Stephan Leyhe

Stephan Leyhe
Ilustracja
(c) Ailura, CC BY-SA 3.0 AT
Data i miejsce urodzenia5 stycznia 1992
Schwalefeld[1]
KlubSC Willingen
Debiut w PŚ20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ18 listopada 2018 w Wiśle (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ8 lutego 2020 w Willingen
Rekord życiowy226,5 m na Kulm w Bad Mitterndorf (15 lutego 2020)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
srebroPjongczang 2018duża druż.
Mistrzostwa świata
złotoSeefeld 2019duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
srebroTauplitz 2016drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebroHinterzarten 2010drużynowo
srebroOtepää 2011drużynowo
Turniej Czterech Skoczni
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018/2019
Willingen Five
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2020
Titisee-Neustadt Five
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2020

Stephan Leyhe (ur. 5 stycznia 1992 w Schwalefeldzie) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Willingen. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, srebrny medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018, Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016 oraz mistrzostw świata juniorów z 2010 i 2011. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Lata 2007–2013

W zawodach międzynarodowych zadebiutował w sezonie 2006/2007. 3 lutego 2007 zajął 11. miejsce w konkursie FIS Cup w Chaux-Neuve[2]. 22 marca 2009 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 28. miejsce w konkursie w Ruce[3].

2 lutego 2010 w Klingenthal wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, ale nie dostał się do konkursu głównego[4]. Trzykrotnie wystąpił na mistrzostwach świata juniorów. Dwa razy zdobył na nich srebrny medal w zawodach drużynowych: w 2010 i 2011 roku. Najwyższym pozycją zajętą przez Leyhe w zawodach indywidualnych była piętnasta z 2012[5].

Uzyskał dobre rezultaty w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2012. 9 września w zawodach w Lillehammer zajął 3. pozycję. 20 stycznia 2013 w Bischofshofen po raz pierwszy w karierze zajął miejsce w najlepszej dziesiątce zimowej części Pucharu Kontynentalnego: był czwarty. 23 lutego 2013 w Kranju zwyciężył w zawodach FIS Cup[6].

Sezon 2014/2015

Po dwóch miejscach na podium w Pucharze Kontynentalnym 20 grudnia 2014 Leyhe zadebiutował w zawodach Pucharu Świata w Engelbergu. Już w pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 13. miejsce. W dalszej części sezonu 2014/2015 regularnie występował w tym cyklu, nie powtarzając jednak swojego debiutanckiego wyniku – najwyżej klasyfikowany był na 18. pozycji w Sapporo[7]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2014/2015 zajął 38. miejsce ze 120 punktami. 63. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 14. pozycji[8].

Sezon 2015/2016

W sierpniu 2015 zajął 4. miejsce w konkursie indywidualnym Letniego Grand Prix w Hinterzarten. Przez całą zimową część sezonu 2015/2016 startował w zawodach Pucharu Świata. Najczęściej zajmował w nich miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, zaś najlepszym wynikiem Leyhe w tym sezonie było 9. miejsce zajęte w Sapporo 30 stycznia 2016[9]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 23. pozycję z 257 punktami[8]. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zajął w nich 19. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym wraz z Andreasem Wellingerem, Richardem Freitagiem i Severinem Freunden wywalczył srebrny medal[9].

Sezon 2016/2017

Również w sezonie 2016/2017 Leyhe był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Niemiec w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. Trzykrotnie kończył zawody indywidualne PŚ w najlepszej dziesiątce, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 5. pozycji na skoczni dużej w Pjongczangu[10]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 22. miejscu z 308 punktami[8]. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, indywidualnie zajmując 13. miejsce na skoczni normalnej i 16. na dużej, a konkurs drużynowy kończąc na 4. pozycji[10].

