pkt (181,0 pkt)76,1 pktNorwegia
9.27 lutego1993Szwecja FalunLugnetK-90indywid.86,5 m84,5 m212,6 pkt25,2 pktMasahiko Harada
19.22 lutego1997Norwegia TrondheimGranåsenK-90indywid.93,5 m90,0 m236,0 pkt27,5 pktJanne Ahonen
4.27 lutego1997Norwegia TrondheimGranåsenK-120druż.[f]111,0 m109,5 m840,9 pkt (196,9 pkt)114,4 pktFinlandia
14.1 marca1997Norwegia TrondheimGranåsenK-120indywid.119,5 m112,0 m218,2 pkt33,9 pktMasahiko Harada
7.21 lutego1999Austria Bischofshofenim. Paula AusserleitneraK-120indywid.120,0 m123,5 m240,3 pkt23,1 pktMartin Schmitt
3.FIS bronze medal.png23 lutego1999Austria Bischofshofenim. Paula AusserleitneraK-120druż.[g]111,5 m97,5 m905,5 pkt (168,7 pkt)83,4 pktNiemcy
16.26 lutego1999Austria RamsauMattensprunganlageK-90indywid.98,0 m91,0 m221,0 pkt34,0 pktKazuyoshi Funaki
5.19 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-116indywid.114,5 m123,0 m238,9 pkt37,4 pktMartin Schmitt
4.23 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-90indywid.86,5 m89,0 m219,0 pkt27,0 pktAdam Małysz
3.FIS bronze medal.png24 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-116druż.[h]114,0 m117,5 m880,2 pkt (229,6 pkt)59,6 pktNiemcy
1.FIS gold medal.png25 lutego2001Finlandia LahtiSalpausselkäK-90druż.[i]92,0 m94,5 m953,5 pkt (237,0 pkt)

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

1992 Czechosłowacja Harrachov25. miejsce
1996 Austria Tauplitz29. miejsce
1998 Niemcy Oberstdorf18. miejsce
2000 Norwegia Vikersund21. miejsce

Starty S. Horngachera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KKonkursSkok 1Skok 2Skok 3Skok 4NotaStrataZwycięzca
25.22 marca1992Czechosłowacja HarrachovČerťákK-180indywid.135,0 m131,0 m120,0 m266,5 pkt126,0 pktNoriaki Kasai
29.10-11 lutego1996Austria TauplitzKulmK-185indywid.157,0 m173,0 m162,0 m159,0 m596,2 pkt141,9 pktAndreas Goldberger
18.24-25 stycznia1998Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185indywid.171,5 m179,0 m165,5 m169,5 m632,6 pkt143,8 pktKazuyoshi Funaki
21.14 lutego2000Norwegia VikersundVikersundbakkenK-185indywid.131,0 m161,0 m161,5 m[j]385,7 pkt151,2 pktSven Hannawald

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1987/1988niesklasyfikowany
1988/1989niesklasyfikowany
1989/1990niesklasyfikowany
1990/19914.
1991/199229.
1992/19938.
1993/199420.
1995/199635.
1996/199735.
1997/199813.
1998/19998.
1999/20008.
2000/20018.
2001/200212.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2NotaPrzypisy
1.24 lutego1991Austria Tauplitz/Bad MitterndorfKulmK-185181,0 m185,0 m358,0 pkt* Loty 1990/1991
2.16 stycznia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116118,5 m119,5 m233,3 pkt

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
1987/1988
1988/1989
1989/1990
1990/19911315
1991/199211
1992/199311
1993/1994
1995/1996
1996/1997
1997/1998112
1998/19991113
1999/200011
2000/200111
2001/200211
Suma28515

