Wielka Rywocińska Turnia

Wielka Rywocińska Turnia
Ilustracja
Wielka Rywocińska Turnia (wśród podpisanych obiektów)
Państwo Słowacja
PasmoTatry, Karpaty
Wysokość1888 m n.p.m.
Pierwsze wejście1895 lub 1896
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, na dole po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wielka Rywocińska Turnia”
Ziemia49°10′38″N 20°12′18″E/49,177222 20,205000

Wielka Rywocińska Turnia (słow. Zadný Oštep, niem. Gant, węg. Gánt) – najwyższa i zarazem pierwsza turnia w grani Rywocin (fragment Zimnowodzkiej Grani) osiągająca wysokość ok. 1888 m n.p.m. znajdująca się w słowackiej części Tatr Wysokich. Od Dziadowskiej Skały w grupie Kościołów oddziela ją Rywocińska Przełęcz, natomiast od Pośredniej Rywocińskiej Turni oddziela ją Pośrednia Rywocińska Przełęcz. Wielka Rywocińska Turnia nie jest dostępna dla ruchu turystycznego, mimo że jest wierzchołkiem dosyć łatwo dostępnym. Dla taterników stanowi najciekawszy obiekt w grani Rywocin.

Nieco na północny zachód od wierzchołka Wielkiej Rywocińskiej Turni znajdują się Rywocińskie Czuby. Od bloku szczytowego Wielkiej Rywocińskiej Turni są one oddzielone Rywocińską Szczerbiną.

Historia

Pierwsze wejścia turystyczne:

Już przed wejściem Alfreda Martina szczyt został zdobyty przez żołnierzy i oficerów przy okazji pomiarów kartograficznych w 1895 lub 1896 r.

Bibliografia

  • Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XVII. Spąga – Rywociny. Warszawa: Sport i Turystyka, 1973, s. 160-167.
  • Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.
  • Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.

Media użyte na tej stronie

U+25B2.svg
Black up-pointing triangle , U+25B2 from Unicode-Block Geometric Shapes (25A0–25FF)
Rywociny.jpg
Autor: ToSter, Rafik k, Licencja: CC BY-SA 4.0
Rywociny – widok z Doliny Małej Zimnej Wody (polskie podpisy).