Sezon 2017/2018

W lipcu 2017 zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Hinterzarten. W trzech innych konkursach Letniego Grand Prix 2017 zajmował miejsca w czołowej dziesiątce. W sezonie 2016/2017 Pucharu Świata wystąpił we wszystkich konkursach. Najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, lokaty w czołowej dziesiątce zawodów indywidualnych zajmował łącznie pięciokrotnie[11]. W klasyfikacji generalnej cyklu sezon zakończył na 18. miejscu z 327 punktami[8]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 20. pozycję indywidualnie oraz 4. w drużynie. Został powołany również na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018. Wystąpił tam jedynie w konkursie drużynowym, w którym, wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Andreasem Wellingerem, zdobył srebrny medal[11].

Sezon 2018/2019

Na Mistrzostwach Niemiec 2018 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym[12]. W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. 18 listopada 2018 w otwierającym sezon 2018/2019 Pucharu Świata konkursie w Wiśle zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Do końca stycznia 2019 regularnie zajmował pozycje w najlepszej dziesiątce Pucharu Świata, trzykrotnie kończąc zawody na 4. lokacie. W kolejnych tychodniach zaczął uzyskiwać gorsze rezultaty. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 indywidualnie był 6. na skoczni normalnej, a w drużynie męskiej wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Markusem Eisenbichlerem zdobył złoty medal[13]. Z powodu kontuzji kostki odniesionej przy upadku podczas drużynowego konkursu Pucharu Świata w Oslo nie wystąpił w części marcowych zawodów cyklu[14]. Sezon zakończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej z 636 punktami[8].

Od 2019

W listopadowych i grudniowych zawodach indywidualnych sezonu 2019/2020 Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był, dwukrotnie, na 10. pozycji. Począwszy od stycznia 2020 regularnie zaczął zajmować miejsca w najlepszej dziesiątce cyklu. 2 lutego 2020 zajął 2. miejsce w konkursie w Sapporo. 8 lutego wygrał zawody w Willingen, odnosząc tym samym pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach najwyższej rangi[15]. Zwyciężył też w klasyfikacji turnieju Willingen Five 2020[16]. W dalszej części sezonu zajął 2. miejsce w pierwszym konkursie w Râșnovie oraz 3. w pierwszych zawodach w Lillehammer w ramach Raw Air 2020[15]. Sezon Pucharu Świata zakończył na 6. pozycji w klasyfikacji generalnej z 917 punktami[8].

11 marca 2020 doznał kontuzji w wyniku upadku podczas prologu Raw Air w Trondheim[17][18]. Zdiagnozowano u niego zerwanie więzadła krzyżowego przedniego oraz uszkodzenie łąkotki w lewym kolanie[19]. Z powodu urazu został wycofany ze startów w sezonie 2020/2021[20]. W marcu 2021 powrócił do treningów na skoczni[21].

Igrzyska olimpijskie

Drużynowo

2018 Korea Południowa Pjongczangsrebrny medal[a]

Starty S. Leyhe na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
2.Silver medal.svg19 lutego2018Korea Południowa PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142druż.[a]128,0 m129,0 m1075,7 pkt (250,1 pkt)22,8 pktNorwegia

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2017 Finlandia Lahti13. miejsce (K-90), 16. miejsce (K-116)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck6. miejsce (K-99)

Drużynowo

2017 Finlandia Lahti4. miejsce (K-116)[b]
2019 Austria Seefeld/Innsbruckzłoty medal (K-120)[c]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
13.25 lutego2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.94,0 m94,0 m244,9 pkt25,9 pktStefan Kraft
16.2 marca2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-116HS-130indywid.125,0 m117,5 m247,2 pkt32,1 pktStefan Kraft
4.4 marca2017Finlandia LahtiSalpausselkäK-116HS-130druż.[b]124,5 m103,5 m1052,9 pkt (224,2 pkt)51,3 pktPolska
1.FIS gold medal.png24 lutego2019Austria InnsbruckBergiselK-120HS-130druż.[c]126,0 m128,5 m987,5 pkt (240,2 pkt)
6.1 marca2019Austria SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109indywid.96,5 m99,0 m210,6 pkt7,7 pktDawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2016 Austria Tauplitz19. miejsce
2018 Niemcy Oberstdorf20. miejsce