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.1 stycznia1991Niemcy Garmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-10792,5 m96,5 m186,5 pkt3.17,8 pktAndreas Felder i Jens Weißflog
2.24 lutego1991Austria Tauplitz/Bad MitterndorfKulmK-185181,0 m185,0 m358,0 pkt1.
3.3 marca1991Finlandia LahtiSalpausselkäK-114110,5 m107,5 m214,0 pkt2.0,9 pktAndreas Felder
4.17 marca1991Norwegia OsloHolmenkollbakkenK-105104,0 m104,0 m223,2 pkt2.10,4 pktErnst Vettori
5.24 marca1991 PlanicaVelikankaK-185173,0 m189,0 m354,5 pkt2.0,5 pktRalf Gebstedt
6.1 grudnia1991Kanada Thunder BayNormal ThunderK-9085,0 m89,5 m217,2 pkt3.36,1 pktToni Nieminen
7.7 marca1993Finlandia LahtiSalpausselkäK-114107,5 m109,0 m209,4 pkt2.15,3 pktIvan Lunardi
8.20 grudnia1997Szwajcaria EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120115,5 m112,5 m209,4 pkt2.7,8 pktAndreas Widhölzl
9.21 grudnia1997Szwajcaria EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120115,5 m123,5 m231,2 pkt3.5,6 pktMasahiko Harada
10.16 stycznia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116118,5 m119,5 m233,3 pkt1.
11.17 stycznia1999Polska ZakopaneWielka KrokiewK-116121,0 m116,5 m232,9 pkt3.25,5 pktJanne Ahonen
12.9 marca1999Norwegia TrondheimGranåsenK-120133,0 m127,5 m263,9 pkt2.6,1 pktNoriaki Kasai
13.26 lutego2000Stany Zjednoczone Iron MountainPine MountainK-120115,5 m127,5 m229,9 pkt3.40,9 pktMartin Schmitt
14.11 marca2001Norwegia OsloHolmenkollbakkenK-115120,0 m[j]120,5 pkt2.13,6 pktAdam Małysz
15.24 stycznia2002Japonia HakubaOlimpijskaK-120131,5 m123,0 m249,6 pkt2.23,2 pktAndreas Widhölzl

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Sezon 1987/1988
Thunder Bay K89Thunder Bay K120Lake Placid K114Lake Placid K86Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K109Bischofshofen K111Gallio K95Sankt Moritz K94Gstaad K88Engelberg K120Lahti K90Lahti K114Meldal K105Oslo K105Planica K92Planica K120punkty
1151100
Sezon 1988/1989
Thunder Bay K89Thunder Bay K120Lake Placid K114Lake Placid K86Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K109Bischofshofen K111Liberec K120Harrachov K120Oberhof K90Oberhof K90Chamonix K95Oslo K105Örnsköldsvik K82Harrachov K180Planica K92Planica K120punkty
6563430
Sezon 1989/1990
Thunder Bay K120Thunder Bay K90Lake Placid K114Lake Placid K86Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K109Bischofshofen K111Harrachov K120Liberec K115Zakopane K116Sankt Moritz K94Gstaad K88Engelberg K120Predazzo K90Predazzo K120Lahti K114Lahti K90Örnsköldsvik K82Solleftea K105Raufoss K90Planica K120Planica K120punkty
21342028163230260
Sezon 1990/1991
Lake Placid K86Lake Placid K114Thunder Bay K90Thunder Bay K120Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K109Bischofshofen K111Oberhof K120Tauplitz K185Tauplitz K185Lahti K90Lahti K114Bollnäs K90Falun K115Trondheim K120Oslo K105Planica K185Planica K185Szczyrbskie Jezioro K120punkty
46846141399365610162192830214213179
Sezon 1991/1992
Thunder Bay K90Thunder Bay K120Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K109Bischofshofen K120Predazzo K90Sankt Moritz K95Engelberg K120Oberstdorf K182Oberstdorf K182Lahti K90Lahti K114Örnsköldsvik K90Trondheim K120Trondheim K120Oslo K110MŚL – Harrachov K180Planica K120punkty
3730505858254424
Sezon 1992/1993
Falun K115Falun K115Ruhpolding K107Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Predazzo K120Tauplitz K185Tauplitz K185Lahti K90Lahti K114Lillehammer K120Oslo K110Planica K120punkty
651761222122853378
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica K92Planica K120Predazzo K120Courchevel K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Murau K120Liberec K120Liberec K120Sapporo K90Sapporo K115Lahti K90Örnsköldsvik K90MŚL – Planica K185Thunder Bay K90Thunder Bay K90punkty
1821142610qq141816433517321411-2242183
Sezon 1995/1996
Lillehammer K90Lillehammer K120Villach K90Planica K120Predazzo K90Chamonix K95Chamonix K95Oberhof K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K115Zakopane K116Zakopane K116MŚL – Tauplitz K185MŚL – Tauplitz K185Iron Mountain K120Iron Mountain K120Kuopio K92Lahti K90Lahti K114Harrachov K180Falun K90Oslo K110punkty
q271120q38q4024-19503017--141517312936492033--45134
Sezon 1996/1997
Lillehammer K120Lillehammer K120Ruka K120Ruka K120Harrachov K120Harrachov K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K120Hakuba K120Willingen K120Willingen K120Tauplitz K185Tauplitz K185Lahti K114Kuopio K92Falun K115Oslo K112Planica K185Planica K185punkty
12172141291641253045-----1524393638q20492719120
Sezon 1997/1998
Lillehammer K120Lillehammer K120Predazzo K120Villach K90Harrachov K90Engelberg K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Ramsau K90Zakopane K116Zakopane K116MŚL – Oberstdorf K185MŚL – Oberstdorf K185Sapporo K120Vikersund K175Vikersund K175Kuopio K120Lahti K116Lahti K116Falun K115Trondheim K120Oslo K112Planica K120Planica K120punkty
251044146231319151210449132715302581325391761221546
Sezon 1998/1999
Lillehammer K120Lillehammer K120Chamonix K95Chamonix K95Predazzo K120Oberhof K120Harrachov K120Harrachov K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Zakopane K116Zakopane K116Sapporo K120Sapporo K120Willingen K120Willingen K120Harrachov K120Kuopio K120Lahti K90Trondheim K120Falun K115Oslo K115Planica K185Planica K185Planica K185punkty
8421011165161017657111413--715-4202717231411813
Sezon 1999/2000
Kuopio K120Kuopio K120Predazzo K120Predazzo K120Villach K90Zakopane K116Zakopane K116Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K120Sapporo K120Hakuba K120Willingen K120Willingen K120Tauplitz K185Iron Mountain K120Iron Mountain K120Lahti K116Lahti K116Trondheim K120Oslo K115Planica K185punkty
420911151417102985537104715461136939162620624
Sezon 2000/2001
Kuopio K120Kuopio K120Kuopio K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K108Bischofshofen K120Harrachov K185Harrachov K185Park City K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120Willingen K120Willingen K120Oberstdorf K185Oberstdorf K185Falun K115Trondheim K120Oslo K115Planica K185punkty
31102469126--1997912967514210566
Sezon 2001/2002
Kuopio K120Kuopio K120Titisee-Neustadt K120Titisee-Neustadt K120Villach K90Engelberg K120Engelberg K120Predazzo K120Predazzo K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K120Bischofshofen K120Willingen K120Zakopane K120Zakopane K120Hakuba K120Sapporo K120Lahti K116Falun K115Trondheim K120Oslo K115punkty
182120152012611121717211417359262692327434
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1987/1988127.
1988/198996.
1989/199060.
1990/19915.
1991/199245.
1993/199436.
1995/199640.
1996/199722.
1997/19988.
1998/19997.
1999/200011.
2000/20015.
2001/200212.

