Ułar tybetański

Ułar tybetański
Tetraogallus tibetanus[1]
Gould, 1854
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

grzebiące

Rodzina

kurowate

Podrodzina

bażanty

Plemię

Coturnicini

Rodzaj

Tetraogallus

Gatunek

ułar tybetański

Podgatunki
  • T. t. tschimenensis Sushkin, 1926
  • T. t. tibetanus Gould, 1854
  • T. t. aquilonifer R. Meinertzhagen & A. Meinertzhagen, 1926
  • T. t. yunnanensis Yang & Xu, 1987
  • T. t. henrici Oustalet, 1892
  • T. t. przewalskii Bianchi, 1907
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ułar tybetański[3] (Tetraogallus tibetanus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje Azję. Osiadły.

Systematyka

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia sześć podgatunków T. tibetanus[4]:

Ilustracja z książki The Game birds of India, Burmah and Ceylon (1880)

Charakterystyka

Od innych ułarów odróżnia się szerokim obszarem bieli na spodzie ciała i grubo, czarno kreskowanymi bokami. Charakterystyczne jest również ubarwienie głowy.

Wygląd zewnętrzny: obie płci ubarwione podobnie, ale samica jest nieco mniejsza od samca, pozbawiona ostróg, z mniej kontrastowym wzorem na głowie i szyi. Młode jaśniejsze i generalnie mniej kontrastowe, posiadają wyraźniejszą niż u dorosłych białą brew. Podgatunki różnią się upierzeniem głowy, karku i grzbietu.

Rozmiary: długość ciała ok. 50 cm

Masa ciała: samiec: 1500–1750 g, samica: 1170–1600 g

Występowanie

Środowisko

Górskie pastwiska i porośnięte rzadką trawą skaliste zbocza, 3700–5800 m n.p.m.

Zasięg występowania

Góry środkowej Azji.

Pożywienie

Pokarm roślinny, w tym rośliny z rodzajów gwiazdnica, skalnica, ostrołódka, pięciornik i pierwiosnek.

Tryb życia i zachowanie

Na zimę schodzi w niższe partie gór, jesienią może łączyć się w stada.

Rozród

Sezon rozrodczy: Od końca maja do początku lipca.

Jaja: składa 4–5 jaj.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje ułara tybetańskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku[2]. Gatunek szeroko rozpowszechniony: zasięg występowania około 500 tys. km². Liczebność populacji jest szacowana na kilkaset tysięcy osobników i wydaje się być stabilna.

Przypisy

  1. Tetraogallus tibetanus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Tetraogallus tibetanus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Coturnicini Reichenbach, 1848 (wersja 2020-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-09-01].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Pheasants, partridges, francolins (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-09-01].

Bibliografia

  • P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 482. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Status iucn3.1 LC pl.svg
Autor: unknown, Licencja: CC BY 2.5
Wikispecies-logo.svg
Autor: (of code) -xfi-, Licencja: CC BY-SA 3.0
The Wikispecies logo created by Zephram Stark based on a concept design by Jeremykemp.
Tetraogallus tibetanus.jpg
Autor: Mckaysavage on Flickr, Licencja: CC BY 2.0
Tibetan Snowcock Tetraogallus tibetanus, Sagarmatha, Nepal 27°59'13"N 86°49'46"E, 5300m altitude.