Drużynowo

2016 Austria Tauplitzsrebrny medal[d]
2018 Niemcy Oberstdorf4. miejsce[e]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2Skok 3Skok 4NotaStrataZwycięzca
19.15–16 stycznia2016Austria TauplitzKulmK-200HS-225indywid.193,5 m190,5 m205,0 m[f]467,0 pkt173,1 pktPeter Prevc
2.FIS silver medal.png17 stycznia2016Austria TauplitzKulmK-200HS-225druż.[d]168,0 m202,0 m1357,3 pkt (291,9 pkt)110,4 pktNorwegia
20.19–20 stycznia2018Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.183,5 m197,5 m184,5 m[f]502,9 pkt149,0 pktDaniel-André Tande
4.21 stycznia2018Niemcy Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235druż.[e]200,0 m186,5 m1581,2 pkt (363,3 pkt)80,8 pktNorwegia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2010 Niemcy Hinterzarten22. miejsce
2011 Estonia Otepää48. miejsce
2012 Turcja Erzurum15. miejsce

Drużynowo

2010 Niemcy Hinterzartensrebrny medal[g]
2011 Estonia Otepääsrebrny medal[h]
2012 Turcja Erzurum5. miejsce[i]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
22.28 stycznia2010Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108indywid.97,0 m92,5 m225,5 pkt57,0 pktMichael Hayböck
2.Silver medal with cup.svg30 stycznia2010Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108druż.[g]96,0 m99,5 m1010,5 pkt (238,5 pkt)20,0 pktAustria
48.28 stycznia2011Estonia OtepääTehvandiK-90HS-100indywid.80,5 m91,0 pkt164,0 pktWładimir Zografski
2.Silver medal with cup.svg30 stycznia2011Estonia OtepääTehvandiK-90HS-100druż.[h]91,5 m83,5 m913,0 pkt (215,5 pkt)7,5 pktAustria
15.23 lutego2012Turcja ErzurumKiremitliktepeK-95HS-109indywid.99,0 m102,5 m251,5 pkt35,0 pktNejc Dežman
5.25 lutego2012Turcja ErzurumKiremitliktepeK-95HS-109druż.[i]92,5 m96,0 m913,0 pkt (221,5 pkt)75,5 pktNorwegia

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

2009 Polska Szczyrk12. miejsce

Drużynowo

2009 Polska Szczyrk4. miejsce[j]

Starty S. Leyhe na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo

MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
12.17 lutego2009Polska SzczyrkSkaliteK-95HS-106indywid.92,5 m99,0 m229,0 pkt40,5 pktPeter Prevc
4.19 lutego2009Polska SzczyrkSkaliteK-95HS-106druż.[j]96,0 m97,5 m906,5 pkt (235,0 pkt)61,0 pktSłowenia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2014/201538.
2015/201623.
2016/201722.
2017/201818.
2018/201911.
2019/20206.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaPrzypisy
1.8 lutego2020Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145139,5 m144,5 m266,4 pkt* WF 2020

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.18 listopada2018Polska Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134124,5 m130,5 m256,7 pkt2.6,7 pktJewgienij Klimow
2.2 lutego2020Japonia SapporoŌkurayamaK-123HS-137125,5 m142,0 m247,4 pkt2.21,1 pktStefan Kraft
3.8 lutego2020Niemcy WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145139,5 m144,5 m266,4 pkt1.
4.21 lutego2020Rumunia RâșnovTrambulina Valea CărbunăriiK-90HS-9799,0 m97,5 m264,7 pkt2.5,6 pktKarl Geiger
5.9 marca2020Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-140130,0 m133,0 m277,5 pkt3.1,5 pktPeter Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2019/2020