Turniej Nordycki

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
199746.
199818.
19998.
200017.
20016.
200214.

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1990/19912.
1991/1992niesklasyfikowany
1992/199314.
1995/199632.
1996/199732.
1997/199828.
1998/199914.
1999/200018.
2000/200112.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
199439.
199635.
199710.
199824.
199916.
200012.
20013.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Nota
1.5 września2001Japonia SapporoŌkurayamaK-120129,0 m132,0 m267,3 pkt
2.9 września2001Japonia HakubaOlimpijskaK-120126,5 m122,5 m250,2 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2NotaMiejsceStrataZwycięzca
1.31 sierpnia1997Austria StamsBrunnentalschanzenK-120106,0 m108,5 m242,6 pkt3.2,1 pktEspen Bredesen
2.11 sierpnia2001Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95102,5 m104,5 m259,5 pkt3.13,0 pktAdam Małysz
3.5 września2001Japonia SapporoŌkurayamaK-120129,0 m132,0 m267,3 pkt1.
4.9 września2001Japonia HakubaOlimpijskaK-120126,5 m122,5 m250,2 pkt1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

1994
Hinterzarten K90Predazzo K90Stams K105punkty
21q43264,6
1995
Kuopio K92Trondheim K120Hinterzarten K90Stams K105punkty
q0
1996
Trondheim K120Oberhof K120Hinterzarten K90Predazzo K120Stams K105punkty
qq361222
1997
Courchevel K120Trondheim K120Hinterzarten K90Predazzo K120Stams K105punkty
52634243117
1998
Stams K105Predazzo K120Courchevel K120Hinterzarten K90Hakuba K120Hakuba K120punkty
61754
1999
Hinterzarten K95Courchevel K120Stams K105Hakuba K120Sapporo K120punkty
161115--55
2000
Hinterzarten K95Kuopio K120Villach K90Courchevel K120Hakuba K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120punkty
978261891115184
2001
Hinterzarten K95Hinterzarten K95Courchevel K120Stams K105Sapporo K120Hakuba K120Hakuba K120punkty
324535115357
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował
lub nie zakwalifikował się

