Władysław Tadeusz Podoski

Władysław Tadeusz Podoski
Ladislaus Ritter Podoski von Junosza
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia

19 czerwca 1893
Równe

Data śmierci

1940

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Cesarsko-królewska Obrona Krajowa
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Jednostki

43 Pułk Piechoty
13 Dywizja Piechoty
PKU Dubno
KRU Dubno

Stanowiska

kierownik referatu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi

Władysław Tadeusz Podoski herbu Junosza (ur. 19 czerwca 1893[1] w Równem, zm. 1940) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się 19 czerwca 1893 w Równem jako syn Augusta Podoskiego herbu Junosza (1861-1927) i Lucyny z domu Lenieckiej herbu Jelita (ur. 1868)[2][3][4]. W 1912 ukończył VI klasę w C. K. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze[5], a w 1914 ukończył VIII klasę w Filii C. K. Gimnazjum w Stryju (w jego klasie byli m.in. Ludwik Iwaszko, Wiktor Pikulski, Zdzisław Stroński) i tam zdał wówczas egzamin dojrzałości, po czym miał podjąć studia techniczne[6].

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. k. Obrony Krajowej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1917 roku. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 36[7].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego[2]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej[2]. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[8]. Na początku lat 20. służył w 43 pułku piechoty w Dubnie[9]. Następnie został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923[10]. Jako oficer nadetatowy 43 pułku piechoty w 1924 pełnił funkcję I oficera sztabu w 13 Dywizji Piechoty w Równem[11]. W 1928 był ponownie oficerem w służbie 43 pułku piechoty[12]. 1 lutego 1930 roku został powołany na XV kurs unitarny w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie[13]. Z dniem 1 lipca 1932 roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Dubno w celu odbycia praktyki poborowej[14]. Następnie w tej komendzie był kierownikiem II referatu poborowego[15], a 1939 kierownikiem I referatu ewidencji Komendy Rejonu Uzupełnień Dubno[16][2].

Po wybuchu II wojny światowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i nastaniu okupacji sowieckiej został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku, skąd wiosną 1940 został przewieziony do Katynia i tam rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców[17].

Był żonaty z Anną z domu Hołubecką (ur. 1900), z którą miał córki Lucynę (ur. 1928) i Marię (ur. 1932)[2][4]. Jego brat, mjr. Kazimierz Podoski (ur. 1895) także został ofiarą zbrodni katyńskiej, zamordowany w 1940 w ramach tzw. Ukraińskiej Listy Katyńskiej[18].

Upamiętnienie

5 października 2007 został pośmiertnie mianowany przez Ministra Obrony Narodowej Aleksandra Szczygłę na stopień majora[19]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[20].

W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia” przy Zespole Szkół im Ignacego Łukasiewicza we Wrzosowie został zasadzony Dąb Pamięci upamiętniający kpt. Władysława Podoskiego[3].

Odznaczenia

Przypisy

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 258, sprostowano imiona i datę urodzenia z „Władysław ur. 20 czerwca 1896” na „Władysław Tadeusz ur. 19 czerwca 1893”.
  2. a b c d e Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2000. s. 494. [dostęp 2019-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-11)]. Biogramy ofiar zbrodni katyńskiej. Władysław Podoski. Muzeum Katyńskie. [dostęp 2019-03-20].
  3. a b Władysław Podoski. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2019-03-20].
  4. a b Władysław Podoski h. Junosza. sejm-wielki.pl. [dostęp 2019-03-20].
  5. Sprawozdanie Dyrekcji C. K. Gimnazyum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze za rok szkolny 1912. Lwów: 1912, s. 54.
  6. Sprawozdanie Kierownictwa Filii C. K. Gimnazyum w Stryju za rok szkolny 1914. Stryj: 1914, s. 44, 56–57.
  7. Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 160, 363.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 423.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 251.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 366.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 71, 232.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 59, 203.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 14.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 234.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 48, 512.
  16. Rocznik Oficerski 1939 ↓, s. 846.
  17. Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 131. ISBN 83-7001-294-9.
  18. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 74. [dostęp 2015-03-08].
  19. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  20. Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. policja.pl. [dostęp 2019-03-20].

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

PL Epolet kpt.svg
Naramiennik kapitana Wojska Polskiego (1919-39).
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png
Lesser coat of arms of the Austrian Empire form the Congress of Vienna in 1815 until the Austro-Hungarian Compromise of 1867. It then represented the Cisleithanian territories of Austria-Hungary in the Reichsrat until 1915.

It shows the arms of Habsburg-Lorraine encircled by the chain of the Order of Golden Fleece, surmounted on the crowned Austrian imperial double-headed eagle clutching in its claws the Imperial orb, sceptre and sword, with the Imperial Crown of Rudolf above.

After 1915 the inescutcheon only displayed the red-white-red arms of Austria.
Orzełek II RP.svg
Autor: Poznaniak, Licencja: CC BY-SA 2.5
Orzełek Wojsk Lądowych II RP
POL Krzyż Walecznych (1920) 2r BAR.svg
Baretka: Krzyż Walecznych (1920) nadany dwukrotnie.