Sezon 2009/2010
RukaLillehammerLillehammerEngelbergEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenTauplitzTauplitzSapporoSapporoZakopaneZakopaneOberstdorfKlingenthalWillingenLahtiKuopioLillehammerOslopunkty
-----------------q-----0
Sezon 2011/2012
RukaLillehammerLillehammerHarrachovHarrachovEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenTauplitzTauplitzZakopaneZakopaneSapporoSapporoPredazzoPredazzoWillingenOberstdorfLahtiTrondheimOsloPlanicaPlanicapunkty
-------------------q------0
Sezon 2014/2015
KlingenthalRukaRukaLillehammerLillehammerNiżny TagiłNiżny TagiłEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenTauplitzWisłaZakopaneSapporoSapporoWillingenWillingenTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtVikersundVikersundLahtiKuopioTrondheimOsloOsloPlanicaPlanicapunkty
-------1322191615263335244218244832392521-----3531120
Sezon 2015/2016
KlingenthalLillehammerLillehammerNiżny TagiłNiżny TagiłEngelbergEngelbergOberstdorfGarmisch-PartenkirchenInnsbruckBischofshofenWillingenZakopaneSapporoSapporoTrondheimVikersundVikersundVikersundLahtiLahtiKuopioAłmatyAłmatyWisłaTitisee-NeustadtPlanicaPlanicaPlanicapunkty
20391927222315141721452318939373626q41122615113816193026257
Sezon 2016/2017
Ruka HS142Ruka HS142Klingenthal HS140Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Wisła HS134Wisła HS134Zakopane HS134Willingen HS145Oberstdorf HS225Oberstdorf HS225Sapporo HS137Sapporo HS137Pjongczang HS140Pjongczang HS109Oslo HS134Trondheim HS140Vikersund HS225Planica HS225Planica HS225punkty
44191915181426178118252016203429--5121828q3729308
Sezon 2017/2018
Wisła HS134Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Titisee-Neustadt HS142Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Tauplitz HS235Zakopane HS140Willingen HS145Willingen HS145Lahti HS130Oslo HS134Lillehammer HS140Trondheim HS140Vikersund HS240Planica HS240Planica HS240punkty
10940171625182410919201316182072620152030327
Sezon 2018/2019
Wisła HS134Ruka HS142Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS142Innsbruck HS130Bischofshofen HS142Predazzo HS135Predazzo HS135Zakopane HS140Sapporo HS137Sapporo HS137Oberstdorf HS235Oberstdorf HS235Oberstdorf HS235Lahti HS130Willingen HS145Willingen HS145Oslo HS134Lillehammer HS140Trondheim HS138Vikersund HS240Planica HS240Planica HS240punkty
216642561113744518798113517163522-2334---636
Sezon 2019/2020
Wisła HS134Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Klingenthal HS140Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS142Innsbruck HS130Bischofshofen HS142Predazzo HS104Predazzo HS104Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Zakopane HS140Sapporo HS137Sapporo HS137Willingen HS145Bad Mitterndorf HS235Bad Mitterndorf HS235Râșnov HS97Râșnov HS97Lahti HS130Lahti HS130Lillehammer HS140Lillehammer HS140punkty
34331022171910131651861354452115102716539917
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2014/201514.
2015/201620.
2016/20178.
2017/201813.
2018/20193.
2019/202010.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
201727.
201825.
201947.
20205.