Kariera trenerska

Stefan Horngacher po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę trenerską. Po zakończeniu kariery zawodniczej zajął się szkoleniem i otrzymał posadę asystenta trenera reprezentacji Austrii. W sezonach 2004/2005 oraz 2005/2006 sprawował funkcję trenera kadry B polskiej reprezentacji. Na Mistrzostwach Świata Juniorów w Rovaniemi (2005) trenowana przez niego polska reprezentacja (Paweł Urbański, Wojciech Topór, Piotr Żyła i Kamil Stoch) wywalczyła srebrny medal w konkursie drużynowym. W 2006 został trenerem niemieckich juniorów. W 2008 był najpierw drugim trenerem kadry B Niemiec, a następnie jej głównym szkoleniowcem. Był także osobistym trenerem Martina Schmitta. Od sezonu 2011/2012 do sezonu 2015/2016 był drugim trenerem w drużynie Wernera Schustera (kadra A). 24 marca 2016 zarząd Polskiego Związku Narciarskiego mianował go na pierwszego trenera reprezentacji Polski, a jego kontrakt ma obowiązywać co najmniej do 1 maja 2018.

25 marca 2018 roku podczas ostatnich zawodów Pucharu Świata w Planicy Prezes PZN Apoloniusz Tajner poinformował że kontrakt Stefana Horngachera został przedłużony o rok do 1 kwietnia 2019 roku z opcją przedłużenia o kolejny sezon.24 marca 2019 roku po ostatnim konkursie Pucharu Świata w Planicy poinformował że nie przedłuży wygasającego kontraktu z Polską.3 kwietnia 2019 został głównym trenerem reprezentacji Niemiec w skokach narciarskich podpisał z Niemieckim związkiem narciarskim 3 letni kontrakt obowiązujący do kwietnia 2022 roku.

Osiągnięcia trenerskie z reprezentacją Polski

Sezon 2016/2017

W pierwszym roku pracy trenerskiej w Polsce Maciej Kot wygrał Letnie Grand Prix 2016 w skokach narciarskich, a Kamil Stoch zajął trzecie miejsce na koniec tego cyklu. 3 grudnia 2016 w Klingenthal reprezentacja Polski w składzie Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Maciej Kot po raz pierwszy w historii wygrała drużynowy konkurs Pucharu Świata. 6 stycznia 2017 Kamil Stoch wygrał Turniej Czterech Skoczni, a Piotr Żyła zajął drugie miejsce w tym turnieju. Maciej Kot skończył rywalizację tuż za podium. Podczas mistrzostw świata w Lahti w 2017 na normalnej skoczni Kamil Stoch zajął 4. miejsce, a Maciej Kot był 5., natomiast na dużej skoczni brązowy medal wywalczył Piotr Żyła. Maciej Kot był 6 w tych zawodach, Kamil Stoch 7., a Dawid Kubacki 8. 4 marca 2017 roku reprezentacja Polski w składzie Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Maciej Kot i Kamil Stoch zdobyła pierwszy w historii złoty medal MŚ w drużynie. W marcu Kamil Stoch zajął 2. miejsce w klasyfikacji Raw Air 2017. W sezonie 2016/2017 reprezentacja Polski po raz pierwszy w historii zdobyła Puchar Narodów, a Kamil Stoch zajął 2. miejsce w klasyfikacji końcowej Pucharu Świata.