Willingen Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
201814.
201928.
20201.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
201815.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
20203.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2014/201537.
2015/201629.
2016/201742.
2017/201823.
2018/201929.
2019/202013.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2012niesklasyfikowany
201365.
201475.
201533.
201635.
20177.
201826.
201937.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.29 lipca2017Niemcy HinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108102,5 m103,5 m271,4 pkt2.11,9 pktDawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2019

2012
Wisła HS134Courchevel HS132Hinterzarten HS108Hakuba HS131Hakuba HS131Ałmaty HS140Ałmaty HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
--------330
2013
Hinterzarten HS108Wisła HS134Courchevel HS132Einsiedeln HS117Hakuba HS131Hakuba HS131Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Ałmaty HS140Ałmaty HS140Klingenthal HS140punkty
----2022----3120
2014
Wisła HS134Einsiedeln HS117Courchevel HS132Hakuba HS131Hakuba HS131Ałmaty HS140Ałmaty HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
---2534----6
2015
Wisła HS134Hinterzarten HS108Courchevel HS132Einsiedeln HS117Hakuba HS131Hakuba HS131Czajkowskij HS106Czajkowskij HS140Ałmaty HS140Ałmaty HS140Hinzenbach HS94punkty
1942022------2786
2016
Courchevel HS132Wisła HS134Hinterzarten HS108Einsiedeln HS117Hakuba HS131Hakuba HS131Czajkowskij HS140Czajkowskij HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
17318421927---1875
2017
Wisła HS134Hinterzarten HS108Courchevel HS132Hakuba HS131Hakuba HS131Czajkowskij HS140Czajkowskij HS140Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
925----612216
2018
Wisła HS134Hinterzarten HS108Einsiedeln HS117Courchevel HS135Hakuba HS131Hakuba HS131Râșnov HS97Râșnov HS97Hinzenbach HS94punkty
2921-32---9873
2019
Wisła HS134Hinterzarten HS108Courchevel HS135Zakopane HS140Hakuba HS131Hakuba HS131Hinzenbach HS94Klingenthal HS140punkty
28142327--192254
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2008/2009148.
2009/201067.
2010/2011132.
2011/201248.
2012/201332.
2013/201461.
2014/20156.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2Nota
1.12 grudnia2014Norwegia RenaRenabakkeneK-99HS-111108,0 m106,0 m269,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.12 grudnia2014Norwegia RenaRenabakkeneK-99HS-111108,0 m106,0 m269,9 pkt1.
2.14 grudnia2014Norwegia RenaRenabakkeneK-124HS-139136,0 m130,5 m264,4 pkt3.6,4 pktJohann André Forfang
3.1 marca2015Niemcy Titisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142109,5 m128,0 m220,0 pkt2.1,0 pktHalvor Egner Granerud
4.15 marca2015Rosja Niżny TagiłAistK-120HS-134125,0 m127,0 m217,5 pkt2.34,2 pktAnže Semenič

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2008/2009
RovaniemiRovaniemiVikersundVikersundLiberecLiberecEngelbergEngelbergBraunlageBraunlageSapporoSapporoSapporoBischofshofenBischofshofenKranjKranjNeustadtNeustadtZakopaneZakopaneIron MountainIron MountainBrotterodeBrotterodeWisłaWisłaTrondheimTrondheimPragelatoPragelatoRukaRukapunkty
-------------------------------28286
Sezon 2009/2010
RovaniemiRovaniemiVikersundVikersundOtepääOtepääEngelbergEngelbergSapporoSapporoSapporoTitisee-NeustadtBischofshofenBischofshofenIron MountainZakopaneZakopaneKranjKranjBrotterodeBrotterodeWisłaOsloOsloRukaRukapunkty
------3643---191613-----2623454226--65
Sezon 2010/2011
RovaniemiRovaniemiVikersundVikersundErzurumErzurumEngelbergEngelbergSapporoSapporoSapporoPjongczangPjongczangTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtBischofshofenBischofshofenBrotterodeBrotterodeIron MountainIron MountainKranjKranjZakopaneZakopaneKuopioKuopioWisłaWisłapunkty
------3029---------------------3
Sezon 2011/2012
RovaniemiRovaniemiAłmatyAłmatyErzurumErzurumEngelbergEngelbergTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtSapporoSapporoSapporoBischofshofenBischofshofenBrotterodeBrotterodeIron MountainOsloOsloOsloWisłaWisłaPredazzoPredazzoKuopioKuopiopunkty
1827332823305267141730152225203920------32345245115
Sezon 2012/2013
AłmatyAłmatyEngelbergEngelbergZakopaneZakopaneSapporoSapporoSapporoBischofshofenBischofshofenTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtPlanicaPlanicaIron MountainIron MountainIron MountainBrotterodeBrotterodeWisłaWisłaLiberecLiberecVikersundVikersundNiżny TagiłNiżny Tagiłpunkty
19211524482716341234432313531262221----11191134--220
Sezon 2013/2014
RenaRenaLahtiLahtiEngelbergEngelbergCourchevelCourchevelSapporoSapporoSapporoSapporoIron MountainIron MountainBrotterodeBrotterodeBrotterodeSeefeldSeefeldFalunFalunZakopaneZakopaneNiżny Tagiłpunkty
333122314232--------253627444719924384067
Sezon 2014/2015
RenaRenaRenaEngelbergEngelbergWisłaWisłaSapporoSapporoSapporoPlanicaPlanicaZakopaneZakopaneBrotterodeLahtiLahtiIron MountainIron MountainTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtTitisee-NeustadtSeefeldSeefeldNiżny TagiłNiżny Tagiłpunkty
143----------------1452122462502
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
2007niesklasyfikowany
2009niesklasyfikowany
2010niesklasyfikowany
201179.
201210.
201310.
201410.
201625.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.9 września2012Norwegia LillehammerLysgårdsbakkenK-123HS-138136,0 m133,0 m268,4 pkt3.13,1 pktWolfgang Loitzl
2.29 czerwca2013Austria StamsBrunnentalschanzenK-105HS-115110,5 m100,0 m226,9 pkt3.16,8 pktKrzysztof Biegun
3.16 sierpnia2014Finlandia KuopioPuijoK-120HS-127122,0 m125,5 m225,3 pkt3.12,3 pktCene Prevc
4.30 września2016Niemcy KlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140137,5 m127,5 m249,3 pkt2.30,8 pktMarkus Eisenbichler

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu letniego 2017

2007
VelenjeVelenjeKranjOberstdorfOberstdorfLillehammerLillehammerVillachVillachpunkty
---4052----0
2009
VelenjeKranjKranjVillachVillachLillehammerLillehammerPyeongchangPyeongchangWisłaWisłapunkty
544569--------0
2010
KranjKranjVelenjeGarmisch-PartenkirchenGarmisch-PartenkirchenCourchevelCourchevelLillehammerLillehammerOsloOsloAłmatyAłmatyWisłaWisłapunkty
---5451----------0
2011
KranjKranjStamsStamsCourchevelCourchevelTrondheimTrondheimKlingenthalKlingenthalpunkty
42456028--343357259
2012
StamsStamsKranjKranjKrasnaja PolanaKrasnaja PolanaKuopioKuopioLillehammerLillehammerCzajkowskiCzajkowskiKlingenthalKlingenthalpunkty
--37932321730431663525215
2013
StamsStamsKranjKranjKuopioKuopioLillehammerLillehammerKlingenthalKlingenthalpunkty
32325461661250346191
2014
KranjKranjWisłaWisłaKuopioKuopioFrenštát pod RadhoštěmFrenštát pod RadhoštěmKlingenthalKlingenthalStamsStamsTrondheimTrondheimpunkty
1212222434--22526162413271
2016
Kranj HS109Kranj HS109Kuopio HS127Kuopio HS127Frenštát pod Radhoštěm HS106Frenštát pod Radhoštěm HS106Lillehammer HS138Lillehammer HS138Stams HS115Stams HS115Wisła HS134Wisła HS134Klingenthal HS140Klingenthal HS140punkty
------------24130
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  2. a b Skład zespołu: Markus Eisenbichler, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  3. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Richard Freitag, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler
  4. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  5. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler, Richard Freitag
  6. a b Seria konkursowa została odwołana.
  7. a b Skład zespołu: Felix Schoft, Stephan Leyhe, Tobias Bogner, Pascal Bodmer
  8. a b Skład zespołu: Daniel Wenig, Stephan Leyhe, Marinus Kraus, Richard Freitag
  9. a b Skład zespołu: Tobias Löffler, Tobias Lugert, Michael Dreher, Stephan Leyhe
  10. a b Skład zespołu: Lukas Ramesberger, Marc Ganserer, Jan Mayländer, Stephan Leyhe