Sezon 2017/2018

Latem 2017 Dawid Kubacki wygrał Letnie Grand Prix 2017. Sezon zimowy rozpoczął się zawodami na skoczni narciarskiej im. Adama Małysza w Wiśle od rywalizacji drużynowej, gdzie reprezentacja kraju zajęła drugie miejsce. Drugi indywidualnie w Wiśle był także Kamil Stoch. Stochowi praktycznie do końca roku 2017, chociaż dość regularnie plasował się w czołówce zarówno kolejnych konkursów, jak i całego PŚ, nie udawało się wygrać zawodów i regularnie tracił punkty do liderów klasyfikacji. Sytuacja ta odwróciła się w 66. Turniej Czterech Skoczni, gdzie Kamil Stoch wygrał wszystkie cztery konkursy indywidualne i został także liderem klasyfikacji generalnej. Kamil Stoch wygrywając wszystkie cztery konkursy TCS wyrównał tym samym osiągnięcie Svena Hannawalda sprzed szesnastu lat, który dotąd jako jedyny dokonał tego w jednym sezonie, z tym, że Polak swój sukces osiągnął ponadto broniąc pierwszego miejsca w całym turnieju. 6 stycznia 2018 został nagrodzony tytułem Trenera Roku 2017 w ramach 83. Plebiscytu Przeglądu Sportowego. 20 stycznia na MŚ w lotach narciarskich w Oberstdorfie, podopieczny Stefana Horngachera, Kamil Stoch wywalczył srebrny medal w rywalizacji indywidualnej.Natomiast dzień później reprezentacja Polski w składzie: Piotr Żyła, Stefan Hula, Dawid Kubacki i Kamil Stoch wywalczyła brązowy medal w rywalizacji drużynowej. Na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni w czołowej dziesiątce uplasowali się kolejno na 4. i 5. miejscu Kamil Stoch i Stefan Hula. W konkursie indywidualnym na dużej skoczni złoty medal olimpijski zdobył Kamil Stoch, a Dawid Kubacki był 10. Dwa dni później odbył się konkurs drużynowy, gdzie reprezentacja Polski zdobyła pierwszy, historyczny medal olimpijski w tej konkurencji, a mianowicie brąz. Doprowadził w sezonie 2017/2018 Kamila Stocha do zdobycia Pucharu Świata i wygrania prestiżowego norweskiego turnieju Raw Air.

Sezon 2018/2019

Piotr Żyła zajął 3. miejsce w Letnim Grand Prix 2018, a Kamil Stoch zajął w tej klasyfikacji 4. miejsce. Reprezentacja Polski zajęła 1. miejsce w klasyfikacji drużynowej, uzyskując łącznie 1925 punktów[3].

Sukcesy podopiecznych Horngachera w Polsce w latach 2016–2019 (chronologicznie)

MedalZawodnikZawodyRok
Gold medal with cup.svgKamil StochTurniej Czterech Skoczni2017
Silver medal with cup.svgPiotr ŻyłaTurniej Czterech Skoczni2017
Bronze medal with cup.svgPiotr ŻyłaMistrzostwa świata2017
Gold medal with cup.svg PolskaMistrzostwa świata2017
Silver medal with cup.svgKamil StochRaw Air2017
Silver medal with cup.svgKamil StochPuchar Świata2017
Bronze medal with cup.svgKamil StochPuchar Świata w lotach2017
Gold medal with cup.svg PolskaPuchar Narodów2017
Gold medal with cup.svgKamil StochTurniej Czterech Skoczni2018
Gold medal with cup.svgKamil StochWillingen Five2018
Silver medal with cup.svgKamil StochMistrzostwa świata w lotach2018
Bronze medal with cup.svg PolskaMistrzostwa świata w lotach2018
Gold medal with cup.svgKamil StochIgrzyska olimpijskie2018
Bronze medal with cup.svg PolskaIgrzyska olimpijskie2018
Gold medal with cup.svgKamil StochRaw Air2018
Gold medal with cup.svgKamil StochPlanica 72018
Gold medal with cup.svgKamil StochPuchar Świata2018
Silver medal with cup.svgKamil StochPuchar Świata w lotach2018
Bronze medal with cup.svg PolskaPuchar Narodów2018
Silver medal with cup.svgPiotr ŻyłaWillingen Five2019
Gold medal with cup.svgDawid KubackiMistrzostwa świata2019
Silver medal with cup.svgKamil StochMistrzostwa świata2019
Bronze medal with cup.svgKamil StochPuchar Świata2019
Bronze medal with cup.svgPiotr ŻyłaPuchar Świata w lotach2019
Gold medal with cup.svg PolskaPuchar Narodów2019

Sukcesy podopiecznych Horngachera w Niemczech od 2019 (chronologicznie)