Przypisy

  1. Magdalena Wojdas: Stephan Leyhe (Niemcy). skijumping.pl, 2015-02-16. [dostęp 2017-07-29].
  2. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2007 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  3. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  4. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  5. LEYHE Stephan - Athlete Information; FIS Junior World Ski Championships (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  6. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  7. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10].
  8. a b c d e f LEYHE Stephan - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10].
  9. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10].
  10. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  11. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  12. Dominik Formela: Seyfarth, Althaus i D. Siegel mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2018-07-13. [dostęp 2018-07-24].
  13. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  14. Dominik Formela: Leyhe zakończył sezon. skijumping.pl, 2019-03-17. [dostęp 2019-04-07].
  15. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2020 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10].
  16. Adam Bucholz: PŚ w Willingen: Niedzielny konkurs odwołany, Leyhe triumfatorem Willingen Five!. skijumping.pl, 2002-02-08. [dostęp 2020-04-10].
  17. Adam Bucholz: Raw Air w Trondheim: R. Kobayashi najlepszy w prologu, Żyła drugi, upadek Leyhe. skijumping.pl, 2020-03-11. [dostęp 2020-04-10].
  18. Adam Bucholz: Puchar Świata 2019/2020 zakończony! MŚ w lotach w Planicy przełożone na następny sezon. skijumping.pl, 2020-03-12. [dostęp 2020-04-10].
  19. Dominik Formela: Stephan Leyhe przeszedł operację. skijumping.pl, 2020-03-13. [dostęp 2020-04-10].
  20. Dominik Formela: Sezon 2020/21 bez Stephana Leyhe. skijumping.pl, 2020-10-24. [dostęp 2021-03-12].
  21. Dominik Formela: Stephan Leyhe wrócił na skocznię. skijumping.pl, 2021-03-11. [dostęp 2021-03-12].

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Bronze medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Brązowy medal z pucharem.
Gold medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Złoty medal z pucharem.
Silver medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
FIS gold medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Złoty medal FIS
FIS silver medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Srebrny medal FIS
Silver medal with cup.svg
Autor: Michał460, Licencja: CC BY-SA 3.0
Srebrny medal z pucharem.
Civil Ensign of Switzerland.svg
Flag of Switzerland at sea
Flag of Japan (bordered).svg
Flag of Japan (bordered, unrounded corners)
Flag of Slovenia (bordered).svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Gold medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
Olympic flag.svg
Olympic Movement flag

Proportions 2:3, created 1913, adopted 1914, first used 1920.

Flag of SFR Yugoslavia.svg
Flag of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (1946-1992).
The design (blazon) is defined in Article 4 of the Constitution for the Republic of Yugoslavia (1946). [1]
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg
Flag of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (1946-1992).
The design (blazon) is defined in Article 4 of the Constitution for the Republic of Yugoslavia (1946). [1]
Bronze medal.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY-SA 2.5
FIS bronze medal.png
Autor: Fanmalysza, own work with Inkscape, GIMP and Nero PhotoSnap Essentials, edited by Micgryga with Adobe Photoshop, Licencja: CC BY-SA 4.0
Brązowy medal FIS
20190226 Seefeld SJ 4131.jpg
(c) Ailura, CC BY-SA 3.0 AT
Seefeld, February 26, 2019: FIS Nordic World Ski Championships, Ski Jumping Training Men.