MedalZawodnikZawodyRok
Bronze medal with cup.svgKarl GeigerTurniej Czterech Skoczni2020
Bronze medal with cup.svgStephan LeyheTitisee-Neustadt Five2020
Gold medal with cup.svgStephan LeyheWillingen Five2020
Silver medal with cup.svgKarl GeigerPuchar Świata2020
Gold medal with cup.svg NiemcyPuchar Narodów2020
Gold medal with cup.svgKarl GeigerMistrzostwa świata w lotach2020
Bronze medal with cup.svgMarkus EisenbichlerMistrzostwa świata w lotach2020
Silver medal with cup.svg NiemcyMistrzostwa świata w lotach2020
Silver medal with cup.svgKarl GeigerTurniej Czterech Skoczni2021
Bronze medal with cup.svgMarkus EisenbichlerWillingen Six2021
Silver medal with cup.svgKarl GeigerMistrzostwa świata2021
Bronze medal with cup.svgKarl GeigerMistrzostwa świata2021
Gold medal with cup.svg NiemcyMistrzostwa świata2021
Gold medal with cup.svgKarl GeigerPlanica 72021
Bronze medal with cup.svgMarkus EisenbichlerPlanica 72021
Silver medal with cup.svgMarkus EisenbichlerPuchar Świata2021
Gold medal with cup.svgKarl GeigerPuchar Świata w lotach2021
Bronze medal with cup.svgMarkus EisenbichlerPuchar Świata w lotach2021
Bronze medal with cup.svg NiemcyPuchar Narodów2021

Odznaczenia

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Andreas Goldberger, Stefan Horngacher, Heinz Kuttin, Christian Moser.
  2. a b Skład drużyny: Reinhard Schwarzenberger, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl.
  3. a b Skład drużyny: Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth.
  4. a b Skład zespołu: Heinz Kuttin, Ernst Vettori, Stefan Horngacher, Andreas Felder.
  5. a b Skład zespołu: Ernst Vettori, Heinz Kuttin, Stefan Horngacher, Andreas Goldberger.
  6. a b Skład zespołu: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger.
  7. a b Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth, Reinhard Schwarzenberger, Stefan Horngacher.
  8. a b Skład zespołu: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth, Stefan Horngacher.
  9. a b Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Goldberger, Stefan Horngacher, Martin Höllwarth.
  10. a b Seria konkursowa została odwołana.

Przypisy

  1. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2018-03-21].
  2. 200m0405. skisprungschanzen.com. [dostęp 2018-03-21].
  3. Letnia Grand Prix 2018. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2018-11-04].
  4. Aufstellung aller durch den Bundespräsidenten verliehenen Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich ab 1952 (niem.). parlament.gv.at. s. 1170. [dostęp 2014-02-10].
  5. Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (staatliche Auszeichnungen bis 2013) (niem.). sportministerium.at. s. 25. [dostęp 2014-02-11].
  6. Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (staatliche Auszeichnungen bis 2013) (niem.). sportministerium.at. s. 24. [dostęp 2014-02-11].
  7. M.P. z 2019 r. poz. 110 – pkt 3.
  8. Prezydent kibicował skoczkom. prezydent.pl, 24 listopada 2019. [dostęp 2019-11-26].

Bibliografia

Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu Skokinarciarskie.pl

Media użyte na tej stronie

FIS Crystal Globe.svg
Autor: Staszek Szybki Jest, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kryształowa Kula FIS
Bronze medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Brązowy medal z pucharem.
Silver medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Srebrny medal z pucharem.
Olympic rings.svg
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Olympic rings without rims.svg
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Bronze medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
FIS gold medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Złoty medal FIS
FIS bronze medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Brązowy medal FIS
Flag of SFR Yugoslavia.svg
Flag of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (1946-1992).
The design (blazon) is defined in Article 4 of the Constitution for the Republic of Yugoslavia (1946). [1]
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg
Flag of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (1946-1992).
The design (blazon) is defined in Article 4 of the Constitution for the Republic of Yugoslavia (1946). [1]
Flag of Japan (bordered).svg
Flag of Japan (bordered, unrounded corners)
Civil Ensign of Switzerland.svg
Flag of Switzerland at sea
Flag of Slovenia (bordered).svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Gold medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Złoty medal z pucharem.
Gold medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Olympic flag.svg
Olympic Movement flag

Proportions 2:3, created 1913, adopted 1914, first used 1920.

Silver medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
FIS silver medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Srebrny medal FIS
AUT Honour for Services to the Republic of Austria - 11th Class BAR.png
Baretka Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii 11. Klasy
AUT Honour for Services to the Republic of Austria - 10th Class BAR.png
Baretka Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii 10. Klasy
POL Order Zaslugi RP kl5 BAR.svg
Autor: KarlHeintz Robert Jacaszek, Licencja: CC BY-SA 4.0
Baretka Krzyża Kawalerskiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
Flag of Czechoslovakia (bordered).svg

Created by Palffy.

The flag of Czechoslovakia with a border.
Stefan Horngacher.jpg
Autor: Juhuuh, Licencja: Copyrighted free use
Bild von Stefan Horngacher